Kaushitaki Upanishad

अथातः पितापुत्रीयं सम्प्रदानमिति चाचक्षते । पिता पुत्रं प्रेष्यन्नाह्वयति नवैस्तृणैरगारं संस्तीर्याग्निमुपसमाधायोदकुम्भं सपात्रमुपनिधायाहतेन वाससा सम्प्रच्छन्नः स्वयं श्येत एत्य पुत्र उपरिषटादभिनिपद्यते, इन्द्रियैरस्येन्द्रियाणि संस्पृश्यापि वास्याभिमुखत एवासीताथास्मै संप्रयच्छति वाचं मे त्वयि दधानीति पिता वाचं ते मयि दध इति पुत्रः प्राणं मे त्वयि दधानीति पिता प्राणं ते मयि दध इति पुत्रः । चक्षुर्मे त्वयि दधानीति पिता चक्षुस्ते मयि दध इति पुत्रः । श्रोत्रं मे त्वयि दधानीति पिता श्रोत्रं ते मयि दध इति पुत्रः । मनो मे त्वयि दधानीति पिता मनस्ते मयि दध इति पुत्रः । अन्नरसान्मे त्वयि दधानीति पितान्नरसांस्ते मयि दध इति पुत्रः । कर्माणि मे त्वयि दधानीति पिता कर्माणि ते मयि दध इति पुत्रः । सुखदुःखे मे त्वयि दधानीति पिता सुखदुःखे ते मयि दध इति पुत्रः । आनन्दं रतिं प्रजातिं मे त्वयि दधानीति पिता आनन्दं रतिं प्रजातिं ते मयि दध इति पुत्रः । इत्या मे त्वयि दधानीति पिता इत्या ते मयि दध इति पुत्रः । धियो विज्ञातव्यं कामान्मे त्वयि दधानीति पिता धियो विज्ञातव्यं कामांस्ते मयि दध इति पुत्रः । अथ दक्षिणावुत्प्राङुपनिष्क्रामति तं पितानुमन्त्रयते यशो ब्रह्मवर्चसमन्नाद्यं कीर्तिस्त्वा जुषतामित्यथेतरः सव्यमंसमन्ववेक्षते पाणिनान्तर्धाय वसनान्तेन वा प्रच्छाद्य स्वर्गांल्लोकान्कामानवाप्नुहीति स यद्यगदः स्यात्पुत्रस्यैश्वर्ये पिता वसेत्परि वा व्रजेद्यद्यु वै प्रेयाद्यदेवैनं समापयति तथा समापयितव्यो भवति तथा समापयितव्यो भवति

प्रतर्दनो ह दैवोदासिरिन्द्रस्य प्रियं धामोपजगाम । युद्धेन च पौरुषेण च तं हेन्द्र उवाच । प्रतर्दन वरं ते ददानीति स होवाच प्रतर्दनः । त्वमेव मे वृणीष्व यं त्वं मनुष्याय हिततमं मन्यस इति तं हेन्द्र उवाच । न वै वरोऽवरस्मै वृणीते त्वमेव वृणीष्वेत्येवमरो वै किल म इति होवाच प्रतर्दनोऽथो खल्विन्द्रः सत्यादेव नेयाय । सत्यं हीन्द्रः स होवाच । मामेव विजानीह्येतदेवाहं मनुष्याय हिततमं मन्ये । यन्मां विजानीयात् । त्रिशीर्षाणं त्वाष्ट्रमहनमवाङ्मुखान्यतीन्सालावृकेभ्यः प्रायच्छं बह्वीः सन्धा अतिक्रम्य दिवि प्रह्लादीयानतृणमहमन्तरिक्षे पौलोमान्पृथिव्यां कालखाञ्जान् । तस्य मे तत्र न लोम च मामीयते । स यो मां विजानीयान्नास्य केन च कर्मणा लोको मीयते । न मातृवधेन न पितृवधेन न स्तेयेन न भ्रूणहत्यया नास्य पापं च न चकृषो मुखान्नीलं वेत्तीति

Pratardana, son of Divodāsa, approached Indra's beloved abode. Through battle and valor, Indra said to him: 'Pratardana, I grant you a boon.' Pratardana replied: 'You choose for me what you consider most beneficial for a human.' Indra said: 'A boon is not chosen for another; you must choose yourself.' Pratardana replied: 'Then, let me be immortal.' Indra, indeed, is to be approached through truth, for Indra is truth. He said: 'Know me; this is what I consider most beneficial for a human: to know me. I sent the three-headed Tvaṣṭra demon, with his face turned down, to the Sālāvrikas. I overcame many obstacles, and in heaven I defeated the Prahlādiyas; in the atmosphere, the Paulomas; on earth, the Kālakhañjas. In all these, not a single hair of mine was harmed. Whoever knows me, no action causes him to perish; not by killing mother or father, not by theft, not by abortion, nor does any sin touch him. He does not see blue from his mouth.'

स होवाच प्राणोऽस्मि प्रज्ञात्मा तं मामायुरमृतमित्युपास्व | आयुः प्राणः प्राणो वा आयुः प्राण एवाचामृतम् । यावद्ध्यस्मिञ्छरीरे प्राणो वसति तावदायुः । प्राणेन ह्येवामुष्मिंल्लोकेऽमृतत्वमाप्नोति । प्रज्ञया सत्यसङ्कल्पं स यो ममायुरमृतमित्युपास्ते सर्वमायुरस्मिंल्लोक एति । आप्नोत्यमृतत्वमक्षितिं स्वर्गे लोके । तद्धैक आहुरेकभूयं वै प्राणा गच्छन्तीति । न हि कश्चन शक्नुयात्सकृद्वाचा नाम प्रज्ञापयितुं चक्षुषा रूपं श्रोत्रेण शब्दं मनसा ध्यानमित्येकभूयं वै प्राणाः । एकैकमेतानि सर्वाण्येव प्रज्ञापयन्ति । वाचं वदन्ती सर्वे प्राणा अनुवदन्ति । चक्षुः पश्यत्सर्वे प्राणा अनुपश्यन्ति श्रोत्रं शृण्वत्सर्वे प्राणा अनुशृण्वन्ति मनो ध्यायत्सर्वे प्राणा अनुध्यायन्ति प्राणं प्राणन्तं सर्वे प्राणा अनुप्राणन्तीति । एवमुहैवैतदिति हेन्द्र उवाच । अस्तीत्येव प्राणानां निःश्रेयसादानमिति

He said: 'I am the breath, the self of wisdom. Worship me as life and immortality.' Life is breath; breath is life; breath alone is immortality. As long as breath dwells in this body, so long is life. Through breath alone, one attains immortality in that world. Through wisdom, one becomes steadfast in truth. Whoever worships me as life and immortality attains all life in this world, attains immortality and permanence in the heavenly world. Some say, 'The breaths go separately.' But no one can teach all names at once with speech, all forms with sight, all sounds with hearing, all thoughts with mind. The breaths are indeed united; each reveals all these. Speech speaks, and all breaths echo it. Sight sees, and all breaths see with it. Hearing hears, and all breaths hear with it. Mind contemplates, and all breaths contemplate with it. Breath breathes, and all breaths breathe with it. Thus, it is so,' said Indra. 'Thus is the attainment of the highest by the breaths.'

जीवति वागपेतो मूकान्हि पश्यामो जीवति चक्षुरपेतोऽन्धान्हि पश्यामो जीवति श्रोत्रापेतो बधिरान्हि पश्यामो जीवति मनोपेतो बालान्हि पश्यामो जीवति बाहुच्छिन्नो जीवत्यूरुच्छिन्न इति । एवं हि पश्याम इति । अथ खलु प्राण एव प्रज्ञात्मेदं शरीरं परिगृह्योतथापयति । तस्मादेतदेवोऽथमुपासीत । यो वै प्राणः सा प्रज्ञा या वा प्रज्ञा स प्राणः । सह ह्येतावस्मिञ्छरीरे वसतः सहोत्क्रामतस्तस्यैषैव दृष्टिः । एतद्विज्ञानम् । यत्रैतत्पुरुषः सुप्तः स्वप्नं न कञ्चन पश्यत्यथास्मिन्प्राण एवैकधा भवति । तदैनं वाक्सर्वैर्नामभिः सहाप्येति चक्षुः सर्वै रूपैः सहाप्येति श्रोत्रं सर्वैः शब्दैः सहाप्येति मनः सर्वैर्ध्यातैः सहाप्येति । स यदा प्रतिबुध्यते यथाग्नेर्ज्वलतो सर्वा दिशॊ विस्फुलिङ्गा विप्रतिष्ठेरन्नेवमेवैतस्मादात्मनः प्राणा यथायतनं विप्रतिष्ठन्ते प्राणेभ्यो देवा देवेभ्यो लोकाः । तस्यैषैव सिद्धिरेतद्विज्ञानम् । यत्रैतत्पुरुष आर्तो मरिष्यन्नाबल्यं न्येत्य मोहं नैति तदाहुः । उदक्रमीच्चित्तम् । न शृणोति न पश्यति वाचा वदति न ध्यायत्यथास्मिन्प्राण एवैकधा भवति तदैनं वाक्सर्वैर्नामभिः सहाप्येति चक्षुः सर्वै रूपैः सहाप्येति श्रोत्रं सर्वैः शब्दैः सहाप्येति मनः सर्वैर्ध्यातैः सहाप्येति स यदा प्रतिबुध्यते यथाग्नेर्ज्वलतो विस्फुलिङ्गा विप्रतिष्ठेरन्नेवमेवैतस्मादात्मनः प्राणा यथायतनं विप्रतिष्ठन्ते प्राणेभ्यो देवा देवेभ्यो लोकाः

स यदास्माच्छरीरादुत्क्रामति सहैवैतैः सर्वैरुत्क्रामति वागस्मात्सर्वाणि नामान्यभिविसृजते सृजते । वाचा सर्वाणि नामान्याप्नोति प्राणोऽस्मात्सर्वान्गन्धानभिविसृजते प्राणेन सर्वान्गन्धानाप्नोति चक्षुरस्मात्सर्वाणि रूपाण्यभिविसृजते चक्षुषा सर्वाणि रूपाण्याप्नोति श्रोत्रमस्मात्सर्वाञ्च्छब्दानभिविसृजते श्रोत्रेण सर्वाञ्च्छब्दानाप्नोति मनोऽस्मात्सर्वाणि ध्यातान्यभिविसृजते मनसा सर्वाणि ध्यातान्याप्नोति सैषा प्राणे सर्वाप्तिः । यो वै प्राणः सा प्रज्ञा या वा प्रज्ञा स प्राणः स ह ह्येतावस्मिञ्च्छरीरे वसतः सहोत्क्रामतः । अथ खलु यथाऽस्यै प्रज्ञायै सर्वाणि भूतान्येकं भवन्ति तद्व्याख्यास्यामः

When he departs from this body, he departs together with all these. With speech, he sends forth all names; by speech, he attains all names. With breath, he sends forth all scents; by breath, he attains all scents. With sight, he sends forth all forms; by sight, he attains all forms. With hearing, he sends forth all sounds; by hearing, he attains all sounds. With mind, he sends forth all thoughts; by mind, he attains all thoughts. Thus, in breath is the attainment of all. Breath is wisdom, wisdom is breath. Together they dwell in this body, together they depart. Now, as all beings become one in wisdom, let us explain that.

वागेवास्या एकमङ्गमुदूढं तस्यै नाम परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा । घ्राणमेवास्या एकमङ्गमुदूढं तस्य गन्धः परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा चक्षुरेवास्या एकमङ्गमुदूढं तस्य रूपं परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा श्रोत्रमेवास्या एकमङ्गमुदूढं तस्य शब्दः परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा जिह्वैवास्या एकमङ्गमुदूढं तस्यान्नरसः परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा हस्तावेवास्या एकमङ्गमुदूढं तयोः कर्म परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा शरीरमेवास्या एकमङ्गमुदूढं तस्य सुखदुःखे परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा उपस्थ एवास्या एकमङ्गमुदूढं तस्यानन्दो रतिः प्रजातिः परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा पादावेवास्या एकमङ्गमुदूढं तयोरित्या परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा प्रज्ञैवास्या एकमङ्गमुदूढं तस्यै धियो विज्ञातव्यं कामाः परस्तात्प्रतिविहिता भूतमात्रा

Speech is the single limb of wisdom; its name is the elemental principle established beyond. The nose is the single limb of wisdom; its scent is the elemental principle established beyond. The eye is the single limb of wisdom; its form is the elemental principle established beyond. The ear is the single limb of wisdom; its sound is the elemental principle established beyond. The tongue is the single limb of wisdom; its essence of food is the elemental principle established beyond. The hands are the single limb of wisdom; their action is the elemental principle established beyond. The body is the single limb of wisdom; its pleasure and pain are the elemental principle established beyond. The sexual organ is the single limb of wisdom; its bliss, delight, and offspring are the elemental principle established beyond. The feet are the single limb of wisdom; their movement is the elemental principle established beyond. Wisdom itself is the single limb; its intelligence, discernment, and desires are the elemental principle established beyond.

प्रज्ञया वाचं समारुह्य वाचा सर्वाणि सामान्याप्नोति । प्रज्ञया प्राणं समारुह्य प्राणेन सर्वान्गन्धानाप्नोति प्रज्ञया चक्षुः समारुह्य चक्षुषा सर्वाणि रूपाण्याप्नोति प्रज्ञया श्रोत्रं समारुह्य श्रोत्रेण सर्वाञ्च्छब्दानाप्नोति प्रज्ञया जिह्वां समारुह्य जिह्वया सर्वानन्नरसानाप्नोति प्रज्ञया हस्तौ समारुह्य हस्ताभ्यां सर्वाणि कर्माण्याप्नोति प्रज्ञया शरीरं समारुह्य शरीरेण सुखदुःखे आप्नोति प्रज्ञयोपस्थं समारुह्योपस्थेनानन्दं रतिं प्रज्ञामाप्नोति प्रज्ञया पादौ समारुह्य पादाभ्यां सर्वा इत्या आप्नोति प्रज्ञयैव धियं समारुह्य प्रज्ञयैव धियो विज्ञातव्यं कामानाप्नोति

By wisdom, one ascends speech; through speech, one attains all names. By wisdom, one ascends breath; through breath, one attains all scents. By wisdom, one ascends sight; through sight, one attains all forms. By wisdom, one ascends hearing; through hearing, one attains all sounds. By wisdom, one ascends the tongue; through the tongue, one attains all essences of food. By wisdom, one ascends the hands; through the hands, one attains all actions. By wisdom, one ascends the body; through the body, one attains pleasure and pain. By wisdom, one ascends the sexual organ; through it, one attains bliss, delight, and offspring. By wisdom, one ascends the feet; through the feet, one attains all movement. By wisdom alone, one ascends intelligence; by wisdom alone, one attains intelligence, discernment, and desires.

न हि प्रज्ञापेता वाङ्नाम किञ्चन प्रज्ञपयेदन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह । नाहमेतन्नाम प्राज्ञासिषमिति । न हि प्रज्ञापेतः प्राणो गन्धं कञ्चन प्रज्ञपयेदन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह नाहमेतं गन्धं प्राज्ञासिषमिति । न हि प्रज्ञापेतं चक्षू रूपं किञ्चन प्रज्ञपयेदन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह । नाहमेतद्रूपं प्राज्ञासिषमिति न प्रज्ञापेतं श्रोत्रं शब्दं कञ्चन प्रज्ञपयेदन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह । नाहमेतं शब्दं प्राज्ञासिषमिति न हि प्रज्ञापेता जिह्वान्नरसं कञ्चन प्रज्ञपयेदन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह । नाहमेतमन्नरसं प्राज्ञासिषमिति न प्रज्ञापेतौ हतौ कर्म किञ्चन प्रज्ञपयेतामन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह नाहमेतत्कर्म प्राज्ञासिषमिति न हि प्रज्ञापेतं शरीरं सुखदुःखं किञ्चन प्रज्ञपयेदन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह नाहमेतत्सुखदुःखं प्राज्ञासिषमिति न हि प्रज्ञापेत उपस्थ आनन्दं रतिं प्रजातिं काञ्चन प्रज्ञपयेदन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह । नाहमेतमानन्दं न रतिं प्रजातिं प्राज्ञासिषमिति न हि प्रज्ञापेतौ पादावित्यां काञ्चन प्रज्ञापयेतामन्यत्र मे मनोऽभूदित्याह । नाहमेतामित्यां प्राज्ञसिषमिति न हि प्रज्ञापेता धीः काचन सिद्ध्येन्न प्रज्ञातव्यं प्रज्ञायेत्

न वाचं विजिज्ञासीत वक्तारं विद्यान्न गन्धं विजिज्ञासीत घ्रातारं विद्यान्न रूपं विजिज्ञासीत रूपविद्यं विद्यान्न शब्दं विजिज्ञासीत श्रोतारं विद्यान्नान्नरसं विजिज्ञासीतान्नरसविज्ञातारं विद्यान्न कर्म विजिज्ञासीत कर्तारं विद्यान्न सुखदुःखे विजिज्ञासीत सुखदुःखयोर्विज्ञातारं विद्यान्नानन्दं न रतिं न प्रजातिं विजिज्ञासीतानन्दस्य रतेः प्रजातेर्विज्ञातारं विद्यान्नेत्यां विजिज्ञासीतैतारं विद्यात् । न मनो विजिज्ञासीत मन्तारं विद्यात् । ता वा एता दशैव भूतमात्रा अधिप्रज्ञं दश प्रज्ञामात्रा अधिभूतं यद्धि भूतमात्रा न स्युर्न प्रज्ञामात्राः स्युर्यद्वा प्रज्ञामात्रा न स्युर्न भूतमात्राः स्युः

One should not seek to know speech, but should know the speaker; one should not seek to know scent, but should know the smeller; one should not seek to know form, but should know the seer; one should not seek to know sound, but should know the hearer; one should not seek to know the essence of food, but should know the knower of the essence; one should not seek to know action, but should know the doer; one should not seek to know pleasure and pain, but should know the knower of pleasure and pain; one should not seek to know bliss, delight, or offspring, but should know the knower of bliss, delight, and offspring; one should not seek to know movement, but should know the knower of movement; one should not seek to know mind, but should know the thinker. These ten elemental principles are governed by wisdom; the ten wisdom principles are governed by the elements. If the elemental principles did not exist, the wisdom principles would not exist; if the wisdom principles did not exist, the elemental principles would not exist.

न ह्यन्यतरतो रूपं किञ्चन सिद्ध्येन्नो एतन्नाना तद्यथा रथस्यारेषु नेमिरर्पिता नाभावरा अर्पिता एवमेवैता भूतमात्राः प्रज्ञामात्रास्वर्पिताः प्रज्ञामात्राः प्राणेऽर्पिताः स एष प्राण एव प्रज्ञात्मानन्दोऽजरोऽमृतः । न साधुना कर्मणा भूयान्नो एवासाधुना कनीयान् । एष ह्येवैनं साधुकर्म कारयति तं यमेभ्यो लोकेभ्यो उन्निनीषत एष उ एवैनमसाधु कर्म कारयति तं यमधो निनीषते । एष लोकपाल एष लोकाधिपतिरेष सर्वेश्वरः स म आत्मेति विद्यात्स म आत्मेति विद्यात्

No form arises from either alone; this is not different. Just as the rim of a wheel is fixed on the spokes, and the hub is fixed on the rim, so the elemental principles are fixed on the wisdom principles, and the wisdom principles are fixed on breath. This breath is the self of wisdom, blissful, ageless, immortal. By good deeds, one does not become greater; by evil deeds, one does not become lesser. This alone causes one to perform good deeds and leads him upward from these worlds; this alone causes one to perform evil deeds and leads him downward. This is the guardian of the worlds, the lord of the worlds, the ruler of all. Let one know: 'This is my self.' Let one know: 'This is my self.'

अथ गार्ग्यो ह वै बालाकिरनूचानः संस्पृष्ट आस सोऽयमुशिनरेषु संवसन्मत्स्येषु कुरुपञ्चालेषु काशीविदेहेष्विति सहाजातशत्रुं काश्यमेत्योवाच । ब्रह्म ते ब्रवाणीति तं होवाच अजातशत्रुः । सहस्रं दद्मस्त इत्येतस्यां वाचि जनको जनक इति वा उ जना धावन्तीति

Then Gārgya, son of Bālākira, a student, was touched. He lived among the Uśinaras, among the Matsyas, among the Kurus and Pañcālas, among the Kāśis and Videhas. He went to Ajātaśatru, king of Kāśi, and said: 'I will teach you Brahman.' Ajātaśatru replied: 'I give you a thousand.' In this speech, Janaka is called Janaka, and people run after him.

स होवाच बालाकिर्य एवैष आदित्ये पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठाः । बृहत्पाण्डरवासा अतिष्ठाः सर्वेषां भूतानां मूर्धेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्तेऽतिष्ठाः सर्वेषां भूतानां मूर्धा भवति

He said: 'Bālākirya, this is the person in the sun; I worship him.' Ajātaśatru replied: 'Do not worship him in this way. He stands with a bright white garment on the heads of all beings. I worship him thus. Whoever worships him thus stands as the head of all beings.'

स होवाचा बालाकिर्य एवैष चन्द्रमसि पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठाः सोमो राजान्नस्यात्मेति वा अहमेतमुपास इति स यो मेवमुपास्तेऽन्नस्यात्मा भवति

He said: 'Bālākirya, this is the person in the moon; I worship him.' Ajātaśatru replied: 'Do not worship him in this way. Soma is the king, the self of food. I worship him thus. Whoever worships him thus becomes the self of food.'

स होवाच बालाकिर्य एवैष विद्युति पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठास्तेजस आत्मेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते तेजस आत्मा भवति

He said: 'Bālākirya, this is the person in lightning; I worship him.' Ajātaśatru replied: 'Do not worship him in this way. He is the self of radiance. I worship him thus. Whoever worships him thus becomes the self of radiance.'

स होवाच बालाकिर्य एवैष स्तनयित्नौ पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठाः शब्दस्यात्मेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते शब्दस्यात्मा भवति

He said: 'Bālākirya, this is the person in thunder; I worship him.' Ajātaśatru replied: 'Do not worship him in this way. He is the self of sound. I worship him thus. Whoever worships him thus becomes the self of sound.'

स होवाच बालाकिर्य एवैष आकाशे पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठाः पूर्णमप्रवर्ति ब्रह्मेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते पूर्यते प्रजया पशुभिर्नो एव स्वयं नास्य प्रजा पुरा कालात्प्रवर्तते

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the sky; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is not the fullness, he does not proceed as Brahman. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way becomes filled with offspring and cattle, but he himself does not have progeny before the proper time.

स होवाच बालाकिर्य एवैष वायौ पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठा इन्द्रो वैकुण्ठोऽपराजिता सेनेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते । जिष्णुर्ह वापराजिष्णुरन्यतस्यजायी भवति

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the wind; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is Indra, Vaikuṇṭha, the unconquered general. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way becomes victorious and unconquered, he surpasses others.

स होवाच बालाकिर्य एवैषोऽग्नौ पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठा विषासहिरिति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते विषासहिर्वान्वेष भवति

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the fire; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is Viṣāsahi. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way becomes endowed with the power to overcome poison.

स होवाच बालाकिर्य एवैषोऽप्सु पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठा नाम्न्यस्यात्मेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते नाम्न्यस्यात्मा भवतीत्यधिदैवतमथाध्यात्मम्

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the waters; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is the self of names. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way becomes the self of names. Thus is the teaching concerning the deities; now concerning the self.

स होवाच बालाकिर्य एवैष आदर्शे पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठाः प्रतिरूप इति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते प्रतिरूपो हैवास्य प्रजायामाजायते नाप्रतिरूपः

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the mirror; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is the counterpart. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way, a counterpart is indeed born to him in his offspring, not one who is not a counterpart.

स होवाच बालाकिर्य एवैष प्रतिश्रुत्कायां पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठा द्वितीयोऽनपग इति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते विन्दते द्वितीयाद्द्वितीयवान्भवति

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the echo; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is the second, the inseparable. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way attains the second, and becomes possessed of a second.

स होवाच बालाकिर्य एवैष शब्दः पुरुषमन्वेति तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठा असुरिति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते नो एव स्वयं नास्य प्रजा पुरा कालात्संमोहमेति

He said: 'O Bālākī, this indeed is the sound that follows the person; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is the Asura. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way, he himself does not have progeny before the proper time, but comes to confusion.

स होवाच बालाकिर्य एवैष च्छायापुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठा मृत्युरिति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते नो एव स्वयं नास्य प्रजा पुरा कालात्प्रमीयते

He said: 'O Bālākī, this indeed is the shadow-person; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is death. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way, he himself does not have progeny before the proper time, but perishes.

स होवाच बालाकिर्य एवैष शारीरः पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठाः प्रजापतिरिति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते प्रजायते प्रजया पशुभिः

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the body; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is Prajāpati. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way is born with offspring and cattle.

स होवाच बालाकिर्य एवैष प्राज्ञ आत्मा येनैतत्पुरुषः सुप्तः स्वप्नमाचरति तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठा यमो राजेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्ते सर्वं हास्मा इदं श्रैष्ठ्याय गम्यते

He said: 'O Bālākī, this indeed is the intelligent self by which this person, when asleep, experiences dreams; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is Yama, he is the king. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way, all this indeed is attained for his excellence.

स होवाच बालाकिर्य एवैष दक्षिणेऽक्षन्पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठा नाम्न आत्माऽग्नेरात्मा ज्योतिष आत्मेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्त एतेषां सर्वेषामात्मा भवति

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the right eye; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is the self of name, the self of fire, the self of light. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way becomes the self of all these.

स होवाच बालाकिर्य एवैष सव्येऽक्षन्पुरुषस्तमेवाहमुपास इति तं होवाचाजातशत्रुर्मा मैतस्मिन्समवादयिष्ठाः सत्यस्यात्मा विद्युत आत्मा तेजस आत्मेति वा अहमेतमुपास इति स यो हैतमेवमुपास्त एतेषां सर्वेषामात्मा भवतीति

He said: 'O Bālākī, this indeed is the person in the left eye; him alone I meditate upon.' Ajātaśatru said to him: 'Do not meditate upon this as the ultimate; he is the self of truth, the self of lightning, the self of brilliance. But I meditate upon him thus.' Whoever meditates upon him in this way becomes the self of all these.

तत उ ह बालाकिस्तूष्णीमास तं होवाचाजातशत्रुरेतावन्नु बालाका३इ इत्येतावद्धीति होवाच बालाकिस्तं होवाचाजातशत्रुर्मृषा वै किल मा समवादयिष्ठा ब्रह्म ते ब्रवाणीति । स होवाच यो वै बालाक एतेषां पुरुषाणां कर्ता यस्य वैतत्कर्म स वै वेदितव्य इति तत उ ह बालाकिः समित्पाणिः प्रतिचक्रामोपायानीति तं होवाचजातशत्रुः प्रतिलोमरूपमेव स्याद्यत्क्षत्रियो ब्राह्मणमुपनयेत् । एहि व्येव त्वा ज्ञपयिष्यामीति तं ह पाणावभिपद्य प्रवव्राज तौ ह सुप्तं पुरुषमीयतुस्तं हाजातशत्रुरामन्त्रयांचक्रे । बृहत्पाण्डरवासः सोमराजन्निति । स उ ह तूष्णीमेव शिश्ये । तत उ हैनं यष्ट्याविचिक्षेप स तत एव समुत्तस्थौ तं होवाचाजातशत्रुः । क्वैष एतद्वालोके पुरुषोऽशयिष्ट क्वैतदभूत्कुत एतदागा३दिति । तत उ ह बालाकिर्न विजज्ञौ

Then Bālākī fell silent. Ajātaśatru said to him: 'Is this all, O Bālākī?' 'This is all,' he replied. Ajātaśatru said: 'In vain have you meditated; I will tell you about Brahman.' He said: 'Whoever is the maker of these persons, whose work this is, he indeed is to be known.' Then Bālākī, with fuel in hand, approached him for instruction. Ajātaśatru said: 'It would be a reversal if a Kṣatriya were to instruct a Brāhmaṇa. Come, I will teach you.' He took his hand and set out. They approached a man who was asleep. Ajātaśatru called to him: 'O king Soma, clothed in white!' But he remained silent, lying there. Then he struck him with a stick, and he immediately rose. Ajātaśatru asked: 'Where was this person who was in this body? Where did he go, from where did he return?' Bālākī did not know.

तं होवाचाजातशत्रुर्यत्रैष एतद्बालाके पुरुषोऽशयिष्ट यत्रैतदभूद्यत एतदागाद्धिता नाम हृदयस्य नाड्यो हृदयात्पुरीततमभिप्रतन्वन्ति तद्यथा सहस्रधा केशो विपाटितस्तावदण्व्यः पिङ्गलस्याणिम्ना तिष्ठन्ति । शुक्लस्य कृष्णस्य पीतस्य लोहितस्येति तासु तदा भवति । यदा सुप्तः स्वप्नं न कञ्चन पश्यत्यस्मिन्प्राण एवैकधा भवति तथैनं वाक्सर्वैर्नामभिः सहाप्येति चक्षुः सर्वै रूपैः सहाप्येति श्रोत्रं सर्वैः शब्दैः सहाप्येति मनः सर्वैर्ध्यातैः सहाप्येति स यदा प्रतिबुध्यते यथाग्नेर्ज्वलतो सर्वा दिशो विस्फुलिङ्गा विप्रतिष्ठेरन्नेवमेवैतस्मादात्मनः प्राणा यथायतनं विप्रतिष्ठन्ते प्राणेभ्यो देवा देवेभ्यो लोकास्तद्यथा क्षुरः क्षुरध्यानेऽवहितः स्याद्विश्वंभरो वा विश्वंभरकुलाय एवमेवैष प्राज्ञ आत्मेदं शरीरमात्मानमनुप्रविष्ट आ लोमभ्य आ नखेभ्यः

Ajātaśatru said to him: 'Where this person was lying, where he was, from where he returned—there are the arteries of the heart, called hitā, which extend from the heart to the periphery. Just as a thousandfold hair is split, so are the arteries, standing as fine as a hair of a tawny ram. They are white, black, yellow, red; in them he dwells. When one is asleep and does not see any dream, then he becomes one with the vital breath alone. Then speech, with all names, enters into him; the eye, with all forms, enters into him; the ear, with all sounds, enters into him; the mind, with all thoughts, enters into him. When he awakens, just as from a blazing fire sparks fly in all directions, so from this self the vital breaths go forth to their respective places. From the vital breaths, the gods; from the gods, the worlds. Just as a razor placed in its case or a spider in its web, so this intelligent self has entered this body, from the hairs to the nails.