યુદ્ધભૂમિનો દૃશ્ય અત્યંત ભયાનક હતો—ચારે બાજુ મૃતદેહોના ઢગલા પડેલા, લોહીની વિશાળ નદી વહેતી હતી. તે સ્થળ ભૂતિયા જંગલ જેવું લાગતું, જ્યાં પક્ષીઓ અને શિયાળાના કરુણ રડારા ગૂંજતા. લોહીની પહોળી ધારા ઉગ્ર ગર્જના કરતી, તેમાં ઘાયલોના ચીસો, બચાવ માટેના હાકલાં અને જીવ બચાવવા માટેના વ્યગ્ર પ્રયાસો મિશ્રિત હતા. મૃત અને અર્ધમૃતદેહોમાંથી લોહીના પ્રવાહો વહેતા, જીવિત લોકોના પીઠ પર પડેલા મૃતદેહોની ફફડાટથી ભય પેદા થતો. હાથીઓ અને માનવોના ઢગલાં પર વાદળના ટુકડા આરામ કરતા, તૂટેલા રથોથી તૂટેલા છત્રોની જંગલ જેવી ઘેરી વણાટ બની હતી. લોહીની વિશાળ નદીમાં રથો અને હાથીઓ વહેતા, જેમાં તીરો, ભાલા, ગદા, તલવાર અને અન્ય શસ્ત્રોની ભીડ હતી. જમીન પર પડેલા કવચ, છત્રોના ટુકડા અને ઢાલો Everywhere, ધ્વજ, ચામર અને કપડાંના ઢગલાં નીચે મૃતદેહો છુપાયેલા હતા. પવન તૂટેલા તીરીયાં અને ધનુષ્ય વચ્ચેથી વીંધીને પસાર થતો, અને મૃત્યુ પામેલા મહાનુભાવો તીરો અને ઢાલોના ઢગલાં પર સુતા હતા. મેદાનમાં મુગટ, હાર, કંકણ, તેજસ્વી ચક્ર, ધનુષ્ય-તીરો Everywhere, અને જંગલી પ્રાણીઓ દ્વારા ખેંચાતા આંતરડાંની લાંબી માળાઓ Everywhere. બચી ગયેલા થોડીક યોદ્ધાઓના દાંત કચકચાટથી મેદાન ગૂંજી ઉઠ્યું, અને જીવિત લોકો લોહીના કાદવમાં અડધા ડૂબેલા સંઘર્ષ કરતા હતા. સિક્કા અને શંખ Everywhere, કાપી નાખેલા શિરોથી આંખો બહાર આવી પડેલી, લોહીની ભયાનક નદીઓમાં હાથ અને લાકડા વહેતા હતા. શોકગ્રસ્ત સગાંઓના રડારા, મૃત અને અર્ધમૃતદેહો, અને ભંગ થયેલા શસ્ત્રો, રથો, ઘોડા, છત્રો—આ બધું મેદાનમાં વિખેરાયેલું હતું. કટેલા કબજાવાળા ધડ હાથ ઊંચા કરીને નૃત્ય કરતા, નાકમાં લોહી, મજ્જા અને ચરબીના ગાંઠો ભરાઈ ગયેલા. અર્ધમૃત, ફૂલેલા ઘોડા, ટૂંકા આયુષ્યવાળા મહાનુભાવો અને લોહીની નદીઓની તરંગોથી વાગતા યુદ્ધના નગારા—આ બધું એક સાથે જોવા મળતું. મૃત્યુ પામતા ઘોડા અને હાથીઓથી ખેંચાતા રથો, લોહીના છાંટાથી ભીંજાયેલા, અને પવનમાં યોદ્ધાઓના અંતિમ ચીસ અને લોહીની ગંધ Everywhere. ટૂંકા આયુષ્યના શાપથી બગડેલા મોઢામાંથી બોલાતા હિચકીયાં, ફાટેલી ચામડી, અને દુ:ખથી નીકળતું લોહી, હવામાં ચરબીની ભયાનક વાસ Everywhere. અર્ધતૂટેલી નાક, મૃત હાથી-ઘોડાના શરીરો મૃત યોદ્ધાઓના હાથમાં ઝડપાયેલા, અને આધાર વિના પડેલા માનવ અને પશુના મૃતદેહો જમીન પર Everywhere. સગાં-મિત્રોના રડારા, લોહી વહેતા મૃતદેહો, અને પતિઓના મૃત્યુથી વિધવા થયેલી સ્ત્રીઓ, જેમનાં ગળા શસ્ત્રોથી કાપી નાખવામાં આવ્યા હતા. મૃતદેહોની જગ્યાએ સગાંઓ પોતાના પ્રિયજનોને શોધતા, મૃતદેહો અને શિયાળાઓ દ્વારા ખેંચાતા શરીરોના મિશ્રણથી વ્યગ્ર થતા. કમળ જેવા ચહેરા વાળ અને સ્નાયુઓમાં ગૂંચવાઈ, લોહીની નદીઓમાં ઘૂમતા-નૃત્ય કરતા, અને ઉંચી તરંગો સાથે લોહીની મહાનદી વહેતી. મૃત્યુના અંતે, પુત્રો, માતા, પ્રિયજન, દેવતાઓ અને સંપત્તિની યાદ સાથે "હાય! હાય!" કહેતા, અને ઘાવના અસહ્ય દુ:ખની વાત કરતા. હાથોમાં હથિયારો, અર્ધમૃત માણસોની અવ્યવસ્થાથી વિક્ષિપ્ત, અજાણી ભૂમિમાં મૃતદેહોના રડારા Everywhere, અને સર્વત્ર મૃતદેહો Everywhere. મૃત્યુ પામતા, એકબીજાની શત્રુતા વડે વ્યગ્ર, રથો ભાગ્ય દ્વારા ચલાવવામાં આવતા, દાંતથી લડવા અસમર્થ અને ઘરો-દેવતાઓને ભૂલી ગયેલા. માર્ગમાં મૃત્યુ પામતા, શરમથી, બહાદુરો પણ ભાગી જતાં, લોહીની ઘૂમતી નદીઓથી નિર્ભય બનીને બચાવના સ્થાન તરફ દોડતા. અન્યત્ર, અનેક તીરો શરીરભેદી પીડા અને ચીસ સાથે Everywhere, શરીરો એકબીજાથી બંધાયેલા, અને ભાગ્ય તેમને મૃતદેહની જેમ હલાવી રહ્યું હતું. ધ્વજ, છત્ર, સુંદર ચામર અને કમળો વહેતા, દિશાઓ લોહીના રંગથી લાલ, લોહિયાળ કમળોથી શોભાયમાન. રથના ચક્ર લોહીના સમુદ્રમાં ઘૂમતાં, ધ્વજોના ફેન અને ચામરના ફુગ્ગા જેવી શોભા, અને રથો ઢળી પડેલા, જાણે ભૂકંપથી શહેરો તૂટ્યા હોય. આખું મેદાન જાણે વાવાઝોડાથી વૃક્ષો ઉખડેલી જંગલ, અથવા યુગના અંતે દગ્ધ થયેલું વિશ્વ, ઋષિોએ પી ગયેલા સમુદ્રની જેમ, અતિવૃષ્ટિથી બરબાદ થયેલી ધરા જેવું લાગતું. વૃત્તાકાર ગિધોના જૂથો, વાંકા મસ્તકવાળા, કાગડાઓની ટોળીઓથી ભરેલું, જાણે મદમાં ચૂર હાથીઓના મૃતદેહો Everywhere, અને ભાલા-ગદાઓ Everywhere. ખડકોથી ઉગેલા તાડના વૃક્ષોની વાડી જેવી, નદીકાંઠાના વૃક્ષો મૃતદેહોથી ઊંચા થયેલા, જાણે જંગલ રચાયું હોય. મૃત યુદ્ધવીરોના શરીર પરથી ચીંધી લેવાયેલા ફૂલો અને કપડાં Everywhere, અને શિયાળાઓ દ્વારા ખેંચાતા આંતરડાંની વણાયેલી માળાઓથી શોભિત. લોહીના તળાવના કમળના જૂથો, ધ્વજ વિનાશ પામેલા, લાલ કાદવમાં ડૂબેલા, અને પતન પામેલા મિત્રોને અંદર ડૂબેલા પુરુષોની ચીસો દ્વારા બોલાવવામાં આવતા. હાથીઓના મૃતદેહોની ગુફાઓ, ભયગ્રસ્ત લોકો દ્વારા જોયેલી, શસ્ત્રોથી કાપી નાખેલી લતાવાળા વૃક્ષોથી ગૂંચવાયેલી, અને ઘન, ભયાનક અવરોધોથી રોકાઈ ગયેલી. લોહીની નદીમાં કાપી નાખેલા હાથીના સુંડ અને હાથના જૂથો વહેતા, અને તેની લાલ ધારામાં સફેદ વસ્ત્રો અને ગોળ ઢાલો તરતા. મૃત્યુએ આયુષ્ય ઓછું કરી દીધેલા લોકો દોડતા અને ઝડપથી પડી જતાં, ક્યારેક શિરવિહિન ભૂત જેવા હાડપિંજરો નીચે પડતા. લશ્કરમાંથી લોકો ઉપરથી પડેલા તીરોની વરસાદથી ભાગી જતાં, અર્ધમૃત અવાજો, હિચકીયાં અને લોહીના પ્રવાહની ગૂંજ Everywhere. શસ્ત્રો, શિરાઓમાંથી નીકળતા લોહીના પ્રવાહથી ધોઈને, ભયાનક તાલ, ઓત્તાલ, વેતાલ અને તાલના નૃત્યમાં આગળ વધતા. તૂટેલા રથો અને લાકડાં વચ્ચે યોદ્ધાઓ જંગલની奥લમાં છુપાઈ જતા, અંદર જીવિત સૈનિકોની હાજરીથી રથચાલકો અને ઘોડાઓ પણ ભયભીત થતા. કેટલાંક મૃતદેહો, જેઓના મોઢાં કાદવવાળું લોહીથી ભરેલા, જીવનના ધીમા રણકાર કરતાં; કેટલાક, જેમના ગળા થોડીક ઊંચી હતા, શિયાળાઓ અને કાગડાઓ દ્વારા જોવામાં આવતા. યુદ્ધભૂમિમાં ભયાનક માંસાહારી પ્રાણીઓ એક જ ટુકડો માટે ઝઘડતા, અને એ એક ટુકડાની奪 માટે મૃત્યુલાલચી દાનવોની ભીડ Everywhere. આ રીતે, યુદ્ધભૂમિનું દૃશ્ય દુ:ખ, ભય અને વિનાશથી ભરેલું હતું, જ્યાં જીવતા અને મૃત, પ્રાણીઓ અને મનુષ્યો, શોક અને હિંસા—all એક જ ભયાનક પ્રવાહમાં વહેતા.