ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵତରୋପନିଷଦ୍

ଏଷ ହ ଦେଵଃ ପ୍ରଦିଶୋ ଽନୁ ସର୍ଵାଃ ପୂର୍ଵୋ ହ ଜାତଃ ସ ଉ ଗର୍ଭେ ଅନ୍ତଃ ସ ଏଵ ଜାତଃ ସ ଜନିଷ୍ଯମାନଃ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ ଜନାସ୍ ତିଷ୍ଠତି ସର୍ଵତୋମୁଖଃ

ଏହି ଦେବତା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛନ୍ତି; ସେ ସମସ୍ତ ଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି; ସେ ଗର୍ଭରେ ଅଛନ୍ତି; ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ନେବେ; ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ରଖି ଉଭୟ ଅଛନ୍ତି ।

ଯୋ ଦେଵୋ ଅଗ୍ନୌ ଯୋ ଅପ୍ସୁ ଯୋ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନମ୍ ଆଵିଵେଶ ଯ ଓଷଧୀଷୁ ଯୋ ଵନସ୍ପତୀଷୁ ତସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ନମୋ ନମଃ

ଯେ ଦେବତା ଅଗ୍ନିରେ, ଜଳରେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଔଷଧି ଓ ଗଛରେ ଅଛନ୍ତି, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରୁଛୁ ।

ଯ ଏକୋ ଜାଲଵାନ୍ ଈଶତ ଈଶନୀଭିଃ ସର୍ଵାଂଲ୍ ଲୋକାନ୍ ଈଶତ ଈଶନୀଭିଃ ଯ ଏଵୈକ ଉଦ୍ଭଵେ ସଂଭଵେ ଚ ଯ ଏତଦ୍ ଵିଦୁର୍ ଅମୃତାସ୍ ତେ ଭଵନ୍ତି

ଏକମାତ୍ର ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶାସନ କରନ୍ତି । ସେ ଏକା ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ବିକାଶରେ ଅଛନ୍ତି । ଏହି ଜ୍ଞାନ ଯେଉଁମାନେ ଅଧିଗମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମୃତ ହୁଅନ୍ତି ।

ଏକୋ ହି ରୁଦ୍ରୋ ନ ଦ୍ଵିତୀଯାଯ ତସ୍ଥେ ଯ ଇମାଂଲ୍ ଲୋକାନ୍ ଈଶତ ଈଶନୀଭିଃ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ ଜନାସ୍ ତିଷ୍ଠତି ସଂଚୁକୋଚାନ୍ତକାଲେ ସଂସୃଜ୍ଯ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନି ଗୋପାଃ

ଏକା ରୁଦ୍ର ଅଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ କେହି ନାହିଁ; ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶାସନ କରନ୍ତି । ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ, ଶେଷକାଳରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସଂକୋଚ କରି, ସୃଷ୍ଟି ଓ ରକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି ।

ଵିଶ୍ଵତଶ୍ଚକ୍ଷୁର୍ ଉତ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖୋ ଵିଶ୍ଵତୋବାହୁର୍ ଉତ ଵିଶ୍ଵତସ୍ପାତ୍ ସଂ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଧମତି ସଂ ପତତ୍ରୈର୍ ଦ୍ଯାଵାଭୂମୀ ଜନଯନ୍ ଦେଵ ଏକଃ

ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚକ୍ଷୁ, ମୁହଁ, ହାତ, ପା ଥିବା, ଏକ ଦେବତା ଦିନ ଓ ଜମିକୁ ଏକସାଥି ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ହାତ ଓ ପକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତକୁ ଚଳାଇଥାନ୍ତି ।

ଯୋ ଦେଵାନାଂ ପ୍ରଭଵଶ୍ ଚୋଦ୍ଭଵଶ୍ ଚ ଵିଶ୍ଵାଧିପୋ ରୁଦ୍ରୋ ମହର୍ଷିଃ ହିରଣ୍ଯଗର୍ଭଂ ଜନଯାମାସ ପୂର୍ଵଂ ସ ନୋ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଶୁଭଯା ସଂଯୁନକ୍ତୁ

ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଆଦିକାରଣ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାୟକ ରୁଦ୍ର ମହାର୍ଷି, ସେ ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ; ସେ ଆମକୁ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।

ଯା ତେ ରୁଦ୍ର ଶିଵା ତନୂର୍ ଅଘୋରାପାପକାଶିନୀ ତଯା ନସ୍ ତନୁଵା ଶଂତମଯା ଗିରିଶନ୍ତାଭିଚାକଶୀହି

ହେ ରୁଦ୍ର, ତୁମର ଶିବ ଦେହ, ଯାହା ଭୟଜନକ ନୁହେଁ ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ଦେଖାଏ ନାହିଁ, ସେ ଶାନ୍ତ ଦେହରେ, ହେ ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା, ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦେଖାନ୍ତୁ।

ଯାମ୍ ଇଷୁଂ ଗିରିଶନ୍ତ ହସ୍ତେ ବିଭର୍ଷ୍ଯ୍ ଅସ୍ତଵେ ଶିଵାଂ ଗିରିତ୍ର ତାଂ କୁରୁ ମା ହିଂସୀଃ ପୁରୁଷଂ ଜଗତ୍

ହେ ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ତୁମେ ଯେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ହାତରେ ଧରିଥିବା ତୀର, ହେ ପାହାଡ଼ର ରକ୍ଷକ, ସେ ତୀରକୁ ଶିବ କର, ମନୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ବିଶ୍ୱକୁ କେବେ ଆଘାତ ଦିଅନି।

ତତଃ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରଂ ବୃହନ୍ତଂ ଯଥାନିକାଯଂ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଗୂଢଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯୈକଂ ପରିଵେଷ୍ଟିତାରମ୍ ଈଶଂ ତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵାମୃତା ଭଵନ୍ତି

ତାପରେ, ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ଓ ବିଶାଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଦେହରେ ଲୁଚିଥିବା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରିଥିବା ଏକମାତ୍ର ନାୟକ; ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ ଲୋକେ ଅମୃତ ହେଇଯାନ୍ତି।

ଵେଦାହମ୍ ଏତଂ ପୁରୁଷଂ ମହାନ୍ତମ୍ ଆଦିତ୍ଯଵର୍ଣଂ ତମସଃ ପରସ୍ତାତ୍ ତମ୍ ଏଵ ଵିଦିତ୍ଵାତି ମୃତ୍ଯୁମ୍ ଏତି ନାନ୍ଯଃ ପନ୍ଥା ଵିଦ୍ଯତେ ଽଯନାଯ

ମୁଁ ଏହି ମହା ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଜାଣିଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଅନ୍ଧକାରରୁ ସେ ଦୂର; ଏହି ପୁରୁଷକୁ ଜାଣିଲେ ମୃତ୍ୟୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାଯାଏ—ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ନାହିଁ।

ଯସ୍ମାତ୍ ପରଂ ନାପରମ୍ ଅସ୍ତି କିଂଚିଦ୍ ଯସ୍ମାନ୍ ନାଣୀଯୋ ନ ଜ୍ଯାଯୋ ଽସ୍ତି କିଂଚିତ୍ ଵୃକ୍ଷ ଇଵ ସ୍ତବ୍ଧୋ ଦିଵି ତିଷ୍ଠତ୍ଯ୍ ଏକସ୍ ତେନେଦଂ ପୂର୍ଣଂ ପୁରୁଷେଣ ସର୍ଵମ୍

ତାଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ, କିଛି ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ନାହିଁ; ଗଛ ଭଳି ଆକାଶରେ ସେ ଏକା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ପୁରି ଯାଇଛି।

ତତୋ ଯଦ୍ ଉତ୍ତରତରଂ ଯଦ୍ ଅରୂପମ୍ ଅନାମଯମ୍ ଯ ଏତଦ୍ ଵିଦୁର୍ ଅମୃତାସ୍ ତେ ଭଵନ୍ତି ଅଥେତରେ ଦୁଃଖମ୍ ଏଵାପିଯନ୍ତି

ଯେଉଁଠାରେ ଉଚ୍ଚତମ, ନିରାକାର ଓ ଦୁଃଖ ରହିତ; ଏହାକୁ ଜାଣିଥିବା ଲୋକେ ଅମୃତ ହେଇଯାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ କେବଳ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ସର୍ଵାନନଶିରୋଗ୍ରୀଵଃ ସର୍ଵଭୂତଗୁହାଶଯଃ ସର୍ଵଵ୍ଯାପୀ ସ ଭଗଵାଂସ୍ ତସ୍ମାତ୍ ସର୍ଵଗତଃ ଶିଵଃ

ସେ ସମସ୍ତ ମୁହଁ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଗଳାର ମାଲିକ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ହୃଦୟରେ ବସିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପି ଅଛନ୍ତି; ଏହିପରି ଶିବ ସମସ୍ତଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ମହାନ୍ ପ୍ରଭୁର୍ ଵୈ ପୁରୁଷଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଯୈଷ ପ୍ରଵର୍ତକଃ ସୁନିର୍ମଲାମ୍ ଇମାଂ ପ୍ରାପ୍ତିମ୍ ଈଶାନୋ ଜ୍ଯୋତିର୍ ଅଵ୍ଯଯଃ

ପୁରୁଷ ମହାନ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ସତ୍ତ୍ୱର ଆରମ୍ଭକାରୀ; ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଚମକୁଥିବା ଏହି ନାୟକ ଅବିନାଶୀ ଆଲୋକର ଲାଭ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଃ ପୁରୁଷୋ ଽନ୍ତରାତ୍ମା ସଦା ଜନାନାଂ ହୃଦଯେ ସଂନିଵିଷ୍ଟଃ ହୃଦା ମନୀଷା ମନସାଭିକୢପ୍ତୋ ଯ ଏତଦ୍ ଵିଦୁର୍ ଅମୃତାସ୍ ତେ ଭଵନ୍ତି

ଅଙ୍ଗୁଠି ପରିମାଣର ଏହି ପୁରୁଷ, ଅନ୍ତରାତ୍ମା, ସଦା ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟରେ ବସିଥାନ୍ତି; ହୃଦୟ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ମନରେ ଅନୁଭବ ହୁଅନ୍ତି; ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖିଥିବା ଲୋକେ ଅମୃତ ହେଇଯାନ୍ତି।

ସହସ୍ରଶୀର୍ଷା ପୁରୁଷଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସହସ୍ରପାତ୍ ସ ଭୂମିଂ ଵିଶ୍ଵତୋ ଵୃତ୍ଵା ଅତ୍ଯତିଷ୍ଠଦ୍ ଦଶାଙ୍ଗୁଲମ୍

ପୁରୁଷର ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ପାଦ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି, ସେ ଦଶ ଅଙ୍ଗୁଳ ଅଧିକ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି।

ପୁରୁଷ ଏଵେଦଂ ସର୍ଵଂ ଯଦ୍ ଭୂତଂ ଯଚ୍ ଚ ଭଵ୍ଯମ୍ ଉତାମୃତତ୍ଵସ୍ଯେଶାନୋ ଯଦ୍ ଅନ୍ନେନାତିରୋହତି

ପୁରୁଷ ଏକା ଏହି ସମସ୍ତ—ଯାହା ହୋଇଛି ଓ ଯାହା ହେବ; ସେ ଅମୃତତ୍ୱର ନାୟକ, ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରିଥାନ୍ତି।

ସର୍ଵତଃପାଣିପାଦଂ ତତ୍ ସର୍ଵତୋଽକ୍ଷିଶିରୋମୁଖଂ ସର୍ଵତଃଶ୍ରୁତିମଲ୍ ଲୋକେ ସର୍ଵମ୍ ଆଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି

ସମସ୍ତଠାରେ ତାଙ୍କର ହାତ ଓ ପାଦ, ସମସ୍ତଠାରେ ଚକ୍ଷୁ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ମୁଖ; ସମସ୍ତଠାରେ ଶ୍ରବଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରି ସେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ।

ସର୍ଵେନ୍ଦ୍ରିଯଗୁଣାଭାସଂ ସର୍ଵେନ୍ଦ୍ରିଯଵିଵର୍ଜିତଂ ସର୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରଭୁମ୍ ଈଶାନଂ ସର୍ଵସ୍ଯ ଶରଣଂ ସୁହୃତ୍

ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଗୁଣରେ ପ୍ରକାଶିତ, ଯଦିଓ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ରହିତ; ସମସ୍ତର ନାୟକ, ଶାସକ, ଆଶ୍ରୟ ଓ ମିତ୍ର।

ନଵଦ୍ଵାରେ ପୁରେ ଦେହୀ ହଂସୋ ଲେଲାଯତେ ବହିଃ ଵଶୀ ସର୍ଵସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ ସ୍ଥାଵରସ୍ଯ ଚରସ୍ଯ ଚ

ନଉ ଦ୍ୱାର ଥିବା ଶରୀରରେ, ଦେହୀ, ହଂସ, ବାହାରେ ଖେଳା କରେ; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଅଚଳ ଓ ଚଳ ଦୁଇଁର ନାୟକ।

ଅପାଣିପାଦୋ ଜଵନୋ ଗ୍ରହୀତା ପଶ୍ଯତ୍ଯ୍ ଅଚକ୍ଷୁଃ ସ ଶୃଣୋତ୍ଯ୍ ଅକର୍ଣଃ ସ ଵେତ୍ତି ଵେଦ୍ଯଂ ନ ଚ ତସ୍ଯାସ୍ତି ଵେତ୍ତା ତମ୍ ଆହୁର୍ ଅଗ୍ର୍ଯଂ ପୁରୁଷଂ ମହାନ୍ତମ୍

ହାତ ପାଦ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତୁରନ୍ତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି; ଚକ୍ଷୁ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି, କାନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି; ଜଣାଯିବା ଯାହାକୁ ଜାଣନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେହି ତାଙ୍କୁ ଜାଣିପାରିନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଓ ମହା ପୁରୁଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଅଣୋର୍ ଅଣୀଯାନ୍ ମହତୋ ମହୀଯାନ୍ ଆତ୍ମା ଗୁହାଯାଂ ନିହିତୋ ଽସ୍ଯ ଜନ୍ତୋଃ ତମ୍ ଅକ୍ରତୁଂ ପଶ୍ଯତି ଵୀତଶୋକୋ ଧାତୁପ୍ରସାଦାନ୍ ମହିମାନମ୍ ଈଶମ୍

ଆତ୍ମା ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଠାରୁ ଛୋଟ, ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଠାରୁ ବଡ଼, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାଣୀର ହୃଦୟରେ ଲୁଚିଥିବା; ଯିଏ ଚାହିଦା ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ମନର ଶୁଦ୍ଧତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମହିମା ଦେଖିପାରନ୍ତି।

ଵେଦାହମ୍ ଏତମ୍ ଅଜରଂ ପୁରାଣଂ ସର୍ଵାତ୍ମାନଂ ସର୍ଵଗତଂ ଵିଭୁତ୍ଵାତ୍ ଜନ୍ମନିରୋଧଂ ପ୍ରଵଦନ୍ତି ଯସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନୋ ହି ପ୍ରଵଦନ୍ତି ନିତ୍ଯମ୍

ମୁଁ ଏହି ଅଜର, ପୁରାତନ, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବାକୁ ଜାଣିଛି; ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମର ଶେଷ ବୋଲି କୁହନ୍ତି, ଏବଂ ସଦା ତାଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।

ଯ ଏକୋ ଽଵର୍ଣୋ ବହୁଧା ଶକ୍ତିଯୋଗାଦ୍ ଵର୍ଣାନ୍ ଅନେକାନ୍ ନିହିତାର୍ଥୋ ଦଧାତି ଵି ଚୈତି ଚାନ୍ତେ ଵିଶ୍ଵମ୍ ଆଦୌ ସ ଦେଵଃ ସ ନୋ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଶୁଭଯା ସଂଯୁନକ୍ତୁ

ଯିଏ ଏକା ରଙ୍ଗହୀନ, ଶକ୍ତିର ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ରଙ୍ଗ ଧାରଣ କରେ, ବିଭିନ୍ନ ଅର୍ଥ ସ୍ଥାପନ କରେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ଚଳାଉଛି; ସେ ଦେବତା ଆମକୁ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏକତ୍ର କରୁନ୍।

ତଦ୍ ଏଵାଗ୍ନିସ୍ ତଦ୍ ଆଦିତ୍ଯସ୍ ତଦ୍ ଵାଯୁସ୍ ତଦ୍ ଉ ଚନ୍ଦ୍ରମାଃ ତଦ୍ ଏଵ ଶୁକ୍ରଂ ତଦ୍ ବ୍ରହ୍ମ ତଦ୍ ଆପସ୍ ତତ୍ ପ୍ରଜାପତିଃ

ସେଇ ଅଗ୍ନି, ସେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେଇ ବାୟୁ, ସେଇ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ସେଇ ଚମକ, ସେଇ ବ୍ରହ୍ମା, ସେଇ ଜଳ, ସେଇ ପ୍ରଜାପତି।

ତ୍ଵଂ ସ୍ତ୍ରୀ ତ୍ଵଂ ପୁମାନ୍ ଅସି ତ୍ଵଂ କୁମାର ଉତ ଵା କୁମାରୀ ତ୍ଵଂ ଜୀର୍ଣୋ ଦଣ୍ଡେନ ଵଞ୍ଚସି ତ୍ଵଂ ଜାତୋ ଭଵସି ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ

ତୁମେ ଜନା, ତୁମେ ପୁରୁଷ, ତୁମେ ଶିଶୁ ଓ ଶିଶୁଣୀ, ତୁମେ ବୃଦ୍ଧ ଦଣ୍ଡ ନେଇ ଚାଲୁଛ, ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେଇ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ଦେଇ ଦେଖାଯାଉଛ।

ନୀଲଃ ପତଙ୍ଗୋ ହରିତୋ ଲୋହିତାକ୍ଷସ୍ ତଡିଦ୍ଗର୍ଭ ଋତଵଃ ସମୁଦ୍ରାଃ ଅନାଦିମାଂସ୍ ତ୍ଵଂ ଵିଭୁତ୍ଵେନ ଵର୍ତସେ ଯତୋ ଜାତାନି ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା

ନୀଳ, ପତଙ୍ଗ, ହରିତ, ଲାଲ ଆଖି, ବିଜୁଳିର ଗର୍ଭ, ଋତୁ, ସମୁଦ୍ର—ଆରମ୍ଭହୀନ, ତୁମେ ତୁମ ଅପାରତାରେ ବ୍ୟାପିତ, ଯାଁଠୁ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଜନ୍ମ ନେଇଛି।

ଅଜାମ୍ ଏକାଂ ଲୋହିତଶୁକ୍ଲକୃଷ୍ଣାଂ ବହ୍ଵୀଃ ପ୍ରଜାଃ ସୃଜମାନାଂ ସରୂପାଃ ଅଜୋ ହ୍ଯ୍ ଏକୋ ଜୁଷମାଣୋ ଽନୁଶେତେ ଜହାତ୍ଯ୍ ଏନାଂ ଭୁକ୍ତଭୋଗାମ୍ ଅଜୋ ଽନ୍ଯଃ

ଏକ ଅଜା, ଲାଲ, ଧଳା ଓ କଳା, ଅନେକ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରେ, ଏକ ଅଜା ତାଙ୍କୁ ଭୋଗ କରି ତାଙ୍କ ସହ ରହେ, ଅନ୍ୟ ଅଜା ଭୋଗ କରି ଛାଡି ଦେଇଥାଏ।

ଦ୍ଵା ସୁପର୍ଣା ସଯୁଜା ସଖାଯା ସମାନଂ ଵୃକ୍ଷଂ ପରିଷସ୍ଵଜାତେ ତଯୋର୍ ଅନ୍ଯଃ ପିପ୍ପଲଂ ସ୍ଵାଦ୍ଵ୍ ଅତ୍ତ୍ଯ୍ ଅନଶ୍ନନ୍ନ୍ ଅନ୍ଯୋ ଅଭିଚାକଶୀତି

ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ, ଏକତ୍ର, ମିତ୍ର, ଏକ ଗଛକୁ ଆଲିଂଗନ କରିଛନ୍ତି; ଏକ ପକ୍ଷୀ ମଧୁର ଫଳ ଖାଉଛି, ଅନ୍ୟଟି ଖାଇନାହିଁ, ଦେଖୁଛି।