கௌஷீதக்யுபநிஷத்

அதாதஃ பிதாபுத்ரீயம் ஸம்ப்ரதாநமிதி சாசக்ஷதே । பிதா புத்ரம் ப்ரேஷ்யந்நாஹ்வயதி நவைஸ்த்ரு'ணைரகாரம் ஸம்ஸ்தீர்யாக்நிமுபஸமாதாயோதகும்பம் ஸபாத்ரமுபநிதாயாஹதேந வாஸஸா ஸம்ப்ரச்சந்நஃ ஸ்வயம் ஶ்யேத ஏத்ய புத்ர உபரிஷடாதபிநிபத்யதே, இந்த்ரியைரஸ்யேந்த்ரியாணி ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்யாபி வாஸ்யாபிமுகத ஏவாஸீதாதாஸ்மை ஸம்ப்ரயச்சதி வாசம் மே த்வயி ததாநீதி பிதா வாசம் தே மயி தத இதி புத்ரஃ ப்ராணம் மே த்வயி ததாநீதி பிதா ப்ராணம் தே மயி தத இதி புத்ரஃ । சக்ஷுர்மே த்வயி ததாநீதி பிதா சக்ஷுஸ்தே மயி தத இதி புத்ரஃ । ஶ்ரோத்ரம் மே த்வயி ததாநீதி பிதா ஶ்ரோத்ரம் தே மயி தத இதி புத்ரஃ । மநோ மே த்வயி ததாநீதி பிதா மநஸ்தே மயி தத இதி புத்ரஃ । அந்நரஸாந்மே த்வயி ததாநீதி பிதாந்நரஸாம்ஸ்தே மயி தத இதி புத்ரஃ । கர்மாணி மே த்வயி ததாநீதி பிதா கர்மாணி தே மயி தத இதி புத்ரஃ । ஸுகதுஃகே மே த்வயி ததாநீதி பிதா ஸுகதுஃகே தே மயி தத இதி புத்ரஃ । ஆநந்தம் ரதிம் ப்ரஜாதிம் மே த்வயி ததாநீதி பிதா ஆநந்தம் ரதிம் ப்ரஜாதிம் தே மயி தத இதி புத்ரஃ । இத்யா மே த்வயி ததாநீதி பிதா இத்யா தே மயி தத இதி புத்ரஃ । தியோ விஜ்ஞாதவ்யம் காமாந்மே த்வயி ததாநீதி பிதா தியோ விஜ்ஞாதவ்யம் காமாம்ஸ்தே மயி தத இதி புத்ரஃ । அத தக்ஷிணாவுத்ப்ராஙுபநிஷ்க்ராமதி தம் பிதாநுமந்த்ரயதே யஶோ ப்ரஹ்மவர்சஸமந்நாத்யம் கீர்திஸ்த்வா ஜுஷதாமித்யதேதரஃ ஸவ்யமம்ஸமந்வவேக்ஷதே பாணிநாந்தர்தாய வஸநாந்தேந வா ப்ரச்சாத்ய ஸ்வர்காம்ல்லோகாந்காமாநவாப்நுஹீதி ஸ யத்யகதஃ ஸ்யாத்புத்ரஸ்யைஶ்வர்யே பிதா வஸேத்பரி வா வ்ரஜேத்யத்யு வை ப்ரேயாத்யதேவைநம் ஸமாபயதி ததா ஸமாபயிதவ்யோ பவதி ததா ஸமாபயிதவ்யோ பவதி

இப்போது, தந்தை-மகன் பரம்பரை பற்றி கூறப்படுகிறது. தந்தை, மகனை அழைத்து, ஒன்பது தரை풀்களை விரித்து, நெருப்பை ஏற்படுத்தி, தண்ணீர் குடம் மற்றும் பாத்திரத்தை வைத்து, பழைய vasthiram கொண்டு மூடி, தானே படுத்துக்கொள்கிறான். மகன் அருகில் வந்து உட்காருகிறான். தந்தை தன் இந்திரியங்களை மகனின் இந்திரியங்களோடு தொடுகிறான்; மகன் முகமுகமாக அமர்கிறான். பிறகு தந்தை சொல்கிறான்: "வாக்கை உன்னில் வைக்கிறேன்". மகன்: "அப்பா, வாக்கை என்னில் வை". "மூச்சை உன்னில் வைக்கிறேன்". "மூச்சை என்னில் வை". "கண்ணை உன்னில் வைக்கிறேன்". "கண்ணை என்னில் வை". "செவியை உன்னில் வைக்கிறேன்". "செவியை என்னில் வை". "மனதை உன்னில் வைக்கிறேன்". "மனதை என்னில் வை". "உணவின் சாரத்தை உன்னில் வைக்கிறேன்". "உணவின் சாரத்தை என்னில் வை". "செயல்களை உன்னில் வைக்கிறேன்". "செயல்களை என்னில் வை". "இன்பம், துன்பம் உன்னில் வைக்கிறேன்". "இன்பம், துன்பம் என்னில் வை". "ஆனந்தம், மகிழ்ச்சி, சந்ததியை உன்னில் வைக்கிறேன்". "ஆனந்தம், மகிழ்ச்சி, சந்ததி என்னில் வை". "இடப்பக்கம் உன்னில் வைக்கிறேன்". "இடப்பக்கம் என்னில் வை". "அறிவு, விவேகம், ஆசைகள் உன்னில் வைக்கிறேன்". "அறிவு, விவேகம், ஆசைகள் என்னில் வை". இவ்வாறு தந்தை மகனுக்கு எல்லாவற்றையும் வழங்கி, கிழக்கே எழுந்து, மகனுக்கு ஆசீர்வதிக்கிறார்: "புகழ், ஞான ஒளி, வளம், புகழ் உனக்கு கிடைக்கட்டும்". பிறகு மற்றவன் வலது தொடையை பார்த்து, கையால் அல்லது vasthiram கொண்டு மூடி, "சொர்க்க உலகையும், ஆசைகளையும் அடைய நீ வாழ்க" என்று வேண்டுகிறான். தந்தை ஆரோக்கியமாக இருந்தால், மகனின் வளத்தில் தங்கி இருப்பார், அல்லது வெளியேறுவார். மகன் வெளியேறினால், தந்தை முறையை முடிக்க வேண்டும்.

ப்ரதர்தநோ ஹ தைவோதாஸிரிந்த்ரஸ்ய ப்ரியம் தாமோபஜகாம । யுத்தேந ச பௌருஷேண ச தம் ஹேந்த்ர உவாச । ப்ரதர்தந வரம் தே ததாநீதி ஸ ஹோவாச ப்ரதர்தநஃ । த்வமேவ மே வ்ரு'ணீஷ்வ யம் த்வம் மநுஷ்யாய ஹிததமம் மந்யஸ இதி தம் ஹேந்த்ர உவாச । ந வை வரோऽவரஸ்மை வ்ரு'ணீதே த்வமேவ வ்ரு'ணீஷ்வேத்யேவமரோ வை கில ம இதி ஹோவாச ப்ரதர்தநோऽதோ கல்விந்த்ரஃ ஸத்யாதேவ நேயாய । ஸத்யம் ஹீந்த்ரஃ ஸ ஹோவாச । மாமேவ விஜாநீஹ்யேததேவாஹம் மநுஷ்யாய ஹிததமம் மந்யே । யந்மாம் விஜாநீயாத் । த்ரிஶீர்ஷாணம் த்வாஷ்ட்ரமஹநமவாங்முகாந்யதீந்ஸாலாவ்ரு'கேப்யஃ ப்ராயச்சம் பஹ்வீஃ ஸந்தா அதிக்ரம்ய திவி ப்ரஹ்லாதீயாநத்ரு'ணமஹமந்தரிக்ஷே பௌலோமாந்ப்ரு'திவ்யாம் காலகாஞ்ஜாந் । தஸ்ய மே தத்ர ந லோம ச மாமீயதே । ஸ யோ மாம் விஜாநீயாந்நாஸ்ய கேந ச கர்மணா லோகோ மீயதே । ந மாத்ரு'வதேந ந பித்ரு'வதேந ந ஸ்தேயேந ந ப்ரூணஹத்யயா நாஸ்ய பாபம் ச ந சக்ரு'ஷோ முகாந்நீலம் வேத்தீதி

ப்ரதர்தனன், திவோதாசனின் மகன், இந்திரனின் பிரியமான இல்லத்துக்கு சென்றான். போரிலும், வீரத்திலும் வெற்றி பெற்று, இந்திரன் அவனை நோக்கி: "ப்ரதர்தனா, உனக்கு ஒரு வரம் தருகிறேன்" என்றான். ப்ரதர்தனன் சொன்னான்: "நீயே மனிதனுக்கு மிக உகந்ததை எனக்காகத் தேர்ந்தெடு". இந்திரன் சொன்னான்: "ஒருவன் மற்றொருவருக்காக வரம் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது; நீயே தேர்ந்தெடு". ப்ரதர்தனன் சொன்னான்: "அப்படியென்றால், எனக்கு அமரத்துவம் வேண்டும்". இந்திரனை உண்மை வழியாகவே அடைய வேண்டும்; ஏனெனில் இந்திரன் உண்மைதான். இந்திரன் சொன்னான்: "என்னை அறிந்து கொள்; இதுவே மனிதனுக்கு மிக உகந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன்: என்னை அறிந்து கொள்வது. நான் மூன்று தலை கொண்ட த்வஷ்ட்ரனை கீழ்நோக்கி சாலாவிர்கர்களிடம் அனுப்பினேன்; பல தடைகளை கடந்தேன்; விண்ணில் ப்ரஹ்லாதியர்களை வென்றேன்; வானில் பௌலோமர்களை, பூமியில் காலகஞ்சர்களை வென்றேன். இதில் ஒரு முடியும் எனக்கு பாதிப்பு இல்லை. யார் என்னை உண்மையாக அறிந்தாரோ, அவருக்கு எந்தச் செயலாலும் தீங்கு வராது; தாயை கொன்றாலும், தந்தையை கொன்றாலும், திருடினாலும், கருக்கலைத்தாலும், எந்தப் பாவமும் அவரைத் தொடாது. அவன் வாயிலிருந்து நீல நிறம் தோன்றாது."

ஸ ஹோவாச ப்ராணோऽஸ்மி ப்ரஜ்ஞாத்மா தம் மாமாயுரம்ரு'தமித்யுபாஸ்வ | ஆயுஃ ப்ராணஃ ப்ராணோ வா ஆயுஃ ப்ராண ஏவாசாம்ரு'தம் । யாவத்த்யஸ்மிஞ்சரீரே ப்ராணோ வஸதி தாவதாயுஃ । ப்ராணேந ஹ்யேவாமுஷ்மிம்ல்லோகேऽம்ரு'தத்வமாப்நோதி । ப்ரஜ்ஞயா ஸத்யஸங்கல்பம் ஸ யோ மமாயுரம்ரு'தமித்யுபாஸ்தே ஸர்வமாயுரஸ்மிம்ல்லோக ஏதி । ஆப்நோத்யம்ரு'தத்வமக்ஷிதிம் ஸ்வர்கே லோகே । தத்தைக ஆஹுரேகபூயம் வை ப்ராணா கச்சந்தீதி । ந ஹி கஶ்சந ஶக்நுயாத்ஸக்ரு'த்வாசா நாம ப்ரஜ்ஞாபயிதும் சக்ஷுஷா ரூபம் ஶ்ரோத்ரேண ஶப்தம் மநஸா த்யாநமித்யேகபூயம் வை ப்ராணாஃ । ஏகைகமேதாநி ஸர்வாண்யேவ ப்ரஜ்ஞாபயந்தி । வாசம் வதந்தீ ஸர்வே ப்ராணா அநுவதந்தி । சக்ஷுஃ பஶ்யத்ஸர்வே ப்ராணா அநுபஶ்யந்தி ஶ்ரோத்ரம் ஶ்ரு'ண்வத்ஸர்வே ப்ராணா அநுஶ்ரு'ண்வந்தி மநோ த்யாயத்ஸர்வே ப்ராணா அநுத்யாயந்தி ப்ராணம் ப்ராணந்தம் ஸர்வே ப்ராணா அநுப்ராணந்தீதி । ஏவமுஹைவைததிதி ஹேந்த்ர உவாச । அஸ்தீத்யேவ ப்ராணாநாம் நிஃஶ்ரேயஸாதாநமிதி

அவன் சொன்னான்: "நான் தான் மூச்சும், அறிவும் கொண்ட ஆத்மா. என்னை ஆயுளும், அமரத்துவமாகவும் நினைத்து வழிபடு. ஆயுள் என்பது மூச்சு; மூச்சே ஆயுள்; மூச்சே அமரத்துவம். இந்த உடலில் மூச்சு இருக்கும் வரை ஆயுள் உண்டு. மூச்சினாலேயே அந்த உலகில் அமரத்துவம் அடையலாம். அறிவால் உண்மையில் நிலைத்திருப்பான். யார் என்னை ஆயுளும், அமரத்துவமாகவும் நினைத்து வழிபடுகிறாரோ, அவர் இந்த உலகில் எல்லா ஆயுளையும் அடைவார்; சொர்க்கத்தில் அமரத்துவத்தையும் நிலைத்த நிலையையும் அடைவார். சிலர், "மூச்சுகள் தனித்தனியாக செல்கின்றன" என்று சொல்வார்கள். ஆனால் ஒரே நேரத்தில் வாக்கால் எல்லா பெயர்களையும், கண்ணால் எல்லா உருவங்களையும், செவியால் எல்லா ஒலிகளையும், மனதால் எல்லா சிந்தனைகளையும் சொல்ல முடியாது. மூச்சுகள் ஒன்றாகவே இருக்கின்றன; ஒவ்வொன்றும் இதையெல்லாம் வெளிப்படுத்துகின்றன. வாக்கு பேசும் போது எல்லா மூச்சுகளும் அதைப் பின்பற்றும்; கண் பார்க்கும் போது எல்லா மூச்சுகளும் அதைப் பின்பற்றும்; செவி கேட்கும் போது எல்லா மூச்சுகளும் அதைப் பின்பற்றும்; மனம் சிந்திக்கும் போது எல்லா மூச்சுகளும் அதைப் பின்பற்றும்; மூச்சு மூச்சுவிடும் போது எல்லா மூச்சுகளும் அதைப் பின்பற்றும். இதுவே உண்மை" என்று இந்திரன் கூறினார். "இதுவே மூச்சுகளால் உயர்ந்த நிலையை அடைவது."

ஜீவதி வாகபேதோ மூகாந்ஹி பஶ்யாமோ ஜீவதி சக்ஷுரபேதோऽந்தாந்ஹி பஶ்யாமோ ஜீவதி ஶ்ரோத்ராபேதோ பதிராந்ஹி பஶ்யாமோ ஜீவதி மநோபேதோ பாலாந்ஹி பஶ்யாமோ ஜீவதி பாஹுச்சிந்நோ ஜீவத்யூருச்சிந்ந இதி । ஏவம் ஹி பஶ்யாம இதி । அத கலு ப்ராண ஏவ ப்ரஜ்ஞாத்மேதம் ஶரீரம் பரிக்ரு'ஹ்யோததாபயதி । தஸ்மாதேததேவோऽதமுபாஸீத । யோ வை ப்ராணஃ ஸா ப்ரஜ்ஞா யா வா ப்ரஜ்ஞா ஸ ப்ராணஃ । ஸஹ ஹ்யேதாவஸ்மிஞ்சரீரே வஸதஃ ஸஹோத்க்ராமதஸ்தஸ்யைஷைவ த்ரு'ஷ்டிஃ । ஏதத்விஜ்ஞாநம் । யத்ரைதத்புருஷஃ ஸுப்தஃ ஸ்வப்நம் ந கஞ்சந பஶ்யத்யதாஸ்மிந்ப்ராண ஏவைகதா பவதி । ததைநம் வாக்ஸர்வைர்நாமபிஃ ஸஹாப்யேதி சக்ஷுஃ ஸர்வை ரூபைஃ ஸஹாப்யேதி ஶ்ரோத்ரம் ஸர்வைஃ ஶப்தைஃ ஸஹாப்யேதி மநஃ ஸர்வைர்த்யாதைஃ ஸஹாப்யேதி । ஸ யதா ப்ரதிபுத்யதே யதாக்நேர்ஜ்வலதோ ஸர்வா திஶொ விஸ்புலிங்கா விப்ரதிஷ்டேரந்நேவமேவைதஸ்மாதாத்மநஃ ப்ராணா யதாயதநம் விப்ரதிஷ்டந்தே ப்ராணேப்யோ தேவா தேவேப்யோ லோகாஃ । தஸ்யைஷைவ ஸித்திரேதத்விஜ்ஞாநம் । யத்ரைதத்புருஷ ஆர்தோ மரிஷ்யந்நாபல்யம் ந்யேத்ய மோஹம் நைதி ததாஹுஃ । உதக்ரமீச்சித்தம் । ந ஶ்ரு'ணோதி ந பஶ்யதி வாசா வததி ந த்யாயத்யதாஸ்மிந்ப்ராண ஏவைகதா பவதி ததைநம் வாக்ஸர்வைர்நாமபிஃ ஸஹாப்யேதி சக்ஷுஃ ஸர்வை ரூபைஃ ஸஹாப்யேதி ஶ்ரோத்ரம் ஸர்வைஃ ஶப்தைஃ ஸஹாப்யேதி மநஃ ஸர்வைர்த்யாதைஃ ஸஹாப்யேதி ஸ யதா ப்ரதிபுத்யதே யதாக்நேர்ஜ்வலதோ விஸ்புலிங்கா விப்ரதிஷ்டேரந்நேவமேவைதஸ்மாதாத்மநஃ ப்ராணா யதாயதநம் விப்ரதிஷ்டந்தே ப்ராணேப்யோ தேவா தேவேப்யோ லோகாஃ

ஒருவன் உயிருடன் இருக்கும்போது, பேசும் திறன் போனாலும், நாம் ஊமைகளை உயிருடன் இருப்பதைப் பார்க்கிறோம். கண்கள் போனாலும், குருடர்களை உயிருடன் பார்க்கிறோம். கேட்கும் திறன் போனாலும், செவிடர்களை உயிருடன் பார்க்கிறோம். மனம் போனாலும், குழந்தைபோல் இருப்பவர்களை உயிருடன் பார்க்கிறோம். ஒரு கை துண்டிக்கப்பட்டாலும் உயிரோடு இருக்க முடியும்; ஒரு தொடை துண்டிக்கப்பட்டாலும் உயிரோடு இருக்க முடியும். இதை நாம் எல்லாம் காண்கிறோம். ஆனால், உயிரே இந்த உடலை பூரணமாக தாங்கி, நடத்துகிறது. அதனால்தான், இதையே நாம் ஆராதிக்க வேண்டும். உயிரும் அறிவும் ஒன்றே; அறிவும் உயிரும் ஒன்றே. இவை இரண்டும் உடலில் சேர்ந்து வாழ்கின்றன; சேர்ந்து வெளியேறும் போது, அதுவே உண்மை பார்வை. இதுவே உண்மை அறிவு. ஒருவன் தூங்கும்போது, கனவு காணாமல் இருப்பான்; அப்போது அவனுள் உயிரே ஒன்றாக இருக்கும். பேச்சு எல்லா பெயர்களோடும், கண்கள் எல்லா உருவங்களோடும், செவி எல்லா ஒலிகளோடும், மனம் எல்லா எண்ணங்களோடும் அவனை சேர்கின்றன. அவன் விழிக்கும்போது, எரியும் நெருப்பிலிருந்து சிதறும் திடீர் தீப்பொறிகள் போல, இந்த ஆத்மாவிலிருந்து உயிர்கள் தத்தம் இடங்களுக்கு செல்கின்றன; உயிர்களிலிருந்து தேவர்கள், தேவர்களிலிருந்து உலகங்கள். இதுவே பூரண சாதனை; இதுவே உண்மை அறிவு. ஒருவன் நோயால் பாதிக்கப்பட்டு இறக்கும் போது, சக்தி இழந்து, அறிவு இல்லாமல் போனால், "அவனது மனம் போய்விட்டது" என்று சொல்வார்கள். அவன் கேட்கமாட்டான், பார்க்கமாட்டான், பேசமாட்டான், சிந்திக்கமாட்டான். அப்போது அவனுள் உயிரே ஒன்றாக இருக்கும். பேச்சு எல்லா பெயர்களோடும், கண்கள் எல்லா உருவங்களோடும், செவி எல்லா ஒலிகளோடும், மனம் எல்லா எண்ணங்களோடும் அவனை சேர்கின்றன. அவன் விழிக்கும்போது, எரியும் நெருப்பிலிருந்து சிதறும் தீப்பொறிகள் போல, இந்த ஆத்மாவிலிருந்து உயிர்கள் தத்தம் இடங்களுக்கு செல்கின்றன; உயிர்களிலிருந்து தேவர்கள், தேவர்களிலிருந்து உலகங்கள்.

ஸ யதாஸ்மாச்சரீராதுத்க்ராமதி ஸஹைவைதைஃ ஸர்வைருத்க்ராமதி வாகஸ்மாத்ஸர்வாணி நாமாந்யபிவிஸ்ரு'ஜதே ஸ்ரு'ஜதே । வாசா ஸர்வாணி நாமாந்யாப்நோதி ப்ராணோऽஸ்மாத்ஸர்வாந்கந்தாநபிவிஸ்ரு'ஜதே ப்ராணேந ஸர்வாந்கந்தாநாப்நோதி சக்ஷுரஸ்மாத்ஸர்வாணி ரூபாண்யபிவிஸ்ரு'ஜதே சக்ஷுஷா ஸர்வாணி ரூபாண்யாப்நோதி ஶ்ரோத்ரமஸ்மாத்ஸர்வாஞ்ச்சப்தாநபிவிஸ்ரு'ஜதே ஶ்ரோத்ரேண ஸர்வாஞ்ச்சப்தாநாப்நோதி மநோऽஸ்மாத்ஸர்வாணி த்யாதாந்யபிவிஸ்ரு'ஜதே மநஸா ஸர்வாணி த்யாதாந்யாப்நோதி ஸைஷா ப்ராணே ஸர்வாப்திஃ । யோ வை ப்ராணஃ ஸா ப்ரஜ்ஞா யா வா ப்ரஜ்ஞா ஸ ப்ராணஃ ஸ ஹ ஹ்யேதாவஸ்மிஞ்ச்சரீரே வஸதஃ ஸஹோத்க்ராமதஃ । அத கலு யதாऽஸ்யை ப்ரஜ்ஞாயை ஸர்வாணி பூதாந்யேகம் பவந்தி தத்வ்யாக்யாஸ்யாமஃ

ஒருவன் இந்த உடலை விட்டு வெளியேறும்போது, அவன் உடன் எல்லாவற்றையும் எடுத்துச் செல்கிறான். பேச்சுடன் எல்லா பெயர்களையும் வெளிப்படுத்துகிறான்; பேச்சால் எல்லா பெயர்களையும் அடைகிறான். உயிருடன் எல்லா வாசனைகளையும் வெளிப்படுத்துகிறான்; உயிரால் எல்லா வாசனைகளையும் அடைகிறான். கண்களுடன் எல்லா உருவங்களையும் வெளிப்படுத்துகிறான்; கண்களால் எல்லா உருவங்களையும் அடைகிறான். செவியுடன் எல்லா ஒலிகளையும் வெளிப்படுத்துகிறான்; செவியால் எல்லா ஒலிகளையும் அடைகிறான். மனத்துடன் எல்லா எண்ணங்களையும் வெளிப்படுத்துகிறான்; மனத்தால் எல்லா எண்ணங்களையும் அடைகிறான். இவ்வாறு, உயிரிலேயே எல்லாம் அடையப்படுகிறது. உயிரும் அறிவும் ஒன்றே; அறிவும் உயிரும் ஒன்றே. இவை இரண்டும் உடலில் சேர்ந்து வாழ்கின்றன; சேர்ந்து வெளியேறும் போது, அதுவே உண்மை. இப்போது, அறிவில் எல்லா உயிரினங்களும் ஒன்றாகும் விதத்தை நாம் விளக்குவோம்.

வாகேவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தஸ்யை நாம பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா । க்ராணமேவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தஸ்ய கந்தஃ பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா சக்ஷுரேவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தஸ்ய ரூபம் பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா ஶ்ரோத்ரமேவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தஸ்ய ஶப்தஃ பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா ஜிஹ்வைவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தஸ்யாந்நரஸஃ பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா ஹஸ்தாவேவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தயோஃ கர்ம பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா ஶரீரமேவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தஸ்ய ஸுகதுஃகே பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா உபஸ்த ஏவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தஸ்யாநந்தோ ரதிஃ ப்ரஜாதிஃ பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா பாதாவேவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தயோரித்யா பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா ப்ரஜ்ஞைவாஸ்யா ஏகமங்கமுதூடம் தஸ்யை தியோ விஜ்ஞாதவ்யம் காமாஃ பரஸ்தாத்ப்ரதிவிஹிதா பூதமாத்ரா

பேச்சே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அதற்குப் பெயர் என்பது வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். மூக்கே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அதற்குப் வாசனை என்பது வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். கண்களே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அதற்குரிய உருவம் வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். செவியே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அதற்குரிய ஒலி வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். நாவே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அதற்குரிய உணவு சுவை வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். கைகளே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அவற்றுக்குரிய செயல் வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். உடலே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அதற்குரிய இன்பமும் துன்பமும் வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். பிறப்புறுப்பு அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அதற்குரிய ஆனந்தம், இன்பம், சந்ததி வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். கால்களே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அவற்றுக்குரிய நடத்தை வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும். அறிவே அறிவுக்கான ஒரு உறுப்பாகும்; அதற்குரிய புத்தி, அறிவு, ஆசைகள் வெளியில் நிலைபெற்ற தன்மையாகும்.

ப்ரஜ்ஞயா வாசம் ஸமாருஹ்ய வாசா ஸர்வாணி ஸாமாந்யாப்நோதி । ப்ரஜ்ஞயா ப்ராணம் ஸமாருஹ்ய ப்ராணேந ஸர்வாந்கந்தாநாப்நோதி ப்ரஜ்ஞயா சக்ஷுஃ ஸமாருஹ்ய சக்ஷுஷா ஸர்வாணி ரூபாண்யாப்நோதி ப்ரஜ்ஞயா ஶ்ரோத்ரம் ஸமாருஹ்ய ஶ்ரோத்ரேண ஸர்வாஞ்ச்சப்தாநாப்நோதி ப்ரஜ்ஞயா ஜிஹ்வாம் ஸமாருஹ்ய ஜிஹ்வயா ஸர்வாநந்நரஸாநாப்நோதி ப்ரஜ்ஞயா ஹஸ்தௌ ஸமாருஹ்ய ஹஸ்தாப்யாம் ஸர்வாணி கர்மாண்யாப்நோதி ப்ரஜ்ஞயா ஶரீரம் ஸமாருஹ்ய ஶரீரேண ஸுகதுஃகே ஆப்நோதி ப்ரஜ்ஞயோபஸ்தம் ஸமாருஹ்யோபஸ்தேநாநந்தம் ரதிம் ப்ரஜ்ஞாமாப்நோதி ப்ரஜ்ஞயா பாதௌ ஸமாருஹ்ய பாதாப்யாம் ஸர்வா இத்யா ஆப்நோதி ப்ரஜ்ஞயைவ தியம் ஸமாருஹ்ய ப்ரஜ்ஞயைவ தியோ விஜ்ஞாதவ்யம் காமாநாப்நோதி

அறிவால் பேச்சை அடைந்து, பேச்சின் மூலம் எல்லா பெயர்களையும் அடைகிறான். அறிவால் உயிரை அடைந்து, உயிரின் மூலம் எல்லா வாசனைகளையும் அடைகிறான். அறிவால் கண்களை அடைந்து, கண்களின் மூலம் எல்லா உருவங்களையும் அடைகிறான். அறிவால் செவியை அடைந்து, செவியின் மூலம் எல்லா ஒலிகளையும் அடைகிறான். அறிவால் நாவை அடைந்து, நாவின் மூலம் எல்லா உணவு சுவைகளையும் அடைகிறான். அறிவால் கைகளை அடைந்து, கைகளின் மூலம் எல்லா செயல்களையும் அடைகிறான். அறிவால் உடலை அடைந்து, உடலின் மூலம் இன்பமும் துன்பமும் அடைகிறான். அறிவால் பிறப்புறுப்பை அடைந்து, அதின் மூலம் ஆனந்தம், இன்பம், சந்ததி அடைகிறான். அறிவால் கால்களை அடைந்து, கால்களின் மூலம் எல்லா நடப்புகளையும் அடைகிறான். அறிவால் புத்தியை அடைந்து, அறிவின் மூலம் புத்தி, அறிவு, ஆசைகள் அனைத்தையும் அடைகிறான்.

ந ஹி ப்ரஜ்ஞாபேதா வாங்நாம கிஞ்சந ப்ரஜ்ஞபயேதந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ । நாஹமேதந்நாம ப்ராஜ்ஞாஸிஷமிதி । ந ஹி ப்ரஜ்ஞாபேதஃ ப்ராணோ கந்தம் கஞ்சந ப்ரஜ்ஞபயேதந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ நாஹமேதம் கந்தம் ப்ராஜ்ஞாஸிஷமிதி । ந ஹி ப்ரஜ்ஞாபேதம் சக்ஷூ ரூபம் கிஞ்சந ப்ரஜ்ஞபயேதந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ । நாஹமேதத்ரூபம் ப்ராஜ்ஞாஸிஷமிதி ந ப்ரஜ்ஞாபேதம் ஶ்ரோத்ரம் ஶப்தம் கஞ்சந ப்ரஜ்ஞபயேதந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ । நாஹமேதம் ஶப்தம் ப்ராஜ்ஞாஸிஷமிதி ந ஹி ப்ரஜ்ஞாபேதா ஜிஹ்வாந்நரஸம் கஞ்சந ப்ரஜ்ஞபயேதந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ । நாஹமேதமந்நரஸம் ப்ராஜ்ஞாஸிஷமிதி ந ப்ரஜ்ஞாபேதௌ ஹதௌ கர்ம கிஞ்சந ப்ரஜ்ஞபயேதாமந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ நாஹமேதத்கர்ம ப்ராஜ்ஞாஸிஷமிதி ந ஹி ப்ரஜ்ஞாபேதம் ஶரீரம் ஸுகதுஃகம் கிஞ்சந ப்ரஜ்ஞபயேதந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ நாஹமேதத்ஸுகதுஃகம் ப்ராஜ்ஞாஸிஷமிதி ந ஹி ப்ரஜ்ஞாபேத உபஸ்த ஆநந்தம் ரதிம் ப்ரஜாதிம் காஞ்சந ப்ரஜ்ஞபயேதந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ । நாஹமேதமாநந்தம் ந ரதிம் ப்ரஜாதிம் ப்ராஜ்ஞாஸிஷமிதி ந ஹி ப்ரஜ்ஞாபேதௌ பாதாவித்யாம் காஞ்சந ப்ரஜ்ஞாபயேதாமந்யத்ர மே மநோऽபூதித்யாஹ । நாஹமேதாமித்யாம் ப்ராஜ்ஞஸிஷமிதி ந ஹி ப்ரஜ்ஞாபேதா தீஃ காசந ஸித்த்யேந்ந ப்ரஜ்ஞாதவ்யம் ப்ரஜ்ஞாயேத்

அறிவு இல்லாமல், வாக்கு எதையும் வெளிப்படுத்த முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இந்த பெயரை அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், மூச்சு எந்த வாசனையையும் உணர முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இந்த வாசனையை அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், கண்கள் எந்த உருவத்தையும் காண முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இந்த உருவத்தை அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், செவி எந்த ஓசையையும் கேட்க முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இந்த ஓசையை அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், நாக்கு உணவின் சுவையைக் காண முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இந்த சுவையை அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், கை எந்த செயலும் செய்ய முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இந்த செயலை அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், உடல் எந்த இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் உணர முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இந்த இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், உடல் எந்த ஆனந்தத்தையும், மகிழ்ச்சியையும், சந்ததியையும் பெற முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இதை அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், கால்கள் எந்த நகர்வையும் செய்ய முடியாது; என் மனம் இல்லாமல், நான் இந்த நகர்வை அறியவில்லை என்று சொல்கிறான். அறிவு இல்லாமல், புத்தி எதையும் சாதிக்க முடியாது; அறிவு இல்லாமல், எதையும் உணர முடியாது.

ந வாசம் விஜிஜ்ஞாஸீத வக்தாரம் வித்யாந்ந கந்தம் விஜிஜ்ஞாஸீத க்ராதாரம் வித்யாந்ந ரூபம் விஜிஜ்ஞாஸீத ரூபவித்யம் வித்யாந்ந ஶப்தம் விஜிஜ்ஞாஸீத ஶ்ரோதாரம் வித்யாந்நாந்நரஸம் விஜிஜ்ஞாஸீதாந்நரஸவிஜ்ஞாதாரம் வித்யாந்ந கர்ம விஜிஜ்ஞாஸீத கர்தாரம் வித்யாந்ந ஸுகதுஃகே விஜிஜ்ஞாஸீத ஸுகதுஃகயோர்விஜ்ஞாதாரம் வித்யாந்நாநந்தம் ந ரதிம் ந ப்ரஜாதிம் விஜிஜ்ஞாஸீதாநந்தஸ்ய ரதேஃ ப்ரஜாதேர்விஜ்ஞாதாரம் வித்யாந்நேத்யாம் விஜிஜ்ஞாஸீதைதாரம் வித்யாத் । ந மநோ விஜிஜ்ஞாஸீத மந்தாரம் வித்யாத் । தா வா ஏதா தஶைவ பூதமாத்ரா அதிப்ரஜ்ஞம் தஶ ப்ரஜ்ஞாமாத்ரா அதிபூதம் யத்தி பூதமாத்ரா ந ஸ்யுர்ந ப்ரஜ்ஞாமாத்ராஃ ஸ்யுர்யத்வா ப்ரஜ்ஞாமாத்ரா ந ஸ்யுர்ந பூதமாத்ராஃ ஸ்யுஃ

வாக்கை அறிய முயல வேண்டாம்; பேசுவோனை அறிய வேண்டும். வாசனையை அறிய முயல வேண்டாம்; வாசனை உணர்பவரை அறிய வேண்டும். உருவத்தை அறிய முயல வேண்டாம்; காண்போனை அறிய வேண்டும். ஓசையை அறிய முயல வேண்டாம்; கேட்போனை அறிய வேண்டும். உணவின் சுவையை அறிய முயல வேண்டாம்; சுவையை உணர்பவரை அறிய வேண்டும். செயலை அறிய முயல வேண்டாம்; செய்பவரை அறிய வேண்டும். இன்பத்தையும் துன்பத்தையும் அறிய முயல வேண்டாம்; அதை உணர்பவரை அறிய வேண்டும். ஆனந்தம், மகிழ்ச்சி, சந்ததி ஆகியவற்றை அறிய முயல வேண்டாம்; அவற்றை உணர்பவரை அறிய வேண்டும். நகர்வை அறிய முயல வேண்டாம்; நகர்வை உணர்பவரை அறிய வேண்டும். மனதை அறிய முயல வேண்டாம்; யோசிப்பவரை அறிய வேண்டும். இவை பத்து மூலத்தன்மைகள் அறிவால் நடத்தப்படுகின்றன; பத்து அறிவுத் தன்மைகள் மூலத்தன்மைகளால் நடத்தப்படுகின்றன. மூலத்தன்மைகள் இல்லையெனில், அறிவுத் தன்மைகள் இருக்காது; அறிவுத் தன்மைகள் இல்லையெனில், மூலத்தன்மைகள் இருக்காது.

ந ஹ்யந்யதரதோ ரூபம் கிஞ்சந ஸித்த்யேந்நோ ஏதந்நாநா தத்யதா ரதஸ்யாரேஷு நேமிரர்பிதா நாபாவரா அர்பிதா ஏவமேவைதா பூதமாத்ராஃ ப்ரஜ்ஞாமாத்ராஸ்வர்பிதாஃ ப்ரஜ்ஞாமாத்ராஃ ப்ராணேऽர்பிதாஃ ஸ ஏஷ ப்ராண ஏவ ப்ரஜ்ஞாத்மாநந்தோऽஜரோऽம்ரு'தஃ । ந ஸாதுநா கர்மணா பூயாந்நோ ஏவாஸாதுநா கநீயாந் । ஏஷ ஹ்யேவைநம் ஸாதுகர்ம காரயதி தம் யமேப்யோ லோகேப்யோ உந்நிநீஷத ஏஷ உ ஏவைநமஸாது கர்ம காரயதி தம் யமதோ நிநீஷதே । ஏஷ லோகபால ஏஷ லோகாதிபதிரேஷ ஸர்வேஶ்வரஃ ஸ ம ஆத்மேதி வித்யாத்ஸ ம ஆத்மேதி வித்யாத்

ஒன்றிலிருந்து தனியே எந்த உருவமும் தோன்றாது; இது வேறு ஒன்றாக இல்லை. எப்படி ஒரு சக்கரத்தின் விளிம்பு spokes-இல் பொருத்தப்பட்டிருக்கும், அதன் நடு விளிம்பில் பொருத்தப்பட்டிருக்கும், அதுபோல் மூலத்தன்மைகள் அறிவுத் தன்மைகளில் பொருத்தப்பட்டுள்ளன; அறிவுத் தன்மைகள் உயிரில் பொருத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த உயிரே அறிவும் ஆனந்தமும், முதுமையற்றதும், மரணமற்றதும் ஆகும். நல்ல செயலால் ஒருவர் உயர்வதில்லை; தீய செயலால் ஒருவர் தாழ்வதில்லை. இதுவே நல்ல செயலைச் செய்ய வைக்கும்; இதுவே அவனை உயர்ந்த உலகங்களுக்கு அழைத்து செல்கிறது. இதுவே தீய செயலைச் செய்ய வைக்கும்; இதுவே அவனை கீழ் உலகங்களுக்கு இழுக்கிறது. இதுவே உலகங்களை காக்கும், உலகங்களுக்கு அதிபதி, எல்லாவற்றையும் ஆளும் இறை. இதுவே என் ஆத்மா என்று அறிய வேண்டும்; இதுவே என் ஆத்மா என்று அறிய வேண்டும்.

அத கார்க்யோ ஹ வை பாலாகிரநூசாநஃ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்ட ஆஸ ஸோऽயமுஶிநரேஷு ஸம்வஸந்மத்ஸ்யேஷு குருபஞ்சாலேஷு காஶீவிதேஹேஷ்விதி ஸஹாஜாதஶத்ரும் காஶ்யமேத்யோவாச । ப்ரஹ்ம தே ப்ரவாணீதி தம் ஹோவாச அஜாதஶத்ருஃ । ஸஹஸ்ரம் தத்மஸ்த இத்யேதஸ்யாம் வாசி ஜநகோ ஜநக இதி வா உ ஜநா தாவந்தீதி

பின்பு பாலாகிரனின் மகன் கார்க்யன், ஒரு மாணவன், பல இடங்களில் வாழ்ந்தான்; உசிநரர்கள், மத்ஸ்யர்கள், குருக்கள், பஞ்சாலர்கள், காசி, விதேகர்கள் ஆகியோரிடம் இருந்தான். பின்னர் காசி நாட்டின் அரசன் அஜாதசத்ருவை நாடி, 'நான் உமக்கு பரமத்தை உபதேசிக்கிறேன்' என்றான். அஜாதசத்ரு பதிலளித்து, 'நான் உனக்கு ஆயிரம் தருகிறேன்' என்றான். இந்த உரையில் ஜனகன் 'ஜனகன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; மக்கள் அவனை நாடி ஓடுகிறார்கள்.

அவர் சொன்னார்: பாலாக்கிர்யா, இந்த ஆதவனில் உள்ள மனிதரையே நான் வழிபடுகிறேன் என்றார். அஜாதசத்ரு பதிலளித்தார்: நீ இப்படிச் செய்ய வேண்டாம். அவர் எல்லா உயிர்களின் தலைப்பாக வெண்மையான பெரிய vasthiram உடுத்தி நிற்கிறார். நானும் அவரை இப்படியே வழிபடுகிறேன். யார் இப்படியே வழிபடுகிறாரோ, அவர் எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவராகிறார்.

ஸ ஹோவாச பாலாகிர்ய ஏவைஷ ஆகாஶே புருஷஸ்தமேவாஹமுபாஸ இதி தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்மா மைதஸ்மிந்ஸமவாதயிஷ்டாஃ பூர்ணமப்ரவர்தி ப்ரஹ்மேதி வா அஹமேதமுபாஸ இதி ஸ யோ ஹைதமேவமுபாஸ்தே பூர்யதே ப்ரஜயா பஶுபிர்நோ ஏவ ஸ்வயம் நாஸ்ய ப்ரஜா புரா காலாத்ப்ரவர்ததே

அவர் சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த ஆகாயத்தில் இருக்கும் மனிதனைத் தான் நான் தியானிக்கிறேன்.' அஜாதசத்ரு பதிலளித்தார்: 'இதையே எல்லாம் ஆகும் என்று எண்ணாதே; இது முழுமை அல்ல, பிரம்மம் போல ஓடுவதும் இல்லை. ஆனால், நான் இதை இப்படியே தியானிக்கிறேன்.' யார் இதை இப்படியே தியானிக்கிறாரோ, அவருக்கு பிள்ளைகளும் மாடுகளும் நிறைந்து கிடைக்கும்; ஆனால் அவருக்கே பிள்ளைகள் சரியான காலத்துக்கு முன் பிறக்காது.

ஸ ஹோவாச பாலாகிர்ய ஏவைஷ வாயௌ புருஷஸ்தமேவாஹமுபாஸ இதி தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்மா மைதஸ்மிந்ஸமவாதயிஷ்டா இந்த்ரோ வைகுண்டோऽபராஜிதா ஸேநேதி வா அஹமேதமுபாஸ இதி ஸ யோ ஹைதமேவமுபாஸ்தே । ஜிஷ்ணுர்ஹ வாபராஜிஷ்ணுரந்யதஸ்யஜாயீ பவதி

அவர் சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த காற்றில் இருக்கும் மனிதனைத் தான் நான் தியானிக்கிறேன்.' அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'இதையே எல்லாம் என்று கருதாதே; இவர் இந்திரன், வைகுண்டன், வெல்ல முடியாத படைத்தலைவன். நான் இதை இப்படியே தியானிக்கிறேன்.' யார் இதை இப்படியே தியானிக்கிறாரோ, அவர்கள் எப்போதும் வெற்றி பெறுவார்கள், யாராலும் தோற்கடிக்க முடியாது; மற்றவர்களை மிஞ்சுவார்கள்.

அவர் சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த நீரில் இருக்கும் மனிதனைத் தான் நான் தியானிக்கிறேன்.' அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'இதையே எல்லாம் என்று கருதாதே; இவர் பெயர்களின் ஆத்மா. நான் இதை இப்படியே தியானிக்கிறேன்.' யார் இதை இப்படியே தியானிக்கிறாரோ, அவர் பெயர்களின் ஆத்மாவாகிறார். இது தெய்வங்களைப் பற்றிய உபதேசம்; இப்போது ஆத்மாவைப் பற்றி சொல்கிறேன்.

அவர் சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்தக் கண்ணாடியில் தெரியும் மனிதனைத் தான் நான் தியானிக்கிறேன்.' அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'இதையே எல்லாம் என்று எண்ணாதே; இவர் பிரதிரூபம். நான் இதை இப்படியே தியானிக்கிறேன்.' யார் இதை இப்படியே தியானிக்கிறாரோ, அவருடைய பிள்ளைகளில் பிரதிரூபம் கொண்டவரே பிறக்கிறார்; பிரதிரூபமில்லாதவர் பிறக்கமாட்டார்.

தத உ ஹ பாலாகிஸ்தூஷ்ணீமாஸ தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருரேதாவந்நு பாலாகா௩இ இத்யேதாவத்தீதி ஹோவாச பாலாகிஸ்தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்ம்ரு'ஷா வை கில மா ஸமவாதயிஷ்டா ப்ரஹ்ம தே ப்ரவாணீதி । ஸ ஹோவாச யோ வை பாலாக ஏதேஷாம் புருஷாணாம் கர்தா யஸ்ய வைதத்கர்ம ஸ வை வேதிதவ்ய இதி தத உ ஹ பாலாகிஃ ஸமித்பாணிஃ ப்ரதிசக்ராமோபாயாநீதி தம் ஹோவாசஜாதஶத்ருஃ ப்ரதிலோமரூபமேவ ஸ்யாத்யத்க்ஷத்ரியோ ப்ராஹ்மணமுபநயேத் । ஏஹி வ்யேவ த்வா ஜ்ஞபயிஷ்யாமீதி தம் ஹ பாணாவபிபத்ய ப்ரவவ்ராஜ தௌ ஹ ஸுப்தம் புருஷமீயதுஸ்தம் ஹாஜாதஶத்ருராமந்த்ரயாம்சக்ரே । ப்ரு'ஹத்பாண்டரவாஸஃ ஸோமராஜந்நிதி । ஸ உ ஹ தூஷ்ணீமேவ ஶிஶ்யே । தத உ ஹைநம் யஷ்ட்யாவிசிக்ஷேப ஸ தத ஏவ ஸமுத்தஸ்தௌ தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருஃ । க்வைஷ ஏதத்வாலோகே புருஷோऽஶயிஷ்ட க்வைததபூத்குத ஏததாகா௩திதி । தத உ ஹ பாலாகிர்ந விஜஜ்ஞௌ

பின்பு பாலாகி அமைதியாக இருந்தார். அஜாதசத்ரு கேட்டார்: 'இதுவே எல்லாமா, பாலாகி?' 'ஆம், இதுவே எல்லாம்,' என்று அவர் பதிலளித்தார். அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'நீ பயனில்லாமல் தியானம் செய்தாய்; நான் உனக்கு பிரம்மத்தை சொல்லுகிறேன்.' பாலாகி கேட்டார்: 'இந்த மனிதர்களை உருவாக்கும், இவர்களின் செயலைச் செய்யும் அந்த ஒருவன் தான் உண்மையில் அறியப்பட வேண்டியவன்.' இதைக் கேட்ட பாலாகி, கையில்கொண்டு வேப்பமரம் கொண்டு, கற்றுக்கொள்ள வந்தார். அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'ஒரு சத்திரியன் ஒரு பிராமணனை கற்றுக்கொடுத்தால் அது எதிர்மாறாகும். வா, நான் உனக்கு கற்றுக்கொடுக்கிறேன்.' அவர் பாலாகியின் கையைப் பிடித்து அழைத்துச் சென்றார். அவர்கள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த ஒருவரிடம் சென்றனர். அஜாதசத்ரு அவரை அழைத்தார்: 'ஓ வெள்ளை உடை அணிந்த சோமராஜா!' ஆனால் அவர் அமைதியாகவே படுத்திருந்தார். பிறகு அவரை ஒரு குச்சியால் தட்டினார், உடனே அவர் எழுந்தார். அஜாதசத்ரு கேட்டார்: 'இந்த உடலில் இருந்த மனிதன் எங்கே இருந்தான்? எங்கே போனான், எங்கிருந்து திரும்பி வந்தான்?' பாலாகி அதை அறியவில்லை.

தம் ஹோவாசாஜாதஶத்ருர்யத்ரைஷ ஏதத்பாலாகே புருஷோऽஶயிஷ்ட யத்ரைததபூத்யத ஏததாகாத்திதா நாம ஹ்ரு'தயஸ்ய நாட்யோ ஹ்ரு'தயாத்புரீததமபிப்ரதந்வந்தி தத்யதா ஸஹஸ்ரதா கேஶோ விபாடிதஸ்தாவதண்வ்யஃ பிங்கலஸ்யாணிம்நா திஷ்டந்தி । ஶுக்லஸ்ய க்ரு'ஷ்ணஸ்ய பீதஸ்ய லோஹிதஸ்யேதி தாஸு ததா பவதி । யதா ஸுப்தஃ ஸ்வப்நம் ந கஞ்சந பஶ்யத்யஸ்மிந்ப்ராண ஏவைகதா பவதி ததைநம் வாக்ஸர்வைர்நாமபிஃ ஸஹாப்யேதி சக்ஷுஃ ஸர்வை ரூபைஃ ஸஹாப்யேதி ஶ்ரோத்ரம் ஸர்வைஃ ஶப்தைஃ ஸஹாப்யேதி மநஃ ஸர்வைர்த்யாதைஃ ஸஹாப்யேதி ஸ யதா ப்ரதிபுத்யதே யதாக்நேர்ஜ்வலதோ ஸர்வா திஶோ விஸ்புலிங்கா விப்ரதிஷ்டேரந்நேவமேவைதஸ்மாதாத்மநஃ ப்ராணா யதாயதநம் விப்ரதிஷ்டந்தே ப்ராணேப்யோ தேவா தேவேப்யோ லோகாஸ்தத்யதா க்ஷுரஃ க்ஷுரத்யாநேऽவஹிதஃ ஸ்யாத்விஶ்வம்பரோ வா விஶ்வம்பரகுலாய ஏவமேவைஷ ப்ராஜ்ஞ ஆத்மேதம் ஶரீரமாத்மாநமநுப்ரவிஷ்ட ஆ லோமப்ய ஆ நகேப்யஃ

அஜாதசத்ரு சொன்னார்: 'பாலாகி, இந்த மனிதன் படுத்திருந்த இடம், அவர் இருந்த இடம், அவர் எங்கிருந்து வந்தார் என்பவை எல்லாம் இதயத்தில் உள்ள ஹிதா என்ற நரம்புகளில் இருக்கின்றன. அவை இதயத்திலிருந்து உடல் முழுவதும் பரவுகின்றன. ஒரு முடி ஆயிரம் துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது போல, அந்த நரம்புகள் மிகவும் மெல்லியதாக, வெள்ளை, கருப்பு, மஞ்சள், சிவப்பு நிறங்களில் இருக்கின்றன; அவற்றில் அவர் தங்கியிருக்கிறார். ஒருவர் தூங்கும்போது கனவு காணவில்லை என்றால், அவர் உயிரோடு ஒன்றாகிவிடுகிறார். அப்போது பேச்சு எல்லா பெயர்களோடும், கண்கள் எல்லா உருவங்களோடும், செவி எல்லா ஒலிகளோடும், மனம் எல்லா எண்ணங்களோடும் அவரிடம் சேர்கின்றன. அவர் விழிக்கும்போது, எரிகின்ற நெருப்பிலிருந்து சினங்குகள் எல்லா திசைகளிலும் பறப்பது போல, இந்த ஆத்மாவிலிருந்து உயிர்கள் தத்தம் இடங்களுக்கு செல்கின்றன. உயிர்களிலிருந்து தேவர்கள், தேவர்களிலிருந்து உலகங்கள் தோன்றுகின்றன. ஒரு கத்தி அதன் உறையில் இருப்பது போல, ஒரு சிலந்தி தன் ஜாலத்தில் இருப்பது போல, இந்த அறிவுள்ள ஆத்மா இந்த உடலில் முடி முதல் நகங்கள் வரை புகுந்திருக்கிறது.'