જેમ સ્વપ્નમાં, જ્યારે કોઈ પોતાનાં ઘરમાં જ હોય, ત્યારે એક તેજસ્વી નગર દેખાય છે, એ જ રીતે, ચેતનાની મૂળમાં આ અસ્થિર જગત પણ ઝગમગતું દેખાય છે. જેમ મૃગતૃષ્નામાં પાણી દેખાય છે, અથવા સોનામાં કંકણનો આકાર દેખાય છે, એ જ રીતે આ અસત્ય જગત પણ સત્ય જેવું જણાય છે, અને સમગ્ર દૃશ્યપટ આત્મામાં પ્રકાશીત થાય છે. આ રીતે, એ બે સુંદર કન્યાઓએ વિચાર્યું અને પોતાના ઘરથી બહાર નીકળી, મનોહર અને મર્યાદિત પગલાં સાથે બહાર આવ્યું. ગામના લોકો તેમને દેખાયા નહીં, અને તેઓ આગળ પહાડ તરફ નિહાળવા લાગી, જ્યાં ગુફાઓ આકાશથી અડકાતી હતી અને શિખરો પર સૂર્યની કિરણો પડતી હતી. આ પહાડ રંગબેરંગી ફૂલો અને ઘન વનોના અજાયબીથી ઢંકાયેલો હતો, જ્યાં અનેક ઝરણાઓ વહેતાં અને પક્ષીઓની કલરવથી સમગ્ર વિસ્તાર જીવંત હતો. ત્યાં અદભુત ફૂલોના ગુચ્છો હતા, કેસરી રંગના વાદળો હતા, અને પક્ષીઓના ઝુંડ મીકા પથ્થરોની ટોચ પર આરામ કરતા હતા. દરિયા કિનારે પહોળા સરવંજુલ વૃક્ષો છવાયેલા હતા, અને પવન અધૂરી પથ્થરો, ખીણો અને નૃત્ય કરતી લતામાં રમતો હતો. વાદળો ફૂલોના સમૂહ જેવા આકાશને ઢાંકી લેતા, ખાડાઓમાં વરસાદી પાણી ભરાતાં, અને લાંબી નદીઓમાં ચમકતા મુક્તાનો ઝુંડ વહેતો. પવન હલનચલન કરતા વૃક્ષો અને વનોને ઝંઝોડતો, દિશાઓના કિનારા હલાવતો, અને ઘન વનોની ઠંડી છાંયે સતત ઠંડક આપતો. પછી, એ બંને કન્યાઓએ પોતે જ જોયું—આ પહાડી ગામ જાણે સ્વર્ગનો એક ટુકડો ધરતી પર પડી ગયો હોય એમ લાગતું. મોટાં ચેનલ અને નાળાઓ કમળ તળાવના ભરપૂર પાણી વહેતા, જ્યાં વાંકાં ચાંચવાળા પક્ષીઓ ગાતા, અને ગુફાઓ અને ખાડીઓમાં તેમની ગુંજ સંભળાતી. વનમાં ગાયોનું ઊંડું ડાકણું, મધમાખીઓની ગુંજ અને ઘન ઝાડીઓથી ભરેલું, ઠંડી પવન અને છાંયે સમગ્ર વાતાવરણ ઠંડુ રાખતું. સૂર્યકિરણો ધૂંધ અને ધૂળથી રોકાયેલી, ઘન ફૂલોના ઝાડીઓ વચ્ચેની જગ્યાઓ છાંયથી ઢંકાયેલી. પહોળા, સફેદ ઝરણાં પથ્થરો પર વહેતાં, જાણે ક્ષીરસાગરનું વૈભવ પર્વતો દ્વારા વહેંચાઈ ગયું હોય એમ. આંગણાંમાં મોટા ફળોથી ભરેલા વૃક્ષો, ભારે ફળોના વજનથી ઝગમગતા, જાણે પુષ્પસમૃદ્ધિ એકત્ર કરી હોય. ઝાડો ઝડપથી ધ્રુજતા પવનથી ઝૂમી, ઝણઝણાટી કરતા, અને ફૂલોની વરસાદ વરસાવતી. કેટલાક પક્ષીઓ છુપાયેલા, કેટલાક સાવધ, પથ્થર પરથી અચાનક ટપકેલા પાણીથી ચકીત, પણ નિર્ભય. નદીમાં પક્ષીઓ તરંગોમાં તણાતાં, ઉછળતી લહેરોના કિનારે છાંટનો સ્વાદ લેવા આતુર. બાળકો, ઊંચા પામના ઝાડ પર આરામ કરતા કાગડાંને જોઈ ચકિત, વડીલોએ ચાવેલા શેરડીના ટુકડા છાંટતા. ગામના છોકરાઓ ફૂલોની વણેલી માળા પહેરી, ફૂલોથી બનેલા વસ્ત્રો પહેરી, કડંબ, લીમડો અને બોરના ઘન ઝાડોની છાંયે ઠંડક માણતા. ગામની સુંદરીઓ, કાનમાં મધમાખીની ગુંજ, પાતળા કપડાં પહેરી, ગામની ગલીઓમાં ભૂખથી નિર્વળ થઈ ફરતી. એકાંતની ઇચ્છા રાખતી, deren કાન ગુંજાળ અને નદીના તરંગોના ધડાકાથી થાકી ગયેલી. બાળકો, મોઢા અને હાથ દહીંથી લપેટેલા, હોઠે ફૂલોની માળા, નગ્ન, ગાયના ગોળ અને કાદવથી રંગાયેલા, આંગણાંમાં રમતા. રેતીના કિનારે પાણીથી રેખાઓ દોરેલી, લહેરો લીલા કિનારે લતાને ઝૂમાડતી, તેમને વહેંચતી. મધમાખીઓ દહીં અને દુધની સુગંધથી મસ્ત, ગામના છોકરાઓ ભિન્ન કપડાંમાં, સવારે ભિક્ષા માટે રોતી આંખે ફરતા. સ્ત્રીઓ હસતી, વાળ બગડેલા, રમતમાં મગ્ન, અને બાળકો ગાયના ગોળના પાણીથી ભીંજાયેલા, ગુસ્સામાં હાથ ગોળ કરતા. આંગણાંમાં મોરના પાંખ, કાગડાના પાંખ, ગાયની પૂંછડી છૂટેલી, અને ઘરોના દ્વાર, રસ્તાઓ, આંગણાં ચમેલીના ટોપલાંથી ઢંકાયેલા. ઘર પાસે ફૂલોથી છલકાતા વૃક્ષો, દરરોજ સવારે જમીનને એડ સુધી પુષ્પોથી ઢાંકી દેતા. જળકુમુદની વાડી, હરણ અને જંગલી ઘાસના જૂથ જ્યાં કિશોર હરણ આરામ કરે, અને ગુંજાના લતામાં મધમાખીઓ ગુંજતી. અહીં-ત્યાં વાછરડાં એક કાન ફફડાવતા, અને મધમાખીઓ ગાયવાળાઓના બચેલા દહીંનો સ્વાદ લઈ ધીમે ધીમે ફરતી. દરેક ઘરમાં મધમાખીઓ ઓછી થઈ ગઈ, પણ મહેલો અશોક વૃક્ષોના લાલ પુષ્પોથી શોભિત, જાણે લાલ રંગે રંગાયેલા હોય. વૃક્ષો હંમેશા ભીંજાયેલા, પાંદડા તાજા, ઓસવાળા પવનથી સ્નાત, કડંબના કળીઓ અને સાતપર્ણી ઝાડના જૂથ ભેગા. ફૂલી રહેલા કેતકીના પુષ્પો લતાવલયમાં વણાયેલા, અને પાંદડાની છાંયે પક્ષીઓની બોલી ગુંજતી. ખિડકીઓ અને અંદરના ઓરડાંમાંથી ઠંડો પવન વહેતો, રાજમાર્ગો કમળ તળાવની શ્રેણીથી શુદ્ધ થયેલા. ઘન છાંયાવાળા, તાજી ઘાસથી ઠંડા અને શુદ્ધ, જ્યાં દરેક ફૂલોની ટપકતી બૂંદમાં તારાઓ પ્રતિબિંબિત. ઘર હંમેશા પુષ્પવૃષ્ટિ અને હિમવર્ષાથી ઠંડુ, અજાયબીથી ભરેલા ફૂલો, પાંદડા અને કમળના જૂથોથી શોભાવાન. અંદરના ઓરડા અને ગલીઓ ઘરની જગ્યાની જેમ, જૂના ખૂણા વાદળોથી છુપાયેલા, ઉપર વીજળીથી પ્રકાશિત, બીજું દીવો જરૂરી નહીં. મંડપ ગુફામાં પવનની ગુંજથી ગુંજતો, મહેલ ચકોર, તોતા અને હરણના હારોથી શોભિત. અહીં પવન નવાં કૂંપળો અને ભીની ધરતીની સુગંધ લઈને, રમતાં, ધ્રુજતાં પાંદડાને હલાવતો. અહીં લાર્ક્સ અને મધમાખીઓના રમૂજી જૂથોથી ભરેલું, અને કોયલ તથા કોકિલાની મીઠી, જીવંત બોલીઓથી સમગ્ર વાતાવરણ પ્રફુલ્લિત છે.