யச் ச ஸ்வபாவம் பசதி விஶ்வயோநிஃ பாச்யாம்ஶ் ச ஸர்வாந் பரிணாமயேத் யஃ ஸர்வம் ஏதத் விஶ்வம் அதிதிஷ்டத்ய் ஏகோ குணாம்ஶ் ச ஸர்வாந் விநியோஜயேத் யஃ
உலகின் ஆதாரம் தன் இயல்பை வேக வைத்து, வேக வேண்டிய அனைத்தையும் மாற்றுகிறது; அந்த ஒருவன் இந்த முழு உலகத்தை ஆள்கிறான், எல்லா குணங்களையும் ஒதுக்குகிறான்.
தத் வேதகுஹ்யோபநிஷத்ஸு கூடம் தத் ப்ரஹ்மா வேததே ப்ரஹ்மயோநிம் யே பூர்வம் தேவா ரு'ஷயஶ் ச தத் விதுஸ் தே தந்மயா அம்ரு'தா வை பபூவுஃ
அது மறைந்திருக்கும் மறைநூல்களில், அந்த பரம்பொருளை பிரம்மா அறிந்தான்; முன்பு அதை அறிந்த தேவர்கள், முனிவர்கள் அதனுடன் ஒன்றாகி அமரர்கள் ஆனார்கள்.
குணாந்வயோ யஃ பலகர்மகர்தா க்ரு'தஸ்ய தஸ்யைவ ஸ சோபபோக்தா ஸ விஶ்வரூபஸ் த்ரிகுணஸ் த்ரிவர்த்மா ப்ராணாதிபஃ ஸம்சரதி ஸ்வகர்மபிஃ
குணங்களோடு இணைந்தவன், செயலும் அதன் பலனும் செய்யும்வன், அனுபவிப்பவனும் அவனே; பல உருவங்களைக் கொண்டவன், மூன்று குணங்களும் மூன்று பாதைகளும் உடையவன், உயிரின் தலைவன், தன் செயலின்படி சஞ்சரிக்கிறான்.
அங்குஷ்டமாத்ரோ ரவிதுல்யரூபஃ ஸம்கல்பாஹம்காரஸமந்விதோ யஃ புத்தேர் குணேநாத்மகுணேந சைவ ஆராக்ரமாத்ரோ ஹ்ய் அவரோ ऽபி த்ரு'ஷ்டஃ
அங்குல அளவு, சூரியனைப் போல ஒளிரும் உருவம், சிந்தனையும் அஹங்காரமும் உடையவன்; புத்தியின் குணத்தாலும் தன்குணத்தாலும், முடியின் நுனியில் இருக்கும் சிறிய அளவிலும் காணப்படுகிறான்.
வாலாக்ரஶதபாகஸ்ய ஶததா கல்பிதஸ்ய ச பாகோ ஜீவஃ ஸ விஜ்ஞேயஃ ஸ சாநந்த்யாய கல்பதே
முடியின் நுனியின் நூற்றில் ஒரு பாகத்தை மீண்டும் நூறு பாகங்களாகப் பிரித்த அளவு தான் உயிர்; ஆனாலும் அது முடிவில்லாததாகும்.
நைவ ஸ்த்ரீ ந புமாந் ஏஷ ந சைவாயம் நபும்ஸகஃ யத் யச் சரீரம் ஆதத்தே தேந தேந ஸ யுஜ்யதே
அவன் பெண்ணும் அல்ல, ஆணும் அல்ல, நடுநிலையுமல்ல; எந்த உடலை எடுத்துக்கொள்கிறானோ, அதனுடன் அவன் ஒன்றாகிறான்.
ஸம்கல்பநஸ்பர்ஶநத்ரு'ஷ்டிமோஹைர் க்ராஸாம்புவ்ரு'ஷ்ட்யா சாத்மவிவ்ரு'த்திஜந்ம கர்மாநுகாந்ய் அநுக்ரமேந தேஹீ ஸ்தாநேஷு ரூபாண்ய் அபிஸம்ப்ரபத்யதே
சிந்தனை, தொடுதல், பார்வை, மயக்கம், உணவு, நீர், மழை ஆகியவற்றால், உடலோடு இருப்பவன் தன் செயல்களைப் பின்பற்றி பிறந்து வளர்கிறான்; முறையே பல இடங்களில் பல உருவங்களை எடுக்கிறான்.
ஸ்தூலாநி ஸூக்ஷ்மாணி பஹூநி சைவ ரூபாணி தேஹீ ஸ்வகுணைர் வ்ரு'ணோதி க்ரியாகுணைர் ஆத்மகுணைஶ் ச தேஷாம் ஸம்யோகஹேதுர் அபரோ ऽபி த்ரு'ஷ்டஃ
உடலோடு இருப்பவன் தன் குணங்களாலும், செயல் குணங்களாலும், ஆத்ம குணங்களாலும் பல திடமானதும் நுண்ணியமானதும் உருவங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறான்; அவற்றின் சேர்க்கைக்கு வேறு ஒருவர் காரணமாக இருக்கிறார்.
அநாத்யநந்தம் கலிலஸ்ய மத்யே விஶ்வஸ்ய ஸ்ரஷ்டாரம் அநேகரூபம் விஶ்வஸ்யைகம் பரிவேஷ்டிதாரம் ஜ்ஞாத்வா தேவம் முச்யதே ஸர்வபாஶைஃ
ஆரம்பமில்லாதும் முடிவில்லாதும், உலகை உருவாக்கும், பல உருவங்கள் கொண்ட, உலகைச் சூழ்ந்த ஒரே தேவனை அறிந்தால், எல்லா பந்தங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுகிறான்.
பாவக்ராஹ்யம் அநீடாக்யம் பாவாபாவகரம் ஶிவம் கலாஸர்ககரம் தேவம் யே விதுஸ் தே ஜஹுஸ் தநும்
உணர்வால் அறியக்கூடிய, உறைவில்லாத, இருப்பும் இல்லாமையும் செய்யும், சிவமாகிய, பகுதியை உருவாக்கும் தேவனை அறிந்தவர்கள் உடலை விட்டு விடுகிறார்கள்.
ஸ்வபாவம் ஏகே கவயோ வதந்தி காலம் ததாந்யே பரிமுஹ்யமாநாஃ தேவஸ்யைஷ மஹிமா து லோகே யேநேதம் ப்ராம்யதே ப்ரஹ்மசக்ரம்
சில அறிஞர்கள் இயற்கையை காரணம் என்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் காலத்தைச் சொல்கிறார்கள்; பலர் குழப்பத்தில் இருக்கிறார்கள். ஆனால், இந்த உலகமும் பிரம்மத்தின் சக்கரமும் சுழலச் செய்பவன் தெய்வத்தின் மகிமை தான்.
யேநாவ்ரு'தம் நித்யம் இதம் ஹி ஸர்வம் ஜ்ஞஃ காலகாலோ குணீ ஸர்வவித்யஃ தேநேஶிதம் கர்ம விவர்ததே ஹ ப்ரு'திவ்யாப்தேஜோऽநிலகாநி சிந்த்யம்
இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தையும் எப்போதும் சூழ்ந்திருப்பவர், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், காலத்தின் அதிபதி, எல்லா குணங்களும் உள்ளவன். அவனாலே எல்லா செயல்களும் நடைபெறுகின்றன; பூமி, நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் ஆகியவை அவனாலே சிந்திக்கப்பட வேண்டும்.
தத் கர்ம க்ரு'த்வா விநிவர்த்ய பூயஸ் தத்த்வஸ்ய தத்த்வேந ஸமேத்ய யோகம் ஏகேந த்வாப்யாம் த்ரிபிர் அஷ்டபிர் வா காலேந சைவாத்மகுணைஶ் ச ஸூக்ஷ்மைஃ
அந்த செயலை செய்து மீண்டும் விலகி, உண்மையை உண்மையால் அடைந்து, ஒன்றாகவோ, இரண்டாகவோ, மூன்றாகவோ, எட்டாகவோ, காலத்தாலும், ஆத்மாவின் நுண்ணிய குணங்களாலும் யோகத்தை அடைகிறான்.
ஆரப்ய கர்மாணி குணாந்விதாநி பாவாம்ஶ் ச ஸர்வாந் விநியோஜயேத் யஃ தேஷாம் அபாவே க்ரு'தகர்மநாஶஃ கர்மக்ஷயே யாதி ஸ தத்த்வதோ ऽந்யஃ
குணங்களுடன் கூடிய செயல்களைத் தொடங்கி, எல்லா நிலைகளையும் ஒதுக்கி, அவை இல்லாதபோது செய்த செயல்கள் அழிகின்றன; செயல்கள் முடிந்தவுடன் அவன் உண்மையான நிலையை அடைகிறான், வேறு ஒன்றை அல்ல.
ஆதிஃ ஸ ஸம்யோகநிமித்தஹேதுஃ பரஸ் த்ரிகாலாத் அகலோ ऽபி த்ரு'ஷ்டஃ தம் விஶ்வரூபம் பவபூதம் ஈட்யம் தேவம் ஸ்வசித்தஸ்தம் உபாஸ்ய பூர்வம்
அவன் ஆதியாகவும், சேர்க்கையின் காரணமாகவும், காரணத்திற்குக் காரணமாகவும் இருக்கிறான்; மூன்று காலங்களையும் தாண்டியவன், ஆனால் அவனுக்கு காலம் இல்லை. எல்லா உருவங்களும் கொண்டவன், உயிர்களின் ஆதியாகவும், மனதில் நிலைபெற்ற தெய்வமாகவும், முதலில் வழிபடப்பட வேண்டியவனாகவும் இருக்கிறான்.
ஸ வ்ரு'க்ஷகாலாக்ரு'திபிஃ பரோ ऽந்யோ யஸ்மாத் ப்ரபஞ்சஃ பரிவர்ததே ऽயம் தர்மாவஹம் பாபநுதம் பகேஶம் ஜ்ஞாத்வாத்மஸ்தம் அம்ரு'தம் விஶ்வதாம
அவன் மரம், காலம், உருவம் ஆகிய எல்லாவற்றையும் தாண்டியவன்; இவ்வுலகம் அவனால் மாற்றம் அடைகிறது. தர்மத்தை வழங்கி, பாவத்தை நீக்கும், எல்லாவற்றிலும் நிலைபெற்ற, அமரமான, எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரமான அதிபதியை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
தம் ஈஶ்வராணாம் பரமம் மஹேஶ்வரம் தம் தேவதாநாம் பரமம் ச தைவதம் பதிம் பதீநாம் பரமம் பரஸ்தாத் விதாம தேவம் புவநேஶம் ஈட்யம்
அனைத்து ஆண்டவர்களின் பரமமான மஹேசுவரனை, தெய்வங்களுக்குள் உயர்ந்த தெய்வத்தை, எல்லா தலைவர்களுக்குள் தலைவனை, எல்லாவற்றையும் தாண்டிய தெய்வத்தை, உலகத்தின் ஆண்டவரை, வழிபடத்தக்கவனை நாம் அறிகிறோம்.
ந தஸ்ய கார்யம் கரணம் ச வித்யதே ந தத்ஸமஶ் சாப்யதிகஶ் ச த்ரு'ஶ்யதே பராஸ்ய ஶக்திர் விவிதைவ ஶ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஜ்ஞாநபலக்ரியா ச
அவனுக்கு எந்த வேலையும் கருவியும் இல்லை; அவனுக்கு சமமானோ, மேலானோ யாரும் இல்லை; அவனுடைய பரம சக்தி பலவகையாகக் கேட்கப்படுகிறது; அறிவும், பலமும், செயலும் அவனுக்கே இயற்கையாகவே உண்டு.
ந தஸ்ய கஶ்சித் பதிர் அஸ்தி லோகே ந சேஶிதா நைவ ச தஸ்ய லிங்கம் ஸ காரணம் கரணாதிபாதிபோ ந சாஸ்ய கஶ்சிஜ் ஜநிதா ந சாதிபஃ
இவ்வுலகில் அவனுக்கு எந்த ஆண்டவரும் இல்லை; அவனுக்கு மேலாளரும் இல்லை; அவனுக்கு எந்த அடையாளமும் இல்லை; அவன் எல்லா காரணங்களுக்கும், கருவிகளுக்கும், அவற்றின் அதிபதிகளுக்கும் அதிபதி; அவனுக்கு எந்த உருவாக்குநரும், மேலாளரும் இல்லை.
யஸ் தந்துநாப இவ தந்துபிஃ ப்ரதாநஜைஃ ஸ்வபாவதஃ தேவ ஏகஃ ஸ்வம் ஆவ்ரு'ணோதி ஸ நோ ததாத் ப்ரஹ்மாப்யயம்
எப்படி சிலந்தி தன் நூல்களைப் பயன்படுத்தி தன்னை மூடிக்கொள்கின்றதோ, அதுபோல் ஆதியிலிருந்து பிறந்த நூல்களால், தன் இயற்கையால், ஒரே தெய்வம் தன்னை மூடிக்கொள்கிறான்; அந்த பிரம்மம் நம்மை பாதுகாக்க வேண்டும்.
ஏகோ தேவஃ ஸர்வபூதேஷு கூடஃ ஸர்வவ்யாபீ ஸர்வபூதாந்தராத்மா கர்மாத்யக்ஷஃ ஸர்வபூதாதிவாஸஃ ஸாக்ஷீ சேதா கேவலோ நிர்குணஶ் ச
ஒரே தெய்வம் எல்லா உயிர்களிலும் மறைந்திருப்பவன், எல்லாவற்றிலும் பரவியவன், எல்லா உயிர்களின் உள்ளார்ந்த ஆத்மா, செயல்களின் கண்காணிப்பவன், எல்லா உயிர்களின் வாசஸ்தலம், சாட்சி, அறிவு, தனித்துவம் கொண்டவன், குணமற்றவன்.
ஏகோ வஶீ நிஷ்க்ரியாணாம் பஹூணாம் ஏகம் பீஜம் பஹுதா யஃ கரோதி தம் ஆத்மஸ்தம் யே ऽநுபஶ்யந்தி தீராஸ் தேஷாம் ஸுகம் ஶாஶ்வதம் நேதரேஷாம்
அவன் செயல் இல்லாத பலருக்குள் ஒரே ஆண்டவன்; ஒரே விதை பல வடிவங்களை உருவாக்குகிறான். அவனைத் தம் உள்ளத்தில் காணும் ஞானிகள் நிலையான ஆனந்தத்தை அடைகிறார்கள்; மற்றவர்களுக்கு அது கிடையாது.
நித்யோ நித்யாநாம் சேதநஶ் சேதநாநாம் ஏகோ பஹூநாம் யோ விததாதி காமாந் தத் காரணம் ஸாம்க்யயோகாதிகம்யம் ஜ்ஞாத்வா தேவம் முச்யதே ஸர்வபாஶைஃ
அவன் நிலையானவர்களில் நிலையானவன், அறிவாளிகளில் அறிவாளி, பலரின் ஆசைகளை நிறைவேற்றும் ஒருவன். அந்த காரணத்தை சாங்க்யமும் யோகமும் மூலம் அறிய வேண்டும்; அந்த தெய்வத்தை அறிந்தால் எல்லா பந்தங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.
ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகம் நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோ ऽயம் அக்நிஃ தம் ஏவ பாந்தம் அநுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வம் இதம் விபாதி
அங்கு சூரியன் ஒளிக்கவில்லை; சந்திரனும் நட்சத்திரங்களும் ஒளிக்கவில்லை; இவை மின்னலும் ஒளிக்கவில்லை; இந்த அக்னியும் இல்லை. அவனுடைய ஒளியால் எல்லாம் ஒளிக்கிறது; அவன் ஒளியால் இந்த உலகம் முழுவதும் பிரகாசிக்கிறது.
ஏகோ ஹம்ஸோ புவநஸ்யாஸ்ய மத்யே ஸ ஏவாக்நிஃ ஸலிலே ஸம்நிவிஷ்டஃ தம் ஏவ விதித்வாதி ம்ரு'த்யும் ஏதி நாந்யஃ பந்தா வித்யதே ऽயநாய
இந்த உலகின் நடுவில் ஒரே அன்னபரவை இருப்பவன்; அவனே நீரில் நிலைபெற்ற தீயாக இருக்கிறான். அவனை அறிந்தால் மட்டுமே மரணத்தைத் தாண்டி செல்ல முடியும்; விடுதலிக்கு வேறு வழி இல்லை.
ஸ விஶ்வக்ரு'த் விஶ்வவித் ஆத்மயோநிர் ஜ்ஞஃ காலகாலோ குணீ ஸர்வவித்யஃ ப்ரதாநக்ஷேத்ரஜ்ஞபதிர் குணேஶஃ ஸம்ஸாரமோக்ஷஸ்திதிபந்தஹேதுஃ
அவன் எல்லாவற்றையும் உருவாக்கும், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், தானாக பிறந்தவன், காலத்தின் அதிபதி, குணங்களுடன் கூடியவன், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், ஆதியின் ஆண்டவன், குணங்களின் ஆண்டவன், பந்தம், விடுதலை, நிலை ஆகியவற்றிற்குக் காரணம்.
ஸ தந்மயோ ஹ்ய் அம்ரு'த ஈஶஸம்ஸ்தோ ஜ்ஞஃ ஸர்வகோ புவநஸ்யாஸ்ய கோப்தா ஸ ஈஶே அஸ்ய ஜகதோ நித்யம் ஏவ நாந்யோ ஹேதுர் வித்யத ஈஶநாய
அவன் அதில் ஒன்றாகிய, அமரமானவன், ஆண்டவராக நிலைபெற்றவன், அறிவு, எல்லாவற்றிலும் பரவியவன், இந்த உலகை பாதுகாப்பவன்; அவனே என்றும் இந்த உலகை ஆளுகிறான்; ஆண்டவராக இருக்க வேறு காரணம் இல்லை.
யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ஶ் ச ப்ரஹிணோதி தஸ்மை தம் ஹ தேவம் ஆத்மபுத்திப்ரகாஶம் முமுக்ஷுர் வை ஶரணம் அஹம் ப்ரபத்யே
பிரம்மாவை முதலில் உருவாக்கியவன், வேதங்களை அவனுக்கு அளித்தவன், அந்த தெய்வமான, ஆத்மா மற்றும் அறிவை வெளிப்படுத்துபவனை, விடுதலை விரும்பும் நான் சரணாக் கொள்கிறேன்.
நிஷ்கலம் நிஷ்க்ரியம் ஶாந்தம் நிரவத்யம் நிரஞ்ஜநம் அம்ரு'தஸ்ய பரம் ஸேதும் தக்தேந்தநம் இவாநலம்
பிரிவும் செயலும் இல்லாதவன், அமைதியானவன், குற்றமற்றவன், களங்கமில்லாதவன், மரணத்தைத் தாண்டும் உயர்ந்த பாலமாக இருப்பவன், எரிபொருள் முடிந்ததும் தீ எவ்வாறு அமைதியாகுமோ, அப்படியே.
யதா சர்மவத் ஆகாஶம் வேஷ்டயிஷ்யந்தி மாநவாஃ ததா தேவம் அவிஜ்ஞாய துஃகஸ்யாந்தோ பவிஷ்யதி
மனிதர்கள் ஆகாயத்தை ஒரு தோலைப்போல் சுற்றி மூடுவார்கள் என்றால், தெய்வத்தை அறியாமல் துன்பத்தின் முடிவை அடைய முடியாது.