തൈത്തിരീയോപനിഷദ്

ബ്രഹ്മം ഇല്ല എന്ന് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ, അവൻ ഇല്ലായ്മയിൽ ലയിച്ചുപോകുന്നു; ബ്രഹ്മം ഉണ്ട് എന്ന് അറിഞ്ഞാൽ, ജനങ്ങൾ അവനെ ഉണ്ട് എന്ന് അറിയുന്നു. ശരീരാത്മാവ് എപ്പോഴും അതുപോലെ തന്നെയാണ്. അതിനാൽ, ഒരു അന്വേഷണം ഉണ്ട്: ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകുമ്പോൾ, അജ്ഞാനി ആ ലോകത്തേക്ക് പോകുന്നോ, ജ്ഞാനി ആ ലോകം പ്രാപിക്കുന്നോ? ബ്രഹ്മമോ അതാണ്, "ഞാൻ അനേകമാകട്ടെ, ഞാൻ ജനിക്കട്ടെ" എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു, തപസ്സ് ചെയ്തു. തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, അവൻ ഈ എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു—ഇവിടെയുണ്ടാകുന്ന എല്ലാം. സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, അവൻ അതിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവൻ അതിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ആകുന്നു: പ്രകടവും അപ്രകടവും, നിർവചിതവും അനിർവചിതവും, ആധാരവും അനാധാരവും, ജ്ഞാനവും അജ്ഞാനവും, സത്യം വഞ്ചനയും. സത്യം ഈ എല്ലാം ആകുന്നു; സത്യം എന്നത് ഇവിടെയുണ്ടാകുന്ന എല്ലാം, അതാണ് സത്യം എന്ന് പറയുന്നു. ആദ്യത്തിൽ, ഈ ലോകം ഇല്ലായ്മ ആയിരുന്നു. അതിൽ നിന്ന് സത്വം ജനിച്ചു. അതു തന്നെ അതിന്റെ സ്വരൂപം ആക്കി; അതിനാൽ, അതിനെ "നന്നായി രൂപം ചെയ്തത്" എന്ന് പറയുന്നു. നന്നായി രൂപം ചെയ്തതിൽ സാരമാണ്. സാരം ലഭിച്ചാൽ, ഒരാൾ ആനന്ദം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ ആകാശത്തിൽ ആനന്ദം ഇല്ലെങ്കിൽ, ആരാണ് ശ്വസിക്കുക, ആരാണ് ജീവിക്കുക? ആനന്ദം തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തെ ആനന്ദം നൽകുന്നത്. ഈ ദൃശ്യമല്ലാത്ത, ശരീരമില്ലാത്ത, നിർവചിതമല്ലാത്ത, അനാധാരമായതിൽ ഒരാൾ ഉറച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഭയരഹിതനാകുന്നു. പക്ഷേ, അതിൽ ചെറിയൊരു വ്യത്യാസം പോലും കാണുമ്പോൾ, ഭയം ഉണ്ട്. ദ്വൈതം കാണുന്നവർക്കു ഭയം ഉണ്ട്. വായുവും ഭയത്തിൽ പുകച്ചുപോകുന്നു; അവന്റെ ഭയത്തിൽ സൂര്യൻ ഉദയിക്കുന്നു. അവന്റെ ഭയത്തിൽ അഗ്നിയും, ഇന്ദ്രനും, മരണവും (അഞ്ചാമതും) അവരുടെ ദൗത്യം നടത്തുന്നു. ഇതാണ് ആനന്ദത്തിൽ അന്വേഷണം. ഒരു യുവാവ്, പണ്ഡിതൻ, ശക്തൻ, ഉത്സാഹമുള്ളവൻ, ലോകത്തിലെ എല്ലാ സമ്പത്തും ഉള്ളവൻ—ഇത് മനുഷ്യാനന്ദത്തിന്റെ ഒരു അളവാണ്. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് മനുഷ്യ ഗന്ധർവരുടെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് ദൈവ ഗന്ധർവരുടെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് പിതൃകളുടെ ആനന്ദം, അവരുടെ ദീർഘകാല ലോകത്തിൽ. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് ദേവന്മാർ ജന്മത്താൽ ദേവന്മാരായി ജനിക്കുന്നവരുടെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് ദേവന്മാർ കർമ്മത്താൽ ദേവന്മാരായി ആകുന്നവരുടെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് ദേവന്മാരുടെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് ഇന്ദ്രന്റെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് ബൃഹസ്പതിയുടെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് പ്രജാപതിയുടെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. അതിന്റെ നൂറിരട്ടിയുള്ളത് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ ആനന്ദം; അതുപോലെ പണ്ഡിതനും നിരാശയില്ലാത്തവനും. മനുഷ്യനിൽ ഉള്ളവനും, സൂര്യനിൽ ഉള്ളവനും—അവൻ ഒരാളാണ്. ഇതുപോലെ അറിയുന്നവൻ, ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയാൽ, അന്നമയ ആത്മാവിനെ പ്രാപിക്കുന്നു, പ്രാണമയ ആത്മാവിനെ പ്രാപിക്കുന്നു, മനോമയ ആത്മാവിനെ പ്രാപിക്കുന്നു, വിജ്ഞാനമയ ആത്മാവിനെ പ്രാപിക്കുന്നു, ആനന്ദമയ ആത്മാവിനെ പ്രാപിക്കുന്നു. വാക്കുകളും മനസ്സും അതിനെ പ്രാപിക്കാതെ മടങ്ങിപ്പോകുന്നു—ബ്രഹ്മാനന്ദം അറിയുന്നവനു യാതൊരു ഭയവും ഇല്ല. അവനു, "നല്ലത് ചെയ്യാത്തതിനു ദുഃഖം, ദുഷ്ടം ചെയ്തതിനു ദുഃഖം" എന്നതൊന്നുമില്ല. ഇതുപോലെ അറിയുന്നവൻ, ഈ ആത്മാവുകളാൽ നിറയുന്നു; അവൻ ഇരുവശവും നിറയുന്നു. ഇതാണ് ഉപദേശം. ബ്രിഗു, വരുണന്റെ മകനാണ്. അവൻ പിതാവായ വരുണനെ സമീപിച്ചു: "ആയിരം, ബ്രഹ്മം എനിക്കു പഠിപ്പിക്കൂ." വരുണൻ പറഞ്ഞത്: "അന്നം, പ്രാണം, ദൃശ്യശക്തി, ശ്രവണശക്തി, മനസ്സ്, വാക്ക്." "ഇതിൽ നിന്ന് ഈ ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു; ജനിച്ച ശേഷം അതിലൂടെ ജീവിക്കുന്നു; വിടുമ്പോൾ അതിൽ ലയിക്കുന്നു—അത് ബ്രഹ്മമാണ്." ബ്രിഗു തപസ്സ് ചെയ്തു. തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രിഗു അറിഞ്ഞു: "അന്നം ബ്രഹ്മമാണ്." അന്നത്തിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു; അന്നത്തിൽ നിന്ന് അവർ ജീവിക്കുന്നു; അന്നത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ഇതറിയിയ്ക്ക്, വീണ്ടും വരുണനെ സമീപിച്ചു: "ആയിരം, ബ്രഹ്മം പഠിപ്പിക്കൂ." "തപസ്സ് വഴി ബ്രഹ്മം അറിയുക; തപസ്സ് ബ്രഹ്മമാണ്." ബ്രിഗു വീണ്ടും തപസ്സ് ചെയ്തു. തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രിഗു അറിഞ്ഞു: "പ്രാണം ബ്രഹ്മമാണ്." പ്രാണത്തിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു; പ്രാണത്തിൽ നിന്ന് അവർ ജീവിക്കുന്നു; പ്രാണത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. വീണ്ടും വരുണനെ സമീപിച്ചു: "ആയിരം, ബ്രഹ്മം പഠിപ്പിക്കൂ." "തപസ്സ് വഴി ബ്രഹ്മം അറിയുക; തപസ്സ് ബ്രഹ്മമാണ്." ബ്രിഗു വീണ്ടും തപസ്സ് ചെയ്തു. തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രിഗു അറിഞ്ഞു: "മനസ്സ് ബ്രഹ്മമാണ്." മനസ്സിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു; മനസ്സിൽ നിന്ന് അവർ ജീവിക്കുന്നു; മനസ്സിൽ ലയിക്കുന്നു. വീണ്ടും വരുണനെ സമീപിച്ചു: "ആയിരം, ബ്രഹ്മം പഠിപ്പിക്കൂ." "തപസ്സ് വഴി ബ്രഹ്മം അറിയുക; തപസ്സ് ബ്രഹ്മമാണ്." ബ്രിഗു വീണ്ടും തപസ്സ് ചെയ്തു. തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രിഗു അറിഞ്ഞു: "വിജ്ഞാനം ബ്രഹ്മമാണ്." വിജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു; വിജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് അവർ ജീവിക്കുന്നു; വിജ്ഞാനത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. വീണ്ടും വരുണനെ സമീപിച്ചു: "ആയിരം, ബ്രഹ്മം പഠിപ്പിക്കൂ." "തപസ്സ് വഴി ബ്രഹ്മം അറിയുക; തപസ്സ് ബ്രഹ്മമാണ്." ബ്രിഗു വീണ്ടും തപസ്സ് ചെയ്തു. തപസ്സ് ചെയ്ത ശേഷം, ബ്രിഗു അറിഞ്ഞു: "ആനന്ദം ബ്രഹ്മമാണ്." ആനന്ദത്തിൽ നിന്ന് ജീവികൾ ജനിക്കുന്നു; ആനന്ദത്തിൽ നിന്ന് അവർ ജീവിക്കുന്നു; ആനന്ദത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ഇതാണ് ബ്രിഗു-വരുണന്റെ ജ്ഞാനം, പരമോന്നത സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥാപിതം. ഇതുപോലെ അറിയുന്നവൻ, ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; അവൻ അന്നം ലഭിക്കുന്നവനും അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ആകുന്നു; അവൻ സന്തതിയിൽ, പശുവിൽ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ, കീർത്തിയിൽ വലുതാകുന്നു. അന്നത്തെ അവഹേളിക്കരുത്—ഇതാണ് വ്രതം. പ്രാണം അന്നമാണ്; ശരീരം അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നു. പ്രാണത്തിൽ ശരീരം സ്ഥാപിതം; ശരീരത്തിൽ പ്രാണം സ്ഥാപിതം. അങ്ങനെ അന്നം അന്നത്തിൽ സ്ഥാപിതം. ഇതുപോലെ അറിയുന്നവൻ, ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; അവൻ അന്നം ലഭിക്കുന്നവനും അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ആകുന്നു; സന്തതിയിൽ, പശുവിൽ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ, കീർത്തിയിൽ വലുതാകുന്നു. അന്നത്തെ നിരസിക്കരുത്—ഇതാണ് വ്രതം. വെള്ളം അന്നമാണ്; പ്രകാശം അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നു. വെള്ളത്തിൽ പ്രകാശം സ്ഥാപിതം; പ്രകാശത്തിൽ വെള്ളം സ്ഥാപിതം. അങ്ങനെ അന്നം അന്നത്തിൽ സ്ഥാപിതം. ഇതുപോലെ അറിയുന്നവൻ, ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; അവൻ അന്നം ലഭിക്കുന്നവനും അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ആകുന്നു; സന്തതിയിൽ, പശുവിൽ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ, കീർത്തിയിൽ വലുതാകുന്നു. അന്നം ഉത്പാദിപ്പിക്കണം—ഇതാണ് വ്രതം. ഭൂമി അന്നമാണ്; ആകാശം അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ ആകാശം സ്ഥാപിതം; ആകാശത്തിൽ ഭൂമി സ്ഥാപിതം. അങ്ങനെ അന്നം അന്നത്തിൽ സ്ഥാപിതം. ഇതുപോലെ അറിയുന്നവൻ, ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു; അവൻ അന്നം ലഭിക്കുന്നവനും അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ആകുന്നു; സന്തതിയിൽ, പശുവിൽ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ, കീർത്തിയിൽ വലുതാകുന്നു. ആശ്രയമാഗ്രഹിക്കുന്നവരെ നിരസിക്കരുത്—ഇതാണ് വ്രതം. അതിനാൽ, എങ്ങിനെയായാലും, എത്രയും കൂടുതൽ അന്നം ലഭിക്കാൻ, "അന്നം അവനിൽ നിന്ന് തേടണം" എന്നാണ് പറയുന്നത്. വായിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന അന്നം; വായിൽ നിന്ന് അവനിൽ നിന്ന് അന്നം തേടുന്നു.