ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଏକ ଗଭୀର ପ୍ରଶ୍ନର ସହିତ: “କେଉଁଠାରୁ ଆମେ ଜନ୍ମ ନେଲୁ? କେଉଁଠି ଆମେ ବାସ କରୁଛୁ? କେଉଁ ଗଭୀରତାରେ ଆମର ଜୀବନ ରହିଛି? କେଉଁ ଶାସନରେ ଆମେ ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ସମ୍ଭାଳ କରୁଛୁ?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବାକୁ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିବାକୁ, ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଚେଷ୍ଟା କରେ। କିନ୍ତୁ ଏହା ସହିତ, ଆମେ ଚିନ୍ତା କରିପାରିବା ଯେ, କି ହେଉଛି ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣାର ମୂଳ କାରଣ? କି ଏହା ଏକାଧିକ ଘଟଣା, କିମ୍ବା କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତି? ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଏକ ରୂପରେ ବ୍ରହ୍ମର ଦେଖା ମିଳିଥାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ କାରଣ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଥାଏ। ଜେତେବେଳେ ମନ ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ମନସିକତାକୁ ସଂକେନ୍ଦ୍ରିତ କରି, ସୂର୍ୟର ଦୀପ୍ତିକୁ ଦେଖିଥାଏ। ସୂର୍ୟ, ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିର ଶକ୍ତି, ସେ ଆମକୁ ଆଲୋକର ଦିଗକୁ ନେଇଯାଏ। ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଥାନ୍ତି, ସେଥିରେ ଏକ ଶକ୍ତି ଦୃଷ୍ଟିଗତ ହୁଏ। ସେହି ଶକ୍ତିର ସମ୍ପର୍କରେ, ଏକ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଏକ ନବୀନ ଜୀବନ ଦିଗରେ ଯାଇପାରିବା। ଯଦି ଆମେ ମନ କୁ ନିୟମିତ କରି, ଧ୍ୟାନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ତେବେ ଆମେ ସେହି ସୂର୍ୟର ଆଲୋକରେ ନିରାଶା ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବୁ। ଏହି ଧ୍ୟାନରେ, ଆମର ସ୍ୱରୂପ ଓ ଆତ୍ମା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ, ଯାହା ଅଜନ୍ମ, ଶାଶ୍ୱତ, ଓ ଶୁଦ୍ଧ। ଏହି ସ୍ୱରୂପ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରିବ। ତାପରେ, ଆମେ ରୁଦ୍ରର ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିବା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଶାସକ। ସେ ନିଜର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନିୟମିତ କରିଥାଏ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଡର ମୂଳ ଓ ସୃଷ୍ଟିର ଆଧାର ହେଉଛି ସେ। ଏହି ଜ୍ଞାନର ମାଧ୍ୟମରେ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମରତାକୁ ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତି। ଏହି ଶିକ୍ଷା ଆମକୁ ଏକ ନୂତନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଖାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ସକ୍ଷମ। ସେହିପରି, ଯଦି ଆମେ ଏହି ଅନୁସନ୍ଧାନରେ ଅଗ୍ରସର ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା, ତେବେ ଆମେ ଜୀବନର ସତ୍ୟକୁ ଜାଣିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବୁ, ଯାହା ଆମକୁ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରିବ। ଏହି ଗଭୀର ଧ୍ୟାନ ଓ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଆମକୁ ଏକ ନୂତନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଇ, ଆମର ଆତ୍ମାର ସତ୍ୟ ଓ ବ୍ରହ୍ମର ଅନ୍ତର୍ଗତ ମାନସିକତାକୁ ଅନ୍ବେଷଣ କରିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ।