ૐ શં નો મિત્રઃ શં વરુણઃ । શં નો ભવત્વર્યમા । શં ન ઇન્દ્રો બૃહસ્પતિઃ । શં નો વિષ્ણુરુરુક્રમઃ । નમો બ્રહ્મણે । નમસ્તે વાયો । ત્વમેવ પ્રત્યક્ષં બ્રહ્માસિ । ત્વમેવ પ્રત્યક્ષં બ્રહ્મ વદિષ્યામિ । ઋતં વદિષ્યામિ । સત્યં વદિષ્યામિ । તન્મામવતુ । તદ્વક્તારમવતુ । અવતુ મામ્ । અવતુ વક્તારમ્ । ૐ શાન્તિઃ શાન્તિઃ શાન્તિઃ ॥ ઇતિ શિક્ષાવલ્યાં પ્રથમોઽનુવાકઃ
ૐ, મિત્ર અને વરુણ અમારે માટે કલ્યાણકારી થાય. અમારે માટે અર્યમા પણ શુભ થાય. અમારે માટે ઇન્દ્ર અને બૃહસ્પતિ પણ શુભ થાય. અમારે માટે વિશાળ પગલાં વાળા વિષ્ણુ પણ કલ્યાણ કરે. બ્રહ્મને વંદન. વાયુ, તને નમસ્કાર. તું જ સ્પષ્ટ બ્રહ્મ છે. હું તને જ સ્પષ્ટ બ્રહ્મ કહીશ. હું ધર્મની વાત કરીશ. હું સત્ય બોલીશ. એ મને રક્ષે, એ શિક્ષકને પણ રક્ષે. મને રક્ષે, શિક્ષકને રક્ષે. ૐ શાંતિ, શાંતિ, શાંતિ.
યૈરિમે ગિરિભિઃ પૂર્વં પદવાક્યપ્રમાણતઃ। વ્યાખ્યાતાઃ સર્વવેદાન્તાસ્તાન્નિત્યં પ્રણતોઽસ્મ્યહં
જે મહાન ગુરુઓએ પ્રાચીન સમયમાં શબ્દો, વાક્યો અને સાચી સમજણ દ્વારા બધા વેદાંતને સમજાવ્યા, એવા બધા ગુરુઓને હું હંમેશા નમન કરું છું.
તૈત્તિરીયકસારસ્ય મયાચાર્યપ્રસાદદઃ। વિસ્પષ્ટાર્થરુચીનાં હિ વ્યાખ્યેયં સંપ્રણીયતે
મારા ગુરુની કૃપાથી, સ્પષ્ટ અર્થમાં આનંદ માણતો હું, તૈત્તિરીય સંપ્રદાયના સારનો આ સ્પષ્ટ અર્થવાળી વ્યાખ્યા રજૂ કરું છું.
ૐ શીક્ષાં વ્યાખ્યાસ્યામઃ । વર્ણઃ સ્વરઃ । માત્રા બલમ્ । સામ સન્તાનઃ । ઇત્યુક્તઃ શીક્ષાધ્યાયઃ
ૐ, હવે હું ઉચ્ચારણની શિક્ષા સમજાવું છું: ધ્વનિ, સ્વર, માત્રા, બળ, સંગીત અને સતત પ્રવાહ—આ રીતે શિક્ષા અધ્યાય જણાવવામાં આવ્યો છે.
સહ નૌ યશઃ । સહ નૌ બ્રહ્મવર્ચસમ્ । અથાતઃ સંહિતાયા ઉપનિષદં વ્યાખ્યાસ્યામઃ । પઞ્ચસ્વધિકરણેષુ । અધિલોકમધિજ્યૌતિષમધિવિદ્યમધિપ્રજમધ્યાત્મમ્ । તા મહાસઁહિતા ઇત્યાચક્ષતે । અથાધિલોકમ્ । પૃથિવી પૂર્વરૂપમ્ । દ્યૌરુત્તરરૂપમ્ । આકાશઃ સન્ધિઃ
અમને બંનેને યશ મળે, અમને બંનેને બ્રહ્મતેજ મળે. હવે સંહિતાના ગુપ્ત અર્થને પાંચ વિભાગમાં સમજાવું છું: લોક, પ્રકાશ, વિદ્યા, સંતાન અને આત્મા. આને મહાસંહિતા કહે છે. હવે લોક વિષે: પૃથ્વી પહેલું રૂપ છે, દ્યૌસ પછીનું રૂપ છે, અને આકાશ એ જોડાણ છે.
સન્ધાનમ્ । ઇત્યધિલોકમ્ । અથાધિજૌતિષમ્ । અગ્નિઃ પૂર્વરૂપમ્ । આદિત્ય ઉત્તરરૂપમ્ । આપઃ સન્ધિઃ । વૈદ્યુતઃ સન્ધાનમ્ । ઇત્યધિજ્યૌતિષમ્ । અથાધિવિદ્યમ્ । આચાર્યઃ પૂર્વરૂપમ્
જોડાણ—આ લોક વિષયક વિભાગ છે. હવે પ્રકાશ વિષે: અગ્નિ પહેલું રૂપ છે, સૂર્ય પછીનું રૂપ છે, પાણી એ જોડાણ છે, વીજળી એ જોડાવાનું કાર્ય છે—આ પ્રકાશ વિષયક વિભાગ છે. હવે વિદ્યા વિષે: ગુરુ પહેલું રૂપ છે.
અન્તેવાસ્યુત્તરરૂપમ્ । વિદ્યા સન્ધિઃ । પ્રવચનઁસન્ધાનમ્ । ઇત્યધિવિદ્યમ્ । અથાધિપ્રજમ્ । માતા પૂર્વરૂપમ્ । પિતોત્તરરૂપમ્ । પ્રજા સન્ધિઃ । પ્રજનનઁસન્ધાનમ્ । ઇત્યધિપ્રજલમ્
શિષ્ય પછીનું રૂપ છે, વિદ્યા એ જોડાણ છે, અને ઉપદેશ એ જોડાવાનું કાર્ય છે—આ વિદ્યા વિષયક વિભાગ છે. હવે સંતાન વિષે: માતા પહેલું રૂપ છે, પિતા પછીનું રૂપ છે, સંતાન એ જોડાણ છે, અને ઉત્પત્તિ એ જોડાવાનું કાર્ય છે—આ સંતાન વિષયક વિભાગ છે.
અથાધ્યાત્મમ્ । અધરા હનુઃ પૂર્વરૂપમ્ । ઉત્તરા હનુરુત્તરરૂપમ્ । વાક્સન્ધિઃ । જિહ્વા સન્ધાનમ્ । ઇત્યધ્યાત્મમ્ । ઇતીમા મહાસઁહિતાઃ । ય એવમેતા મહાસઁહિતા વ્યાખ્યાતા વેદ । સન્ધીયતે પ્રજયા પશુભિઃ બ્રહ્મવર્ચસેનાન્નાદ્યેન સુવર્ગેણ લોકેન
હવે આત્મા વિષે: નીચેની જાંઘ પહેલું રૂપ છે, ઉપરની જાંઘ પછીનું રૂપ છે, વાણી એ જોડાણ છે, જીભ એ જોડાવાનું કાર્ય છે—આ આત્મા વિષયક વિભાગ છે. આ મહાસંહિતાઓ છે. જે આ મહાસંહિતાઓને સમજ્યા છે, તેને સંતાન, પશુ, બ્રહ્મતેજ, અન્ન અને સ્વર્ગલોક મળે છે.
યશ્છન્દસામૃષભો વિશ્વરૂપઃ । છન્દોભ્યોઽધ્યમૃતાત્સંબભૂવ । સ મેન્દ્રો મેધયા સ્પૃણોતુ । અમૃતસ્ય દેવ ધારણો ભૂયાસમ્ । શરીરં મે વિચર્ષણમ્ । જિહ્વા મે મધુમત્તમા । કર્ણાભ્યાં ભૂરિ વિશ્રુવમ્ । બ્રહ્મણઃ કોશોઽસિ મેધયા પિહિતઃ । શ્રુતં મે ગોપાય
છંદોમાં શ્રેષ્ઠ, અનેક રૂપ ધરાવનાર, અમૃત છંદમાંથી જન્મેલો જે છે—એ ઇન્દ્ર મને બુદ્ધિથી પરિપૂર્ણ કરે. હે દેવ, હું અમૃતત્વ ધારણ કરનાર બની જાઉં. મારું શરીર તંદુરસ્ત રહે, મારી જીભ મીઠી બને, મારા કાન વધુ સાંભળે. તું બ્રહ્મનો પાત્ર છે, બુદ્ધિથી ઢંકાયેલું. મેં જે સાંભળ્યું છે, તેનું રક્ષણ કર.
આવહન્તી વિતન્વાના કુર્વાણાઽચીરમાત્મનઃ । વાસાઁસિ મમ ગાવશ્ચ । અન્નપાને ચ સર્વદા । તતો મે શ્રિયમાવહ । લોમશાં પશુભિઃ સહ સ્વાહા । આમાયન્તુ બ્રહ્મચારિણઃ સ્વાહા । વિમાયન્તુ બ્રહ્મચારિણઃ સ્વાહા । પ્રમાયન્તુ બ્રહ્મચારિણઃ સ્વાહા । દમાયન્તુ બ્રહ્મચારિણઃ સ્વાહા । શમાયન્તુ બ્રહ્મચારિણઃ સ્વાહા
યશો જનેઽસાનિ સ્વાહા । શ્રેયાન્ વસ્યસોઽસાનિ સ્વાહા । તં ત્વા ભગ પ્રવિશાનિ સ્વાહા । સ મા ભગ પ્રવિશ સ્વાહા । તસ્મિન્ સહસ્રશાખે । નિભગાહં ત્વયિ મૃજે સ્વાહા । યથાઽઽપઃ પ્રવતાયન્તિ યથા માસા અહર્જરમ્ । એવં માં બ્રહ્મચારિણઃ ધાતરાયન્તુ સર્વતઃ સ્વાહા । પ્રતિવેશોઽસિ પ્ર મા ભાહિ પ્ર મા પદ્યસ્વ
સુવરિતિ વા એતાસ્તિસ્રો વ્યાહૃતયઃ । તાસામુહ સ્મૈતાં ચતુર્થીં માહાચમસ્યઃ પ્રવેદયતે । મહ ઇતિ । તદ્ બ્રહ્મ । સ આત્મા । અઙ્ગાન્યન્યા દેવતાઃ । ભૂરિતિ વા અયં લોકઃ । ભુવ ઇત્યન્તરિક્ષમ્ । સુવરિત્યસૌ લોકઃ
‘ભૂઃ’, ‘ભુવઃ’, ‘સ્વઃ’—આ ત્રણ વ્યાહૃતિઓ છે. પણ મહાચમસ્ય ગુરુએ ચોથી ‘મહઃ’ બતાવી. એ બ્રહ્મ છે, એ આત્મા છે, બીજાં દેવતાઓ એના અંગો છે. ‘ભૂઃ’ એ આ લોક છે, ‘ભુવઃ’ એ અંતરિક્ષ છે, ‘સ્વઃ’ એ પરલોક છે.
મહ ઇત્યાદિત્યઃ । આદિત્યેન વાવ સર્વે લોકા મહીયન્તે । ભૂરિતિ વા અગ્નિઃ । ભુવ ઇતિ વાયુઃ । સુવરિત્યાદિત્યઃ । મહ ઇતિ ચન્દ્રમાઃ । ચન્દ્રમસા વાવ સર્વાણિ જ્યોતીઁષિ મહીયન્તે । ભૂરિતિ વા ઋચઃ । ભુવ ઇતિ સામાનિ । સુવરિતિ યજૂઁષિ
‘મહઃ’ એ સૂર્ય છે; સૂર્યથી બધા લોક મહાન બને છે. ‘ભૂઃ’ એ અગ્નિ છે; ‘ભુવઃ’ એ વાયુ છે; ‘સ્વઃ’ એ સૂર્ય છે; ‘મહઃ’ એ ચંદ્ર છે; ચંદ્રથી બધા પ્રકાશ મહાન બને છે. ‘ભૂઃ’ એ ઋગ્વેદ છે; ‘ભુવઃ’ એ સામવેદ છે; ‘સ્વઃ’ એ યજુર્વેદ છે.
મહ ઇતિ બ્રહ્મ । બ્રહ્મણા વાવ સર્વે વેદા મહીયન્તે । ભૂરિતિ વૈ પ્રાણઃ । ભુવ ઇત્યપાનઃ । સુવરિતિ વ્યાનઃ । મહ ઇત્યન્નમ્ । અન્નેન વાવ સર્વે પ્રાણા મહીયન્તે । તા વા એતાશ્ચતસ્રશ્ચતુર્ધા । ચતસ્રશ્ચતસ્રો વ્યાહૃતયઃ । તા યો વેદ । સ વેદ બ્રહ્મ । સર્વેઽસ્મૈ દેવા બલિમાવહન્તિ
‘મહઃ’ એ બ્રહ્મ છે; બ્રહ્મથી બધા વેદ મહાન બને છે. ‘ભૂઃ’ એ પ્રાણ છે; ‘ભુવઃ’ એ અપાન છે; ‘સ્વઃ’ એ વ્યાન છે; ‘મહઃ’ એ અન્ન છે; અન્નથી બધા પ્રાણ મહાન બને છે. આ ચાર ચાર રીતે છે; ચાર ચાર વ્યાહૃતિઓ છે. જે આ જાણે છે, એ બ્રહ્મને જાણે છે; બધા દેવતાઓ તેને ભેટ આપે છે.
સ ય એષોઽન્તરહૃદય આકાશઃ । તસ્મિન્નયં પુરુષો મનોમયઃ । અમૃતો હિરણ્મયઃ । અન્તરેણ તાલુકે । ય એષ સ્તન ઇવાવલમ્બતે | સેન્દ્રયોનિઃ । યત્રાસૌ કેશાન્તો વિવર્તતે । વ્યપોહ્ય શીર્ષકપાલે | ભૂરિત્યગ્નૌ પ્રતિતિષ્ઠતિ । ભુવ ઇતિ વાયૌ
હૃદયમાં જે આકાશ છે, તેમાં મનથી બનેલો, અમૃત, સુવર્ણમય પુરુષ વસે છે. મધ્યે તાળુમાં, જે સ્તનની જેમ લટકે છે, ઇન્દ્રિયોના મૂળ સાથે, જ્યાં વાળ વિભાજિત થાય છે, ખોપરી ભેદીને—‘ભૂઃ’ અગ્નિમાં સ્થિર છે, ‘ભુવઃ’ વાયુમાં.
સુવરિત્યાદિત્યે । મહ ઇતિ બ્રહ્મણિ । આપ્નોતિ સ્વારાજ્યમ્ । આપ્નોતિ મનસસ્પતિમ્ । વાક્પતિશ્ચક્ષુષ્પતિઃ । શ્રોત્રપતિર્વિજ્ઞાનપતિઃ । એતત્તતો ભવતિ । આકાશશરીરં બ્રહ્મ । સત્યાત્મ પ્રાણારામં મન આનન્દમ્ । શાન્તિસમૃદ્ધમમૃતમ્ । ઇતિ પ્રાચીનયોગ્યોપાસ્સ્વ
‘સ્વઃ’ સૂર્યમાં, ‘મહઃ’ બ્રહ્મમાં. એ સ્વરાજ્ય પામે છે; મનનો સ્વામી બને છે, વાણીનો સ્વામી, દ્રષ્ટિનો સ્વામી, શ્રવણનો સ્વામી, જ્ઞાનનો સ્વામી બને છે. એ આવું બને છે. બ્રહ્મનું શરીર આકાશ છે, સ્વરૂપ સત્ય છે, પ્રાણમાં આનંદ છે, મનમાં આનંદ છે, શાંતિ, સમૃદ્ધિ, અમૃતત્વ છે. હે પ્રાચીન, આવું ધ્યાન કર.
પૃથિવ્યન્તરિક્ષં દ્યૌર્દિશોઽવાન્તરદિશાઃ । અગ્નિર્વાયુરાદિત્યશ્ચન્દ્રમા નક્ષત્રાણિ । આપ ઓષધયો વનસ્પતય આકાશ આત્મા । ઇત્યધિભૂતમ્ । અથાધ્યાત્મમ્ । પ્રાણો વ્યાનોઽપાન ઉદાનઃ સમાનઃ । ચક્ષુઃ શ્રોત્રં મનો વાક્ ત્વક્ । ચર્મ માઁસઁસ્નાવાસ્થિમજ્જા । એતદધિ વિધાય ઋષિરવોચત્ । પાઙ્ક્તં વા ઇદઁ સર્વમ્ । પાઙ્ક્તેનૈવ પાઙ્ક્તઁ સ્પૃણોતીતિ
પૃથ્વી, અંતરિક્ષ, દ્યૌ, દિશાઓ, ઉપદિશાઓ; અગ્નિ, વાયુ, સૂર્ય, ચંદ્ર, તારાઓ; પાણી, વનસ્પતિ, વૃક્ષો, આકાશ, આત્મા—આ બધું ભૌતિક છે. હવે આંતરિક: પ્રાણ, વ્યાન, અપાન, ઉદાન, સમાન; આંખ, કાન, મન, વાણી, ત્વચા; ચામડી, માંસ, સ્નાયુ, હાડકાં, મજ્જા. આ રીતે ગોઠવીને ઋષિએ કહ્યું: 'આ બધું પાંચપંચ છે; પાંચથી પાંચ ભરાય છે.'
ઓમિતિ બ્રહ્મ । ઓમિતીદઁસર્વમ્ । ઓમિત્યેતદનુકૃતિર્હસ્મ વા અપ્યો શ્રાવયેત્યાશ્રાવયન્તિ । ઓમિતિ સામાનિ ગાયન્તિ । ઓઁશોમિતિ શસ્ત્રાણિ શઁસન્તિ । ઓમિત્યધ્વર્યુઃ પ્રતિગરં પ્રતિગૃણાતિ । ઓમિતિ બ્રહ્મા પ્રસૌતિ । ઓમિત્યગ્નિહોત્રમનુજાનાતિ । ઓમિતિ બ્રાહ્મણઃ પ્રવક્ષ્યન્નાહ બ્રહ્મોપાપ્નવાનીતિ બ્રહ્મૈવોપાપ્નોતિ
ૐ એ બ્રહ્મ છે. ૐ એ બધું છે. ૐથી જ 'અમને સંભળાવ' એમ કહે છે. ૐથી સામગાન ગાય છે. ૐથી યજ્ઞપાઠ થાય છે. ૐથી અધ્વર્યુ પ્રતિસાદ સ્વીકારે છે. ૐથી બ્રાહ્મણ મંજૂરી આપે છે. ૐથી અગ્નિહોત્ર મંજૂર થાય છે. ૐથી બ્રાહ્મણ ઉપદેશ આપતા કહે છે: 'હું બ્રહ્મ કહું છું.' એ રીતે બ્રહ્મ પ્રાપ્ત થાય છે.
અહં વૃક્ષસ્ય રેરિવા કીર્તિઃ પૃષ્ઠં ગિરેરિવ । ઊર્ધ્વપવિત્રો વાજિનીવસ્વમૃતમસ્મિ । દ્રવિણઁસવર્ચસમ્ । સુમેધા અમૃતોક્ષિતઃ । ઇતિ ત્રિશઙ્કોર્વેદાનુવચનમ્
હું જગતના વૃક્ષને હલાવનાર છું; મારી કીર્તિ પર્વતની ચોટી જેટલી ઊંચી છે. હું શુદ્ધ છું, ઉપર ઉઠેલો છું; હું સંપત્તિ અને શક્તિથી ભરપૂર, અમર છું. હું તેજસ્વી છું, સારી બુદ્ધિ ધરાવું છું, અમૃતમાં ન્હાયેલો છું. આ ત્રિશંકુનું વેદ સંબંધી પઠન છે.
વેદમનૂચ્યાચાર્યોઽન્તેવાસિનમનુશાસ્તિ । સત્યં વદ । ધર્મં ચર । સ્વાધ્યાયાન્મા પ્રમદઃ । આચાર્યાય પ્રિયં ધનમાહૃત્ય પ્રજાતન્તું મા વ્યવચ્છેત્સીઃ । સત્યાન્ન પ્રમદિતવ્યમ્। ધર્માન્ન પ્રમદિતવ્યમ્ । કુશલાન્ન પ્રમદિતવ્યમ્ । ભૂત્યૈ ન પ્રમદિતવ્યમ્ । સ્વાધ્યાયપ્રવચનાભ્યાં ન પ્રમદિતવ્યમ્ । દેવપિતૃકાર્યાભ્યાં ન પ્રમદિતવ્યમ્
માતૃદેવો ભવ । પિતૃદેવો ભવ । આચાર્યદેવો ભવ । અતિથિદેવો ભવ । યાન્યનવદ્યાનિ કર્માણિ તાનિ સેવિતવ્યાનિ । નો ઇતરાણિ । યાન્યસ્માકꣳ સુચરિતાનિ તાનિ ત્વયોપાસ્યાનિ । નો ઇતરાણિ
માતાને દેવ સમાન માનો. પિતાને દેવ સમાન માનો. આચાર્યને દેવ સમાન માનો. અતિથિને દેવ સમાન માનો. જે કર્મ નિર્દોષ છે, તે જ કરવું, બીજું નહીં. અમારા જે સારા આચરણ છે, તે જ તું અનુસરીશ, બીજું નહીં.
યે કે ચાસ્મચ્છ્રેયાઁસો બ્રાહ્મણાઃ તેષાં ત્વયાઽઽસનેન પ્રશ્વસિતવ્યમ્ । શ્રદ્ધયા દેયમ્ । અશ્રદ્ધયાઽદેયમ્ । શ્રિયા દેયમ્ । હ્રિયા દેયમ્ । ભિયા દેયમ્ । સંવિદા દેયમ્ । અથ યદિ તે કર્મવિચિકિત્સા વા વૃત્તવિચિકિત્સા વા સ્યાત્
જેઓ અમથી શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણો છે, તેમને તું બેસાડીને સન્માન કર. શ્રદ્ધાથી દાન આપ. શ્રદ્ધા વિના દાન ન આપ. સૌમ્યતાથી દાન આપ. લજ્જાથી દાન આપ. ભયથી દાન આપ. સમજપૂર્વક દાન આપ. અને જો તને કોઈ કર્મ કે વર્તન વિષે સંશય થાય—
જે મારી માટે ફેલાય છે અને તૈયાર થાય છે, એવા વસ્ત્રો અને ગાયો, અન્ન અને પાનીએ હંમેશા મને મળે. તેથી, મને ધન્યતા આપ, વાળવાળી ગાયો સાથે. સ્વાહા! બ્રહ્મચારીયોને મારી પાસે લાવ. સ્વાહા! બ્રહ્મચારીયોને મારી નજીક લાવ. સ્વાહા! બ્રહ્મચારીયોને મારી આસપાસ ભેગા કરો. સ્વાહા! બ્રહ્મચારીયોમાં દમ રહે. સ્વાહા! બ્રહ્મચારીયોમાં શાંતિ રહે. સ્વાહા!
મને લોકમાં યશ મળે. સ્વાહા! હું ધનવાન કરતાં શ્રેષ્ઠ બની જાઉં. સ્વાહા! હે ભાગ્ય, હું તારા અંદર પ્રવેશું. સ્વાહા! હે ભાગ્ય, તું મારા અંદર પ્રવેશ. સ્વાહા! તારી હજારો શાખાઓમાં હું શુદ્ધ થાઉં. સ્વાહા! જેમ પાણી નીચે વહી જાય છે, જેમ મહિના વર્ષમાં બદલાય છે, તેમ બ્રહ્મચારીયો સર્વ દિશાથી મારી પાસે આવે. સ્વાહા! તું પડોશી છે; મને નુકસાન ન કર, મને છોડીને ન જા.
ઋતં ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । સત્યં ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । તપશ્ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । દમશ્ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । શમશ્ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । અગ્નયશ્ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । અગ્નિહોત્રં ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । અતિથયશ્ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । માનુષં ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । પ્રજા ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । પ્રજનશ્ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । પ્રજાતિશ્ચ સ્વાધ્યાયપ્રવચને ચ । સત્યમિતિ સત્યવચા રાથીતરઃ । તપ ઇતિ તપોનિત્યઃ પૌરુશિષ્ટિઃ । સ્વાધ્યાયપ્રવચને એવેતિ નાકો મૌદ્ગલ્યઃ । તદ્ધિ તપસ્તદ્ધિ તપઃ
સત્ય અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, તપ અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, દમ અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, શમ અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, અગ્નિ અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, અગ્નિહોત્ર અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, અતિથિ અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, માનવ સેવા અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, સંતાન અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, સંતાન ઉત્પત્તિ અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ, વંશ પરંપરા અને સ્વાધ્યાય તથા તેનો ઉપદેશ—આ બધું મહત્વનું છે. 'સત્ય' એ મુખ્ય છે એમ સત્યવચ રાથેતર કહે છે. 'તપ' એ મુખ્ય છે એમ તપોનિત્ય પૌરુશિષ્ટિ કહે છે. 'માત્ર સ્વાધ્યાય અને તેનો ઉપદેશ' એ જ મુખ્ય છે એમ નાક મૌદગલ્ય કહે છે; કારણ કે એ જ સાચું તપ છે, એ જ સાચું તપ છે.
વેદનું પઠન કર્યા પછી, આચાર્ય શિષ્યને 이렇게 ઉપદેશ આપે છે: 'સત્ય બોલ. ધર્મનું પાલન કર. સ્વાધ્યાય અને તેનો ઉપદેશ કદી છોડશો નહીં. આચાર્યને પ્રિય ધન આપી, વંશ પરંપરા તોડી નાંખશો નહીં. સત્યથી કદી દૂર ન જશો. ધર્મથી કદી દૂર ન જશો. કલ્યાણથી કદી દૂર ન જશો. સમૃદ્ધિથી કદી દૂર ન જશો. સ્વાધ્યાય અને ઉપદેશથી કદી દૂર ન જશો. દેવ અને પિતૃના કાર્યોમાંથી કદી દૂર ન જશો.'
યે યત્ર બ્રાહ્મણાઃ સંમર્શિનઃ । યુક્તા આયુક્તાઃ । અલૂક્ષા ધર્મકામાઃ સ્યુઃ । યથા તે તત્ર વર્તેરન્ । તથા વર્તેથાઃ । અથાભ્યાખ્યાતેષુ । યે તત્ર બ્રાહ્મણાઃ સંમર્શિનઃ । યુક્તા આયુક્તાઃ । અલૂક્ષા ધર્મકાયાઃ સ્યુઃ । યથા તે તેષુ વર્તેરન્ । તથા તેષુ વર્તેથાઃ । એષ આદેશઃ । એષ ઉપદેશઃ । એષા વેદોપનિષત્ । એતદનુશાસનમ્ । એવમુપાસિતવ્યમ્ । એવમુ ચૈતદુપાસ્યમ્
જ્યાં બ્રાહ્મણો વિચારણા કરે છે, યોગ્ય કે અયોગ્ય, નિષ્કપટ અને ધર્મપ્રેમી હોય, ત્યાં તેઓ જે રીતે વર્તે છે, એ રીતે તું પણ વર્તજે. એ જ રીતે, પહેલેથી ચર્ચાયેલ વિષયોમાં પણ, જ્યાં બ્રાહ્મણો વિચારણા કરે છે, યોગ્ય કે અયોગ્ય, નિષ્કપટ અને ધર્મપ્રેમી હોય, તેઓ જે રીતે વર્તે છે, એ રીતે તું પણ વર્તજે. આ છે આદેશ. આ છે ઉપદેશ. આ છે વેદનું રહસ્ય. આ છે આજ્ઞા. એ પ્રમાણે જ આનું પાલન કરવું. એ પ્રમાણે જ આનું અનુસરણ કરવું.
શં નો મિત્રઃ શં વરુણઃ । શં નો ભવત્વર્યમા । શં ન ઇન્દ્રો બૃહસ્પતિઃ । શં નો વિષ્ણુરુરુક્રમઃ । નમો બ્રહ્મણે । નમસ્તે વાયો । ત્વમેવ પ્રત્યક્ષં બ્રહ્માસિ । ત્વામેવ પ્રત્યક્ષં બ્રહ્માવાદિષમ્ । ઋતમવાદિષમ્ । સત્યમવાદિષમ્ । તન્મામાવીત્ । તદ્વક્તારમાવીત્ । આવીન્મામ્ । આવીદ્વક્તારમ્ । ૐ શાન્તિઃ શાન્તિઃ શાન્તિઃ
મિત્ર અમારે માટે કલ્યાણકારી થાય, વરુણ અમારે માટે કલ્યાણકારી થાય. અમારે માટે આર્યમા કલ્યાણકારી થાય. ઇન્દ્ર અને બૃહસ્પતિ અમારે માટે કલ્યાણકારી થાય. વિશાળ પગલાં ભરનાર વિષ્ણુ અમારે માટે કલ્યાણકારી થાય. બ્રહ્માને નમન. વાયુ, તને નમન. તું જ પ્રત્યક્ષ બ્રહ્મા છે. તું જ પ્રત્યક્ષ બ્રહ્મા છે એમ મેં કહ્યું છે. મેં ઋત બોલ્યું છે. મેં સત્ય બોલ્યું છે. એ મને રક્ષે. એ ઉપદેશકને રક્ષે. મને રક્ષે. ઉપદેશકને રક્ષે. ઓમ શાંતિ, શાંતિ, શાંતિ.
ૐ બ્રહ્મવિદાપ્નોતિ પરમ્ । તદેષાઽભ્યુક્તા । સત્યં જ્ઞાનમનન્તં બ્રહ્મ । યો વેદ નિહિતં ગુહાયાં પરમે વ્યોમન્ । સોઽશ્નુતે સર્વાન્ કામાન્ સહ બ્રહ્મણા વિપશ્ચિતેતિ ॥ તસ્માદ્વા એતસ્માદાત્મન આકાશઃ સંભૂતઃ । આકાશાદ્વાયુઃ । વાયોરગ્નિઃ । અગ્નેરાપઃ । અદ્ભ્યઃ પૃથિવી । પૃથિવ્યા ઓષધયઃ । ઓષધીભ્યોઽન્નમ્ । અન્નાત્પુરુષઃ । સ વા એષ પુરુષોઽન્નરસમયઃ । તસ્યેદમેવ શિરઃ । અયં દક્ષિણઃ પક્ષઃ । અયમુત્તરઃ પક્ષઃ । અયમાત્મા । ઇદં પુચ્છં પ્રતિષ્ઠા । તદપ્યેષ શ્લોકો ભવતિ
ઓમ. જે બ્રહ્મને જાણે છે, તે પરમ પદ પામે છે. આ વિષયમાં કહેવામાં આવ્યું છે: બ્રહ્મા એ સત્ય, જ્ઞાન અને અનંત છે. જે વ્યક્તિ એ બ્રહ્મને, જે ગુહામાં, પરમ આકાશમાં રહેલું છે, જાણે છે, તે સર્વ ઇચ્છાઓને સર્વજ્ઞ બ્રહ્મા સાથે ભોગવે છે. આ આત્માથી આકાશ ઉત્પન્ન થયો; આકાશથી વાયુ; વાયુથી અગ્નિ; અગ્નિથી પાણી; પાણીથી પૃથ્વી; પૃથ્વીથી વનસ્પતિઓ; વનસ્પતિઓથી અન્ન; અન્નથી પુરુષ. આ પુરુષ અન્નના રસથી બનેલો છે. એનું આ માથું છે, આ જમણું પાંખ છે, આ ડાબું પાંખ છે, આ શરીર છે, આ પૂંછડી એનું આધાર છે. આ વિષયમાં પણ એક શ્લોક છે.
અન્નાદ્વૈ પ્રજાઃ પ્રજાયન્તે । યાઃ કાશ્ચ પૃથિવીઁ શ્રિતાઃ । અથો અન્નેનૈવ જીવન્તિ । અથૈનદપિ યન્ત્યન્તતઃ । અન્નઁ હિ ભૂતાનાં જ્યેષ્ઠમ્ । તસ્માત્ સર્વૌષધમુચ્યતે । સર્વં વૈ તેઽન્નમાપ્નુવન્તિ । યેઽન્નં બ્રહ્મોપાસતે । અન્નઁ હિ ભૂતાનાં જ્યેષ્ઠમ્ । તસ્માત્ સર્વૌષધમુચ્યતે । અન્નાદ્ ભૂતાનિ જાયન્તે । જાતાન્યન્નેન વર્ધન્તે । અદ્યતેઽત્તિ ચ ભૂતાનિ । તસ્માદન્નં તદુચ્યત ઇતિ । તસ્માદ્વા એતસ્માદન્નરસમયાત્ । અન્યોઽન્તર આત્મા પ્રાણમયઃ । તેનૈષ પૂર્ણઃ । સ વા એષ પુરુષવિધ એવ । તસ્ય પુરુષવિધતામ્। અન્વયં પુરુષવિધઃ । તસ્ય પ્રાણ એવ શિરઃ । વ્યાનો દક્ષિણઃ પક્ષઃ । અપાન ઉત્તરઃ પક્ષઃ । આકાશ આત્મા । પૃથિવી પુચ્છં પ્રતિષ્ઠા । તદપ્યેષ શ્લોકો ભવતિ
અન્નથી જ પ્રજાઓ જન્મે છે—જે પૃથ્વી પર વસે છે. અન્નથી જ તેઓ જીવંત રહે છે. અંતે તેઓ અન્નમાં જ વિલીન થાય છે. અન્ન સર્વ ભૂતોમાં સૌથી પ્રાચીન છે, તેથી તેને સર્વ ઔષધિ કહે છે. જે અન્નને બ્રહ્મા સમાન ઉપાસે છે, તેમને સર્વ અન્ન મળે છે. અન્નથી જ ભૂતો જન્મે છે; જન્મ્યા પછી અન્નથી વધે છે. અન્ન ભોજન બને છે અને ભોજન પણ અન્નને ભક્ષે છે; તેથી તેને અન્ન કહે છે. આ અન્નમય કોષથી અંદર પ્રાણમય આત્મા છે. એથી આ ભરપૂર છે. એ પણ માનવ સ્વરૂપ ધરાવે છે. એનું માનવ સ્વરૂપ આ પ્રમાણે છે: પ્રાણ એનું માથું, વ્યાન જમણું પાંખ, અપાન ડાબું પાંખ, આકાશ શરીર, પૃથ્વી પૂંછડી આધાર. આ વિષયમાં પણ એક શ્લોક છે.
પ્રાણં દેવા અનુ પ્રાણન્તિ । મનુષ્યાઃ પશવશ્ચ યે । પ્રાણો હિ ભૂતાનામાયુઃ । તસ્માત્ સર્વાયુષમુચ્યતે । સર્વમેવ ત આયુર્યન્તિ । યે પ્રાણં બ્રહ્મોપાસતે । પ્રાણો હિ ભૂતાનામાયુઃ । તસ્માત્ સર્વાયુષમુચ્યત ઇતિ । તસ્યૈષ એવ શારીર આત્મા । યઃ પૂર્વસ્ય તસ્માદ્વા એતસ્માત્ પ્રાણમયાત્ । અન્યોઽન્તર આત્મા મનોમયઃ । તેનૈષ પૂર્ણઃ । સ વા એષ પુરુષવિધ એવ । તસ્ય પુરુષવિધતામ્ । અન્વયં પુરુષવિધઃ । તસ્ય યજુરેવ શિરઃ । ઋગ્દક્ષિણઃ પક્ષઃ । સામોત્તરઃ પક્ષઃ । આદેશ આત્મા । અથર્વાઙ્ગિરસઃ પુચ્છં પ્રતિષ્ઠા । તદપ્યેષ શ્લોકો ભવતિ
દેવતાઓ, મનુષ્યો અને પશુઓ બધા પ્રાણથી જીવંત રહે છે. પ્રાણ સર્વ ભૂતોનું આયુષ્ય છે, તેથી તેને સર્વ આયુષ્ય આપનાર કહે છે. જે પ્રાણને બ્રહ્મા સમાન ઉપાસે છે, તેમને પૂર્ણ આયુષ્ય મળે છે. પ્રાણ સર્વ ભૂતોનું આયુષ્ય છે, તેથી તેને સર્વ આયુષ્ય આપનાર કહે છે. એનું શરીર પૂર્વવત છે. આ પ્રાણમય કોષથી અંદર મનમય આત્મા છે. એથી આ ભરપૂર છે. એ પણ માનવ સ્વરૂપ ધરાવે છે. એનું માનવ સ્વરૂપ આ પ્રમાણે છે: યજુર એનું માથું, ઋગ્વેદ જમણું પાંખ, સામવેદ ડાબું પાંખ, ઉપદેશ શરીર, અથર્વાંગિરસ આધાર, પૂંછડી. આ વિષયમાં પણ એક શ્લોક છે.
યતો વાચો નિવર્તન્તે । અપ્રાપ્ય મનસા સહ । આનન્દં બ્રહ્મણો વિદ્વાન્ । ન બિભેતિ કદાચનેતિ । તસ્યૈષ એવ શારીર આત્મા । યઃ પૂર્વસ્ય તસ્માદ્વા એતસ્માન્મનોમયાત્ । અન્યોઽન્તર આત્મા વિજ્ઞાનમયઃ । તેનૈષ પૂર્ણઃ । સ વા એષ પુરુષવિધ એવ । તસ્ય પુરુષવિધતામ્ । અન્વયં પુરુષવિધઃ । તસ્ય શ્રદ્ધૈવ શિરઃ । ઋતં દક્ષિણઃ પક્ષઃ । સત્યમુત્તરઃ પક્ષઃ । યોગ આત્મા । મહઃ પુચ્છં પ્રતિષ્ઠા । તદપ્યેષ શ્લોકો ભવતિ
જે સુધી શબ્દ અને મન પહોંચી શકતા નથી, ત્યાંથી પાછા વળી જાય છે—જે બ્રહ્મના આનંદને જાણે છે, તેને ક્યારેય કોઈ ભય રહેતું નથી. એનું શરીર પૂર્વવત છે. આ મનમય કોષથી અંદર વિજ્ઞાનમય આત્મા છે. એથી આ ભરપૂર છે. એ પણ માનવ સ્વરૂપ ધરાવે છે. એનું માનવ સ્વરૂપ આ પ્રમાણે છે: શ્રદ્ધા એનું માથું, ઋત જમણું પાંખ, સત્ય ડાબું પાંખ, ધ્યાન શરીર, મહતત્વ આધાર, પૂંછડી. આ વિષયમાં પણ એક શ્લોક છે.
વિજ્ઞાનં યજ્ઞં તનુતે । કર્માણિ તનુતેઽપિ ચ । વિજ્ઞાનં દેવાઃ સર્વે । બ્રહ્મ જ્યેષ્ઠમુપાસતે । વિજ્ઞાનં બ્રહ્મ ચેદ્વેદ । તસ્માચ્ચેન્ન પ્રમાદ્યતિ શરીરે પાપ્મનો હિત્વા । સર્વાન્કામાન્સમશ્નુત ઇતિ । તસ્યૈષ એવ શારીર આત્મા । યઃ પૂર્વસ્ય । તસ્માદ્વા એતસ્માદ્વિજ્ઞાનમયાત્ । અન્યોઽન્તર આત્માઽઽનન્દમયઃ । તેનૈષ પૂર્ણઃ । સ વા એષ પુરુષવિધ એવ । તસ્ય પુરુષવિધતામ્ । અન્વયં પુરુષવિધઃ । તસ્ય પ્રિયમેવ શિરઃ । મોદો દક્ષિણઃ પક્ષઃ । પ્રમોદ ઉત્તરઃ પક્ષઃ । આનન્દ આત્મા । બ્રહ્મ પુચ્છં પ્રતિષ્ઠા । તદપ્યેષ શ્લોકો ભવતિ
વિજ્ઞાન યજ્ઞ કરે છે; તે કર્મ પણ કરે છે. બધા દેવતાઓ વિજ્ઞાનને સર્વોચ્ચ બ્રહ્મા તરીકે ઉપાસે છે. જો કોઈ વિજ્ઞાનને બ્રહ્મા તરીકે જાણે છે અને ભૂલ કરતો નથી, તો શરીર છોડ્યા પછી તે સર્વ ઈચ્છાઓને પ્રાપ્ત કરે છે. એનું શરીર પૂર્વવત છે. આ વિજ્ઞાનમય કોષથી અંદર આનંદમય આત્મા છે. એથી આ ભરપૂર છે. એ પણ માનવ સ્વરૂપ ધરાવે છે. એનું માનવ સ્વરૂપ આ પ્રમાણે છે: પ્રિય એનું માથું, મોદ જમણું પાંખ, પ્રમોદ ડાબું પાંખ, આનંદ શરીર, બ્રહ્મા આધાર, પૂંછડી. આ વિષયમાં પણ એક શ્લોક છે.