యదా లేలాయతే హ్యర్చిః సమిద్ధే హవ్యవాహనే । తదాఽఽజ్యభాగావన్తరేణాఽఽహుతీః ప్రతిపాదయేత్
యజ్ఞాగ్ని బాగా మండుతున్నప్పుడు, అర్చిస్సు అలమకుంటే, మధ్యలో విళ్లు లేకుండా వెంటనే ఆహుతులు సమర్పించాలి.
యస్యాగ్నిహోత్రమదర్శమపౌర్ణమాస- మచాతుర్మాస్యమనాగ్రయణమతిథివర్జితం చ । అహుతమవైశ్వదేవమవిధినా హుత- మాసప్తమాంస్తస్య లోకాన్ హినస్తి
ఎవరి అగ్నిహోత్రం అమావాస్య, పౌర్ణమి కర్మలు లేకుండా, చాతుర్మాస్య, అగ్రయణ, అతిథి ఆతిథ్యాలు లేకుండా, వైశ్వదేవానికి కాని, విధిగా కాని సమర్పించబడకపోతే, అలాంటి వారి ఏడూ లోకాలు నశిస్తాయి.
కాలీ కరాలీ చ మనోజవా చ సులోహితా యా చ సుధూమ్రవర్ణా । స్ఫులిఙ్గినీ విశ్వరుచీ చ దేవీ లేలాయమానా ఇతి సప్త జిహ్వాః
కాళీ, కరాళీ, మనోజవా, సులోహితా, సుధూమ్రవర్ణా, స్ఫులింగినీ, విశ్వరుచీ—ఈ దేవత, అగ్ని అలముకునే సమయంలో కనిపించే ఏడు జ్వాలలు.
ఏతేషు యశ్చరతే భ్రాజమానేషు యథాకాలం చాహుతయో హ్యాదదాయన్ । తం నయన్త్యేతాః సూర్యస్య రశ్మయో యత్ర దేవానాం పతిరేకోఽధివాసః
ఈ ప్రకాశవంతమైన అగ్నిజ్వాలల్లో, యోగ్యమైన సమయంలో ఆహుతులు సమర్పించే వారికి, సూర్యకిరణాలు వారిని దేవతాధిపతి ఉన్న స్థలానికి తీసుకెళ్తాయి.
ఏహ్యేహీతి తమాహుతయః సువర్చసః సూర్యస్య రశ్మిభిర్యజమానం వహన్తి । ప్రియాం వాచమభివదన్త్యోఽర్చయన్త్య ఏష వః పుణ్యః సుకృతో బ్రహ్మలోకః
"రా, రా" అని ప్రకాశవంతమైన ఆహుతులు పిలుస్తూ, సూర్యకిరణాలు యజమానుని తీసుకెళ్తాయి. మధురంగా పలకుతూ, స్తుతిస్తూ, ఇదే మీకు లభించే పుణ్య లోకం.
ప్లవా హ్యేతే అదృఢా యజ్ఞరూపా అష్టాదశోక్తమవరం యేషు కర్మ । ఏతచ్ఛ్రేయో యేఽభినన్దన్తి మూఢా జరామృత్యుం తే పునరేవాపి యన్తి
ఈ యజ్ఞాకర్మలు, పదహారు రకాల క్రియలు—ఇవి బలహీనమైన తూడలు మాత్రమే. వీటినే శ్రేయస్సు అని భావించే మూర్ఖులు, మళ్లీ మళ్లీ మృతికి, వృద్ధాప్యానికి లోనవుతారు.
అవిద్యాయామన్తరే వర్తమానాః స్వయం ధీరాః పణ్డితం మన్యమానాః । జఙ్ఘన్యమానాః పరియన్తి మూఢా అన్ధేనైవ నీయమానా యథాన్ధాః
అజ్ఞానంలో ఉండి, తాము ధీరులమని, పండితులమని భావించే మూర్ఖులు, ఒకరినొకరు నడిపించుకుంటూ, అంధుడిని అంధుడు నడిపించడంలా సంచరిస్తారు.
అవిద్యాయాం బహుధా వర్తమానా వయం కృతార్థా ఇత్యభిమన్యన్తి బాలాః । యత్ కర్మిణో న ప్రవేదయన్తి రాగాత్ తేనాతురాః క్షీణలోకాశ్చ్యవన్తే
అజ్ఞానంలో అనేక మార్గాల్లో తిరుగుతూ, చిన్నపిల్లలు తాము సర్వసిద్ధులమని భావిస్తారు. కర్మకాండలు, రాగంతో అసలు విషయాన్ని గ్రహించలేరు. అందువల్ల వారు బాధపడుతూ, తమ లోకాలను కోల్పోతారు.
ఇష్టాపూర్తం మన్యమానా వరిష్ఠం నాన్యచ్ఛ్రేయో వేదయన్తే ప్రమూఢాః । నాకస్య పృష్ఠే తే సుకృతేఽనుభూత్వేమం లోకం హీనతరం వా విశన్తి
యజ్ఞాలు, దానాలు ఇవే గొప్పవని భావించే వారు, మాయలో పడి, అంతకంటే ఉన్న మేలును తెలుసుకోరు. వారు తమ పుణ్యఫలాలను స్వర్గంలో అనుభవించిన తర్వాత, మళ్లీ ఈ లోకానికి లేదా ఇంకా తక్కువ లోకాలకు చేరుతారు.
తపఃశ్రద్ధే యే హ్యుపవసన్త్యరణ్యే శాన్తా విద్వాంసో భైక్ష్యచర్యాం చరన్తః । సూర్యద్వారేణ తే విరజాః ప్రయాన్తి యత్రామృతః స పురుషో హ్యవ్యయాత్మా
అరణ్యంలో నివసిస్తూ, తపస్సు, విశ్వాసంతో, ప్రశాంతంగా, జ్ఞానంతో, భిక్షాటన జీవనంతో ఉన్నవారు, సూర్యుని మార్గంలో పాపరహితులై, అమృతమైన, నశించని ఆత్మ ఉన్న చోటికి చేరుతారు.
పరీక్ష్య లోకాన్ కర్మచితాన్ బ్రాహ్మణో నిర్వేదమాయాన్నాస్త్యకృతః కృతేన । తద్విజ్ఞానార్థం స గురుమేవాభిగచ్ఛేత్ సమిత్పాణిః శ్రోత్రియం బ్రహ్మనిష్ఠమ్
కర్మల ద్వారా లభించే లోకాలను పరిశీలించిన బ్రాహ్మణుడు, వాటిలో శాశ్వతమైనది లేదని నిరాశ చెందుతాడు. ఆ పరమార్థాన్ని తెలుసుకోవడానికి, సమిధు చేత పట్టుకుని, వేదాలు తెలిసిన, బ్రహ్మనిష్ఠుడైన గురువును ఆశ్రయించాలి.
తస్మై స విద్వానుపసన్నాయ సమ్యక్ ప్రశాన్తచిత్తాయ శమాన్వితాయ । యేనాక్షరం పురుషం వేద సత్యం ప్రోవాచ తాం తత్వతో బ్రహ్మవిద్యామ్
ఆ విధంగా సమీపించిన, ప్రశాంతమైన, నియమితమైన మనస్సున్నవానికి, ఆ జ్ఞానిగురు, అక్షరమైన, సత్యమైన పురుషుడిని తెలుసుకునే బ్రహ్మవిద్యను యథార్థంగా బోధిస్తాడు.
తదేతత్ సత్యం యథా సుదీప్తాత్ పావకాద్విస్ఫులిఙ్గాః సహస్రశః ప్రభవన్తే సరూపాః । తథాఽక్షరాద్వివిధాః సోమ్య భావాః ప్రజాయన్తే తత్ర చైవాపి యన్తి
ఇది నిజం: ఒక పెద్ద అగ్నిలోనుండి వేల కొద్ది చినుకులు ఎలా ఉద్భవిస్తాయో, అలాగే, ఓ మృదువైనవాడా, అక్షరమైనదానిలోనుండి అన్ని జీవులు పుట్టి, చివరికి దానిలోనే లీనమవుతాయి.
దివ్యో హ్యమూర్తః పురుషః స బాహ్యాభ్యన్తరో హ్యజః । అప్రాణో హ్యమనాః శుభ్రో హ్యక్షరాత్ పరతః పరః
దైవస్వరూపుడైన, రూపరహితుడైన ఆ పురుషుడు లోపల, బయట ఉండి, జన్మించని వాడు; శ్వాస, మనస్సు లేని వాడు; నిర్మలుడు, అక్షరమైనదానికంటే కూడా ఉన్నతుడు.
ఏతస్మాజ్జాయతే ప్రణో మనః సర్వేన్ద్రియాణి చ । ఖం వాయుర్జ్యోతిరాపః పృథివీ విశ్వస్య ధారిణీ
ఆయన నుండి ప్రాణం, మనస్సు, అన్ని ఇంద్రియాలు, ఆకాశం, వాయువు, తేజస్సు, నీరు, భూమి—ఈ విశ్వానికి ఆధారం—ఉద్భవించాయి.
అగ్నీర్మూర్ధా చక్షుషీ చన్ద్రసూర్యౌ దిశః శ్రోత్రే వాగ్ వివృతాశ్చ వేదాః । వాయుః ప్రణో హృదయం విశ్వమస్య పద్భ్యాం పృథివీ హ్యేష సర్వభూతాన్తరాత్మా
అగ్ని ఆయన తల, చంద్రుడు సూర్యుడు ఆయన కన్నులు, దిశలు ఆయన చెవులు, వాక్కు, వేదాలు ఆయన నోరు; వాయువు ఆయన ప్రాణం, విశ్వం ఆయన హృదయం, భూమి ఆయన పాదాలు—ఆయనే సమస్త భూతాలకు అంతర్యామి.
తస్మాదగ్నిః సమిధో యస్య సూర్యః సోమాత్ పర్జన్య ఓషధయః పృథివ్యామ్ । పుమాన్ రేతః సిఞ్చతి యోషితాయాం బహ్వీః ప్రజాః పురుషాత్ సంప్రసూతాః
ఆయన నుండి అగ్ని, దానికి ఇంధనంగా సూర్యుడు, చంద్రుని నుండి వర్షం, వర్షం నుండి భూమిలో ఔషధాలు పుడతాయి. పురుషుడు స్త్రీలో బీజాన్ని నింపగా, అనేక ప్రాణులు ఆ పురుషుని నుండే పుడతాయి.
తస్మాదృచః సామ యజూంషి దీక్షా యజ్ఞాశ్చ సర్వే క్రతవో దక్షిణాశ్చ । సంవత్సరశ్చ యజమానశ్చ లోకాః సోమో యత్ర పవతే యత్ర సూర్యః
ఆయన నుండే ఋగ్వేదం, సామవేదం, యజుర్వేదం, దీక్ష, అన్ని యజ్ఞాలు, క్రతువులు, దక్షిణలు, సంవత్సరము, యజమాని, లోకాలు—అందులోనే సోముడు పవిత్రమవుతాడు, సూర్యుడు ప్రకాశిస్తాడు.
తస్మాచ్చ దేవా బహుధా సంప్రసూతాః సాధ్యా మనుష్యాః పశవో వయాంసి । ప్రాణాపానౌ వ్రీహియవౌ తపశ్చ శ్రద్ధ సత్యం బ్రహ్మచర్యం విధిశ్చ
ఆయన నుండే దేవతలు అనేక రూపాల్లో, సాధ్యులు, మనుషులు, పశువులు, పక్షులు, ప్రాణాపానాలు, బియ్యం, యవలు, తపస్సు, విశ్వాసం, సత్యం, బ్రహ్మచర్యం, నియమం—all పుట్టాయి.
సప్త ప్రాణాః ప్రభవన్తి తస్మాత్ సప్తార్చిషః సమిధః సప్త హోమాః । సప్త ఇమే లోకా యేషు చరన్తి ప్రాణా గుహాశయా నిహితాః సప్త సప్త
ఆయన నుండే ఏడు ప్రాణాలు, ఏడు అగ్ని జ్వాలలు, ఏడు సమిధలు, ఏడు హోమాలు, ఏడు లోకాలు—వాటిలో ప్రాణాలు, గుహలో దాగి, ఏడు ఏడు చొప్పున విహరిస్తున్నాయి.
అతః సముద్రా గిరయశ్చ సర్వేఽస్మాత్ స్యన్దన్తే సిన్ధవః సర్వరూపాః । అతశ్చ సర్వా ఓషధయో రసశ్చ యేనైష భూతైస్తిష్ఠతే హ్యన్తరాత్మా
ఆయన నుండే సముద్రాలు, పర్వతాలు, అన్ని నదులు ప్రవహిస్తాయి. ఆయన నుండే అన్ని ఔషధాలు, వాటి రసాలు పుడతాయి. ఆయనే భూతాల్లో అంతర్యామిగా నిలిచివుంటాడు.
పురుష ఏవేదం విశ్వం కర్మ తపో బ్రహ్మ పరామృతమ్ । ఏతద్యో వేద నిహితం గుహాయాం సోఽవిద్యాగ్రన్థిం వికిరతీహ సోమ్య
ఈ విశ్వమంతా పురుషుడే—కర్మ, తపస్సు, బ్రహ్మ, పరమామృతం. ఇది గుహలో దాగి ఉన్నదని ఎవరైనా తెలుసుకుంటే, ఓ మృదువైనవాడా, అతడు అవిద్యా గంతిని తెంచేస్తాడు.
ఆవిః సంనిహితం గుహాచరం నామ మహత్పదమత్రైతత్ సమర్పితమ్ । ఏజత్ప్రాణన్నిమిషచ్చ యదేతజ్జానథ సదసద్వరేణ్యం పరం విజ్ఞానాద్యద్వరిష్ఠం ప్రజానామ్
ప్రత్యక్షంగా, సమీపంగా, గుహలో నివసించే ఆ మహత్తర స్థానం ఇక్కడ సమర్పించబడింది. అది కదులుతుంది, శ్వాస తీసుకుంటుంది, కన్ను మూస్తుంది—ఇది సత్, అసత్ రెండూ, ప్రాణులకు అత్యుత్తమమైన పరమ జ్ఞానం, దీన్ని తెలుసుకో.
యదర్చిమద్యదణుభ్యోఽణు చ యస్మిఁల్లోకా నిహితా లోకినశ్చ । తదేతదక్షరం బ్రహ్మ స ప్రాణస్తదు వాఙ్మనః తదేతత్సత్యం తదమృతం తద్వేద్ధవ్యం సోమ్య విద్ధి
ప్రకాశవంతమైనది, అణువుకంటే అణువైనది, లోకాలు, లోకవాసులు అందులోనే ఉన్నారు—అదే అక్షరమైన బ్రహ్మ, అదే ప్రాణం, వాక్కు, మనస్సు; అదే సత్యం, అమృతం, అదే తెలుసుకోవలసింది, ఓ మృదువైనవాడా, దీన్ని తెలుసుకో.
ధనుర్గృహీత్వౌపనిషదం మహాస్త్రం శరం హ్యుపాసా నిశితం సన్ధయీత । ఆయమ్య తద్భావగతేన చేతసా లక్ష్యం తదేవాక్షరం సోమ్య విద్ధి
ఉపనిషత్తును గొప్ప విల్లుగా తీసుకుని, ధ్యానం అనే పదును బాణాన్ని దానిపై పెట్టి, మనస్సు పూర్తిగా దానిలో లీనమయ్యేలా లాగి, లక్ష్యంగా అక్షరాన్ని తెలుసుకో, ఓ మృదువైనవాడా.
ప్రణవో ధనుః శారో హ్యాత్మా బ్రహ్మ తల్లక్ష్యముచ్యతే । అప్రమత్తేన వేద్ధవ్యం శరవత్ తన్మయో భవేత్
ఓంకారమే విల్లు, ఆత్మే బాణం, బ్రహ్మ లక్ష్యంగా చెప్పబడింది. అప్రమత్తంగా దాన్ని ఛేదించాలి; బాణంలా దానిలో ఏకమవాలి.
యస్మిన్ ద్యౌః పృథివీ చాన్తరిక్షమోతం మనః సహ ప్రాణైశ్చ సర్వైః । తమేవైకం జానథ ఆత్మానమన్యా వాచో విముఞ్చథామృతస్యైష సేతుః
ఆకాశం, భూమి, స్వర్గం, మనస్సు, ప్రాణాలు — ఇవన్నీ ఒకటే ఆత్మలో కలిసివున్నాయని తెలుసుకో. అదే ఆత్మను మాత్రమే తెలుసుకో, ఇతర మాటలను వదిలిపెట్టు. ఇదే అమృతానికి వంతెన.
అరా ఇవ రథనాభౌ సంహతా యత్ర నాడ్యః । స ఏషోఽన్తశ్చరతే బహుధా జాయమానః । ఓమిత్యేవం ధ్యాయథ ఆత్మానం స్వస్తి వః పారాయ తమసః పరస్తాత్
రథచక్రంలో నాభికి అరలు ఎలా కలిసివుంటాయో, అన్ని నాడులు కూడా ఆ ఒక్కటిలో కలిసివుంటాయి. ఆత్మ అనేక రూపాల్లో లోపల సంచరిస్తుంది. ఆత్మను ఓం అని ధ్యానించు. మీరు శుభంగా ఉండి, అంధకారాన్ని దాటి పోవాలని ఆశిస్తున్నాను.
యః సర్వజ్ఞః సర్వవిద్ యస్యైష మహిమా భువి । దివ్యే బ్రహ్మపురే హ్యేష వ్యోమ్న్యాత్మా ప్రతిష్ఠితః ॥ మనోమయః ప్రాణశరీరనేతా ప్రతిష్ఠితోఽన్నే హృదయం సన్నిధాయ । తద్ విజ్ఞానేన పరిపశ్యన్తి ధీరా ఆనన్దరూపమమృతం యద్ విభాతి
అన్నింటిని తెలిసినవాడు, అన్నీ తెలిసిన ఆ పరమాత్మయొక్క మహిమ భూమిపై ప్రకాశిస్తుంది. ఆ పరమాత్మ బ్రహ్మపురిలో, పరాకాశంలో స్థిరంగా ఉన్నాడు. ఆయన మనస్సుతో కూడినవాడు, ప్రాణాలకు నాయకుడు, అన్నంలో స్థితుడై, హృదయాన్ని నివాసంగా చేసుకున్నాడు. ఆత్మను తెలుసుకున్న జ్ఞానులు, ఆనందమయమైన, అమృత స్వరూపాన్ని దర్శిస్తారు.
భిద్యతే హృదయగ్రన్థిశ్ఛిద్యన్తే సర్వసంశయాః । క్షీయన్తే చాస్య కర్మాణి తస్మిన్ దృష్టే పరావరే
పరమాత్మను తెలుసుకున్నప్పుడు, హృదయంలోని ముడులు విడిపోతాయి, అన్ని సందేహాలు తొలగిపోతాయి, అతని కర్మలు అంతమవుతాయి.