केनोपनिषद्

तद्ध तद्वनं नाम तद्वनमित्युपासितव्यं स य एतदेवं वेदाभि हैनं सर्वाणि भूतानि संवाञ्छन्ति ॥

हेच खरं आनंदस्थान आहे. 'तेच आनंद' म्हणून त्याचं ध्यान करावं. जो हे जाणतो, त्याला सर्व जीव इच्छितात.

उपनिषदं भो ब्रूहीत्युुक्ता त उपनिषद् ब्राह्मीं वाव त उपनिषदमब्रूमेति ॥

"महाराज, आम्हाला उपनिषद शिकवा," असं त्यांनी म्हटलं. त्यावर तो म्हणाला, "मी तुम्हाला ब्रह्माचा गूढ उपदेश केला आहे."

तस्यै तपो दमः कर्मेति प्रतिष्ठा वेदाः सर्वाङ्गानि सत्यमायतनम् ॥

त्याची पाया म्हणजे तप, संयम आणि कृती; सर्व वेद त्याची अंगे आहेत आणि सत्य हेच त्याचं निवासस्थान आहे.

यो वा एतामेवं वेदापहत्य पाप्मानमनन्ते स्वर्गे लोके ज्येये प्रतितिष्ठति प्रतितिष्ठति ॥ इति केनोपनषदि चतुर्थः खण्डः ॥ ॥ सामवेदीय केनोपनिषद् समाप्तः ॥

जो हे असं जाणतो, तो पाप झटकून देऊन अनंत, श्रेष्ठ स्वर्गलोकात ठामपणे उभा राहतो—खरंच, तो तिथेच स्थिर राहतो. इथे केनोपनिषदाचा चौथा खंड संपतो. सामवेदीय केनोपनिषद समाप्त.