கௌஷீதக்யுபநிஷத்

தத உ ஹ பாலாகிஸ்தூஷ்ணீமாஸ தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருரேதாவந்நு பாலாகா௩இ இத்யேதாவத்தீதி ஹோவாச பாலாகிஸ்தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்ம்ரு'ஷா வை கில மா ஸமவாதயிஷ்டா ப்ரஹ்ம தே ப்ரவாணீதி । ஸ ஹோவாச யோ வை பாலாக ஏதேஷாம் புருஷாணாம் கர்தா யஸ்ய வைதத்கர்ம ஸ வை வேதிதவ்ய இதி தத உ ஹ பாலாகிஃ ஸமித்பாணிஃ ப்ரதிசக்ராமோபாயாநீதி தம் ஹோவாசஜாதஶத்ருஃ ப்ரதிலோமரூபமேவ ஸ்யாத்யத்க்ஷத்ரியோ ப்ராஹ்மணமுபநயேத் । ஏஹி வ்யேவ த்வா ஜ்ஞபயிஷ்யாமீதி தம் ஹ பாணாவபிபத்ய ப்ரவவ்ராஜ தௌ ஹ ஸுப்தம் புருஷமீயதுஸ்தம் ஹாஜாதஶத்ருராமந்த்ரயாம்சக்ரே । ப்ரு'ஹத்பாண்டரவாஸஃ ஸோமராஜந்நிதி । ஸ உ ஹ தூஷ்ணீமேவ ஶிஶ்யே । தத உ ஹைநம் யஷ்ட்யாவிசிக்ஷேப ஸ தத ஏவ ஸமுத்தஸ்தௌ தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருஃ । க்வைஷ ஏதத்வாலோகே புருஷோऽஶயிஷ்ட க்வைததபூத்குத ஏததாகா௩திதி । தத உ ஹ பாலாகிர்ந விஜஜ்ஞௌ

பின்பு பாலாகி அமைதியாக இருந்தார். அஜாதசத்ரு கேட்டார்: 'இதுவே எல்லாமா, பாலாகி?' 'ஆம், இதுவே எல்லாம்,' என்று அவர் பதிலளித்தார். அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'நீ பயனில்லாமல் தியானம் செய்தாய்; நான் உனக்கு பிரம்மத்தை சொல்லுகிறேன்.' பாலாகி கேட்டார்: 'இந்த மனிதர்களை உருவாக்கும், இவர்களின் செயலைச் செய்யும் அந்த ஒருவன் தான் உண்மையில் அறியப்பட வேண்டியவன்.' இதைக் கேட்ட பாலாகி, கையில்கொண்டு வேப்பமரம் கொண்டு, கற்றுக்கொள்ள வந்தார். அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'ஒரு சத்திரியன் ஒரு பிராமணனை கற்றுக்கொடுத்தால் அது எதிர்மாறாகும். வா, நான் உனக்கு கற்றுக்கொடுக்கிறேன்.' அவர் பாலாகியின் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்றார். அவர்கள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த ஒருவரிடம் சென்றனர். அஜாதசத்ரு அவரை அழைத்தார்: 'ஓ வெள்ளை உடை அணிந்த சோமராஜா!' ஆனால் அவர் அமைதியாகவே படுத்திருந்தார். பிறகு அவரை ஒரு குச்சியால் தட்டினார், உடனே அவர் எழுந்தார். அஜாதசத்ரு கேட்டார்: 'இந்த உடலில் இருந்த மனிதன் எங்கே இருந்தான்? எங்கே போனான், எங்கிருந்து திரும்பி வந்தான்?' பாலாகி அதை அறியவில்லை.

தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்யத்ரைஷ ஏதத்பாலாகே புருஷோऽஶயிஷ்ட யத்ரைததபூத்யத ஏததாகாத்திதா நாம ஹ்ரு'தயஸ்ய நாட்யோ ஹ்ரு'தயாத்புரீததமபிப்ரதந்வந்தி தத்யதா ஸஹஸ்ரதா கேஶோ விபாடிதஸ்தாவதண்வ்யஃ பிங்கலஸ்யாணிம்நா திஷ்டந்தி । ஶுக்லஸ்ய க்ரு'ஷ்ணஸ்ய பீதஸ்ய லோஹிதஸ்யேதி தாஸு ததா பவதி । யதா ஸுப்தஃ ஸ்வப்நம் ந கஞ்சந பஶ்யத்யஸ்மிந்ப்ராண ஏவைகதா பவதி ததைநம் வாக்ஸர்வைர்நாமபிஃ ஸஹாப்யேதி சக்ஷுஃ ஸர்வை ரூபைஃ ஸஹாப்யேதி ஶ்ரோத்ரம் ஸர்வைஃ ஶப்தைஃ ஸஹாப்யேதி மநஃ ஸர்வைர்த்யாதைஃ ஸஹாப்யேதி ஸ யதா ப்ரதிபுத்யதே யதாக்நேர்ஜ்வலதோ ஸர்வா திஶோ விஸ்புலிங்கா விப்ரதிஷ்டேரந்நேவமேவைதஸ்மாதாத்மநஃ ப்ராணா யதாயதநம் விப்ரதிஷ்டந்தே ப்ராணேப்யோ தேவா தேவேப்யோ லோகாஸ்தத்யதா க்ஷுரஃ க்ஷுரத்யாநேऽவஹிதஃ ஸ்யாத்விஶ்வம்பரோ வா விஶ்வம்பரகுலாய ஏவமேவைஷ ப்ராஜ்ஞ ஆத்மேதம் ஶரீரமாத்மாநமநுப்ரவிஷ்ட ஆ லோமப்ய ஆ நகேப்யஃ

அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த மனிதன் படுத்திருந்த இடம், அவர் இருந்த இடம், அவர் எங்கிருந்து வந்தார் என்பவை எல்லாம் இதயத்தில் உள்ள ஹிதா என்ற நரம்புகளில் இருக்கின்றன. அவை இதயத்திலிருந்து உடல் முழுவதும் பரவுகின்றன. ஒரு முடி ஆயிரம் துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது போல, அந்த நரம்புகள் மிகவும் மெல்லியதாக, வெள்ளை, கருப்பு, மஞ்சள், சிவப்பு நிறங்களில் இருக்கின்றன; அவற்றில் அவர் தங்கியிருக்கிறார். ஒருவர் தூங்கும்போது கனவு காணவில்லை என்றால், அவர் உயிரோடு ஒன்றாகிவிடுகிறார். அப்போது பேச்சு எல்லா பெயர்களோடும், கண்கள் எல்லா உருவங்களோடும், செவி எல்லா ஒலிகளோடும், மனம் எல்லா எண்ணங்களோடும் அவரிடம் சேர்கின்றன. அவர் விழிக்கும்போது, எரிகின்ற நெருப்பிலிருந்து சினங்குகள் எல்லா திசைகளிலும் பறப்பது போல, இந்த ஆத்மாவிலிருந்து உயிர்கள் தத்தம் இடங்களுக்கு செல்கின்றன. உயிர்களிலிருந்து தேவர்கள், தேவர்களிலிருந்து உலகங்கள் தோன்றுகின்றன. ஒரு கத்தி அதன் உறையில் இருப்பது போல, ஒரு சிலந்தி தன் ஜாலத்தில் இருப்பது போல, இந்த அறிவுள்ள ஆத்மா இந்த உடலில் முடி முதல் நகங்கள் வரை புகுந்திருக்கிறது.'

தமேதமாத்மாநமேதமாத்மநோऽந்வவஸ்யதி யதா ஶ்ரேஷ்டிநம் ஸ்வாஸ்தத்யதா ஶ்ரேஷ்டைஃ ஸ்வைர்புங்க்தே யதா வா ஶ்ரேஷ்டிநம் ஸ்வா புஞ்ஜந்த்யேவமேவைஷ ப்ராஜ்ஞாத்மைதைராத்மபிர்புங்க்தே । ஏவம் வை தமாத்மாநமேத ஆத்மாநோ புஞ்ஜந்தி । ஸ யாவத்த வா இந்த்ர ஏதமாத்மாநம் ந விஜஜ்ஞே தாவதேநமஸுரா அபிபபூவுஃ । ஸ யதா விஜஜ்ஞேऽத ஹத்வாஸுராந்விஜித்ய ஸர்வேஷாம் தேவாநாம் ஶ்ரைஷ்ட்யம் ஸ்வாராஜ்யமாதிபத்யம் பரீயாய ஏவைவம் வித்வாந்ஸர்வாந்பாப்மநோऽபஹத்ய ஸர்வேஷாம் பூதாநாம் ஶ்ரைஷ்ட்யம் ஸ்வாராஜ்யமாதிபத்யம் பர்யேதி ய ஏவம் வேத ய ஏவம் வேத

இந்த ஆத்மாவை, தன் ஆத்மாவை அவர் அறிகிறார். ஒரு தலைவன் சும்மா அமர்ந்திருப்பது போல, தன் மக்களோடு மகிழ்வது போல, மக்கள் தலைவனோடு மகிழ்வது போல, இந்த அறிவுள்ள ஆத்மா இந்த ஆத்மாக்களோடு மகிழ்கிறான். இப்படியே இந்த ஆத்மாக்கள் அந்த ஆத்மாவோடு மகிழ்கின்றன. இந்த ஆத்மாவை இந்திரன் அறியாத வரை, அசுரர்கள் அவரை வென்றார்கள். அவர் அதை அறிந்தபின், அசுரர்களை வென்று, எல்லா தேவர்களிலும் சிறந்தவன், சுதந்திரம், தலைமை பெற்றான். இதையே அறிந்த ஒருவர், எல்லா பாவங்களை நீக்கி, எல்லா உயிர்களிலும் சிறந்தவன், சுதந்திரம், தலைமை அடைவான். யார் இதை அறிகிறாரோ, அவர் இப்படியே அடைவார்.