తపఃప్రభావాద్ దేవప్రసాదాత్ బ్రహ్మ హ శ్వేతాశ్వతరో ఽథ విద్వాన్ అత్యాశ్రమిభ్యః పరమం పవిత్రం ప్రోవాచ సమ్యగ్ ఋషిసఙ్ఘజుష్టమ్
తపస్సు వల్ల, దేవుని కృపతో, జ్ఞాని అయిన శ్వేతాశ్వతరుడు, ఆశ్రమాలకన్నా పై స్థాయిలో ఉన్నవారికి, ఋషులందరూ ఆదరించే పరమ పవిత్రమైన విషయాన్ని సరిగ్గా చెప్పాడు.
వేదాన్తే పరమం గుహ్యం పురాకల్పే ప్రచోదితమ్ నాప్రశాన్తాయ దాతవ్యం నాపుత్రాయాశిష్యాయ వా పునః
వేదాంతంలో పరమ రహస్యాన్ని పురాతనకాలంలో ప్రకటించారు; అది మనస్సు ప్రశాంతంగా లేని వారికి, కుమారుడికాని వారికి, యోగ్యమైన శిష్యుడికాని వారికి చెప్పకూడదు.
యస్య దేవే పరా భక్తిర్ యథా దేవే తథా గురౌ తస్యైతే కథితా హ్య్ అర్థాః ప్రకాశన్తే మహాత్మనః ప్రకాశన్తే మహాత్మనః
దేవునిపై అత్యంత భక్తి ఉన్నవారికి, ఆ భక్తితోనే గురువుపై కూడా ఉన్నవారికి, ఇక్కడ చెప్పిన అర్థాలు మహాత్ముడైన వారికి స్పష్టంగా వెలుగుతాయి, నిజంగా వెలుగుతాయి.