கௌஷீதக்யுபநிஷத்

அத கார்க்யோ ஹ வை பாலாகிரநூசாநஃ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்ட ஆஸ ஸோऽயமுஶிநரேஷு ஸம்வஸந்மத்ஸ்யேஷு குருபஞ்சாலேஷு காஶீவிதேஹேஷ்விதி ஸஹாஜாதஶத்ரும் காஶ்யமேத்யோவாச । ப்ரஹ்ம தே ப்ரவாணீதி தம் ஹோவாச அஜாதஶத்ருஃ । ஸஹஸ்ரம் தத்மஸ்த இத்யேதஸ்யாம் வாசி ஜநகோ ஜநக இதி வா உ ஜநா தாவந்தீதி

பின்பு பாலாகிரனின் மகன் கார்க்யன், ஒரு மாணவன், பல இடங்களில் வாழ்ந்தான்; உசிநரர்கள், மத்ஸ்யர்கள், குருக்கள், பஞ்சாலர்கள், காசி, விதேகர்கள் ஆகியோரிடம் இருந்தான். பின்னர் காசி நாட்டின் அரசன் அஜாதசத்ருவை நாடி, 'நான் உமக்கு பரமத்தை உபதேசிக்கிறேன்' என்றான். அஜாதசத்ரு பதிலளித்து, 'நான் உனக்கு ஆயிரம் தருகிறேன்' என்றான். இந்த உரையில் ஜனகன் 'ஜனகன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; மக்கள் அவனை நாடி ஓடுகிறார்கள்.

அவர் சொன்னார்: பாலாக்கிர்யா, இந்த ஆதவனில் உள்ள மனிதரையே நான் வழிபடுகிறேன் என்றார். அஜாதசத்ரு பதிலளித்தார்: நீ இப்படிச் செய்ய வேண்டாம். அவர் எல்லா உயிர்களின் தலைப்பாக வெண்மையான பெரிய vasthiram உடுத்தி நிற்கிறார். நானும் அவரை இப்படியே வழிபடுகிறேன். யார் இப்படியே வழிபடுகிறாரோ, அவர் எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவராகிறார்.

ஸ ஹோவாச பாலாகிர்ய ஏவைஷ ஆகாஶே புருஷஸ்தமேவாஹமுபாஸ இதி தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்மா மைதஸ்மிந்ஸமவாதயிஷ்டாஃ பூர்ணமப்ரவர்தி ப்ரஹ்மேதி வா அஹமேதமுபாஸ இதி ஸ யோ ஹைதமேவமுபாஸ்தே பூர்யதே ப்ரஜயா பஶுபிர்நோ ஏவ ஸ்வயம் நாஸ்ய ப்ரஜா புரா காலாத்ப்ரவர்ததே

அவர் சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த ஆகாயத்தில் இருக்கும் மனிதனைத் தான் நான் தியானிக்கிறேன்.' அஜாதசத்ரு பதிலளித்தார்: 'இதையே எல்லாம் ஆகும் என்று எண்ணாதே; இது முழுமை அல்ல, பிரம்மம் போல ஓடுவதும் இல்லை. ஆனால், நான் இதை இப்படியே தியானிக்கிறேன்.' யார் இதை இப்படியே தியானிக்கிறாரோ, அவருக்கு பிள்ளைகளும் மாடுகளும் நிறைந்து கிடைக்கும்; ஆனால் அவருக்கே பிள்ளைகள் சரியான காலத்துக்கு முன் பிறக்காது.

ஸ ஹோவாச பாலாகிர்ய ஏவைஷ வாயௌ புருஷஸ்தமேவாஹமுபாஸ இதி தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்மா மைதஸ்மிந்ஸமவாதயிஷ்டா இந்த்ரோ வைகுண்டோऽபராஜிதா ஸேநேதி வா அஹமேதமுபாஸ இதி ஸ யோ ஹைதமேவமுபாஸ்தே । ஜிஷ்ணுர்ஹ வாபராஜிஷ்ணுரந்யதஸ்யஜாயீ பவதி

அவர் சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த காற்றில் இருக்கும் மனிதனைத் தான் நான் தியானிக்கிறேன்.' அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'இதையே எல்லாம் என்று கருதாதே; இவர் இந்திரன், வைகுண்டன், வெல்ல முடியாத படைத்தலைவன். நான் இதை இப்படியே தியானிக்கிறேன்.' யார் இதை இப்படியே தியானிக்கிறாரோ, அவர்கள் எப்போதும் வெற்றி பெறுவார்கள், யாராலும் தோற்கடிக்க முடியாது; மற்றவர்களை மிஞ்சுவார்கள்.

அவர் சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த நீரில் இருக்கும் மனிதனைத் தான் நான் தியானிக்கிறேன்.' அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'இதையே எல்லாம் என்று கருதாதே; இவர் பெயர்களின் ஆத்மா. நான் இதை இப்படியே தியானிக்கிறேன்.' யார் இதை இப்படியே தியானிக்கிறாரோ, அவர் பெயர்களின் ஆத்மாவாகிறார். இது தெய்வங்களைப் பற்றிய உபதேசம்; இப்போது ஆத்மாவைப் பற்றி சொல்கிறேன்.

அவர் சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்தக் கண்ணாடியில் தெரியும் மனிதனைத் தான் நான் தியானிக்கிறேன்.' அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'இதையே எல்லாம் என்று எண்ணாதே; இவர் பிரதிரூபம். நான் இதை இப்படியே தியானிக்கிறேன்.' யார் இதை இப்படியே தியானிக்கிறாரோ, அவருடைய பிள்ளைகளில் பிரதிரூபம் கொண்டவரே பிறக்கிறார்; பிரதிரூபமில்லாதவர் பிறக்கமாட்டார்.

தத உ ஹ பாலாகிஸ்தூஷ்ணீமாஸ தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருரேதாவந்நு பாலாகா௩இ இத்யேதாவத்தீதி ஹோவாச பாலாகிஸ்தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்ம்ரு'ஷா வை கில மா ஸமவாதயிஷ்டா ப்ரஹ்ம தே ப்ரவாணீதி । ஸ ஹோவாச யோ வை பாலாக ஏதேஷாம் புருஷாணாம் கர்தா யஸ்ய வைதத்கர்ம ஸ வை வேதிதவ்ய இதி தத உ ஹ பாலாகிஃ ஸமித்பாணிஃ ப்ரதிசக்ராமோபாயாநீதி தம் ஹோவாசஜாதஶத்ருஃ ப்ரதிலோமரூபமேவ ஸ்யாத்யத்க்ஷத்ரியோ ப்ராஹ்மணமுபநயேத் । ஏஹி வ்யேவ த்வா ஜ்ஞபயிஷ்யாமீதி தம் ஹ பாணாவபிபத்ய ப்ரவவ்ராஜ தௌ ஹ ஸுப்தம் புருஷமீயதுஸ்தம் ஹாஜாதஶத்ருராமந்த்ரயாம்சக்ரே । ப்ரு'ஹத்பாண்டரவாஸஃ ஸோமராஜந்நிதி । ஸ உ ஹ தூஷ்ணீமேவ ஶிஶ்யே । தத உ ஹைநம் யஷ்ட்யாவிசிக்ஷேப ஸ தத ஏவ ஸமுத்தஸ்தௌ தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருஃ । க்வைஷ ஏதத்வாலோகே புருஷோऽஶயிஷ்ட க்வைததபூத்குத ஏததாகா௩திதி । தத உ ஹ பாலாகிர்ந விஜஜ்ஞௌ

பின்பு பாலாகி அமைதியாக இருந்தார். அஜாதசத்ரு கேட்டார்: 'இதுவே எல்லாமா, பாலாகி?' 'ஆம், இதுவே எல்லாம்,' என்று அவர் பதிலளித்தார். அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'நீ பயனில்லாமல் தியானம் செய்தாய்; நான் உனக்கு பிரம்மத்தை சொல்லுகிறேன்.' பாலாகி கேட்டார்: 'இந்த மனிதர்களை உருவாக்கும், இவர்களின் செயலைச் செய்யும் அந்த ஒருவன் தான் உண்மையில் அறியப்பட வேண்டியவன்.' இதைக் கேட்ட பாலாகி, கையில்கொண்டு வேப்பமரம் கொண்டு, கற்றுக்கொள்ள வந்தார். அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'ஒரு சத்திரியன் ஒரு பிராமணனை கற்றுக்கொடுத்தால் அது எதிர்மாறாகும். வா, நான் உனக்கு கற்றுக்கொடுக்கிறேன்.' அவர் பாலாகியின் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்றார். அவர்கள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த ஒருவரிடம் சென்றனர். அஜாதசத்ரு அவரை அழைத்தார்: 'ஓ வெள்ளை உடை அணிந்த சோமராஜா!' ஆனால் அவர் அமைதியாகவே படுத்திருந்தார். பிறகு அவரை ஒரு குச்சியால் தட்டினார், உடனே அவர் எழுந்தார். அஜாதசத்ரு கேட்டார்: 'இந்த உடலில் இருந்த மனிதன் எங்கே இருந்தான்? எங்கே போனான், எங்கிருந்து திரும்பி வந்தான்?' பாலாகி அதை அறியவில்லை.

தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்யத்ரைஷ ஏதத்பாலாகே புருஷோऽஶயிஷ்ட யத்ரைததபூத்யத ஏததாகாத்திதா நாம ஹ்ரு'தயஸ்ய நாட்யோ ஹ்ரு'தயாத்புரீததமபிப்ரதந்வந்தி தத்யதா ஸஹஸ்ரதா கேஶோ விபாடிதஸ்தாவதண்வ்யஃ பிங்கலஸ்யாணிம்நா திஷ்டந்தி । ஶுக்லஸ்ய க்ரு'ஷ்ணஸ்ய பீதஸ்ய லோஹிதஸ்யேதி தாஸு ததா பவதி । யதா ஸுப்தஃ ஸ்வப்நம் ந கஞ்சந பஶ்யத்யஸ்மிந்ப்ராண ஏவைகதா பவதி ததைநம் வாக்ஸர்வைர்நாமபிஃ ஸஹாப்யேதி சக்ஷுஃ ஸர்வை ரூபைஃ ஸஹாப்யேதி ஶ்ரோத்ரம் ஸர்வைஃ ஶப்தைஃ ஸஹாப்யேதி மநஃ ஸர்வைர்த்யாதைஃ ஸஹாப்யேதி ஸ யதா ப்ரதிபுத்யதே யதாக்நேர்ஜ்வலதோ ஸர்வா திஶோ விஸ்புலிங்கா விப்ரதிஷ்டேரந்நேவமேவைதஸ்மாதாத்மநஃ ப்ராணா யதாயதநம் விப்ரதிஷ்டந்தே ப்ராணேப்யோ தேவா தேவேப்யோ லோகாஸ்தத்யதா க்ஷுரஃ க்ஷுரத்யாநேऽவஹிதஃ ஸ்யாத்விஶ்வம்பரோ வா விஶ்வம்பரகுலாய ஏவமேவைஷ ப்ராஜ்ஞ ஆத்மேதம் ஶரீரமாத்மாநமநுப்ரவிஷ்ட ஆ லோமப்ய ஆ நகேப்யஃ

அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த மனிதன் படுத்திருந்த இடம், அவர் இருந்த இடம், அவர் எங்கிருந்து வந்தார் என்பவை எல்லாம் இதயத்தில் உள்ள ஹிதா என்ற நரம்புகளில் இருக்கின்றன. அவை இதயத்திலிருந்து உடல் முழுவதும் பரவுகின்றன. ஒரு முடி ஆயிரம் துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது போல, அந்த நரம்புகள் மிகவும் மெல்லியதாக, வெள்ளை, கருப்பு, மஞ்சள், சிவப்பு நிறங்களில் இருக்கின்றன; அவற்றில் அவர் தங்கியிருக்கிறார். ஒருவர் தூங்கும்போது கனவு காணவில்லை என்றால், அவர் உயிரோடு ஒன்றாகிவிடுகிறார். அப்போது பேச்சு எல்லா பெயர்களோடும், கண்கள் எல்லா உருவங்களோடும், செவி எல்லா ஒலிகளோடும், மனம் எல்லா எண்ணங்களோடும் அவரிடம் சேர்கின்றன. அவர் விழிக்கும்போது, எரிகின்ற நெருப்பிலிருந்து சினங்குகள் எல்லா திசைகளிலும் பறப்பது போல, இந்த ஆத்மாவிலிருந்து உயிர்கள் தத்தம் இடங்களுக்கு செல்கின்றன. உயிர்களிலிருந்து தேவர்கள், தேவர்களிலிருந்து உலகங்கள் தோன்றுகின்றன. ஒரு கத்தி அதன் உறையில் இருப்பது போல, ஒரு சிலந்தி தன் ஜாலத்தில் இருப்பது போல, இந்த அறிவுள்ள ஆத்மா இந்த உடலில் முடி முதல் நகங்கள் வரை புகுந்திருக்கிறது.'

தமேதமாத்மாநமேதமாத்மநோऽந்வவஸ்யதி யதா ஶ்ரேஷ்டிநம் ஸ்வாஸ்தத்யதா ஶ்ரேஷ்டைஃ ஸ்வைர்புங்க்தே யதா வா ஶ்ரேஷ்டிநம் ஸ்வா புஞ்ஜந்த்யேவமேவைஷ ப்ராஜ்ஞாத்மைதைராத்மபிர்புங்க்தே । ஏவம் வை தமாத்மாநமேத ஆத்மாநோ புஞ்ஜந்தி । ஸ யாவத்த வா இந்த்ர ஏதமாத்மாநம் ந விஜஜ்ஞே தாவதேநமஸுரா அபிபபூவுஃ । ஸ யதா விஜஜ்ஞேऽத ஹத்வாஸுராந்விஜித்ய ஸர்வேஷாம் தேவாநாம் ஶ்ரைஷ்ட்யம் ஸ்வாராஜ்யமாதிபத்யம் பரீயாய ஏவைவம் வித்வாந்ஸர்வாந்பாப்மநோऽபஹத்ய ஸர்வேஷாம் பூதாநாம் ஶ்ரைஷ்ட்யம் ஸ்வாராஜ்யமாதிபத்யம் பர்யேதி ய ஏவம் வேத ய ஏவம் வேத

இந்த ஆத்மாவை, தன் ஆத்மாவை அவர் அறிகிறார். ஒரு தலைவன் சும்மா அமர்ந்திருப்பது போல, தன் மக்களோடு மகிழ்வது போல, மக்கள் தலைவனோடு மகிழ்வது போல, இந்த அறிவுள்ள ஆத்மா இந்த ஆத்மாக்களோடு மகிழ்கிறான். இப்படியே இந்த ஆத்மாக்கள் அந்த ஆத்மாவோடு மகிழ்கின்றன. இந்த ஆத்மாவை இந்திரன் அறியாத வரை, அசுரர்கள் அவரை வென்றார்கள். அவர் அதை அறிந்தபின், அசுரர்களை வென்று, எல்லா தேவர்களிலும் சிறந்தவன், சுதந்திரம், தலைமை பெற்றான். இதையே அறிந்த ஒருவர், எல்லா பாவங்களை நீக்கி, எல்லா உயிர்களிலும் சிறந்தவன், சுதந்திரம், தலைமை அடைவான். யார் இதை அறிகிறாரோ, அவர் இப்படியே அடைவார்.