முண்டகோபநிஷத்

தஸ்மை ஸ வித்வாநுபஸந்நாய ஸம்யக் ப்ரஶாந்தசித்தாய ஶமாந்விதாய । யேநாக்ஷரம் புருஷம் வேத ஸத்யம் ப்ரோவாச தாம் தத்வதோ ப்ரஹ்மவித்யாம்

அருமையாக அணுகி, மனம் அமைதியுடன், ஒழுக்கத்துடன் இருக்கும் மாணவனுக்காக, அந்த அறிவுள்ள ஆசான், அழிவில்லாத உண்மை புருஷனை அறியச் செய்யும் பரம்பொருள் அறிவை உண்மையாக அறிவிக்கிறார்.

ததேதத் ஸத்யம் யதா ஸுதீப்தாத் பாவகாத்விஸ்புலிங்காஃ ஸஹஸ்ரஶஃ ப்ரபவந்தே ஸரூபாஃ । ததாऽக்ஷராத்விவிதாஃ ஸோம்ய பாவாஃ ப்ரஜாயந்தே தத்ர சைவாபி யந்தி

இது உண்மை: எவ்வாறு தீயிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான சிறுகனல்கள் ஒரே மாதிரியாக எழுகின்றனவோ, அதுபோல் அழிவில்லாத பரம்பொருளிலிருந்து பலவகை உயிர்கள் தோன்றி, மீண்டும் அதிலேயே சென்று சேர்கின்றன.

திவ்யோ ஹ்யமூர்தஃ புருஷஃ ஸ பாஹ்யாப்யந்தரோ ஹ்யஜஃ । அப்ராணோ ஹ்யமநாஃ ஶுப்ரோ ஹ்யக்ஷராத் பரதஃ பரஃ

அந்த தெய்வீகமான, உருவமற்ற புருஷன் உள்ளிலும் புறத்திலும் இருக்கிறான்; அவன் பிறவியற்றவன், உயிரும் மனமும் இல்லாதவன், தூயவன், அழிவில்லாததைவிடவும் உயர்ந்தவன்.

ஏதஸ்மாஜ்ஜாயதே ப்ரணோ மநஃ ஸர்வேந்த்ரியாணி ச । கம் வாயுர்ஜ்யோதிராபஃ ப்ரு'திவீ விஶ்வஸ்ய தாரிணீ

அவனிடமிருந்து உயிர், மனம், எல்லா அறிவுப்புலன்களும், ஆகாயம், காற்று, ஒளி, நீர், பூமி—இந்த உலகத்தின் ஆதாரம்—எல்லாம் தோன்றுகின்றன.

அக்நீர்மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ரஸூர்யௌ திஶஃ ஶ்ரோத்ரே வாக் விவ்ரு'தாஶ்ச வேதாஃ । வாயுஃ ப்ரணோ ஹ்ரு'தயம் விஶ்வமஸ்ய பத்ப்யாம் ப்ரு'திவீ ஹ்யேஷ ஸர்வபூதாந்தராத்மா

அக்னி அவனது தலை, சந்திரன் சூரியன் அவனது கண்கள், திசைகள் அவனது செவிகள், வாக்கும் வெளிப்பட்ட வேதங்களும் அவனது வாய்; காற்று அவனது உயிர், உலகம் அவனது இதயம், பூமி அவனது பாதங்கள்—அவன் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ளே இருக்கும் ஆன்மா.

தஸ்மாதக்நிஃ ஸமிதோ யஸ்ய ஸூர்யஃ ஸோமாத் பர்ஜந்ய ஓஷதயஃ ப்ரு'திவ்யாம் । புமாந் ரேதஃ ஸிஞ்சதி யோஷிதாயாம் பஹ்வீஃ ப்ரஜாஃ புருஷாத் ஸம்ப்ரஸூதாஃ

அவனிடமிருந்து அக்னி தோன்றுகிறது, அதன் எரிபொருள் சூரியன்; சந்திரனிலிருந்து மழை, மழையிலிருந்து பூமியில் செடிகள்; ஆண் பெண்ணிடம் விதை ஊற்றினால், அந்த புருஷனிலிருந்து பல உயிர்கள் பிறக்கின்றன.

தஸ்மாத்ரு'சஃ ஸாம யஜூம்ஷி தீக்ஷா யஜ்ஞாஶ்ச ஸர்வே க்ரதவோ தக்ஷிணாஶ்ச । ஸம்வத்ஸரஶ்ச யஜமாநஶ்ச லோகாஃ ஸோமோ யத்ர பவதே யத்ர ஸூர்யஃ

அவனிடமிருந்து ரிக், சாம, யஜுர் வேதங்கள், தீட்சை, எல்லா யாகங்கள், கிரியைகள், தானங்கள், வருடம், யாகம் செய்யும் மனிதர், உலகங்கள்—சந்திரன் தூய்மையடைந்து, சூரியன் பிரகாசிக்கும் இடம்—எல்லாம் தோன்றுகின்றன.

தஸ்மாச்ச தேவா பஹுதா ஸம்ப்ரஸூதாஃ ஸாத்யா மநுஷ்யாஃ பஶவோ வயாம்ஸி । ப்ராணாபாநௌ வ்ரீஹியவௌ தபஶ்ச ஶ்ரத்த ஸத்யம் ப்ரஹ்மசர்யம் விதிஶ்ச

அவனிடமிருந்து தேவதைகள் பலவகையாக, சாத்யர்கள், மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள், உயிர், வெளியேறும் காற்று, அரிசி, பார்லி, தவம், நம்பிக்கை, சத்தியம், பிரம்மச்சரியம், ஒழுங்கு ஆகியவை தோன்றுகின்றன.

ஸப்த ப்ராணாஃ ப்ரபவந்தி தஸ்மாத் ஸப்தார்சிஷஃ ஸமிதஃ ஸப்த ஹோமாஃ । ஸப்த இமே லோகா யேஷு சரந்தி ப்ராணா குஹாஶயா நிஹிதாஃ ஸப்த ஸப்த

அவனிடமிருந்து ஏழு உயிர்தாரங்கள், ஏழு ஜ்வாலைகள், ஏழு சமிதுகள், ஏழு ஹோமங்கள், ஏழு உலகங்கள்—அவற்றில் உயிர்கள் இருப்பது, அந்த இரகசிய இடத்தில் ஏழு ஏழாக அமைந்துள்ளன.

அதஃ ஸமுத்ரா கிரயஶ்ச ஸர்வேऽஸ்மாத் ஸ்யந்தந்தே ஸிந்தவஃ ஸர்வரூபாஃ । அதஶ்ச ஸர்வா ஓஷதயோ ரஸஶ்ச யேநைஷ பூதைஸ்திஷ்டதே ஹ்யந்தராத்மா

அவனிடமிருந்து எல்லா கடல்களும் மலைகளும் உருவாகின்றன; அவனிடமிருந்து எல்லா வடிவங்களிலும் நதிகள் ஓடுகின்றன; அவனிடமிருந்து எல்லா செடிகள், அவற்றின் சாறு; அவன் உயிர்களில் உள்ளே இருக்கும் ஆன்மா.

புருஷ ஏவேதம் விஶ்வம் கர்ம தபோ ப்ரஹ்ம பராம்ரு'தம் । ஏதத்யோ வேத நிஹிதம் குஹாயாம் ஸோऽவித்யாக்ரந்திம் விகிரதீஹ ஸோம்ய

இந்த உலகம் முழுவதும், செயல், தவம், பரம்பொருள், இறுதி அமிர்தம்—அவை அனைத்தும் அந்த புருஷனே. இந்த இரகசியத்தில் மறைந்திருக்கும் இதை யார் உணர்கிறாரோ, அவர்கள் அறியாமை என்ற கட்டை உடைத்துவிடுகிறார்கள், அன்புள்ளவனே.

ஆவிஃ ஸம்நிஹிதம் குஹாசரம் நாம மஹத்பதமத்ரைதத் ஸமர்பிதம் । ஏஜத்ப்ராணந்நிமிஷச்ச யதேதஜ்ஜாநத ஸதஸத்வரேண்யம் பரம் விஜ்ஞாநாத்யத்வரிஷ்டம் ப்ரஜாநாம்

தெளிவாக, அருகில், இரகசியமாக உள்ள அந்த பெரிய இடம் இங்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டுள்ளது. அது அசைந்து, உயிர் வாங்கி, கண் இமைக்கும்; அது இருப்பும் இல்லாமையும் ஆகும் என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்; அது உயிர்களுக்கு மிக உயர்ந்த அறிவாகும்.

யதர்சிமத்யதணுப்யோऽணு ச யஸ்மிँல்லோகா நிஹிதா லோகிநஶ்ச । ததேததக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஸ ப்ராணஸ்தது வாங்மநஃ ததேதத்ஸத்யம் ததம்ரு'தம் தத்வேத்தவ்யம் ஸோம்ய வித்தி

ஒளிரும், மிகச் சிறியதைவிடச் சிறியது, அதில் உலகங்களும் அவற்றில் வாழ்பவர்களும் உள்ளனர்—அது அழிவில்லாத பரம்பொருள், அது உயிர், அது வாக்கு, அது மனம்; அது உண்மை, அது அமரத்துவம், அது அறிய வேண்டியது, அன்புள்ளவனே, அதை அறிந்து கொள்.

தநுர்க்ரு'ஹீத்வௌபநிஷதம் மஹாஸ்த்ரம் ஶரம் ஹ்யுபாஸா நிஶிதம் ஸந்தயீத । ஆயம்ய தத்பாவகதேந சேதஸா லக்ஷ்யம் ததேவாக்ஷரம் ஸோம்ய வித்தி

உபநிஷத்தை பெரிய வில்லாக எடுத்துக்கொண்டு, தியானத்தை கூர்மையான அம்பாக வைத்து, அந்த நிலையை மனதில் கொண்டு வில்லைக் கொண்டு இழுத்து, அழிவில்லாததை குறியாகக் கொண்டு அறிந்து கொள், அன்புள்ளவனே.

ப்ரணவோ தநுஃ ஶாரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே । அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யம் ஶரவத் தந்மயோ பவேத்

ஓம் என்பது வில், ஆன்மா என்பது அம்பு, பரம்பொருள் என்பது குறி என்று கூறப்படுகிறது. அதனை கவனச்சிதறல் இல்லாமல் துளைத்து, அம்பு போல அதோடு ஒன்றாக வேண்டும்.

யஸ்மிந் த்யௌஃ ப்ரு'திவீ சாந்தரிக்ஷமோதம் மநஃ ஸஹ ப்ராணைஶ்ச ஸர்வைஃ । தமேவைகம் ஜாநத ஆத்மாநமந்யா வாசோ விமுஞ்சதாம்ரு'தஸ்யைஷ ஸேதுஃ

வானமும் பூமியும் இடைவெளியும், மனமும் உயிரும் எல்லாம் ஒரே ஆத்மாவில் பின்னப்பட்டுள்ளன என்பதை அறிந்துகொள். அந்த ஆத்மாவை மட்டும் அறிந்து, மற்ற எல்லா வார்த்தைகளையும் விட்டு விடு. இது தான் அமரத்துவத்திற்கான பாலம்.

அரா இவ ரதநாபௌ ஸம்ஹதா யத்ர நாட்யஃ । ஸ ஏஷோऽந்தஶ்சரதே பஹுதா ஜாயமாநஃ । ஓமித்யேவம் த்யாயத ஆத்மாநம் ஸ்வஸ்தி வஃ பாராய தமஸஃ பரஸ்தாத்

ஒரு சக்கரத்தின் நாபியில் spoke-கள் சேரும் போல, எல்லா நாடிகளும் அந்த ஒரே ஆத்மாவில் இணைந்துள்ளன. அவன் உள்ளுக்குள் பலவகையாக தோன்றுகிறான். அந்த ஆத்மாவை ஓம் என்று தியானி. நீங்கள் நலமாக இருங்கள்; இருள் கடந்துபோகட்டும்.

யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித் யஸ்யைஷ மஹிமா புவி । திவ்யே ப்ரஹ்மபுரே ஹ்யேஷ வ்யோம்ந்யாத்மா ப்ரதிஷ்டிதஃ ॥ மநோமயஃ ப்ராணஶரீரநேதா ப்ரதிஷ்டிதோऽந்நே ஹ்ரு'தயம் ஸந்நிதாய । தத் விஜ்ஞாநேந பரிபஶ்யந்தி தீரா ஆநந்தரூபமம்ரு'தம் யத் விபாதி

எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாம் அறிவவன், அவனுடைய மகிமை பூமியில் விளங்குகிறது. அந்த ஆத்மா பிரம்மபுரியில், உயர்ந்த வானில் நிலை கொண்டிருக்கிறது. மனம் வடிவாகவும், உயிருக்கு தலைவனாகவும், உணவில் உறைவாகவும், இதயத்தில் தங்கியிருக்கிறான். அந்த அறிவால் ஞானிகள் ஆனந்த வடிவான, அமரமான அவனை காண்கிறார்கள்.

பித்யதே ஹ்ரு'தயக்ரந்திஶ்சித்யந்தே ஸர்வஸம்ஶயாஃ । க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி தஸ்மிந் த்ரு'ஷ்டே பராவரே

அந்த உயர்ந்ததை காணும் போது, இதயக் கட்டு அவிழ்கிறது, எல்லா சந்தேகங்களும் அறுந்து போகின்றன, அவனுடைய கர்மங்கள் எல்லாம் முடிவடைகின்றன.

ஹிரண்மயே பரே கோஶே விரஜம் ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம் । தச்சுப்ரம் ஜ்யோதிஷம் ஜ்யோதிஸ்தத் யதாத்மவிதோ விதுஃ

அந்த உயர்ந்த பொன்னிறக் கவசத்தில், கலங்காத, பிளவில்லாத பரம பிரம்மம் உள்ளது. அந்த ஒளியின் ஒளியை ஆத்மாவை அறிந்தவர்கள் காண்கிறார்கள்.

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகம் நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோऽயமக்நிஃ । தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதம் விபாதி

அங்கே சூரியன் ஒளியில்லை, சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், மின்னல், நெருப்பு எதுவும் ஒளியில்லை. அவன் ஒருவனே ஒளிவிட்டு எல்லாவற்றையும் பிரகாசிக்கச் செய்கிறான். அவனுடைய ஒளியால் இவை எல்லாம் பிரகாசிக்கின்றன.

ப்ரஹ்மைவேதமம்ரு'தம் புரஸ்தாத் ப்ரஹ்ம பஶ்சாத் ப்ரஹ்ம தக்ஷிணதஶ்சோத்தரேண । அதஶ்சோர்த்வம் ச ப்ரஸ்ரு'தம் ப்ரஹ்மைவேதம் விஶ்வமிதம் வரிஷ்டம்

இந்த உலகில் முன்பும் பின்பும் வலப்புறமும் இடப்புறமும் மேலும் கீழும் எல்லா இடங்களிலும் பரம பிரம்மம் தான் நிறைந்துள்ளது. இந்த உலகம் முழுவதும் அந்த உயர்ந்த பிரம்மமே.

த்வா ஸுபர்ணா ஸயுஜா ஸகாயா ஸமாநம் வ்ரு'க்ஷம் பரிஷஸ்வஜாதே । தயோரந்யஃ பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்த்யநஶ்நந்நந்யோ அபிசாகஶீதி

இரண்டு பறவைகள், இணைந்த தோழிகளாக, ஒரே மரத்தில் உட்கார்ந்துள்ளன. அவற்றில் ஒன்று இனிப்பான பழத்தை உண்டு, மற்றொன்று பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறது.

ஸமாநே வ்ரு'க்ஷே புருஷோ நிமக்நோऽ நீஶயா ஶோசதி முஹ்யமாநஃ । ஜுஷ்டம் யதா பஶ்யத்யந்யமீஶமஸ்ய மஹிமாநமிதி வீதஶோகஃ

அதே மரத்தில், ஒரு உயிர் அறியாமையில் மூழ்கி, துயரத்தில் குழம்புகிறான். ஆனால், அவன் மற்றொன்றை, அதாவது இறைவனை, அவனுடைய மகிமையை காணும் போது, துயரமின்றி விடுவான்.

யதா பஶ்யஃ பஶ்யதே ருக்மவர்ணம் கர்தாரமீஶம் புருஷம் ப்ரஹ்மயோநிம் । ததா வித்வாந் புண்யபாபே விதூய நிரஞ்ஜநஃ பரமம் ஸாம்யமுபைதி

யார் அந்த பொன்னிற படைத்தவனை, இறைவனை, ஆத்மாவை, பிரம்மத்தின் மூலத்தை காண்கிறாரோ, அவர் புண்ணிய பாவங்களை நீக்கி, களங்கமில்லாமல், உயர்ந்த சமத்துவ நிலையை அடைவார்.

ப்ரணோ ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி விஜாநந் வித்வாந் பவதே நாதிவாதீ । ஆத்மக்ரீட ஆத்மரதிஃ க்ரியாவா- நேஷ ப்ரஹ்மவிதாம் வரிஷ்டஃ

அவன் எல்லா உயிர்களிலும் பிரகாசிக்கும் உயிராக இருக்கிறான். இதை அறிந்த ஞானி வாதத்தில் ஈடுபடமாட்டான். அவன் ஆத்மாவில் விளையாடி, ஆத்மாவில் மகிழ்ந்து, செயல்களில் ஈடுபடுவான். அவன் தான் பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன்.

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம் । அந்தஃஶரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி ஶுப்ரோ யம் பஶ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷாஃ

இந்த ஆத்மா உண்மை, தவம், சரியான அறிவு, எப்போதும் புனித வாழ்வு ஆகியவற்றால் பெறப்படுகிறது. உடலுக்குள் தூய ஒளியாக இருக்கும் அவனை, குறைகள் தீர்ந்த துறவிகள் காண்கிறார்கள்.

ஸத்யமேவ ஜயதே நாந்ரு'தம் ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாநஃ । யேநாऽऽக்ரமந்த்ய்ரு'ஷயோ ஹ்யாப்தகாமா யத்ர தத் ஸத்யஸ்ய பரமம் நிதாநம்

உண்மை மட்டும் வெல்லும், பொய் அல்ல. உண்மையால் தெய்வீக வழி விரிகிறது. அந்த வழியில் ஆசைகள் தீர்ந்த முனிவர்கள் சென்று, அந்த உயர்ந்த உண்மையின் பொக்கிஷத்தை அடைகிறார்கள்.

ப்ரு'ஹச்ச தத் திவ்யமசிந்த்யரூபம் ஸூக்ஷ்மாச்ச தத் ஸூக்ஷ்மதரம் விபாதி । தூராத் ஸுதூரே ததிஹாந்திகே ச பஶ்யந்த்விஹைவ நிஹிதம் குஹாயாம்

அது பெரியது, தெய்வீகம், எண்ணிக்க முடியாத வடிவம். மிகவும் நுண்மையானதை விட நுண்மையானது. அது மிக தொலைவில் இருந்தாலும், இங்கே மிகவும் அருகிலும் உள்ளது. இதயத்தின் குகையில் அது மறைந்திருக்கிறது என்று இங்கேயே காணப்படுகிறது.