മാണ്ഡൂക്യോപനിഷദ്

ഓം. ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ ചെവികൾ ശുഭമായതെല്ലാം കേൾക്കട്ടെ; ആരാധ്യരേ, ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ശുഭമായതെല്ലാം കാണട്ടെ. ദേവന്മാർ നൽകിയ ഈ ആയുഷ്കാലം, ശക്തമായ ശരീരത്തോടും അവയവങ്ങളോടും കൂടി, ഞങ്ങൾ സ്തുതിക്കുകയും ആനന്ദിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. ഓം, ശാന്തി, ശാന്തി, ശാന്തി. ഓം എന്ന അക്ഷരമാണ് ഈ സർവ്വം. ഇതിന്റെ വിശദീകരണം ഇതാണ്: കഴിഞ്ഞതും, ഇപ്പോഴുള്ളതും, വരാനിരിക്കുന്നതും എല്ലാം ഓമിലാണ്. അതിനപ്പുറവും, മൂന്ന് കാലങ്ങളിലുമുള്ളതിനു അതീതമായതും ഓമിലൂടെയാണ് ഉൾക്കൊള്ളപ്പെടുന്നത്. സത്യത്തിൽ, ഈ സർവ്വവും ബ്രഹ്മമാണ്. ഈ ആത്മാവാണ് ബ്രഹ്മം. ഈ ആത്മാവിന് നാലു ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. ആദ്യ ഭാഗം ജാഗ്രതാവസ്ഥയാണ്—ബാഹ്യബോധം ഉള്ളത്, ഏഴ് അവയവങ്ങളുള്ളത്, പതിനൊന്നു വാതിലുകൾ ഉള്ളത്, ഭൗതികവസ്തുക്കളിൽ ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്നവൻ—ഇതാണ് വൈശ്വാനരൻ. രണ്ടാം ഭാഗം സ്വപ്നാവസ്ഥയാണ്—അന്തർബോധം ഉള്ളത്, ഏഴ് അവയവങ്ങളോടും പതിനൊന്നു വാതിലുകളോടും കൂടി, സൂക്ഷ്മവസ്തുക്കളിൽ ആസ്വാദനം ചെയ്യുന്നവൻ—ഇതാണ് തൈജസൻ. മൂന്നാം ഭാഗം സുഷുപ്തിയാണ്—ഇവിടെ ഒരുവൻ ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നും ആഗ്രഹിക്കാറില്ല, സ്വപ്നങ്ങളൊന്നും കാണാറില്ല. ഈ നിലയിൽ എല്ലാം ഏകതയിലായിരിക്കുന്നു, അതു ചൈതന്യത്തിന്റെ ഒരു സമാഹാരം, ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞത്, ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നവൻ, മനസ്സാണ് അതിന്റെ വാതിൽ—ഇതാണ് പ്രജ്ഞൻ. ഇവൻ സർവ്വത്തിന്റെയും അധിപൻ, സർവ്വജ്ഞൻ, അന്തർയാമി, സകലത്തിന്റെയും ഉത്ഭവകാരണമാണ്; എല്ലാ ഭൂതങ്ങളും ഇവനിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുകയും ഇവനിലേക്കാണ് ലയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്. നാലാം നിലയെ കുറിച്ചാൽ—ഇത് അകത്തും പുറത്തും അറിയുന്ന ബോധമല്ല, ഇരുവശത്തും അറിയുന്ന ബോധമല്ല, ബോധത്തിന്റെ സമാഹാരമല്ല, ബോധമല്ല, അബോധമല്ല. ഇത് കാണാനാവാത്തതും പിടികൂടാനാവാത്തതും പേരിടാനാവാത്തതും ചിന്തിക്കാനാവാത്തതും വിവരണാതീതവുമാണ്. ആത്മബോധത്തിന്റെ സാരമായും, എല്ലാത്തിന്റെയും അവസാനമായും, ശാന്തമായും, ശുഭമായും, അദ്വൈതമായും ഇതാണ്. ഇതാണ് ആത്മാവ്, ഇതാണ് അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത്. ഈ ആത്മാവാണ് ഓം എന്ന അക്ഷരത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. അതിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ അതിന്റെ നാലു നിലകളാണ്: അ, ഉ, മ. ജാഗ്രതാവസ്ഥയായ വൈശ്വാനരൻ "അ" എന്ന ആദ്യഭാഗം തന്നെയാണ്—ആദ്യത്വവും പ്രാപ്തിയും കാരണം. ഇതറിയുന്നവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പ്രാപിക്കുന്നു, ആദ്യനായി ഉയരുന്നു. സ്വപ്നാവസ്ഥയായ തൈജസൻ "ഉ" എന്ന രണ്ടാം ഭാഗമാണ്—മദ്ധ്യസ്ഥത്വവും ഉന്നതിയും കാരണം. ഇതറിയുന്നവൻ ജ്ഞാനപരമ്പരയെ ഉയർത്തുന്നു, സമത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; അവന്റെ കുടുംബത്തിൽ ബ്രഹ്മം അറിയാത്തവർ ജനിക്കുകയില്ല. സുഷുപ്തിയായ പ്രജ്ഞൻ "മ" എന്ന മൂന്നാം ഭാഗമാണ്—മാപനവും ലയവും കാരണം. ഇതറിയുന്നവൻ എല്ലാം അളക്കുകയും എല്ലാം ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നാലാമത്തേത് അളവില്ലാത്തതും ഇടപാടുകൾക്കതീതമായതും, എല്ലാ പ്രവൃത്തികളുടെ അവസാനവുമാണ്, ശുഭവും അദ്വൈതവുമാണ്. അതിനാൽ ഓം തന്നെയാണ് ആത്മാവ്; ഇതറിയുന്നവൻ ആത്മാവിലൂടെ ആത്മാവിൽ ലയിക്കുന്നു.