ନଦୀମାନେ ଯେପରି ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ରୂପ ଛାଡ଼ି, ଶେଷରେ ସମୁଦ୍ରରେ ଲୟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେପରି ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ନାମ ଓ ରୂପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କୁ—ଯିଏ ସମସ୍ତରୁ ଉପରେ—ଅପେକ୍ଷା କରି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯିଏ ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମକୁ ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପରେ ଜାଣିଥାଏ, ସେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମ ହୋଇଯାଏ। ଏମିତି ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ବଂଶରେ ଆଉ କେହି ବ୍ରହ୍ମ ଅଜ୍ଞାନୀ ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି। ସେ ଦୁଃଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ପାପକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଓ ହୃଦୟର ଗୁଠିକୁ ଖୋଲି ଅମୃତତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଏହିପରି ମହାତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ, ଏହାକୁ କେବଳ ସେମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇବା ଉଚିତ୍, ଯେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଶିରୋବ୍ରତ ପାଳନ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସତ୍ୟକଥା ପୁରାତନ କାଳରେ ଋଷି ଅଙ୍ଗିରାସ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଶିରୋବ୍ରତ ପାଳନ କରିନଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଅଧିଗମ୍ୟ ନୁହେଁ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର।