ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਪਰਮ ਰਾਜ਼, ਜੋ ਕਿ ਵੈਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਅਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਅਯੋਗ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਨੂੰ। ਪਰ ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ, ਤਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਲਈ ਭੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅਰਥ ਇੱਥੇ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਹਨ—ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।