ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਵੈ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਤਮਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਇਹ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵੀ ਉਸ ਅਸਲ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਿਆ ਸੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਵੈ-ਰੂਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ 'ਤੇ ਸਰਵੋਚਤਾ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਮਾਲਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ, ਬੁਰਾਈਆਂ ਤੇ ਵਿਘਨ-ਵਾਧਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਸਰਵੋਚਤਾ, ਰਾਜ ਅਤੇ ਮਾਲਕੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹੀ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।