கடோபநிஷத்

யோநிமந்யே ப்ரபத்யந்தே ஶரீரத்வாய தேஹிநஃ । ஸ்தாணுமந்யேऽநுஸம்யந்தி யதாகர்ம யதாஶ்ருதம்

சில உயிர்கள் உடலைப் பெற கருவில் பிறக்கின்றன; மற்றவர்கள் தங்கள் செயல்கள் மற்றும் அறிவின்படி நிலையான உருவங்களில் தோன்றுகிறார்கள்.

ய ஏஷ ஸுப்தேஷு ஜாகர்தி காமம் காமம் புருஷோ நிர்மிமாணஃ । ததேவ ஶுக்ரம் தத்ப்ரஹ்ம ததேவாம்ரு'தமுச்யதே । தஸ்மிँல்லோகாஃ ஶ்ரிதாஃ ஸர்வே தது நாத்யேதி கஶ்சந । ஏதத்வை தத்

எல்லோரும் தூங்கும் போது, ஆசை ஆசையாக உருவாக்கி விழித்திருப்பவன், அவனே தூயவன், அவனே பரமம், அவனே மரணமில்லாதவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான். எல்லா உலகங்களும் அவனில் தங்கியுள்ளன; அவனைத் தாண்டி யாரும் செல்ல முடியாது. இதுவே அது.

அக்நிர்யதைகோ புவநம் ப்ரவிஷ்டோ ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பபூவ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பஹிஶ்ச

ஒரே நெருப்பு உலகில் புகுந்து ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தனக்கு ஏற்றபடி தோன்றும் போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உள்ளிலும் புறத்திலும் ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தோன்றுகிறான்.

வாயுர்யதைகோ புவநம் ப்ரவிஷ்டோ ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பபூவ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பஹிஶ்ச

ஒரே காற்று உலகில் புகுந்து ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தனக்கு ஏற்றபடி தோன்றும் போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உள்ளிலும் புறத்திலும் ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தோன்றுகிறான்.

ஸூர்யோ யதா ஸர்வலோகஸ்ய சக்ஷுஃ ந லிப்யதே சாக்ஷுஷைர்பாஹ்யதோஷைஃ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ந லிப்யதே லோகதுஃகேந பாஹ்யஃ

எல்லா உலகங்களுக்கும் கண் போல இருக்கும் சூரியன், வெளியில் காணப்படும் குறைகளால் பாதிக்கப்படாதது போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உலகத்தின் துக்கங்கள் அவனைத் தொடாது, அவன் அதற்கும் புறம்பானவன்.

ஏகோ வஶீ ஸர்வபூதாந்தராத்மா ஏகம் ரூபம் பஹுதா யஃ கரோதி । தமாத்மஸ்தம் யேऽநுபஶ்யந்தி தீராஃ தேஷாம் ஸுகம் ஶாஶ்வதம் நேதரேஷாம்

ஒரேவன் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மா, ஒரே உருவத்தை பலவாக மாற்றுகிறான். அவனைத் தம் உள்ளத்தில் காணும் ஞானிகள், அவர்களுக்கு நிலையான ஆனந்தம் உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

நித்யோऽநித்யாநாம் சேதநஶ்சேதநாநாம் ஏகோ பஹூநாம் யோ விததாதி காமாந் । தமாத்மஸ்தம் யேऽநுபஶ்யந்தி தீராஃ தேஷாம் ஶாந்திஃ ஶாஶ்வதீ நேதரேஷாம்

நிலையானவன், நிலையற்றவற்றுள்; அறிவுள்ளவன், அறிவுள்ளவர்களுள்; ஒரேவன் பலருக்குத் தேவைகளை வழங்குகிறான். அவனைத் தம் உள்ளத்தில் காணும் ஞானிகள், அவர்களுக்கு நிலையான அமைதி உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

ததேததிதி மந்யந்தேऽநிர்தேஶ்யம் பரமம் ஸுகம் । கதம் நு தத்விஜாநீயாம் கிமு பாதி விபாதி வா

அது இதுவே என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்; அதை விவரிக்க முடியாத பரமானந்தம் என்று. அதை நான் எப்படி அறியலாம்? அது பிரகாசிக்கிறதா, இல்லையா?

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகம் நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோऽயமக்நிஃ । தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதம் விபாதி

அங்கே சூரியனும், சந்திரனும், நட்சத்திரங்களும் ஒளிவிடுவதில்லை; இவை ஒளிவிடாதபோது, இந்த நெருப்புக்கு எங்கே சக்தி? அது ஒளிவிடும் போது எல்லாம் ஒளிவிடுகின்றன; அதன் ஒளியால் இவை அனைத்தும் பிரகாசிக்கின்றன.

ஊர்த்வமூலோऽவாக்ஶாக ஏஷோऽஶ்வத்தஃ ஸநாதநஃ । ததேவ ஶுக்ரம் தத்ப்ரஹ்ம ததேவாம்ரு'தமுச்யதே । தஸ்மிँல்லோகாஃ ஶ்ரிதாஃ ஸர்வே தது நாத்யேதி கஶ்சந । ஏதத்வை தத்

மேல் வேர், கீழ் கிளைகள் கொண்ட இந்த நித்திய அஸ்வத்த மரம், அவனே தூயவன், அவனே பரமம், அவனே மரணமில்லாதவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான். எல்லா உலகங்களும் அவனில் தங்கியுள்ளன; அவனைத் தாண்டி யாரும் செல்ல முடியாது. இதுவே அது.

யதிதம் கிம் ச ஜகத் ஸர்வம் ப்ராண ஏஜதி நிஃஸ்ரு'தம் । மஹத்பயம் வஜ்ரமுத்யதம் ய ஏதத்விதுரம்ரு'தாஸ்தே பவந்தி

இந்த உலகில் உள்ள அனைத்தும், உயிரின் இயக்கத்தால் நடக்கிறது; அது ஒரு பெரிய பயம், எழுந்த இடியாய் உள்ளது. இதை அறிந்தவர்கள் மரணமில்லாதவர்களாகிறார்கள்.

பயாதஸ்யாக்நிஸ்தபதி பயாத்தபதி ஸூர்யஃ । பயாதிந்த்ரஶ்ச வாயுஶ்ச ம்ரு'த்யுர்தாவதி பஞ்சமஃ

அவனைப் பயந்து நெருப்பு எரிகிறது; அவனைப் பயந்து சூரியன் பிரகாசிக்கிறது; அவனைப் பயந்து இந்திரனும், காற்றும், ஐந்தாவதாக மரணமும் தங்கள் பணி செய்கின்றன.

இஹ சேதஶகத்போத்தும் ப்ராக்ஷரீரஸ்ய விஸ்ரஸஃ । ததஃ ஸர்கேஷு லோகேஷு ஶரீரத்வாய கல்பதே

இந்த உடல் உயிரோடு இருக்கும்போது அவனை அறிய முடியாவிட்டால், பிறப்புகளிலும் உலகங்களிலும் மீண்டும் உடலை எடுக்கும் நிலை ஏற்படும்.

யதாऽऽதர்ஶே ததாऽऽத்மநி யதா ஸ்வப்நே ததா பித்ரு'லோகே । யதாऽப்ஸு பரீவ தத்ரு'ஶே ததா கந்தர்வலோகே சாயாதபயோரிவ ப்ரஹ்மலோகே

கண்ணாடியில் தெரியும் போல ஆத்மாவில், கனவில் தெரியும் போல பித்ருலோகத்தில், நீரில் தெரியும் போல கந்தர்வலோகத்தில், நிழலும் வெயிலும் போல பிரம்மலோகத்தில் தெரிகிறது.

இந்த்ரியாணாம் ப்ரு'தக்பாவமுதயாஸ்தமயௌ ச யத் । ப்ரு'தகுத்பத்யமாநாநாம் மத்வா தீரோ ந ஶோசதி

இந்திரியங்கள் தனித்த தன்மை, அவற்றின் தோற்றம், மறைவு, தனித்துவம் ஆகியவற்றை அறிந்த ஞானி துக்கப்படமாட்டான்.

இந்த்ரியேப்யஃ பரம் மநோ மநஸஃ ஸத்த்வமுத்தமம் । ஸத்த்வாததி மஹாநாத்மா மஹதோऽவ்யக்தமுத்தமம்

இந்திரியங்களை விட மனம் உயர்ந்தது; மனதை விட புத்தி உயர்ந்தது; புத்தியை விட மகான் உயர்ந்தவன்; மகானை விட அவ்யக்தம் மேலானது.

அவ்யக்தாத்து பரஃ புருஷோ வ்யாபகோऽலிங்க ஏவ ச । யம் ஜ்ஞாத்வா முச்யதே ஜந்துரம்ரு'தத்வம் ச கச்சதி

அவ்யக்தத்தைத் தாண்டி பரமபுருஷன் இருக்கிறார்; அவர் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவர், எந்த அடையாளமும் இல்லாதவர். அவரை அறிந்த உயிர் பிணையிலிருந்து விடுபட்டு மரணமில்லாத நிலையை அடைகிறது.

ந ஸம்த்ரு'ஶே திஷ்டதி ரூபமஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஶ்யதி கஶ்சநைநம் । ஹ்ரு'தா மநீஷா மநஸாऽபிக்ல்ரு'ப்தோ ய ஏதத்விதுரம்ரு'தாஸ்தே பவந்தி

அவனுடைய உருவம் கண்களுக்கு தெரியாது; யாராலும் கண்களால் பார்க்க முடியாது. இதை மனம், உள்ளம், எண்ணம் மூலமாகவே அறிய முடியும். இதை உணர்ந்தவர்கள் மரணமற்ற நிலையை அடைகிறார்கள்.

யதா பஞ்சாவதிஷ்டந்தே ஜ்ஞாநாநி மநஸா ஸஹ । புத்திஶ்ச ந விசேஷ்டதே தாமாஹுஃ பரமாம் கதிம்

ஐந்து அறிவுப்புலன்களும் மனத்துடன் அமைதியாகி, புத்தி அசையாமல் இருக்கும் போது, அதையே உயர்ந்த நிலை என்று சொல்கிறார்கள்.

தாம் யோகமிதி மந்யந்தே ஸ்திராமிந்த்ரியதாரணாம் । அப்ரமத்தஸ்ததா பவதி யோகோ ஹி ப்ரபவாப்யயௌ

இந்த புலன்களை உறுதியாக கட்டுப்படுத்துவதை யோகம் என்று கருதுகிறார்கள். அப்போது மனம் எச்சரிக்கையாக இருக்கும்; ஏனெனில் யோகம் தான் ஆரம்பமும் முடிவும் ஆகும்.

நைவ வாசா ந மநஸா ப்ராப்தும் ஶக்யோ ந சக்ஷுஷா । அஸ்தீதி ப்ருவதோऽந்யத்ர கதம் ததுபலப்யதே

அவனை வார்த்தையாலும், மனதாலும், கண்களாலும் அடைய முடியாது. 'அவன் இருக்கிறான்' என்று உணர்பவரைத் தவிர, வேறு யாரால் அவனை அடைய முடியும்?

அஸ்தீத்யேவோபலப்தவ்யஸ்தத்த்வபாவேந சோபயோஃ । அஸ்தீத்யேவோபலப்தஸ்ய தத்த்வபாவஃ ப்ரஸீததி

அவன் இருபுறமும் உண்மையாக இருக்கிறான் என்று உணர வேண்டும். அவனை 'இருக்கிறான்' என்று உணர்ந்தவருக்கு அவன் உண்மைத் தன்மை தெளிவாகும்.

யதா ஸர்வே ப்ரமுச்யந்தே காமா யேऽஸ்ய ஹ்ரு'தி ஶ்ரிதாஃ । அத மர்த்யோऽம்ரு'தோ பவத்யத்ர ப்ரஹ்ம ஸமஶ்நுதே

இதயத்தில் உறைந்துள்ள எல்லா ஆசைகளும் நீங்கும் போது, மனிதன் மரணமற்றவனாகி, இங்கேயே பரம்பொருளை அடைகிறான்.

யதா ஸர்வே ப்ரபித்யந்தே ஹ்ரு'தயஸ்யேஹ க்ரந்தயஃ । அத மர்த்யோऽம்ரு'தோ பவத்யேதாவத்த்யநுஶாஸநம்

இதயத்தில் உள்ள எல்லா கட்டுகளும் இங்கே உடையும் போது, மனிதன் மரணமற்றவனாகிறான்—இதுவே உபதேசம்.

ஶதம் சைகா ச ஹ்ரு'தயஸ்ய நாட்ய- ஸ்தாஸாம் மூர்தாநமபிநிஃஸ்ரு'தைகா । தயோர்த்வமாயந்நம்ரு'தத்வமேதி விஷ்வங்ஙந்யா உத்க்ரமணே பவந்தி

இதயத்தில் நூற்று ஒன்று நரம்புகள் உள்ளன; அவற்றில் ஒன்று மேலே தலைக்கு செல்கிறது. அதில் ஊடாகச் செல்லும் போது மரணமற்ற நிலையை அடைகிறான்; மற்றவை பல திசைகளில் பிரிந்து போகின்றன.

அங்குஷ்டமாத்ரஃ புருஷோऽந்தராத்மா ஸதா ஜநாநாம் ஹ்ரு'தயே ஸம்நிவிஷ்டஃ । தம் ஸ்வாச்சரீராத்ப்ரவ்ரு'ஹேந்முஞ்ஜாதிவேஷீகாம் தைர்யேண । தம் வித்யாச்சுக்ரமம்ரு'தம் தம் வித்யாச்சுக்ரமம்ரு'தமிதி

அங்குல அளவு உள்ள அந்த ஆன்மா எப்போதும் மனிதர்களின் இதயத்தில் இருக்கிறது. அதை தைரியமாக, தண்டில் இருந்து மூஞ்சை எடுப்பதுபோல் உடலிலிருந்து பிரித்து அறிய வேண்டும். அவன் தூயவன், மரணமற்றவன் என்பதை உணர வேண்டும்.

ம்ரு'த்யுப்ரோக்தாம் நசிகேதோऽத லப்த்வா வித்யாமேதாம் யோகவிதிம் ச க்ரு'த்ஸ்நம் । ப்ரஹ்மப்ராப்தோ விரஜோऽபூத்விம்ரு'த்யு- ரந்யோऽப்யேவம் யோ விதத்யாத்மமேவ

மரணன் சொல்லிய இந்த அறிவையும், முழு யோக முறையையும் நசிகேதன் பெற்றபோது, அவன் பரம்பொருளுடன் ஒன்றாகி, குற்றமின்றி, மரணம் இல்லாதவனானான். இதேபோல் தன்னை இவ்வாறு அறிந்த மற்றவரும் அதையே அடைவான்.

ஸஹ நாவவது । ஸஹ நௌ புநக்து । ஸஹ வீர்யம் கரவாவஹை । தேஜஸ்விநாவதீதமஸ்து மா வித்விஷாவஹை

அவன் இருவரையும் காப்பாற்றட்டும்; இருவரையும் வளர்த்திடட்டும்; இருவரும் சேர்ந்து உழைக்கட்டும்; எங்கள் படிப்பு ஒளிமிக்கதாகட்டும்; நாம் ஒருவரையும் வெறுக்காமல் இருக்கட்டும்.