यथा प्रवहन्त्यः नद्यः समुद्रं प्राप्य तद्रूपनाम्नि विनश्यन्ति, केवलं समुद्र एव शिष्यते, तथा विद्वान् जनः नामरूपाभ्यां विमुक्तः सन् तं परमं दिव्यं पुरुषं परात्परं प्राप्नोति। यः कश्चित् एतत् परमं ब्रह्म यथार्थतः वेत्ति, स एव ब्रह्म भवति; तस्य कुले ब्रह्मविद्यया विमूढः कश्चन न जायते। स दुःखस्य पारं गच्छति, पापस्य च पारं गच्छति, हृदयग्रन्थिभ्यः विमुक्तः अमृतत्वं प्राप्नोति। एषा ब्रह्मविद्या एव श्लोकेनोक्ताः— ये कर्मशीलाः, शास्त्रविदः, ब्रह्मणि निष्ठिताः, श्रद्धया एके अग्नौ हव्यं जुह्वन्ति, तेषां एव एषा ब्रह्मविद्या उपदेष्टा या यथाविधि शिरोव्रतम् आचरन्ति। एषा सत्यं; एषा विद्या प्राचीनकाले महर्षिणा अङ्गिरसा प्रतिपादिता; या व्रतम् अकरोत् तेन एव एषा अधीतव्या। नमो ब्रह्मविदां महर्षिभ्यः, नमो ब्रह्मविदां महर्षिभ्यः।