યુદ્ધના મેદાનમાં શાક યોદ્ધાઓ, જેમણે હાથી અને મગર જેવી શક્તિ સાથે પ્રસ્થાન કર્યું હતું, શત્રુઓના ઝડપી આક્રમણથી પરાજિત થયા. તેમની વાળ શત્રુઓના વાળ સાથે ગૂંચવાઈ ગઈ હતી અને તેઓ નમ્રતાથી ઝૂકી પડ્યા. દશારણા પ્રદેશમાંથી વીજળી, જે previously બંધનમાંથી મુક્ત થઈ ગઈ હતી, ભયાનક ભૈરવના જાળ જેવી બની, લાલ વાદળોમાં છુપાઈ ગઈ—જેમ વૈતસ્તા નદી દરિયામાં વિલીન થઈ જાય છે. ગુરજરોની સેના વિનાશ પામી, ગુર્જર સ્ત્રીઓના વાળ તંગણાના尖ધાર ભાલોથી કાપી નાખવામાં આવ્યા. આકાશમાંથી વીજળી જેવી તેજસ્વી શસ્ત્રવર્ષા થઈ, જે વાદળમાંથી તીક્ષ્ણ બાણોની ધારા જેવી વહેતી હતી અને સૈન્યને એવો વિનાશ કર્યો કે જેમ પાણીના પ્રવાહમાં માછલીઓ મારાઈ જાય. આભીરોએ ભયજનક ભુસુંડી પક્ષીઓના ઊડાનથી ડરીને, તેમનાં દુશ્મનોને એવી રીતે પડ્યા કે જેમ લીલીછમ ચરાગાહમાં ગાયોના ટોળા અચાનક ઉંધાઈ જાય. તંગણા નદીના કિનારે, સોનાની જેમ તેજસ્વી અને નિર્વસ્ત્ર સ્ત્રીઓથી શોભાયમાન, ગૌડ સૈનિકોએ હુમલો કર્યો અને સંઘર્ષમાં તેમનાં વાળ અને નખ વીંધી નાખ્યા. તંગણા યોદ્ધાઓ આકાશમાં ઘૂમતી, કાપતી ચક્રોથી ટુકડા-ટુકડા થઈ ગયા. રુદ્ર જેવા ભયાનક ગિધ અને ચીલોએ તેમને ભક્ષ્યા. ગૌડ સૈનિકોની ગુંજતી, ધમાકેદાર અવાજથી ગાંધીયાર પ્રદેશની ગાયો ડરીને, જાણે કોઈએ ગણતરી કરીને ભગાડી હોય તેમ ભાગી ગઈ. પારસિકો પર, આકાશ અને સમુદ્ર જેટલી વિશાળ ઘૂમતી શસ્ત્રોની વણઝાર પડી, જેને કારણે ઘોર અંધકાર છવાઈ ગયો. મંદર પર્વતથી સમુદ્રમंथન જેવી સુંદર શસ્ત્રમાળા, હિમશિખરો પર વૃક્ષમાળા જેવી છવાઈ, અને બાણોની પંક્તિઓ જેવી દેખાઈ. જેમ વાદળો આકાશમાં ફેલાઈ જાય, એમ શસ્ત્રોની સંખ્યા વધતી ગઈ; તે દૃશ્ય જાણે ઉછળતાં, ફરતાં દરિયાની લહેરો જેવું લાગતું. આકાશ-વનમાં સફેદ છત્રો, જાણે સો ચાંદ, અને ઘનઘોર તીડ જેવી બાણોની પંક્તિઓ, તેમજ કાગડાઓ બિલ્લામાં ઘૂસે તેમ ભાલાં ઘૂસી ગયા. કેકય દેશના યોદ્ધાઓ, જેમના શિખર હરણના ટોળાંએ આકાશમાં ઉછાળ્યા, પક્ષીઓના ચીખથી તેમનાં હાર ફાટી ગઈ હતી અને તેઓ રડવા લાગ્યા. ભયાનક અવાજોથી હિમાલયની પુત્રીઓમાં ઉન્માદ અને ભાવના જગાઈ, તેમનાં શરીર ઉલ્લાસથી overcome થઈ ગયા. પાંજરે બાંધેલા પક્ષીઓના ઝુંડથી કાંસ અને નળ ઉખડાઈ ગયા, જાણે તોફાની પવનથી ધૂળ ઉડી જાય. શસ્ત્રોના પ્રભાવે ઉન્મત્ત થઈ, પોતાનું કવચ અને સોનાની વસ્ત્રો ત્યજીને, નંદનવનના આનંદદાતા યોદ્ધાઓ નૃત્ય, હાસ્ય અને સંગીતમાં લીન થઈ ગયા. ઘંટીઓની ઝણકાર સાથે શસ્ત્રવર્ષા થઈ, બાણોના પવનથી ધૂળની જેમ છવાઈ ગઈ. કૌરવો શૈવ શસ્ત્રોથી અને ઘૂમતા ભાલોથી વિખુટા થઈ, જાણે મૃતદેહો આકાશમાં લઈ જવામાં આવ્યા હોય, અને દેવતાજન જેવા દેખાતા. પાંડવોની નગર, ધરા જેટલી અડગ, વીર સૈન્યના જોરથી હલચલમાં આવી ગઈ. ઉદ્દેહકના યોદ્ધાઓ, ઉન્મત્ત કાશી સૈનિકો દ્વારા,尖ધાર ભાલોથી કમળની જેમ ચીરી નાંખાયા. બ્રહ્મવાસંતકની સેનાઓ ઘૂમતા ચક્રોથી કાપાઈ, જાણે ખીલેલા વૃક્ષો મોટા લાકડાકાટ દ્વારા પડી જાય. ભોક્કણકાના વનમાં, જઠરાઓએ કાટલીઓથી કાપી નાખ્યું, અને ભદ્રના સ્વામી નજીક ઊભા રહી, અગ્નિબાણોની વરસાદથી તેને દહન કરી નાખ્યું. કાશીના વૃદ્ધ હાથીઓ યુદ્ધના વનલતામાં ફસાઈ, અજાણે જ ભયાનક અગ્નિમાં બળીને ખાક થઈ ગયા. ત્રિગર્તના યોદ્ધાઓ યુદ્ધના ભવાંરામાં ભટકી, ઘાસના તણાં જેટલા અપ્રભાવી બની, વિખરાયેલા માથા લઈને પાતાળમાં વિલીન થયા. મગધના યોદ્ધાઓ, ધીમી, પવનહીન, પર્વત અને સમુદ્ર જેવી તેજસ્વી હોવા છતાં, યુદ્ધમાં પરાજિત થઈ, દુઃખી થઈને કાદવમાં ધસી ગયા, જાણે વૃદ્ધ હાથી કાદવમાં ફસાઈ જાય. યૂદ્ધભૂમિમાં જહ્નુએ યોદ્ધાઓનું ચેતન છીનવી લીધું, જેમ સૂર્યકિરણ માર્ગ પર પડેલા ફૂલોની નાજુકતા નષ્ટ કરે. કોશલાઓ પૌરવોના ભયાનક હુમલાનો સામનો કરી શક્યા નહીં; બાળકોની જેમ, ગુલિયા, ભાલાં, બાણ અને શૂલની વરસાદમાં પડી ગયા. તીક્ષ્ણ બાણોથી અંગો છિદ્રાઈ ગયેલા યોદ્ધાઓ, પર્વત પરના મોંગા વૃક્ષોની જેમ, લોહીથી લથપથ ભાગી ગયા. લોખંડના બાણોની વરસાદ, શસ્ત્રોના પ્રચંડ પવનથી ઉછળતી, દરિયાની સપાટી પર ભમતા મધમાખીના ઝુંડ જેવી તેજસ્વી લાગતી. ઘનઘોર મેઘ જેવા બાણોના વાદળ, બાણોના ફેનથી ભરેલા, અને વૃક્ષો બાણપંખથી ઢંકાઈ ગયા; તેમની ઝડપથી ગર્જના અને કંપન થતું. પ્રાચીન વનો અને તેમના પ્રાણીઓ એ પ્રચંડ શક્તિથી તૂટી ગયા, જાણે ખેંચાયેલા નાજુક દોરા તૂટી જાય. લોકોને ભીડ રથો પર પડી, જેમ વાદળો વનવાળા પર્વતો પર વરસે; રથનાં ચક્ર ઊભાં હતાં અને યોદ્ધાઓનાં માથા ક્યારેક દટાયેલા તો ક્યારેક ઊંચા હતાં. સાલ અને તાડના ઘન વનમાં પહોંચીને, તે માનવીય ઘાટ બની ગયું, જ્યાં હાથ કાપાઈ ગયા, અને ઉપાડેલી ડાળીઓથી ભરેલું જંગલ બની ગયું. મેરુ પર્વતના બગીચા અને વનમાં, યુવાનાઈથી ઉન્મત્ત સુંદર સ્ત્રીઓ, શ્રેષ્ઠ વીરોએ તેમને આશ્રય આપ્યો હતો, આનંદમાં મગ્ન થઈ રહી. યોદ્ધાઓનું તે ઉંચું વન યુદ્ધના ઘોંઘાટથી ઉજળી રહ્યું હતું, ત્યાં સુધી કે દુશ્મનોએ તેને ઘેરી લીધું અને પ્રલયાગ્નિ જેવી જ્વાળાથી તે દહન થયું. કેટલાક યોદ્ધાઓ હુણો અને દૈત્યોથી શસ્ત્ર છીનવી, શત્રુઓને હરાવીને કર્ણ અને દશારણા તરફ પંખીઓ પાણીમાં જાય તેમ ભાગી ગયા. કાશીના યોદ્ધાઓ, તાજિકા સૈનિકોની શક્તિથી તેમનું તેજ ગુમાવી, અવાજ તૂટી ગયો અને સુકાઈ ગયેલા તળાવના કમળની જેમ મરઘટ બની ગયા. બાણ, ભાલાં, શૂલ અને ગદાના ઘેરાવમાં આવીને, તેઓ ડરીને કર્કોટ નામના નરકમાં ફેંકાઈ ગયા. કુરુક્ષેત્રના યોદ્ધાઓ, યોધ્ધા રૂપે વેશધારી તપસ્વીઓથી ઘેરાઈ, સ્પષ્ટપણે નિર્વીર્ય બની ગયા, જાણે ધર્મ દુષ્ટોથી દબાઈ જાય. દ્રવિડ યોદ્ધાઓએ પળભરમાં જ વટવૃક્ષવાસી યોદ્ધાઓના માથા બાણથી કપાઈ લીધા અને તરત જ કમળ તોડીને ભાગી જાય તેમ ભાગી ગયા. આ રીતે યુદ્ધભૂમિ પર વિવિધ જાતિના યોદ્ધાઓ, વન, નદીઓ અને પર્વતો વચ્ચે, ધ્વંસ અને વિજયના દૃશ્યો સર્જાયા, જ્યાં વીરતા, ભય, દયનિયતા અને પરાક્રમ એકસાથે પ્રગટ થયા.