ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਪਰਮ ਸਤਿਆ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜੋਕੇ, ਇੱਕੋ-ਏਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਹਰ ਜੀਵ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਖੀ, ਚੇਤਨ, ਅਕੈਲਾ ਅਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਨਿਸਕ੍ਰਿਆ ਹੋਏ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ-ਏਕ ਸਰਵਰਤ ਹੈ, ਉਹੀ ਬੀਜ ਹੈ ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਬਣਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਮਰ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ, ਸਦਾ ਚੇਤਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਾਰਣ ਸੰਖਿਆ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਚੰਦ ਅਤੇ ਤਾਰੇ, ਨਾ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਅੱਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ। ਸਾਰੇ ਕੁਝ ਉਸਦੀ ਹੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕੋ-ਏਕ ਹੰਸ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੋਖ ਦੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਖੇਤਰ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬੰਧਨ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਅਸਤਿਤਵ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਿਆ, ਅਮਰ ਹੈ, ਸਰਵਰਤ ਹੈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਇਸ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਰਵਰਤਤਾ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ—ਉਸ ਪਰਮ ਦਿਵ੍ਯ, ਜੋ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰਖਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਨਿਰਲੇਪ, ਨਿਸਕ੍ਰਿਆ, ਸ਼ਾਂਤ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਨਿਰਮਲ, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਉੱਚੇ ਪੂਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਜਦੋਂ ਆਪਣਾ ਈਂਧਨ ਖਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਵਾਂਗ ਲਪੇਟ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਬਿਨਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆਂ, ਦੁਖਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਵੈਤਾਸ਼੍ਵਤਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਸਾਫ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜਥੇਬੰਦੀ ਦੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ। ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਰਮ ਰਾਜ ਸੀਕਰਟ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਯੋਗ੍ਯ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਨਹੀਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਵਾਸਤੇ, ਐਸਾ ਹੀ ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਸਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਦੱਸੇ ਅਰਥ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਚਮਕ ਉਠਦੇ ਹਨ।