આ વિશાળ વિસ્તારના કિનારા પર કુંભાંડ, રાક્ષસ અને ગુહ્યકના વર્તુળો વસે છે, અને શક્તિશાળી પવનથી વેગથી વહેતા આકાશીય જીવોના ઝુંડો જોવા મળે છે. ત્યાં ચાલતાં આકાશી મહેલોની ગુંજ અને મુઠીથી પકડાય તેવી ગર્જના સતત સંભળાય છે; ગ્રહો અને તારાઓના ગતિથી સમગ્ર યંત્રણા ચળવળે છે. આ સ્થાન ઓછા સિદ્ધિ ધરાવનારોએ ત્યજી દીધું છે; સૂર્યની કિરણોથી બળીને, નિર્દોષ આકાશીય મહેલ પવનથી, જે સૂર્યના ઘોડાની મુખમાંથી આવે છે, દાઝી જાય છે. વિશ્વના રક્ષકો અને અપ્સરાઓના જૂથો પસાર થવાથી અહીં અશાંતિ છે, અને દૈવી સ્ત્રીઓના બળેલી કોઠાઓમાંથી ઉઠતા ધૂપના વાદળો આ વિસ્તારને ઢાંકી લે છે. દૈવી સ્ત્રીઓના આભૂષણો વિખેરાઈ ગયા છે, પક્ષીઓએ લૂંટી લીધા છે, અને સ્થાનની પોતાની તેજસ્વિતા ઓછી થઈ ગઈ છે. સિદ્ધિ ધરાવનારાઓની સામાન્ય શક્તિઓ અહીં મિશ્રિત થઈ છે, પણ તેની શક્તિ ખૂટી ગઈ છે. સિદ્ધિ ધરાવનારાઓના જૂથોમાં થયેલા ટક્કર અને વિખેરાવથી હિમાલય, મેરુ અને મંદરાની રેશમી ઢાળ પાસેના ઘન વાદળો છૂટા પડી ગયા છે. આ વિસ્તાર કાં crow, ઘુવડ અને ગૃધ – restless birds –ના ઝુંડોથી ઘેરાયેલો છે, જે તરંગોની જેમ નાચે છે, અને સાથે સ્ત્રી ભૂતોના જૂથો પણ છે. યોગિનીઓના જૂથો – કૂતરા, crow, ઊંટ અને ગધેડા જેવી મુખવાળી – ઉન્માદપૂર્વક નાચે છે, અને સૈકડો યોજનાં પાર કરી, અવ્યર્થ પ્રવાસ કરે છે. આ એક વાદળોના મહેલ છે, જેમાં ધૂપના વાદળો વિશ્વના રક્ષકોની સામે ઉઠે છે, અને સિદ્ધિ ધરાવનારાઓ તથા ગંધર્વોનો ઉત્સવ અહીં શરૂ થાય છે. માર્ગ ખદિર વૃક્ષોથી ઘેરાયેલો છે, જે દૈવી ગીતો સાંભળીને મદમાં છે, અને અનગણિત પક્ષીઓ પોતાના ઘરમાં વસે છે. પવનના ખભા પર નદીના જાળાં છે, અને દૈવી બાળકો અદ્ભુત દૃશ્યો જોવા ઉત્સુકપણે ફરતા રહે છે – એ એક અચરજભર્યું સ્થાન છે. ક્યારેક વીજળી, ચક્ર, ભાલા, તલવાર અને હથિયાર ધારણ કરનારાઓમાં સંશય ફરે છે; ક્યારેક ટુંબુરુ અને નારદાના સંગીતથી ઘરો ગુંજતા છે. કેટલાંક સ્થળે વાદળોના માર્ગે વિશાળ ઘન વાદળો ભેગા થાય છે, જે યુગાંતના જળની જેમ છે; વિવિધ આકારમાં, ચિત્રિત હોય, અને મૌન રહે છે. બીજે, સુંદર વરસાદી વાદળો પર્વત પક્ષીઓના પાંખ જેવી કાળી છે; ક્યાંક, વાદળો સૂર્યના સુવર્ણ પ્રકાશથી ઝળહળે છે. કેટલાંક સ્થળે વાદળો ચંદ્રના ઠંડા તેજથી શણગારાયેલા છે, અને નરમ પ્રકાશ વરસે છે; બીજે, વાદળોનું સમુદ્ર સ્થિર છે, પવન વગર, ખાલીપાના જાળાની જેમ દેખાય છે. ક્યાંક, પવન ઘાસની પાંદડીઓ પર ફરીને તેને લીલીછમ કરે છે; બીજે, વાદળોની સપાટી પાંદડાના ગોટા જેવું તેજસ્વી છે. કેટલાંક સ્થળે પવનથી ધૂળ ભરાયેલી છે, મેરુ પર્વતની ખીણ જેવી લાગતી; બીજે, આકાશ દૈવી મહેલ અને સ્વર્ગીય સ્ત્રીઓની સુંદરતા થી શણગારાયેલો છે. ક્યાંક, Mothersની ઉન્માદ નૃત્યથી આકાશ ખાલી અને ઘેરાયેલું છે; બીજે, મહાન યોગીઓના અનવરત ગર્જનાથી ભરેલું છે. કેટલાંક સ્થળે ઋષિઓની શાંતિપૂર્વક ધ્યાનમાં બેઠેલી સભાઓ છે, જે સર્વે માટે આનંદદાયી છે. બીજે, કિનર, ગંધર્વ અને દેવીઓના જૂથો ગીત ગાય છે; ક્યાંક, મહાન દેવો પોતાના શહેરોમાં ફરતા છે. કેટલાંક સ્થળે શહેરો બંધ પ્રવેશદ્વારોથી ઘેરાયેલા છે; બીજે, મહાન શહેરો ઘેરાયેલા છે; ક્યાંક, માયાથી સર્જાયેલા શહેરો છે, અને ક્યાંક, એવા ગામ છે જે હજુ ઊગ્યા નથી. ક્યાંક, ચાંદ્ર wandering કરતી સરોવરો છે; બીજે, સ્થિર જળવાળી સરોવરો; ક્યાંક, accomplished beingsના સમૂહ છે, અને બીજે, ચાંદ્ર just risen છે. કેટલાંક સ્થળે સૂર્યોદયની તેજસ્વિતા છે; બીજે, રાત્રિનું અંધકાર છે; ક્યાંક, આકાશ twilightના રંગથી રંગાયેલું છે, અને બીજે, ધૂંધથી ધૂંધળું છે. ક્યાંક, આકાશ દૈવી મહેલોથી સફેદ છે; બીજે, વાદળો વરસાદ વરસાવે છે; ક્યાંક, આકાશ ઘન જમીન જેવું લાગે છે, જે વિશ્વો માટે આરામસ્થાન છે. કેટલાંક સ્થળે દેવ અને દાનવના જૂથો ઉપર-નીચે ઝડપથી ચાલે છે; બીજે, ચાર દિશામાં – પૂર્વ, પશ્ચિમ, ઉત્તર, દક્ષિણ – દોડતા રહે છે. કેટલાંક સ્થળે ધૂંધથી સૈકડો યોજનાં પસાર કરવું અઘરું છે; બીજે, આકાશ અવિનાશી, ઘન અંધકારથી ભરેલું છે. કેટલાંક સ્થળે અવિનાશી, વિશાળ તેજસ્વિતા છે – સૂર્ય અથવા અગ્નિ જેવી; બીજે, હિમાલયની ગહન ઠંડક છે, ચાંદ્ર અને અન્ય તારોની વસતિમાં. ક્યાંક, ઇચ્છાપૂર્ણ વૃક્ષોના મહાન જંગલ ઊંચા શહેરો પર નાચે છે; બીજે, દૈવી શહેરો આકાશમાંથી દાનવોના પરાજયથી પડતા છે. કેટલાંક સ્થળે, દૈવી રથોના અવતરણથી અગ્નિની રેખાઓ દેખાય છે; બીજે, આકાશમાં સૈકડો ધૂમકેતુના ટક્કરથી ઉથલપાથલ થાય છે. કેટલાંક સ્થળે, શુભ ગ્રહોના જૂથો આકાશને પકડી લે છે; બીજે, અંધકારથી ઢંકાય છે; અને બીજે, દિવસના તેજથી ઝળહળે છે. ક્યાંક, ગર્જન વાદળો ભયંકર ગુંજ કરે છે; બીજે, મૌન વાદળો વહે છે; ક્યાંક, પવન સફેદ વાદળોના ટુકડાઓ ફુલોના ગોટા જેવી ફેંકે છે. કેટલાંક સ્થળે, આકાશ સંપૂર્ણ ખાલી અને નિર્મળ છે, તરત જ શાંત – જાણનારા હૃદય જેવી શાંતિ. ક્યાંક, પોપટ અને દેડકા ઝુંડ ગળાની ગુંજ કરે છે; આકાશવાસીઓના ક્ષેત્રમાં તારાઓ ખાલીપામાં શણગાર છે. બીજે, સુવર્ણ મુકુટવાળા મોર અને અન્ય પક્ષીઓથી ભરેલું છે, જે વિદ્યાધરદેવીઓના વાહન અને આરામસ્થાન બને છે. કેટલાંક સ્થળે, મોરના વર્તુળ વાદળોમાં નાચે છે; બીજે, જમીન અગ્નિપોપટથી અંધકારિત છે, будто meadow. ક્યાંક, વાદળો departed lord – મહિષ –ના રથ બને છે; બીજે, કાળા વાદળો ઘોડાઓ દ્વારા ઘાસ સમજીને ખાઈ લેવાય છે. કેટલાંક સ્થળે, દેવોના શહેરોથી ભરેલું છે; બીજે, દાનવોના શહેરોથી; કેટલાક શહેરો એકબીજાને અપ્રાપ્ય છે, અને કેટલાક તંગ ગલીઓથી ભરેલા છે. ક્યાંક, ભૈરવના ભયંકર નૃત્યથી તેજસ્વી છે, જે કુટુંબોની પર્વત જેવું છે; બીજે, ગંધર્વ શહેરોમાં દૈવી સ્ત્રીઓના જૂથો ભેગા છે. કેટલાંક સ્થળે, સમુદ્ર હજારોથી પર્વતના હલનચલનથી પડેલા વૃક્ષોથી સૂકાઈ ગયો છે; બીજે, માયાથી સર્જાયેલા આકાશી કમળના પાણીથી ઠંડુ છે. ક્યાંક, પર્વતના ભગવાન પાંખ સાથે વિનાયક સાથે નાચે છે; બીજે, પર્વતો ગર્જન પવનથી ઊંચા ફેંકાઈ જાય છે. આ રીતે, આ વિસ્તાર અનેક પ્રકારની અદભુત, દિવ્ય અને ભયંકર ઘટનાઓથી ભરપૂર છે – જ્યાં દૈવી, દાનવી, યોગી, ઋષિ, અપ્સરા, ગંધર્વ, પક્ષી, વૃક્ષ, વાદળ, પવન, અને પ્રકાશ – બધાં એકસાથે, સતત, અવિરત રીતે ચળવળે છે.