முண்டகோபநிஷத்

अथर्वणे यां प्रवदेत ब्रह्माऽथर्वा तं पुरोवाचाङ्गिरे ब्रह्मविद्याम् । स भारद्वाजाय सत्यवाहाय प्राह भारद्वाजोऽङ्गिरसे परावराम्

பிரம்மா அதர்வனுக்கு உபதேசித்த அந்த பிரம்ம அறிவை, அதர்வன் அங்கிரசுக்கு சொல்லிக் கொடுத்தான். அங்கிரசு, அந்த அறிவை பாரத்வாஜர் மற்றும் சத்யவாகன் என்பவர்களுக்கு உபதேசித்தான். பாரத்வாஜர், அந்த உயர்ந்த மற்றும் கீழ்ந்த அறிவை அங்கிரசுக்கு எடுத்துச் சொன்னான்.

शौनको ह वै महाशालोऽङ्गिरसं विधिवदुपसन्नः पप्रच्छ । कस्मिन्नु भगवो विज्ञाते सर्वमिदं विज्ञातं भवतीति

மிகப் பெரிய இல்லத்தார் ஷௌனகன், முறையோடு அங்கிரசை அணுகி, 'பெரியவரே, எதை அறிந்தால் எல்லாவற்றையும் அறிந்ததாக ஆகும்?' என்று கேட்டான்.

तस्मै स होवाच । द्वे विद्ये वेदितव्ये इति ह स्म यद्ब्रह्मविदो वदन्ति परा चैवापरा च

அவருக்கு அங்கிரசு பதில் கூறினார்: 'பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் சொல்வதுபோல், இரண்டு விதமான அறிவுகள் அறியப்பட வேண்டும்; ஒன்று உயர்ந்த அறிவும், மற்றொன்று கீழ்ந்த அறிவும்.'

तत्रापरा ऋग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्ववेदः शिक्षा कल्पो व्याकरणं निरुक्तं छन्दो ज्योतिषमिति । अथ परा यया तदक्षरमधिगम्यते

அவற்றில் கீழ்ந்த அறிவு என்பது: ருக்வேதம், யஜுர்வேதம், சாமவேதம், அதர்வவேதம், உச்சரிப்பு, விதிகள், இலக்கணம், சொற்பொருள், சந்தங்கள், ஜோதிடம் ஆகியவை. உயர்ந்த அறிவு என்பது, அதனால் அழியாததை அடைய முடியும்.

यत्तदद्रेश्यमग्राह्यमगोत्रमवर्ण- मचक्षुःश्रोत्रं तदपाणिपादम् । नित्यं विभुं सर्वगतं सुसूक्ष्मं तदव्ययं यद्भूतयोनिं परिपश्यन्ति धीराः

அது காண முடியாதது, பிடிக்க முடியாதது, எந்த வம்சமும் இல்லை, நிறமும் இல்லை, கண்களும் காதுகளும் இல்லை, கைகளும் கால்களும் இல்லை; அது எப்போதும் நிலையானது, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தது, மிக நுண்ணியது, அழியாதது, எல்லா உயிர்களின் மூல காரணம்; அதை ஞானிகள் தெளிவாக காண்கிறார்கள்.

यथोर्णनाभिः सृजते गृह्णते च यथा पृथिव्यामोषधयः संभवन्ति । यथा सतः पुरुषात् केशलोमानि तथाऽक्षरात् संभवतीह विश्वम्

எப்படி ஒரு சிலந்தி தன் ஜாலியை உருவாக்கி, திரும்பவும் அதை இழுத்து விடுகிறதோ, எப்படி பூமியில் இருந்து செடிகள் உருவாகின்றனவோ, உயிருள்ள மனிதனிடமிருந்து முடியும் நகமும் வளர்வதுபோல், அதேபோல் இந்த உலகம் அழியாத அதிலிருந்து தோன்றுகிறது.

तपसा चीयते ब्रह्म ततोऽन्नमभिजायते । अन्नात् प्राणो मनः सत्यं लोकाः कर्मसु चामृतम्

தவம் மூலமாக பிரம்மம் வளர்கிறது; அதிலிருந்து உணவு பிறக்கிறது. உணவிலிருந்து உயிர், மனம், சத்தியம், உலகங்கள், மற்றும் செயல்களில் அமரத்துவம் தோன்றுகிறது.

यः सर्वज्ञः सर्वविद्यस्य ज्ञानमयं तापः । तस्मादेतद्ब्रह्म नाम रूपमन्नं च जायाते

எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், அறிவே தவமாக கொண்டவன்; அவனிடமிருந்து பிரம்மம், பெயர், உருவம், உணவு ஆகியவை தோன்றுகின்றன.

तदेतत् सत्यं मन्त्रेषु कर्माणि कवयो यान्यपश्यंस्तानि त्रेतायां बहुधा संततानि । तान्याचरथ नियतं सत्यकामा एष वः पन्थाः सुकृतस्य लोके

இது உண்மை: மந்திரங்களில், முனிவர்கள் பலவகை யாகங்களைத் தெற்றாயுகத்தில் கண்டார்கள். நீங்கள் உண்மையை விரும்புபவர்கள், அவற்றை ஒழுங்காகச் செய்யுங்கள்; இது நல்ல செயல்களின் பாதை.

यदा लेलायते ह्यर्चिः समिद्धे हव्यवाहने । तदाऽऽज्यभागावन्तरेणाऽऽहुतीः प्रतिपादयेत्

நன்றாக எரியும் அக்னியில் ஜ்வாலைகள் அசைந்து கொண்டிருக்கும்போது, நேரம் தாமதிக்காமல், clarified butter இடையே ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

यस्याग्निहोत्रमदर्शमपौर्णमास- मचातुर्मास्यमनाग्रयणमतिथिवर्जितं च । अहुतमवैश्वदेवमविधिना हुत- मासप्तमांस्तस्य लोकान् हिनस्ति

யாருடைய அக்னிஹோத்ரம் அமாவாசை, பௌர்ணமி, சதுர்மாச்யம், முதலியவை இல்லாமல், முதற்பழ நிவேதனம் செய்யாமல், அதிதி வரவேற்பு இல்லாமல், வைஸ்வதேவத்திற்கு அர்ப்பணம் செய்யாமல், முறையை பின்பற்றாமல் செய்யப்படுகிறதோ, அவனுக்கு ஏழு உலகங்களும் அழிகின்றன.

काली कराली च मनोजवा च सुलोहिता या च सुधूम्रवर्णा । स्फुलिङ्गिनी विश्वरुची च देवी लेलायमाना इति सप्त जिह्वाः

காளி, கராளி, மனோஜவா, சுலோஹிதா, சுதூம்ரவர்ணா, ஸ்புளிங்கினி, விஷ்வருசி—இந்த ஏழு ஜ்வாலைகளும் தேவியின் நாக்குகள் போல் அசைந்து கொண்டிருக்கின்றன.

एतेषु यश्चरते भ्राजमानेषु यथाकालं चाहुतयो ह्याददायन् । तं नयन्त्येताः सूर्यस्य रश्मयो यत्र देवानां पतिरेकोऽधिवासः

இந்த ஒளிரும் ஜ்வாலைகளில், யார் சரியான நேரத்தில் ஹோமம் செய்கிறார்களோ, அவர்களை சூரியனின் கதிர்கள், தேவாதிகளின் தலைவன் இருக்கும் இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்கின்றன.

एह्येहीति तमाहुतयः सुवर्चसः सूर्यस्य रश्मिभिर्यजमानं वहन्ति । प्रियां वाचमभिवदन्त्योऽर्चयन्त्य एष वः पुण्यः सुकृतो ब्रह्मलोकः

'வா, வா' என்று அழைக்கும் அந்த பிரகாசமான ஹோமங்கள், சூரியனின் கதிர்கள் மூலம் யாகம் செய்பவரை எடுத்துச் செல்கின்றன. இனிய வார்த்தைகள் பேசிக் கொண்டு, புகழ்ந்து கொண்டு, இது உங்களுக்கு கிடைக்கும் புண்ணியமான, நல்ல செயலால் பெறும் பிரம்மலோகம்.

प्लवा ह्येते अदृढा यज्ञरूपा अष्टादशोक्तमवरं येषु कर्म । एतच्छ्रेयो येऽभिनन्दन्ति मूढा जरामृत्युं ते पुनरेवापि यन्ति

இவை யாகம் என்ற பெயரில் உள்ள பலவகைச் செயல்கள், உறுதியற்ற தோணிகள் போன்றவை; அவை பதினெட்டு வகை குறைந்த செயல்களாக விவரிக்கப்படுகின்றன. இதில் சிறந்தது என்று எண்ணி மகிழும் அறியாதவர்கள், மீண்டும் பிறப்பு, முதுமை, மரணம் ஆகியவற்றை அடைகின்றனர்.

अविद्यायामन्तरे वर्तमानाः स्वयं धीराः पण्डितं मन्यमानाः । जङ्घन्यमानाः परियन्ति मूढा अन्धेनैव नीयमाना यथान्धाः

அறிவில்லாத நிலையிலேயே, தாங்கள் புத்திசாலி, பண்டிதர் என்று எண்ணும் அறியாதவர்கள், வழிகாட்டும் பார்வையற்றவரை பின்பற்றும் பார்வையற்றவர்கள் போல, இடர் அடைந்து அலைந்து திரிகின்றனர்.

अविद्यायां बहुधा वर्तमाना वयं कृतार्था इत्यभिमन्यन्ति बालाः । यत् कर्मिणो न प्रवेदयन्ति रागात् तेनातुराः क्षीणलोकाश्च्यवन्ते

அறிவில்லாத பல வழிகளில் வாழும் குழந்தைகள், தாங்கள் எல்லாம் செய்துவிட்டோம் என்று எண்ணுகிறார்கள். ஆனால், கர்மங்களைச் செய்பவர்கள் ஆசையால் உண்மையை அறியாமல், அதனால் துன்பம் அடைந்து, அவர்களது உலகங்கள் அழிந்து வீழ்கின்றன.

इष्टापूर्तं मन्यमाना वरिष्ठं नान्यच्छ्रेयो वेदयन्ते प्रमूढाः । नाकस्य पृष्ठे ते सुकृतेऽनुभूत्वेमं लोकं हीनतरं वा विशन्ति

யாகம், தானம் ஆகியவற்றையே சிறந்தது என்று எண்ணும் அறியாமையுள்ளவர்கள், அதற்கு மேல் நல்லது எதுவும் தெரியாமல், சொற்புண்ணியத்தின் பலனை விண்ணுலகில் அனுபவித்து முடிந்ததும், இந்த உலகத்திற்கோ அல்லது அதைவிட கீழான உலகத்திற்கோ பிறக்கின்றார்கள்.

तपःश्रद्धे ये ह्युपवसन्त्यरण्ये शान्ता विद्वांसो भैक्ष्यचर्यां चरन्तः । सूर्यद्वारेण ते विरजाः प्रयान्ति यत्रामृतः स पुरुषो ह्यव्ययात्मा

வனத்தில் தங்கி, தவம், நம்பிக்கை ஆகியவற்றை கடைபிடித்து, அமைதியுடன், அறிவுடன், பிச்சை எடுத்து வாழும் அவர்கள், சூரியனின் பாதையில் புனிதராய் சென்று, அழிவில்லாத அமரன் இருக்கும் இடத்தை அடைகிறார்கள்.

परीक्ष्य लोकान् कर्मचितान् ब्राह्मणो निर्वेदमायान्नास्त्यकृतः कृतेन । तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत् समित्पाणिः श्रोत्रियं ब्रह्मनिष्ठम्

வினை மூலம் கிடைக்கும் உலகங்களை ஆராய்ந்து பார்த்த பண்டிதன், செய்யப்படாதது செய்கையால் கிடைக்காது என்று ஏமாற்றமடைந்து, அந்த உண்மையை அறிய, கையில் சமிது எடுத்துக்கொண்டு, வேதம் அறிந்தும் பரம்பொருளில் நிலைபெற்றும் இருக்கும் ஆசானை நாட வேண்டும்.

तस्मै स विद्वानुपसन्नाय सम्यक् प्रशान्तचित्ताय शमान्विताय । येनाक्षरं पुरुषं वेद सत्यं प्रोवाच तां तत्वतो ब्रह्मविद्याम्

அருமையாக அணுகி, மனம் அமைதியுடன், ஒழுக்கத்துடன் இருக்கும் மாணவனுக்காக, அந்த அறிவுள்ள ஆசான், அழிவில்லாத உண்மை புருஷனை அறியச் செய்யும் பரம்பொருள் அறிவை உண்மையாக அறிவிக்கிறார்.

तदेतत् सत्यं यथा सुदीप्तात् पावकाद्विस्फुलिङ्गाः सहस्रशः प्रभवन्ते सरूपाः । तथाऽक्षराद्विविधाः सोम्य भावाः प्रजायन्ते तत्र चैवापि यन्ति

இது உண்மை: எவ்வாறு தீயிலிருந்து ஆயிரக்கணக்கான சிறுகனல்கள் ஒரே மாதிரியாக எழுகின்றனவோ, அதுபோல் அழிவில்லாத பரம்பொருளிலிருந்து பலவகை உயிர்கள் தோன்றி, மீண்டும் அதிலேயே சென்று சேர்கின்றன.

दिव्यो ह्यमूर्तः पुरुषः स बाह्याभ्यन्तरो ह्यजः । अप्राणो ह्यमनाः शुभ्रो ह्यक्षरात् परतः परः

அந்த தெய்வீகமான, உருவமற்ற புருஷன் உள்ளிலும் புறத்திலும் இருக்கிறான்; அவன் பிறவியற்றவன், உயிரும் மனமும் இல்லாதவன், தூயவன், அழிவில்லாததைவிடவும் உயர்ந்தவன்.

एतस्माज्जायते प्रणो मनः सर्वेन्द्रियाणि च । खं वायुर्ज्योतिरापः पृथिवी विश्वस्य धारिणी

அவனிடமிருந்து உயிர், மனம், எல்லா அறிவுப்புலன்களும், ஆகாயம், காற்று, ஒளி, நீர், பூமி—இந்த உலகத்தின் ஆதாரம்—எல்லாம் தோன்றுகின்றன.

अग्नीर्मूर्धा चक्षुषी चन्द्रसूर्यौ दिशः श्रोत्रे वाग् विवृताश्च वेदाः । वायुः प्रणो हृदयं विश्वमस्य पद्भ्यां पृथिवी ह्येष सर्वभूतान्तरात्मा

அக்னி அவனது தலை, சந்திரன் சூரியன் அவனது கண்கள், திசைகள் அவனது செவிகள், வாக்கும் வெளிப்பட்ட வேதங்களும் அவனது வாய்; காற்று அவனது உயிர், உலகம் அவனது இதயம், பூமி அவனது பாதங்கள்—அவன் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ளே இருக்கும் ஆன்மா.

तस्मादग्निः समिधो यस्य सूर्यः सोमात् पर्जन्य ओषधयः पृथिव्याम् । पुमान् रेतः सिञ्चति योषितायां बह्वीः प्रजाः पुरुषात् संप्रसूताः

அவனிடமிருந்து அக்னி தோன்றுகிறது, அதன் எரிபொருள் சூரியன்; சந்திரனிலிருந்து மழை, மழையிலிருந்து பூமியில் செடிகள்; ஆண் பெண்ணிடம் விதை ஊற்றினால், அந்த புருஷனிலிருந்து பல உயிர்கள் பிறக்கின்றன.

तस्मादृचः साम यजूंषि दीक्षा यज्ञाश्च सर्वे क्रतवो दक्षिणाश्च । संवत्सरश्च यजमानश्च लोकाः सोमो यत्र पवते यत्र सूर्यः

அவனிடமிருந்து ரிக், சாம, யஜுர் வேதங்கள், தீட்சை, எல்லா யாகங்கள், கிரியைகள், தானங்கள், வருடம், யாகம் செய்யும் மனிதர், உலகங்கள்—சந்திரன் தூய்மையடைந்து, சூரியன் பிரகாசிக்கும் இடம்—எல்லாம் தோன்றுகின்றன.

तस्माच्च देवा बहुधा संप्रसूताः साध्या मनुष्याः पशवो वयांसि । प्राणापानौ व्रीहियवौ तपश्च श्रद्ध सत्यं ब्रह्मचर्यं विधिश्च

அவனிடமிருந்து தேவதைகள் பலவகையாக, சாத்யர்கள், மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள், உயிர், வெளியேறும் காற்று, அரிசி, பார்லி, தவம், நம்பிக்கை, சத்தியம், பிரம்மச்சரியம், ஒழுங்கு ஆகியவை தோன்றுகின்றன.

सप्त प्राणाः प्रभवन्ति तस्मात् सप्तार्चिषः समिधः सप्त होमाः । सप्त इमे लोका येषु चरन्ति प्राणा गुहाशया निहिताः सप्त सप्त

அவனிடமிருந்து ஏழு உயிர்தாரங்கள், ஏழு ஜ்வாலைகள், ஏழு சமிதுகள், ஏழு ஹோமங்கள், ஏழு உலகங்கள்—அவற்றில் உயிர்கள் இருப்பது, அந்த இரகசிய இடத்தில் ஏழு ஏழாக அமைந்துள்ளன.