જે કંઈ પણ એ મને કરવા માટે પ્રેરણા આપે છે, હું તરત જ એ કાર્ય પૂર્ણ કરી દઈ છું. જે રીતે કોઈ મને સ્મરે છે, હું તેને તે પ્રમાણે જ ફળ આપે છું. હું ક્યારેય સ્વયંથી ક્રિયા કરતો નથી, જેમ અગ્નિ પોતે જ તાપ ધરાવતો નથી; મને એ માનવ દ્વારા સન્માન મળે છે, જ્યારે એ વિચારે છે—‘મને યુદ્ધમાં વિજય મળે.’ એ મારા દ્વારા મૂર્તિરૂપ ધારણ કરીને, એ રીતે જ ફળ પ્રાપ્ત કરે છે; વિદુરથ એ વિષય પર વિચાર કર્યા વિના, મારા દ્વારા શિક્ષિત થયો હતો. અને એ સાથે, હું નિશ્ચય કર્યો કે હું મુક્તિ પામું; તેથી વિદુરથ, એ શરીર અને તેની પત્ની સાથે પ્રાપ્ત થયો. અને, સમય પ્રમાણે, તમે પણ યુવાનને મુક્તિ અપાવશો; આ યુવાનનો શત્રુ છે—સિંધુ નામનો રાજા; પૃથ્વી પરના સિંહાસન પર તેને સંહારી, એ વિજયી બની રાજ્ય પર શાસન કરશે. યુદ્ધભૂમિ પર અંધકારના ગાઢ સમૂહો બલીના સેના જેવા ફેલાઈ ગયા; નિજ જીવ વગરના શરીરો બહાર ફેંકાયા, અને સંધ્યા સમયે આકાશમાં તારા દેખાવા લાગ્યા. ધીમે-ધીમે યુદ્ધભૂમિનું પર્વતીય પ્રદેશ ભયાનક બન્યું; દુનિયા એવી ઝળહળી, જાણે કાળી શાહીથી ભરેલા સમુદ્રમાંથી ઊઠી હોય. સૂર્યકિરણો સુંદર, સુવર્ણ પ્રવાહ જેવા, પર્વતો અને મહાન યોદ્ધાઓ પર પડ્યા, જાણે યુદ્ધમાં લોહીની ઝાંખી. ત્યારબાદ આકાશ અને યુદ્ધભૂમિ હાથમાં સર્પ જેવા ભટકતા શસ્ત્રોથી સજાયેલા, અને સુવર્ણની ઝાંખીથી ઝળહળતા દેખાયા. કાનના કુંડલોથી રત્નો વિખેરાઈ ગયા; માથાંથી યુદ્ધભૂમિ વૃદ્ધ કમળના તળાવ જેવી બની; શસ્ત્રોથી આકાશ છીદ્રિત થયું, અને તીરો દ્વારા તે હરણના ઝુંડ જેવી ભરાઈ ગઈ. લાલ ઝાંખીથી, ગાઢ સંધ્યાથી, accomplished beings અને મૃતદેહોથી ભરેલી; હારોથી, વિખેરાયેલા સર્પના ત્વચા, અને કિરણોમાં વણાયેલા કપડાંથી સજાયેલા. પાંદડાવાળી ધ્વજાઓ thighs પરથી અર્ચ બનાવતી; હાથ અને પગ વિખેરાઈ, જાણે તીરોના જંગલ. શસ્ત્રોની ઝાંખીથી ઘાસવાળી મેદાન જેવી અંધાર, રેતી અને તૂટી ગયેલા બ્લેડના ટુકડાઓથી મિશ્રિત; હાથોની સાંકળોથી ભરેલી, જંગલી અને ભયાનક, જાણે પાગલ. આશોક વૃક્ષોની ફૂલી રહેલી વાડી જેવી, અથડાતા શસ્ત્રોથી આગ; ઉગ્ર અવાજોથી ગૂંજતી, જે સિદ્ધાઓના નેતાને ભાગી જવા મજબૂર કરે. સુવર્ણ કારીગરીથી બનેલી, શસ્ત્રોથી સજેલી, યુવાન સૂર્ય જેવી ઝાંખી; ભાલા, તલવાર, ચક્ર, જાવેલિન, ગદા અને યુદ્ધના ધમાલથી ભરેલી. એ દરમિયાન, બધી સેના નાશ પામી; યુદ્ધભૂમિ ખાલી થઈ ગઈ, બંને બાજુઓ પર થોડા જ સૈનિકો બાકી રહ્યા. તૂટેલા, પડેલા, મરેલા, બગડેલા, વિખેરાયેલા અને ભાગતા માણસો; પડેલા મૃતદેહોની ઢગ, લોહી નદીઓની માટી વહેતી. લોહીની નદીના ભાર સાથે, મૃતદેહોની ઢગ વહેતી; તીરો, ભાલા, તલવાર અને મોટા પથ્થરોના સમૂહોથી ભરી. મેદાન માથા વગરના ધડથી વિખેરાયું, વીર શસ્ત્રોની ઘાતથી કપાઈ ગયેલા; વેતાલાઓના ઝુંડના ધમાલથી ગૂંજતું, પાંદડાવાળી તાડ વૃક્ષોના નૃત્ય જેવી. ખાલી અને જલતી યુદ્ધભૂમિમાં, એ બે—સૂર્ય અને ચંદ્ર જેવા—લોટસ-લાલ રથ પર ચાલતા, દૈવી ચિન્હ જેવી ઝાંખીથી ઝળહળતા દેખાયા. ચાર બાજુથી હજારો યોદ્ધાઓથી ઘેરાયેલા, એ ચક્ર, ભાલા, ગદા, ડાર્ટ અને અન્ય શસ્ત્રોથી સજ્જ હતા. એ મહાન યુદ્ધભૂમિમાં મનપસંદ રીતે ફર્યા, યોદ્ધાઓના રડાટ અને વિશાળ રથના પહીયાંની ઘસાટ વચ્ચે, મૃત અને બચેલા વચ્ચે. લોહીની નદીઓ પાર કરતાં, મસ્ત હાથીઓ જેવી મસ્તીથી, deren wheels લાલ પાણીમાં ભીંજાઈ, વાળ અને આંતરડાં ચોંટેલા. એના રથ, પહીયાંની શક્તિથી પાગલ હાથીઓને ધકેલી અને પલ્ટી મારતા, રત્નોની ઝણઝણ અને સજેલા યોક્સની ખડખડાટથી ગૂંજતા. પાંદડાવાળી ધ્વજ પવનથી ફફડતી, ઉગ્ર અવાજ કરતી, પાછળ અનેક મહાન વીર અને અણગણત ડરાયેલા સૈનિકો. ભાલા, તીરો, ધનુષ, લાંસ, ડાર્ટ, સ્પાઇક્સ અને ચમકતા ચક્રની ઝાંખીથી ભાર વહન કરતા. ત્યાં, એક ક્ષણ માટે, એ બે વિશાળ વર્તુળોમાં ઘેરાયેલા, સામસામે ઊભા, જાણે શસ્ત્રોના વાદળ, એકબીજાને પડકારતા. તીરોની ઝંખના કરતા, બંને જોરથી દહાડ્યા, જાણે પાગલ વાદળ. એ બે સિંહ જેવા યોદ્ધાઓ લડતા, તેમના તીરો પથ્થર અને ગદા જેવા, આકાશમાં વ્યાપી ગયા. કેટલાક તીરો તલવારની ધાર જેવા, કેટલાક હથોડી અને ગદા જેવા; કેટલાક ચક્રની ધારવાળા, અને કેટલાક કટાર જેવી ધારવાળા. કેટલાંક તીરો ભાલાની ટિપ જેવા, કેટલાક રેઝર ધારવાળા; કેટલાક લાંસની ટિપ જેવા, અને કેટલાક અર્ધ-ચંદ્ર જેવા. કેટલાંક સિંહમુખવાળા, કેટલાક ત્રિશૂળ ટિપવાળા; અન્ય ત્રણ-મુખવાળા, મોટા પથ્થર જેવા. પથ્થર-મુખવાળા તીરો પવનથી પથ્થરવર્ષા જેવી ઉડતા, એ ક્ષણે બધું ગૂંચવાયું, જાણે અંત-કાળના સમુદ્રનો કલાપ. રાજા, સમુદ્રના ઊંચા તરંગો સામે પહોંચીને, ક્રોધથી વ્યાપી, મધ્યાહ્નના સૂર્ય જેવી પ્રજ્વલિત થયો. એણે ધનુષ ખેંચ્યું, બધા દિશાઓ ગૂંજાવી, જાણે અંત-કાળના પવન દેવતાઓના પર્વતની ઢાળ પર ફટકે. મહાન રાજાએ તીરોની ઝંખના કરી, એના ક્વિવરથી, જાણે પ્રભાતના સૂર્ય કિરણો ફેલાવે. એના ધનુષની તાંતમાંથી એક મહાન તીર નીકળતો, પણ ઉડતાં, હજાર અને લાખો તીરો આકાશમાં પડતા. સમુદ્રની શક્તિ અને ઝડપ એમાં હતી, સૂર્યના મુખની ઝાંખી, અને વિષ્ણુના ધનુષની શક્તિ બંનેમાં હતી. એના તીરો ‘મુસુલા’ કહેવાતા, ગદા જેવા; deren roar આકાશને આવરી લેતો, જાણે અંત-યુગના પર્વત. એના સોનાની ટિપવાળા તીરો આકાશમાં ઝળહળતા, મિસાઈલના તોફાનથી વિખેરાઈ, જાણે અંત-કાળે દુઃખી તારા પડતા.