முண்டகோபநிஷத்

ஸ யோ ஹ வை தத் பரமம் ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி நாஸ்யாப்ரஹ்மவித்குலே பவதி । தரதி ஶோகம் தரதி பாப்மாநம் குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோऽம்ரு'தோ பவதி

யார் அந்த பரம்பொருளை உண்மையாக அறிகிறாரோ, அவர் பிரம்மமே ஆகிவிடுகிறார்; அவருடைய குடும்பத்தில் பிரம்மத்தை அறியாதவர் பிறக்கமாட்டார். அவர் துக்கத்தையும், பாவத்தையும் கடந்து, உள்ளத்தின் கட்டுகளைத் தள்ளி, அமரராகிறான்.

ததேதத்ரு'சாऽப்யுக்தம் । க்ரியாவந்தஃ ஶ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ ஸ்வயம் ஜுஹ்வத ஏகர்ஷிம் ஶ்ரத்தயந்தஃ । தேஷாமேவைதாம் ப்ரஹ்மவித்யாம் வதேத ஶிரோவ்ரதம் விதிவத் யைஸ்து சீர்ணம்

இதையே ஒரு பாடலில் கூறப்பட்டுள்ளது: செயலில் ஈடுபட்டும், வேதம் அறிந்தும், பிரம்மத்தில் நிலைத்தும், தாங்களே ஒரு தீயில் நம்பிக்கையுடன் அர்ப்பணிப்பவர்களுக்கு மட்டும் இந்த பிரம்ம அறிவை சொல்ல வேண்டும்; அவர்கள் தலைவிரதம் முறையாக செய்திருக்க வேண்டும்.

ததேதத் ஸத்யம்ரு'ஷிரங்கிராஃ புரோவாச நைததசீர்ணவ்ரதோऽதீதே । நமஃ பரமரு'ஷிப்யோ நமஃ பரமரு'ஷிப்யஃ

இது உண்மை: முனிவர் அங்கிரஸ் பழைய காலத்தில் இதை அறிவித்தார்; விரதம் செய்யாதவர் இதை படிக்க முடியாது. பரம முனிவர்களுக்கு வணக்கம், பரம முனிவர்களுக்கு வணக்கம்.