ਮੁਣ੍ਡਕੋਪਨਿषਦ੍

ਸ ਯੋ ਹ ਵੈ ਤਤ੍ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੇਦ ਬ੍ਰਹ੍ਮੈਵ ਭਵਤਿ ਨਾਸ੍ਯਾਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਕੁਲੇ ਭਵਤਿ । ਤਰਤਿ ਸ਼ੋਕਂ ਤਰਤਿ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਗੁਹਾਗ੍ਰਨ੍ਥਿਭ੍ਯੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤੋऽਮृਤੋ ਭਵਤਿ

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਬ੍ਰਹਮ-ਅਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ। ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਿਰਦੇ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤਦੇਤਦृਚਾऽਭ੍ਯੁਕ੍ਤਮ੍ । ਕ੍ਰਿਯਾਵਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਿष੍ਠਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਜੁਹ੍ਵਤ ਏਕਰ੍षਿਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਨ੍ਤਃ । ਤੇषਾਮੇਵੈਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਦੇਤ ਸ਼ਿਰੋਵ੍ਰਤਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਯੈਸ੍ਤੁ ਚੀਰ੍ਣਮ੍

ਇਹ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ: ਜੋ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਕ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਗਿਆਨ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰ ਦੀ ਵ੍ਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਤਦੇਤਤ੍ ਸਤ੍ਯਮृषਿਰਙ੍ਗਿਰਾਃ ਪੁਰੋਵਾਚ ਨੈਤਦਚੀਰ੍ਣਵ੍ਰਤੋऽਧੀਤੇ । ਨਮਃ ਪਰਮऋषਿਭ੍ਯੋ ਨਮਃ ਪਰਮऋषਿਭ੍ਯਃ

ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ: ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ। ਪਰਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਰਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।