ମୁଣ୍ଡକୋପନିଷଦ୍

ସ ଯୋ ହ ଵୈ ତତ୍ ପରମଂ ବ୍ରହ୍ମ ଵେଦ ବ୍ରହ୍ମୈଵ ଭଵତି ନାସ୍ଯାବ୍ରହ୍ମଵିତ୍କୁଲେ ଭଵତି । ତରତି ଶୋକଂ ତରତି ପାପ୍ମାନଂ ଗୁହାଗ୍ରନ୍ଥିଭ୍ଯୋ ଵିମୁକ୍ତୋଽମୃତୋ ଭଵତି

ଯିଏ ସେଇ ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଜାଣିଛି, ସେ ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଯାଏ; ତାଙ୍କର ବଂଶରେ କେବେ ବ୍ରହ୍ମ ଅଜ୍ଞାନୀ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି। ସେ ଶୋକ ଓ ପାପକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରେ, ହୃଦୟର ଗଠିକୁ ଭାଙ୍ଗି, ଅମର ହୋଇଯାଏ।

ତଦେତଦୃଚାଽଭ୍ଯୁକ୍ତମ୍ । କ୍ରିଯାଵନ୍ତଃ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯା ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠାଃ ସ୍ଵଯଂ ଜୁହ୍ଵତ ଏକର୍ଷିଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯନ୍ତଃ । ତେଷାମେଵୈତାଂ ବ୍ରହ୍ମଵିଦ୍ଯାଂ ଵଦେତ ଶିରୋଵ୍ରତଂ ଵିଧିଵଦ୍ ଯୈସ୍ତୁ ଚୀର୍ଣମ୍

ଏହି କଥା ଋଚାରେ କୁହାଯାଇଛି— ଯେଉଁମାନେ କର୍ମଶୀଳ, ଶ୍ରୁତିଜ୍ଞ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ନିଜେ ଏକ ଅଗ୍ନିକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ହୋମ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ କୁହିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁମାନେ ଶିରୋବ୍ରତକୁ ବିଧିମତ ଭାବେ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି।

ତଦେତତ୍ ସତ୍ଯମୃଷିରଙ୍ଗିରାଃ ପୁରୋଵାଚ ନୈତଦଚୀର୍ଣଵ୍ରତୋଽଧୀତେ । ନମଃ ପରମଋଷିଭ୍ଯୋ ନମଃ ପରମଋଷିଭ୍ଯଃ

ଏହି କଥା ସତ୍ୟ; ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଋଷି ଅଙ୍ଗିରା ଏହା କହିଥିଲେ। ଯିଏ ବ୍ରତ ପୂରଣ କରିନାହିଁ, ସେ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ର ପଢ଼ିପାରିବେ ନାହିଁ। ପରମ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ପରମ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।