கடோபநிஷத்

அங்குஷ்டமாத்ரஃ புருஷோ மத்ய ஆத்மநி திஷ்டதி । ஈஶாநம் பூதபவ்யஸ்ய ந ததோ விஜுகுப்ஸதே । ஏதத்வை தத்

அங்குல அளவு ஆத்மா நடுவில் உள்ள ஆத்மாவுக்குள் நிற்கிறது; கடந்த காலம் எதிர்காலத்தின் ஆண்டவனாக இருப்பவன் எதற்கும் பயப்படமாட்டான். இதுவே அது.

அங்குஷ்டமாத்ரஃ புருஷோ ஜ்யோதிரிவாதூமகஃ । ஈஶாநோ பூதபவ்யஸ்ய ஸ ஏவாத்ய ஸ உ ஶ்வஃ । ஏதத்வை தத்

அங்குல அளவு ஆத்மா, புகையில்லா தீப்பொறியைப் போல், கடந்த காலம் எதிர்காலத்தின் ஆண்டவன், அவனே இன்று, அவனே நாளையும். இதுவே அது.

யதோதகம் துர்கே வ்ரு'ஷ்டம் பர்வதேஷு விதாவதி । ஏவம் தர்மாந் ப்ரு'தக் பஶ்யம்ஸ்தாநேவாநுவிதாவதி

பாறைகளில் விழும் தண்ணீர் பல திசைகளில் ஓடுவது போல், தர்மங்களை தனித்தனியாகப் பார்த்தவன் அவற்றைத் தொடர்ந்து செல்கிறான்.

யதோதகம் ஶுத்தே ஶுத்தமாஸிக்தம் தாத்ரு'கேவ பவதி । ஏவம் முநேர்விஜாநத ஆத்மா பவதி கௌதம

சுத்தமான நீரில் சுத்தமான நீர் கலந்தால் அது அதுபோலவே ஆகும்; அதுபோல், கவுதமா, ஞானியின் ஆத்மா ஒன்றாகும்.

புரமேகாதஶத்வாரமஜஸ்யாவக்ரசேதஸஃ । அநுஷ்டாய ந ஶோசதி விமுக்தஶ்ச விமுச்யதே । ஏதத்வை தத்

பதினொன்று வாயில்கள் கொண்ட நகரத்தில் பிறப்பில்லாதவன், வஞ்சமான மனதுடன் தங்கி, துக்கமில்லாமல் விடுபட்டு, மீண்டும் விடுபடுகிறான்; இதுவே அது.

ஹँஸஃ ஶுசிஷத்வஸுராந்தரிக்ஷஸத்- ஹோதா வேதிஷததிதிர்துரோணஸத் । ந்ரு'ஷத்வரஸத்ரு'தஸத்வ்யோமஸத் அப்ஜா கோஜா ரு'தஜா அத்ரிஜா ரு'தம் ப்ரு'ஹத்

தூய்மையில் வாழும் அன்னப்பறவை, வஸு நடுவானிலத்தில் வாழ்வவன், வேதியில் ஹோமம் செய்யும், வீட்டில் விருந்தினராக இருப்பவன், மனிதர்களிடையே, நல்லவர்களிடையே, நீதியில், ஆகாயத்தில் வாழ்வவன், நீரில் பிறந்தவன், பசுக்களில் பிறந்தவன், சத்தியத்தில் பிறந்தவன், மலைகளில் பிறந்தவன்—சத்தியமே பெரியது.

ஊர்த்வம் ப்ராணமுந்நயத்யபாநம் ப்ரத்யகஸ்யதி । மத்யே வாமநமாஸீநம் விஶ்வே தேவா உபாஸதே

அவன் உயிரை மேலே தூக்கி, அப்பானை கீழே அனுப்புகிறான்; நடுவில் அமர்ந்துள்ள அந்த சிறியவனை எல்லா தேவர்களும் வழிபடுகிறார்கள்.

அஸ்ய விஸ்ரம்ஸமாநஸ்ய ஶரீரஸ்தஸ்ய தேஹிநஃ । தேஹாத்விமுச்யமாநஸ்ய கிமத்ர பரிஶிஷ்யதே । ஏதத்வை தத்

இந்த உடலில் இருக்கும் உயிர், உடலை விட்டு வெளியேறும்போது, இங்கே எது மீதமிருக்கிறது? இதுவே அது.

ந ப்ராணேந நாபாநேந மர்த்யோ ஜீவதி கஶ்சந । இதரேண து ஜீவந்தி யஸ்மிந்நேதாவுபாஶ்ரிதௌ

உயிரோடு அல்லது அப்பானோடு எந்த மனிதனும் உயிரோடிருக்கவில்லை; இந்த இரண்டும் சார்ந்துள்ள வேறு ஒன்றால் தான் உயிரோடிருக்கிறார்கள்.

ஹந்த த இதம் ப்ரவக்ஷ்யாமி குஹ்யம் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம் । யதா ச மரணம் ப்ராப்ய ஆத்மா பவதி கௌதம

கௌதமா, இப்போது நான் உனக்கு இந்தப் பழமையான, மறைந்துள்ள பரமத்தை விளக்குகிறேன். மரணம் வந்தபின் ஆத்மா எவ்வாறு ஆகிறது என்பதையும் கூறுகிறேன்.

யோநிமந்யே ப்ரபத்யந்தே ஶரீரத்வாய தேஹிநஃ । ஸ்தாணுமந்யேऽநுஸம்யந்தி யதாகர்ம யதாஶ்ருதம்

சில உயிர்கள் உடலைப் பெற கருவில் பிறக்கின்றன; மற்றவர்கள் தங்கள் செயல்கள் மற்றும் அறிவின்படி நிலையான உருவங்களில் தோன்றுகிறார்கள்.

ய ஏஷ ஸுப்தேஷு ஜாகர்தி காமம் காமம் புருஷோ நிர்மிமாணஃ । ததேவ ஶுக்ரம் தத்ப்ரஹ்ம ததேவாம்ரு'தமுச்யதே । தஸ்மிँல்லோகாஃ ஶ்ரிதாஃ ஸர்வே தது நாத்யேதி கஶ்சந । ஏதத்வை தத்

எல்லோரும் தூங்கும் போது, ஆசை ஆசையாக உருவாக்கி விழித்திருப்பவன், அவனே தூயவன், அவனே பரமம், அவனே மரணமில்லாதவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான். எல்லா உலகங்களும் அவனில் தங்கியுள்ளன; அவனைத் தாண்டி யாரும் செல்ல முடியாது. இதுவே அது.

அக்நிர்யதைகோ புவநம் ப்ரவிஷ்டோ ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பபூவ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பஹிஶ்ச

ஒரே நெருப்பு உலகில் புகுந்து ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தனக்கு ஏற்றபடி தோன்றும் போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உள்ளிலும் புறத்திலும் ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தோன்றுகிறான்.

வாயுர்யதைகோ புவநம் ப்ரவிஷ்டோ ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பபூவ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பஹிஶ்ச

ஒரே காற்று உலகில் புகுந்து ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தனக்கு ஏற்றபடி தோன்றும் போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உள்ளிலும் புறத்திலும் ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தோன்றுகிறான்.

ஸூர்யோ யதா ஸர்வலோகஸ்ய சக்ஷுஃ ந லிப்யதே சாக்ஷுஷைர்பாஹ்யதோஷைஃ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ந லிப்யதே லோகதுஃகேந பாஹ்யஃ

எல்லா உலகங்களுக்கும் கண் போல இருக்கும் சூரியன், வெளியில் காணப்படும் குறைகளால் பாதிக்கப்படாதது போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உலகத்தின் துக்கங்கள் அவனைத் தொடாது, அவன் அதற்கும் புறம்பானவன்.

ஏகோ வஶீ ஸர்வபூதாந்தராத்மா ஏகம் ரூபம் பஹுதா யஃ கரோதி । தமாத்மஸ்தம் யேऽநுபஶ்யந்தி தீராஃ தேஷாம் ஸுகம் ஶாஶ்வதம் நேதரேஷாம்

ஒரேவன் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மா, ஒரே உருவத்தை பலவாக மாற்றுகிறான். அவனைத் தம் உள்ளத்தில் காணும் ஞானிகள், அவர்களுக்கு நிலையான ஆனந்தம் உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

நித்யோऽநித்யாநாம் சேதநஶ்சேதநாநாம் ஏகோ பஹூநாம் யோ விததாதி காமாந் । தமாத்மஸ்தம் யேऽநுபஶ்யந்தி தீராஃ தேஷாம் ஶாந்திஃ ஶாஶ்வதீ நேதரேஷாம்

நிலையானவன், நிலையற்றவற்றுள்; அறிவுள்ளவன், அறிவுள்ளவர்களுள்; ஒரேவன் பலருக்குத் தேவைகளை வழங்குகிறான். அவனைத் தம் உள்ளத்தில் காணும் ஞானிகள், அவர்களுக்கு நிலையான அமைதி உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

ததேததிதி மந்யந்தேऽநிர்தேஶ்யம் பரமம் ஸுகம் । கதம் நு தத்விஜாநீயாம் கிமு பாதி விபாதி வா

அது இதுவே என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்; அதை விவரிக்க முடியாத பரமானந்தம் என்று. அதை நான் எப்படி அறியலாம்? அது பிரகாசிக்கிறதா, இல்லையா?

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகம் நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோऽயமக்நிஃ । தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதம் விபாதி

அங்கே சூரியனும், சந்திரனும், நட்சத்திரங்களும் ஒளிவிடுவதில்லை; இவை ஒளிவிடாதபோது, இந்த நெருப்புக்கு எங்கே சக்தி? அது ஒளிவிடும் போது எல்லாம் ஒளிவிடுகின்றன; அதன் ஒளியால் இவை அனைத்தும் பிரகாசிக்கின்றன.

ஊர்த்வமூலோऽவாக்ஶாக ஏஷோऽஶ்வத்தஃ ஸநாதநஃ । ததேவ ஶுக்ரம் தத்ப்ரஹ்ம ததேவாம்ரு'தமுச்யதே । தஸ்மிँல்லோகாஃ ஶ்ரிதாஃ ஸர்வே தது நாத்யேதி கஶ்சந । ஏதத்வை தத்

மேல் வேர், கீழ் கிளைகள் கொண்ட இந்த நித்திய அஸ்வத்த மரம், அவனே தூயவன், அவனே பரமம், அவனே மரணமில்லாதவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான். எல்லா உலகங்களும் அவனில் தங்கியுள்ளன; அவனைத் தாண்டி யாரும் செல்ல முடியாது. இதுவே அது.

யதிதம் கிம் ச ஜகத் ஸர்வம் ப்ராண ஏஜதி நிஃஸ்ரு'தம் । மஹத்பயம் வஜ்ரமுத்யதம் ய ஏதத்விதுரம்ரு'தாஸ்தே பவந்தி

இந்த உலகில் உள்ள அனைத்தும், உயிரின் இயக்கத்தால் நடக்கிறது; அது ஒரு பெரிய பயம், எழுந்த இடியாய் உள்ளது. இதை அறிந்தவர்கள் மரணமில்லாதவர்களாகிறார்கள்.

பயாதஸ்யாக்நிஸ்தபதி பயாத்தபதி ஸூர்யஃ । பயாதிந்த்ரஶ்ச வாயுஶ்ச ம்ரு'த்யுர்தாவதி பஞ்சமஃ

அவனைப் பயந்து நெருப்பு எரிகிறது; அவனைப் பயந்து சூரியன் பிரகாசிக்கிறது; அவனைப் பயந்து இந்திரனும், காற்றும், ஐந்தாவதாக மரணமும் தங்கள் பணி செய்கின்றன.

இஹ சேதஶகத்போத்தும் ப்ராக்ஷரீரஸ்ய விஸ்ரஸஃ । ததஃ ஸர்கேஷு லோகேஷு ஶரீரத்வாய கல்பதே

இந்த உடல் உயிரோடு இருக்கும்போது அவனை அறிய முடியாவிட்டால், பிறப்புகளிலும் உலகங்களிலும் மீண்டும் உடலை எடுக்கும் நிலை ஏற்படும்.

யதாऽऽதர்ஶே ததாऽऽத்மநி யதா ஸ்வப்நே ததா பித்ரு'லோகே । யதாऽப்ஸு பரீவ தத்ரு'ஶே ததா கந்தர்வலோகே சாயாதபயோரிவ ப்ரஹ்மலோகே

கண்ணாடியில் தெரியும் போல ஆத்மாவில், கனவில் தெரியும் போல பித்ருலோகத்தில், நீரில் தெரியும் போல கந்தர்வலோகத்தில், நிழலும் வெயிலும் போல பிரம்மலோகத்தில் தெரிகிறது.

இந்த்ரியாணாம் ப்ரு'தக்பாவமுதயாஸ்தமயௌ ச யத் । ப்ரு'தகுத்பத்யமாநாநாம் மத்வா தீரோ ந ஶோசதி

இந்திரியங்கள் தனித்த தன்மை, அவற்றின் தோற்றம், மறைவு, தனித்துவம் ஆகியவற்றை அறிந்த ஞானி துக்கப்படமாட்டான்.

இந்த்ரியேப்யஃ பரம் மநோ மநஸஃ ஸத்த்வமுத்தமம் । ஸத்த்வாததி மஹாநாத்மா மஹதோऽவ்யக்தமுத்தமம்

இந்திரியங்களை விட மனம் உயர்ந்தது; மனதை விட புத்தி உயர்ந்தது; புத்தியை விட மகான் உயர்ந்தவன்; மகானை விட அவ்யக்தம் மேலானது.

அவ்யக்தாத்து பரஃ புருஷோ வ்யாபகோऽலிங்க ஏவ ச । யம் ஜ்ஞாத்வா முச்யதே ஜந்துரம்ரு'தத்வம் ச கச்சதி

அவ்யக்தத்தைத் தாண்டி பரமபுருஷன் இருக்கிறார்; அவர் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவர், எந்த அடையாளமும் இல்லாதவர். அவரை அறிந்த உயிர் பிணையிலிருந்து விடுபட்டு மரணமில்லாத நிலையை அடைகிறது.

ந ஸம்த்ரு'ஶே திஷ்டதி ரூபமஸ்ய ந சக்ஷுஷா பஶ்யதி கஶ்சநைநம் । ஹ்ரு'தா மநீஷா மநஸாऽபிக்ல்ரு'ப்தோ ய ஏதத்விதுரம்ரு'தாஸ்தே பவந்தி

அவனுடைய உருவம் கண்களுக்கு தெரியாது; யாராலும் கண்களால் பார்க்க முடியாது. இதை மனம், உள்ளம், எண்ணம் மூலமாகவே அறிய முடியும். இதை உணர்ந்தவர்கள் மரணமற்ற நிலையை அடைகிறார்கள்.

யதா பஞ்சாவதிஷ்டந்தே ஜ்ஞாநாநி மநஸா ஸஹ । புத்திஶ்ச ந விசேஷ்டதே தாமாஹுஃ பரமாம் கதிம்

ஐந்து அறிவுப்புலன்களும் மனத்துடன் அமைதியாகி, புத்தி அசையாமல் இருக்கும் போது, அதையே உயர்ந்த நிலை என்று சொல்கிறார்கள்.