પર્વતની પાદરેથી વહેતાં નાળાઓ અને નદીના પ્રવાહો કમળના સરોવરોની પૂરપૂરિત જળમયતા વહન કરે છે. એ સરોવરોની કિનારે વાંકડા ચાંચવાળા પક્ષીઓની મીઠી ટહુકાઓ ગુંજે છે, અને આસપાસની ગુફાઓ અને ખીણોમાં એ અવાજોનું પ્રતિધ્વનિ થાય છે. વનરાજીઓમાં ગૌવંશના ગાઢ અને ગર્જનાદાયક રંભાણથી વાતાવરણ ધ્વનિમય બની જાય છે; ત્યાં મધમાખીઓના ગુંજન અને ઘનદાટ ઝાડીઓ વચ્ચે ઠંડક પવન વહે છે. સૂર્યકિરણો ધૂંધ અને ધૂળથી રોકાઈ જાય છે, અને ફૂલોથી છલકાતી ઝાડીઓ વચ્ચે પડછાયાં છવાઈ જાય છે. પહોળા અને ધોળા ધોધો પથ્થરો પરથી વહે છે, જાણે દૂધના મહાસાગરનું મથન થઈ પર્વતો દ્વારા દૂર ફેંકાઈ ગયું હોય. ઘરઆંગણાંમાં ફળોથી લદાયેલા વિશાળ વૃક્ષો ઊભાં છે, જેમના ભારથી શાખાઓ ઝૂકી રહી છે, જાણે ફૂલોનો ખજાનો એકઠો થયો હોય. ઝાડો પર ઝડપથી ફૂંકાતા પવનથી પાંદડાં ઝણઝણ અવાજ કરે છે, અને એ વૃક્ષો રસથી છલકાતા લાગે છે, ફૂલોની વરસાદ વરસે છે. પથ્થરોથી ટપકતા જળના અચાનક વાંકડા પડવાથી કેટલાક પક્ષીઓ છુપાઈ જાય છે, કેટલાક ચેતન થઈ ધીમા અવાજ કરે છે, પણ ડરે નહીં. નદીમાં પક્ષીઓ પ્રવાહ સાથે તરે છે, અને ઉછળતી તરંગોના કિનારે છાંટાનો સ્વાદ લેવા ઉત્સુક હોય છે. પગલાંમાં નાના બાળકો, જેમણે ઊંચા પામના વૃક્ષ પર બેઠેલા કાગડા જોઈ અચાનક આશ્ચર્ય અનુભવ્યું છે, અને ગામના વૃદ્ધોએ ચાવીને ફેંકેલા ઉખળના ટુકડા ચારેકોર ફેલાઈ ગયા છે. ગામના છોકરાઓ ફૂલોની વાઘા પહેરી, માથે હાર, કડંબ, લીંબડો અને બોરના ઘન છાયાવાળા કિનારે ઠંડક માણે છે. ગામની કન્યાઓ, કાનમાં મધમાખીઓના ગુંજનથી ભરેલી, લીણના વસ્ત્રોમાં, ભૂખથી ક્ષીણ થઈ, ગામની ગલીઓમાં ફરે છે. તેઓ એકાંતની ઈચ્છા રાખે છે, કારણ કે અતિશય બોલાચાલી અને નદીના તરંગોના ઘર્ષણથી તેમના કાન કંટાળીને બેજાન થઈ ગયા છે. કોઈક ખૂણે બાળકો, દહીંથી મરડાયેલા હાથ-મોઢા, ફૂલોના હારથી શોભિત હોઠ, નંગધડ, ગાયના છાણ અને કાદવથી રંગાયેલા, ઘરમાં ધમાલ મચાવે છે. રેતીના કિનારે પાણીથી લાઈનો દોરવામાં આવી છે, અને તરંગો હરિયાળી કાંદલીઓ ઝુલાવીને વહે છે. મધ અને દૂધના સુગંધથી સુસ્ત અને મસ્ત થયેલી મધમાખીઓ, અને ગામના છોકરાઓ, આંખોમાં આંસુ લઈને સવારે ભોજન માટે વિનંતી કરે છે. સ્ત્રીઓ રમતમાં વાળ ઉલઝાયેલી, મસ્તીથી હસે છે, અને બાળકો, છાણના પાણીથી ભીંજાઈ ગુસ્સે થઈ, હાથમાં ગોળા બનાવે છે. આંગણાંમાં મોરના પાંખ, કાગડાના પાંખ અને ગાયની પૂંછડીઓની વાળ everywhere scattered છે; ઘરની બારી, રસ્તા અને આંગણાંમાં ચમેલીના ફૂલોથી ભરેલા ટોપલા everywhere દેખાય છે. ઘરની બાજુમાં ઊભેલા વૃક્ષો દરરોજ સવારે ફૂલો વરસાવે છે, જમીન એ ફૂલોની પાંખડીથી પગ સુધી ઢંકાઈ જાય છે. જળકુમળા અને હરણોની વાડીઓ, જંગલી ઘાસના ટોળાં, જ્યાં હરણનાં બચ્ચાં સૂઈ જાય છે, અને ગુંજાની વેલીઓમાં મધમાખીઓ ગુંજે છે. ક્યાંક વાછરડા એક કાન ફફડાવે છે, અને મધમાખીઓ, ગવાળાઓના બચેલા દહીંનો સ્વાદ લઈને, ધીમી ધ્વનિ સાથે ફરે છે. ઘરના દરેક ખૂણે મધમાખીઓ ઓછી થઈ ગઈ છે, પણ મહેલો અશોકના ફૂલોથી શોભાયમાન છે, જેમના રંગથી લાલાઈ ફેલાય છે. વૃક્ષો હંમેશા ભીના રહે છે, પાંદડાં પર શીતલ પવનના ઝાકળના છાંટાથી તાજગી છવાય છે; કડંબના કૂડી અને સપ્તચ્છદાની પાંખડીઓ ગાઢ રીતે ભેગી થઈ છે. કેટકાના ખીલેલા ફૂલો વેલીઓ સાથે ગૂંથાઈ ગયા છે, અને વિશાળ પાંદડાવાળા વૃક્ષોમાં પક્ષીઓની ટહુકા ગુંજે છે. ઘરનાં ઝરખાં અને આંતરખંડમાંથી ઠંડો પવન વહે છે, તો રાજમાર્ગો પૂર્ણ કમળના સરોવરોની શ્રેણીઓથી પવિત્ર થાય છે. ઘનછાંયાવાળા વૃક્ષો, તાજા ઘાસ અને ફૂલોની ટપકતી બુંદોથી ચાંદણાની ઝલક પડે છે. એ વસાહતો હંમેશા ફૂલો અને હિમવર્ષાની ઠંડકથી ઠાંઠો રહે છે, અને અદભુત ફૂલો, પાંદડા અને કમળોથી શોભાયમાન છે. આંતરખંડ અને દલાનો ઘરની જેમ, એના પ્રાચીન ખૂણા વાદળથી છુપાય છે, અને વાદળની વીજળીથી પ્રકાશિત થાય છે—અન્ય દીવા જરૂરી નથી. એક મંડપ, જ્યાં પવન ગુફામાં ગુંજે છે, અને મહેલ ચકોર, પોપટ અને હરણના હારોથી અલંકૃત છે. પવન, કોમળ કૂદતા પાંદડાં અને ભીંજાયેલી જમીનની સુગંધથી ભરેલું, ધીમે ધીમે પાંદડાંને હલાવતું જાય છે. લાર્ક અને મધમાખીઓના રમતા ટોળાં, અને કોકિલા-કોયલના મિશ્ર અવાજોથી વાતાવરણ જીવંત છે. શાલ, તાળ અને તમાલના ઘન વન, અને નીલા કમળના સરોવરોથી ઘેરાયેલાં, કિનારે વળાંકવાળી નદીઓ વહે છે. વેલીઓ અને પાંદડાંના ઘર મધ અને કમળના સુગંધથી ભભૂકે છે, ગૌવંશ અમૃતમય જળકિનારે ભેગાં થાય છે, અને જમીન પર પવનથી છૂટેલા કૂડી ફૂલોની શોભા છે. નદીઓ ઘનદાટ પવિત્ર વૃક્ષોની વાડીઓમાં છુપાયેલી છે, ખીલેલી વેલીઓની છાંયાવાળી છત છે, ચમેલીના સુગંધથી ઉદ્યાન મહકે છે, અને મધમાખીઓના ઝુંડ સુગંધથી મસ્ત થઈ વાદળને ઢાંકે છે. મહેલો ઈન્દ્રના મહેલ જેવી શોભા ધરાવે છે, કમળના પરાગથી આકાશ લાલાઈ ગયું છે, પર્વત ઝરણાની ગર્જના આનંદથી ગુંજે છે, અને સફેદ વાદળ ચમેલીના ફૂલ જેવું તેજ આપે છે. છાજલીઓ વેલીઓના ફૂલો વડે શોભાયેલી છે, રમતી કોકિલાઓ ભટકે છે, અને યુવાન સ્ત્રીઓ તાજા ફૂલોની શૈયા પર આરામ કરે છે, શરીર ફૂલોના હારથી શોભાયમાન. કોઈ પણ જગ્યાએ નવું ઉગેલું કૂડી ઢંકાયેલું છે, સુંદર અને તાજું, વનવેલીઓની જીવંત વાડીઓમાં પથારાઓ વળાંકવાળા છે, નરમ પાંદડાં ટોળાંમાં ભેગાં છે, અને વસાહતો વરસાદના વાદળોથી ઢંકાઈ ગઈ છે. ભૂમિ હરિયાળીએ છવાઈ છે, ધૂંધ દૂર થઈ ગઈ છે, છાજલીઓ વજ્રપાત જેવી શોભાયમાન સ્ત્રીઓથી ભરી છે, હવા નીલા કમળના ફૂલોની સુગંધથી મદભર છે, અને ગૌવંશ ઠંડા પવનથી શાંત થઈ, મોઢું ઊંચું કરી ઊભું છે. આંગણાંમાં ડરપોક હરણનાં બચ્ચાં દૂર થઈ ગયા છે, મોરોના ઝુંડ ઝરણાની છાંટમાં મસ્તીથી નાચે છે, સુગંધથી મદભર પવન સૌ સુગંધ વહાવી દે છે, અને ઔષધિઓના તેજથી દીવા ભૂલાઈ જાય છે. હવામાં અનેક પક્ષીઓના ટોળાંની ગૂંજન છે, નદીનાં મીઠાં પ્રવાહોની વાતચીત જેવી ધ્વનિ ગુંજે છે, મોતીના ઝૂડીમાંથી પડતી ઠંડા ટીપાં દરેક વૃક્ષ, વેલ અને ઘાસને શોભાયમાન કરે છે. આ પર્વતના મહેલો, શાશ્વત ફૂલોની શોભાથી સજ્જ, તેની મહિમા વર્ણનથી પણ પર છે—આ સૌંદર્યને કોણ વર્ણવી શકે?