கேநோபநிஷத்

ॐ केनेषितम् पतति प्रेषितं मनः केन प्राणः प्रथमः प्रैति युक्तः । केनेषितां वाचामिमां वदन्ति चक्षुः श्रोत्रं क उ देवो युनक्ति ॥

இந்த மனம் எது உத்தரவிட்டதால் பொருளை நோக்கி செல்கிறது? முதலில் செயல்படும் உயிர் மூச்சை யார் நடத்துகிறார்கள்? நாம் பேசும் இந்த வார்த்தைகளை யார் உத்தரவிட்டதால் பேசுகிறோம்? கண்கள், காதுகளை இயக்கும் தெய்வம் யார்?

श्रोत्रस्य श्रोत्रं मनसो मनो यद्वाचो ह वाचं स उ प्राणस्य प्राणः । चक्षुषश्चक्षुरतिमुच्य धीराः प्रेत्यास्माल्लोकादमृता भवन्ति ॥

காதுக்கு காதாக இருப்பதும், மனதுக்கு மனமாக இருப்பதும், பேச்சுக்கு பேச்சாக இருப்பதும், மூச்சுக்கு மூச்சாக இருப்பதும், கண்களுக்கு கண்களாக இருப்பதும் — அதை அறிந்தவர்கள், இந்த உலகத்தை விட்டு சென்றபின், மரணமற்றவர்களாகிறார்கள்.

न तत्र चक्षुर्गच्छति न वाग्गच्छति नो मनो न विद्मो न विजानिमो यथैतदनुशिष्यादन्यदेव तदविदितादथो अविदितादधि । इति शुश्रुम पुर्वेषां ये नस्तद्व्याचचक्षिरे ॥

அங்கு கண்கள் செல்ல முடியாது; பேச்சும் செல்லாது; மனமும் செல்லாது. நாம் அதை அறியவில்லை, எப்படி அதை கற்றுக் கொடுக்க முடியும் என்பதையும் அறியவில்லை. அது அறிந்ததிலிருந்து வேறாகவும், அறியாததிலிருந்து மேலாகவும் உள்ளது. இதை முன்னோர் எங்களுக்குச் சொன்னதாக நாம் கேட்டுள்ளோம்.

यद्वाचानभ्युदितं येन वागभ्युध्यते । तदेव ब्रह्म त्वं विद्धि नेदं यदिदमुपासते ॥

பேச்சால் சொல்லப்படாததை, ஆனால் பேச்சு அதனால் பேசப்படுகிறது — அதையே பரம்பொருளாக நீ அறிந்து கொள்; மக்கள் இங்கு வழிபடுவது அது அல்ல.

यन्मनसा न मनुते येनाहुर्मनो मतम् । तदेव ब्रह्म त्वं विद्धि नेदं यदिदमुपासते ॥

மனது சிந்திக்க முடியாததை, ஆனால் மனது அதனால் சிந்திக்கப்படுகிறது — அதையே பரம்பொருளாக நீ அறிந்து கொள்; மக்கள் இங்கு வழிபடுவது அது அல்ல.

यच्चक्षुषा न पश्यते येन चक्षूंषि पश्यति । तदेव ब्रह्म त्वं विद्धि नेदं यदिदमुपासते ॥

கண் பார்க்க முடியாததை, ஆனால் கண்கள் அதனால் பார்க்கின்றன — அதையே பரம்பொருளாக நீ அறிந்து கொள்; மக்கள் இங்கு வழிபடுவது அது அல்ல.

यच्छ्रोत्रेण न श्रुणोति येन श्रोत्रमिदं श्रुतम् । तदेव ब्रह्म त्वं विद्धि नेदं यदिदमुपासते ॥

காது கேட்க முடியாததை, ஆனால் காதுகள் அதனால் கேட்கின்றன — அதையே பரம்பொருளாக நீ அறிந்து கொள்; மக்கள் இங்கு வழிபடுவது அது அல்ல.

यन्प्राणेन न प्राणिति येन प्राणः प्रणियते । तदेव ब्रह्म त्वं विद्धि नेदं यदिदमुपासते ॥ इति केनोपनषदि प्रथमः खण्डः ॥

மூச்சு உயிரோட்டமளிக்க முடியாததை, ஆனால் மூச்சு அதனால் இயக்கப்படுகிறது — அதையே பரம்பொருளாக நீ அறிந்து கொள்; மக்கள் இங்கு வழிபடுவது அது அல்ல. இவ்வாறு கேன உபநிடதின் முதல் பகுதி முடிகிறது.

यदि मन्यसे सुवेदेति दभ्रमेवापि नूनं त्वं वेत्थ ब्रह्मणो रुपम् । यदस्य त्वं यदस्य देवेष्वथ नु मीमांस्यमेव ते मन्ये विदितम् ॥

நீ 'நான் நன்றாக அறிவேன்' என்று நினைத்தால், பரம்பொருளின் ஒரு சிறு பகுதியை மட்டுமே நீ அறிந்திருக்கிறாய். நீ தெய்வங்களில் அறிந்ததும், மனிதர்களில் அறிந்ததும், எல்லாம் சிறிதே. இன்னும் நீ தீவிரமாக ஆராய வேண்டும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.

नाहं मन्ये सुवेदेति नो न वेदेति वेद च । यो नस्तद्वेद तद्वेद नो न वेदेति वेद च ॥

நான் நன்றாக அறிவேன் என்று நினைக்கவில்லை; அறியவில்லை என்றும் நினைக்கவில்லை. நம்மில் யார் அதை உணர்ந்தாரோ, அவர் அதை உணர்ந்தவராகிறார்; அறியவில்லை என்றும் நினைக்கவில்லை.

यस्यामतं तस्य मतं मतं यस्य न वेद सः । अविज्ञातं विजानतां विज्ञातमविजानताम् ॥

யார் அதை அறிந்ததாக நினைக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு அது தெரியாததே; யார் அறியவில்லை என்று நினைக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு அது தெரிந்ததே. அறிந்ததாக நினைப்பவர்களுக்கு அது தெரியாது; அறியவில்லை என்று நினைப்பவர்களுக்கு அது தெரியும்.

प्रतिबोधविदितं मतममृतत्वं हि विन्दते । आत्मना विन्दते वीर्यं विद्यया विन्दतेऽमृतम् ॥

அது ஒவ்வொரு அறிவு நிலையில் உணரப்படும்போது தான் உண்மையில் அறியப்படுகிறது; அப்படி அறிந்தால் மரணமற்ற நிலையை அடையலாம். ஆன்மாவால் வலிமை கிடைக்கும்; அறிவால் மரணமின்மை கிடைக்கும்.

इह चेदवेदीदथ सत्यमस्ति न चेदिहावेदीन्महती विनष्टिः । भुतेषु भुतेषु विचित्य धीराः प्रेत्यास्माल्लोकादमृता भवन्ति ॥ इति केनोपनिषदि द्वितियः खण्डः ॥

இங்கு அதை அறிந்தால் தான் வாழ்க்கையில் உண்மை உண்டு; அறியவில்லை என்றால் பெரிய இழப்பு. எல்லா உயிர்களிலும் அதை உணர்ந்த ஞானிகள், இந்த உலகத்தை விட்டு சென்றபின் மரணமற்றவர்களாகிறார்கள். இவ்வாறு கேன உபநிடதின் இரண்டாம் பகுதி முடிகிறது.

ब्रह्म ह देवेभ्यो विजिग्ये तस्य ह ब्रह्मणो विजये देवा अमहीयन्त त एक्षन्तास्माकमेवायं विजयोऽस्माकमेवायं महिमेति ॥

பரம்பொருள் தெய்வங்களுக்கு வெற்றியை அளித்தது. அந்த வெற்றிக்காக தெய்வங்கள் பெருமை கொண்டன. 'இந்த வெற்றி நமதே; இந்த பெருமை நமதே' என்று நினைத்தன.

तद्धैषां विजज्ञौ तेभ्यो ह प्रादुर्बभूव तन्न व्यजानत किमिदं यक्षमिति ॥

அந்த தெய்வங்களின் பெருமையை பரம்பொருள் அறிந்தது. அது அவர்களுக்கு முன்னால் தோன்றி நின்றது, ஆனால் அது யார் என்று அவர்கள் அறியவில்லை.

तेऽग्निमब्रुवञ्जातवेद एतद् विजानीहि किमिदं यक्षमिति तथेति ॥

அவர்கள் அக்னியிடம், 'ஜாதவேதா, இது யார் என்று சென்று அறிந்து வா' என்றார்கள். அக்னி, 'சரி' என்று சொன்னான்.

तदभ्यद्रवत् तमभ्यवदत् कोऽसीत्यग्निर्वा अहमस्मीत्यब्रवीज्जातवेदा वा अहमस्मीति ॥

அக்னி அதற்குச் சென்றான். அது அவனை நோக்கி, 'நீ யார்?' என்று கேட்டது. அக்னி, 'நான் அக்னி; நான் ஜாதவேதா' என்று பதிலளித்தான்.

तस्मिन्स्त्वयि किम् वीर्यमिति । अपीदंसर्वं दहेयम्, यदिदं पृथिव्यामिति ॥

அவன் கேட்டான்: "உன்னிடம் என்ன வல்லமை இருக்கிறது?" அக் அக்னி பதிலளித்தான்: "இந்த பூமியில் உள்ள எல்லாவற்றையும் நான் எரிக்க முடியும்."

तस्मै तृणं निदधावेतद्दहेति । तदुपप्रेयाय सर्वजवेन तन्न शशाक दग्धुं स तत् एव नेववृते, नैतदशकं विज्ञातुं यदेतद् यक्षमिति ॥

அவனிடம் ஒரு புல் தண்டு வைத்து, "இதை எரித்து காட்டு," என்றான். அக்னி அதனை எரிக்க முழு வலிமையுடன் முயன்றான்; ஆனால் எரிக்க முடியவில்லை. அதிலிருந்து விலகி, அது யார் என்று அவன் அறிய முடியவில்லை.

अथ वायुमब्रुवन् वायवेतद् विजानीहि किमेतद् यक्षमिति तथेति ॥

பின்னர் அவர்கள் வாயுவிடம், "வாயு, இது யார் என்று நீ கண்டறி," என்றார்கள். வாயு, "சரி," என்று ஒப்புக்கொண்டான்.

तदभ्यद्रवत् तमभ्यवदत् कोऽसीति । वायुर्वा अहमस्मीत्यब्रवीन्मातरिश्वा वा अहमस्मीति ॥

வாயு அதற்குச் சென்றான். அது கேட்டது: "நீ யார்?" வாயு பதிலளித்தான்: "நான் வாயு, மாதரிஶ்வன் என்பவனும் நான் தான்."

तस्मिन्स्त्वयि किम् वीर्यमिति । अपीदं सर्वमाददीयम्, यदिद्ं पृथिव्यामिति ॥

அவன் கேட்டான்: "உன்னிடம் என்ன வல்லமை இருக்கிறது?" வாயு பதிலளித்தான்: "இந்த பூமியில் உள்ள எல்லாவற்றையும் நான் தூக்கிச் செல்ல முடியும்."

तस्मै तृणं निदधावेतदादत्स्वेति । तदुपप्रेयाय सर्वजवेन तन्न शशाकादातुं स तत् एव निववृते, नैतदशकं विज्ञातुं यदेतद् यक्षमिति ॥

அவனிடம் ஒரு புல் தண்டு வைத்து, "இதை எடுத்துக் காட்டு," என்றான். வாயு அதனை எடுத்து செல்ல முழு வேகத்துடன் முயன்றான்; ஆனால் எடுக்க முடியவில்லை. அதிலிருந்து விலகி, அது யார் என்று அவன் அறிய முடியவில்லை.

अथैन्द्रमब्रुवन् मघवन्नेतद् विजानीहि किमेतद् यक्षमिति । तथेति । तदभ्यद्रवत् । तस्मात् तिरोदधे ॥

பின்னர் அவர்கள் இந்திரனிடம், "மகாவன், இது யார் என்று நீ கண்டறி," என்றார்கள். இந்திரன், "சரி," என்று ஒப்புக்கொண்டான். அவன் அதற்குச் சென்றான்; ஆனால் அது அவனுக்குப் புலனாகாமல் மறைந்துவிட்டது.

स तस्मिन्नेवाकाशे स्त्रियमाजगाम बहुशोभमानामुमांहैमवतीं तांहोवाच किमेतद् यक्षमिति ॥ इति केनोपनिषदि तृतीयः खण्डः ॥

அதே இடத்தில் இந்திரன் மிக அழகான, இமயமலை மகளான உமையைப் பார்த்தான். அவளிடம், "இது யார்?" என்று கேட்டான். இத்துடன் கேன உபநிஷத்தின் மூன்றாம் பகுதி முடிகிறது.

सा ब्रह्मेति होवाच । ब्रह्मणो वा एतद्विजये महीयध्वमिति, ततो हैव विदाञ्चकार ब्रह्मेति ॥

அவள் கூறினாள்: "அது பரம்பொருள். பரம்பொருளின் வெற்றியில் நீங்கள் மகிழ வேண்டும்." அப்போது இந்திரன் அது பரம்பொருள் என்பதை உணர்ந்தான்.

तस्माद्वा एते देवा अतितरामिवान्यान् देवान् यदग्निर्वायुरिन्द्रस्ते ह्येनन्नेदिष्ठं पस्पृशुस्ते ह्येनत् प्रथमो विदाञ्चकार ब्रह्मेति ॥

அதனால் அக்னி, வாயு, இந்திரன் ஆகிய தேவர்கள் மற்ற தேவர்களைவிட சிறப்புடையவர்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் அந்த பரம்பொருளுக்கு மிக அருகில் சென்றும், முதலில் அது பரம்பொருள் என்பதை அறிந்தும் இருந்தார்கள்.

तस्माद् वा इन्द्रोऽतितरामिवान्यान् देवान् स ह्येनन्नेदिष्ठं पस्पर्श, स ह्येनत् प्रथमो विदाञ्चकार ब्रह्मेति ॥

அதனால் இந்திரன் மற்ற தேவர்களைவிட சிறப்புடையவன்; ஏனெனில் அவன் அந்த பரம்பொருளுக்கு மிக அருகில் சென்றும், முதலில் அது பரம்பொருள் என்பதை அறிந்தும் இருந்தான்.

तस्यैष आदेशो यदेतद् विद्युतो व्यद्युतदा इतीन्न्यमीमिषदा इत्यधिदैवतम् ॥

இதன் குறிப்பு: மின்னல் பளிச்சென்று வெளிப்படும் போல், கண் இமைக்கும் போல், அது தேவர்களுக்குள் வெளிப்படும்.