ତମେତମାତ୍ମାନମେତମାତ୍ମନୋଽନ୍ଵଵସ୍ଯତି ଯଥା ଶ୍ରେଷ୍ଠିନଂ ସ୍ଵାସ୍ତଦ୍ଯଥା ଶ୍ରେଷ୍ଠୈଃ ସ୍ଵୈର୍ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯଥା ଵା ଶ୍ରେଷ୍ଠିନଂ ସ୍ଵା ଭୁଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯେଵମେଵୈଷ ପ୍ରାଜ୍ଞାତ୍ମୈତୈରାତ୍ମଭିର୍ଭୁଙ୍କ୍ତେ । ଏଵଂ ଵୈ ତମାତ୍ମାନମେତ ଆତ୍ମାନୋ ଭୁଞ୍ଜନ୍ତି । ସ ଯାଵଦ୍ଧ ଵା ଇନ୍ଦ୍ର ଏତମାତ୍ମାନଂ ନ ଵିଜଜ୍ଞେ ତାଵଦେନମସୁରା ଅଭିବଭୂଵୁଃ । ସ ଯଦା ଵିଜଜ୍ଞେଽଥ ହତ୍ଵାସୁରାନ୍ଵିଜିତ୍ଯ ସର୍ଵେଷାଂ ଦେଵାନାଂ ଶ୍ରୈଷ୍ଠ୍ଯଂ ସ୍ଵାରାଜ୍ଯମାଧିପତ୍ଯଂ ପରୀଯାଯ ଏଵୈଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପାପ୍ମନୋଽପହତ୍ଯ ସର୍ଵେଷାଂ ଭୂତାନାଂ ଶ୍ରୈଷ୍ଠ୍ଯଂ ସ୍ଵାରାଜ୍ଯମାଧିପତ୍ଯଂ ପର୍ଯେତି ଯ ଏଵଂ ଵେଦ ଯ ଏଵଂ ଵେଦ
ସେ ଏହି ଆତ୍ମାକୁ, ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଚିହ୍ନିଥାଏ। ଯେପରି ଗୃହସ୍ୱାମୀ ନିଜ ଘରେ ଆରାମରେ ବସିଥାଏ, ଯେପରି ସେ ନିଜ ଲୋକମାନେ ସହିତ ଉପଭୋଗ କରେ, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଗୃହସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେପରି ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଆତ୍ମା ଏହି ଆତ୍ମାମାନେ ସହିତ ଉପଭୋଗ କରେ। ଏଭଳି ଏହି ଆତ୍ମାମାନେ ଏହି ଆତ୍ମାକୁ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣିନଥିଲେ, ତେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସୁରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ସେ ଜାଣିଲେ, ତେବେ ଅସୁରମାନେଠାରୁ ଜିତି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ, ଆଧିପତ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଲେ। ଏହିପରି ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଏଭଳି ଜାଣେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ଓ ଆଧିପତ୍ୟ ଲାଭ କରେ—ଯିଏ ଏଭଳି ଜାଣେ, ଯିଏ ଏଭଳି ଜାଣେ।