ଏକୋ ଦେଵଃ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ଗୂଢଃ ସର୍ଵଵ୍ଯାପୀ ସର୍ଵଭୂତାନ୍ତରାତ୍ମା କର୍ମାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ସର୍ଵଭୂତାଧିଵାସଃ ସାକ୍ଷୀ ଚେତା କେଵଲୋ ନିର୍ଗୁଣଶ୍ ଚ
ଏକ ଦେବତା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ଲୁଚିଥିବା, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆନ୍ତର୍ୟାମୀ, କର୍ମର ନିର୍ଦେଶକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଆଶ୍ରୟ, ସାକ୍ଷୀ, ଚେତନା, ଏକା, ନିର୍ଗୁଣ।
ଏକୋ ଵଶୀ ନିଷ୍କ୍ରିଯାଣାଂ ବହୂଣାମ୍ ଏକଂ ବୀଜଂ ବହୁଧା ଯଃ କରୋତି ତମ୍ ଆତ୍ମସ୍ଥଂ ଯେ ଽନୁପଶ୍ଯନ୍ତି ଧୀରାସ୍ ତେଷାଂ ସୁଖଂ ଶାଶ୍ଵତଂ ନେତରେଷାଂ
ଏକ ନିୟନ୍ତା ଅନେକ ନିଷ୍କ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ବିଜ ଅନେକ ଆକାର କରେ। ଯେଉଁ ଧୀରମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ସୁଖ ପାନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।
ନିତ୍ଯୋ ନିତ୍ଯାନାଂ ଚେତନଶ୍ ଚେତନାନାମ୍ ଏକୋ ବହୂନାଂ ଯୋ ଵିଦଧାତି କାମାନ୍ ତତ୍ କାରଣଂ ସାଂଖ୍ଯଯୋଗାଧିଗମ୍ଯଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦେଵଂ ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାଶୈଃ
ସେ ନିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିତ୍ୟ, ଚେତନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚେତନ, ଏକ ଅନେକଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି। ସାଂଖ୍ୟ ଏବଂ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଏହି କାରଣକୁ ଜାଣିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଦେବତାକୁ ଜାଣିଲେ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ନ ତତ୍ର ସୂର୍ଯୋ ଭାତି ନ ଚନ୍ଦ୍ରତାରକଂ ନେମା ଵିଦ୍ଯୁତୋ ଭାନ୍ତି କୁତୋ ଽଯମ୍ ଅଗ୍ନିଃ ତମ୍ ଏଵ ଭାନ୍ତମ୍ ଅନୁଭାତି ସର୍ଵଂ ତସ୍ଯ ଭାସା ସର୍ଵମ୍ ଇଦଂ ଵିଭାତି
ସେଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ଦେଉନାହିଁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହି ବିଦ୍ୟୁତ ମଧ୍ୟ ଆଲୋକ ଦେଉନାହିଁ, ଅଗ୍ନି ତ ଅଧିକ। ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଆଲୋକିତ, ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଚାଲିଥାଏ।
ଏକୋ ହଂସୋ ଭୁଵନସ୍ଯାସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ସ ଏଵାଗ୍ନିଃ ସଲିଲେ ସଂନିଵିଷ୍ଟଃ ତମ୍ ଏଵ ଵିଦିତ୍ଵାତି ମୃତ୍ଯୁମ୍ ଏତି ନାନ୍ଯଃ ପନ୍ଥା ଵିଦ୍ଯତେ ଽଯନାଯ
ଏହି ଜଗତର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ହଂସ, ସେ ଅଗ୍ନି ଜଳରେ ବସିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ; ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପଥ ନାହିଁ।
ସ ଵିଶ୍ଵକୃଦ୍ ଵିଶ୍ଵଵିଦ୍ ଆତ୍ମଯୋନିର୍ ଜ୍ଞଃ କାଲକାଲୋ ଗୁଣୀ ସର୍ଵଵିଦ୍ଯଃ ପ୍ରଧାନକ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞପତିର୍ ଗୁଣେଶଃ ସଂସାରମୋକ୍ଷସ୍ଥିତିବନ୍ଧହେତୁଃ
ସେ ସମସ୍ତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତକୁ ଜାଣିଥିବା, ନିଜ ଆତ୍ମାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ, କାଳର ମାଲିକ, ଗୁଣସମ୍ପନ୍ନ, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଜାଣିଥିବା, ପ୍ରଧାନ ଏବଂ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞର ମାଲିକ, ଗୁଣର ମାଲିକ, ସଂସାର, ମୁକ୍ତି ଏବଂ ଅସ୍ତିତ୍ୱର କାରଣ।
ସ ତନ୍ମଯୋ ହ୍ଯ୍ ଅମୃତ ଈଶସଂସ୍ଥୋ ଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଗୋ ଭୁଵନସ୍ଯାସ୍ଯ ଗୋପ୍ତା ସ ଈଶେ ଅସ୍ଯ ଜଗତୋ ନିତ୍ଯମ୍ ଏଵ ନାନ୍ଯୋ ହେତୁର୍ ଵିଦ୍ଯତ ଈଶନାଯ
ସେ ତାହାରେ ଏକତା, ଅମୃତ, ଶାସନରେ ଥିବା, ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି, ଏହି ଜଗତର ରକ୍ଷକ। ସେ ସଦା ଏହି ଜଗତକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଶାସନ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ।
ଯୋ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଵିଦଧାତି ପୂର୍ଵଂ ଯୋ ଵୈ ଵେଦାଂଶ୍ ଚ ପ୍ରହିଣୋତି ତସ୍ମୈ ତଂ ହ ଦେଵମ୍ ଆତ୍ମବୁଦ୍ଧିପ୍ରକାଶଂ ମୁମୁକ୍ଷୁର୍ ଵୈ ଶରଣମ୍ ଅହଂ ପ୍ରପଦ୍ଯେ
ଯେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯେ ବେଦମାନେ ଦେଲେ, ସେ ଦେବତା, ଆତ୍ମା ଓ ବୁଦ୍ଧିର ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା, ମୁକ୍ତି ଚାହିଁ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ଶରଣ ନେଉଛି।
ନିଷ୍କଲଂ ନିଷ୍କ୍ରିଯଂ ଶାନ୍ତଂ ନିରଵଦ୍ଯଂ ନିରଞ୍ଜନମ୍ ଅମୃତସ୍ଯ ପରଂ ସେତୁଂ ଦଗ୍ଧେନ୍ଧନମ୍ ଇଵାନଲମ୍
ଯେଉଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର କୌଣସି ଅଂଶ ନାହିଁ, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନାହିଁ, ସେ ସଦା ଶାନ୍ତ, ଦୋଷହୀନ, ପ୍ରଶ୍ରମ ନାହିଁ, ନିର୍ମଳ। ଅମୃତତ୍ୱ ପାଇବା ପାଇଁ ସେ ପରମ ସେତୁ, ଜଳିଯାଇଥିବା ଜଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ପରି।
ଯଦା ଚର୍ମଵଦ୍ ଆକାଶଂ ଵେଷ୍ଟଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ ତଦା ଦେଵମ୍ ଅଵିଜ୍ଞାଯ ଦୁଃଖସ୍ଯାନ୍ତୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯେତେବେଳେ ଲୋକେ ଆକାଶକୁ ଚର୍ମ ପରି ମୁଡିପାରିବେ, ସେତେବେଳେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିଲେ ଦୁଃଖର ଶେଷ ଆସିବ।
ତପଃପ୍ରଭାଵାଦ୍ ଦେଵପ୍ରସାଦାତ୍ ବ୍ରହ୍ମ ହ ଶ୍ଵେତାଶ୍ଵତରୋ ଽଥ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଅତ୍ଯାଶ୍ରମିଭ୍ଯଃ ପରମଂ ପଵିତ୍ରଂ ପ୍ରୋଵାଚ ସମ୍ଯଗ୍ ଋଷିସଙ୍ଘଜୁଷ୍ଟମ୍
ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଓ ଦେବତାଙ୍କର କୃପାରେ, ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱତର ଜ୍ଞାନୀ, ଆଶ୍ରମ ଉପରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଋଷିମାନେ ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପବିତ୍ରତାକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କହିଥିଲେ।
ଵେଦାନ୍ତେ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ପୁରାକଲ୍ପେ ପ୍ରଚୋଦିତମ୍ ନାପ୍ରଶାନ୍ତାଯ ଦାତଵ୍ଯଂ ନାପୁତ୍ରାଯାଶିଷ୍ଯାଯ ଵା ପୁନଃ
ବେଦାନ୍ତରେ ପରମ ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ ପୁରାତନ କାଳରେ କହାଯାଇଛି; ଏହା ଶାନ୍ତ ନଥିବା, ପୁଅ ନଥିବା କିମ୍ବା ଯୋଗ୍ୟ ଶିଷ୍ୟ ନଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯସ୍ଯ ଦେଵେ ପରା ଭକ୍ତିର୍ ଯଥା ଦେଵେ ତଥା ଗୁରୌ ତସ୍ଯୈତେ କଥିତା ହ୍ଯ୍ ଅର୍ଥାଃ ପ୍ରକାଶନ୍ତେ ମହାତ୍ମନଃ ପ୍ରକାଶନ୍ତେ ମହାତ୍ମନଃ
ଯାହାଙ୍କର ଦେବତା ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ପରମ, ଏବଂ ଦେବତା ପରି ଗୁରୁ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ, ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଏଠାରେ କହାଯାଇଥିବା ଅର୍ଥ ଚମକିଉଠିବ, ନିଶ୍ଚୟ ଚମକିଉଠିବ।