ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ ਦੇਵਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਹ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰੋ ऽਥ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਅਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਿਭ੍ਯਃ ਪਰਮਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਮ੍ਯਗ੍ ऋषਿਸਙ੍ਘਜੁष੍ਟਮ੍
ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਗੱਲ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰਿਆ.
ਵੇਦਾਨ੍ਤੇ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪੁਰਾਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਮ੍ ਨਾਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਨਾਪੁਤ੍ਰਾਯਾਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਅਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਅਣਜਾਣ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਅਣਯੋਗ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਯਸ੍ਯ ਦੇਵੇ ਪਰਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ ਯਥਾ ਦੇਵੇ ਤਥਾ ਗੁਰੌ ਤਸ੍ਯੈਤੇ ਕਥਿਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਵੱਲ ਭੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਰਥ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.