கடோபநிஷத்

பராசஃ காமாநநுயந்தி பாலா- ஸ்தே ம்ரு'த்யோர்யந்தி விததஸ்ய பாஶம் । அத தீரா அம்ரு'தத்வம் விதித்வா த்ருவமத்ருவேஷ்விஹ ந ப்ரார்தயந்தே

சிறுவர்கள் வெளியிலுள்ள ஆசைகளை நாடுகிறார்கள்; அவர்கள் மரணத்தின் அகன்ற வலையில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள். ஆனால் ஞானிகள், அமரத்துவத்தை அறிந்து, நிலையற்றவற்றில் நிலையானதை நாடுவதில்லை.

யேந ரூபம் ரஸம் கந்தம் ஶப்தாந் ஸ்பர்ஶாँஶ்ச மைதுநாந் । ஏதேநைவ விஜாநாதி கிமத்ர பரிஶிஷ்யதே । ஏதத்வை தத்

எது மூலம் நாம் உருவம், ருசி, வாசனை, ஒலி, தொடுதல், இன்பம் ஆகிய அனைத்தையும் அறிகிறோமோ, அதே ஒன்றால் எல்லாம் தெரிகிறது; இதற்கு அப்பால் எதுவும் இல்லை. இதுவே அது.

ஸ்வப்நாந்தம் ஜாகரிதாந்தம் சோபௌ யேநாநுபஶ்யதி । மஹாந்தம் விபுமாத்மாநம் மத்வா தீரோ ந ஶோசதி

யார் கனவின் முடிவையும் விழிப்பின் முடிவையும் அதனாலே காண்கிறாரோ, அந்த பெரியதும் எல்லையற்றதும் ஆன ஆத்மாவை அறிந்த ஞானி துக்கப்படமாட்டார்.

ய இமம் மத்வதம் வேத ஆத்மாநம் ஜீவமந்திகாத் । ஈஶாநம் பூதபவ்யஸ்ய ந ததோ விஜுகுப்ஸதே । ஏதத்வை தத்

இந்த இனிமையை அனுபவிக்கும் ஆத்மாவை, அருகிலுள்ள உயிராகவும், கடந்த காலம் எதிர்காலத்தின் ஆண்டவனாகவும் அறிந்தவர் எதற்கும் பயப்படமாட்டார். இதுவே அது.

யஃ பூர்வம் தபஸோ ஜாதமத்ப்யஃ பூர்வமஜாயத । குஹாம் ப்ரவிஶ்ய திஷ்டந்தம் யோ பூதேபிர்வ்யபஶ்யத । ஏதத்வை தத்

தபசு பிறக்குமுன் பிறந்தவன், நீர் தோன்றும் முன் தோன்றியவன், இரகசிய இடத்தில் நுழைந்து அங்கு நிலைத்திருப்பவனை எல்லா உயிர்களும் காண்கின்றன; இதுவே அது.

யா ப்ராணேந ஸம்பவத்யதிதிர்தேவதாமயீ । குஹாம் ப்ரவிஶ்ய திஷ்டந்தீம் யா பூதேபிர்வ்யஜாயத । ஏதத்வை தத்

ஆதிதி என்னும் தெய்வீக சக்தி, உயிருடன் எழும் அந்த சக்தி, இரகசிய இடத்தில் நுழைந்து அங்கு நிலைத்திருப்பதையும், உயிர்கள் உருவாக்கியதையும், இதுவே அது.

அரண்யோர்நிஹிதோ ஜாதவேதா கர்ப இவ ஸுப்ரு'தோ கர்பிணீபிஃ । திவே திவே ஈட்யோ ஜாக்ரு'வத்பிர்ஹவிஷ்மத்பிர்மநுஷ்யேபிரக்நிஃ । ஏதத்வை தத்

காட்டில் மறைந்திருக்கும் ஜாதவேதாஸ், கருவில் உள்ள குழந்தையைப்போல் பாதுகாக்கப்படுகிறான்; விழித்திருப்போரும் ஹோமம் செய்யும் மனிதர்களாலும், தினமும் புகழப்படவேண்டிய அக்கினி, இதுவே அது.

யதஶ்சோதேதி ஸூர்யோऽஸ்தம் யத்ர ச கச்சதி । தம் தேவாஃ ஸர்வேऽர்பிதாஸ்தது நாத்யேதி கஶ்சந । ஏதத்வை தத்

சூரியன் எங்கிருந்து எழுந்து எங்கு மறைகிறானோ, எல்லா தேவர்களும் யாரில் நிலைத்திருக்கிறார்களோ, அதை யாரும் கடக்க முடியாது; இதுவே அது.

யதேவேஹ ததமுத்ர யதமுத்ர ததந்விஹ । ம்ரு'த்யோஃ ஸ ம்ரு'த்யுமாப்நோதி ய இஹ நாநேவ பஶ்யதி

இங்கே உள்ளதெல்லாம் அங்கேயும், அங்கே உள்ளதெல்லாம் இங்கேயும் உள்ளது. இங்கே வேறுபாடு காண்பவன் மரணத்திலிருந்து மரணத்திற்கு போவான்.

மநஸைவேதமாப்தவ்யம் நேஹ நாநாऽஸ்தி கிம்சந । ம்ரு'த்யோஃ ஸ ம்ரு'த்யும் கச்சதி ய இஹ நாநேவ பஶ்யதி

இதை மனதினால் மட்டுமே அடைய முடியும்; இங்கே எந்த விதமான வேறுபாடும் இல்லை. இங்கே வேறுபாடு காண்பவன் மரணத்திலிருந்து மரணத்திற்கு போவான்.

அங்குஷ்டமாத்ரஃ புருஷோ மத்ய ஆத்மநி திஷ்டதி । ஈஶாநம் பூதபவ்யஸ்ய ந ததோ விஜுகுப்ஸதே । ஏதத்வை தத்

அங்குல அளவு ஆத்மா நடுவில் உள்ள ஆத்மாவுக்குள் நிற்கிறது; கடந்த காலம் எதிர்காலத்தின் ஆண்டவனாக இருப்பவன் எதற்கும் பயப்படமாட்டான். இதுவே அது.

அங்குஷ்டமாத்ரஃ புருஷோ ஜ்யோதிரிவாதூமகஃ । ஈஶாநோ பூதபவ்யஸ்ய ஸ ஏவாத்ய ஸ உ ஶ்வஃ । ஏதத்வை தத்

அங்குல அளவு ஆத்மா, புகையில்லா தீப்பொறியைப் போல், கடந்த காலம் எதிர்காலத்தின் ஆண்டவன், அவனே இன்று, அவனே நாளையும். இதுவே அது.

யதோதகம் துர்கே வ்ரு'ஷ்டம் பர்வதேஷு விதாவதி । ஏவம் தர்மாந் ப்ரு'தக் பஶ்யம்ஸ்தாநேவாநுவிதாவதி

பாறைகளில் விழும் தண்ணீர் பல திசைகளில் ஓடுவது போல், தர்மங்களை தனித்தனியாகப் பார்த்தவன் அவற்றைத் தொடர்ந்து செல்கிறான்.

யதோதகம் ஶுத்தே ஶுத்தமாஸிக்தம் தாத்ரு'கேவ பவதி । ஏவம் முநேர்விஜாநத ஆத்மா பவதி கௌதம

சுத்தமான நீரில் சுத்தமான நீர் கலந்தால் அது அதுபோலவே ஆகும்; அதுபோல், கவுதமா, ஞானியின் ஆத்மா ஒன்றாகும்.

புரமேகாதஶத்வாரமஜஸ்யாவக்ரசேதஸஃ । அநுஷ்டாய ந ஶோசதி விமுக்தஶ்ச விமுச்யதே । ஏதத்வை தத்

பதினொன்று வாயில்கள் கொண்ட நகரத்தில் பிறப்பில்லாதவன், வஞ்சமான மனதுடன் தங்கி, துக்கமில்லாமல் விடுபட்டு, மீண்டும் விடுபடுகிறான்; இதுவே அது.

ஹँஸஃ ஶுசிஷத்வஸுராந்தரிக்ஷஸத்- ஹோதா வேதிஷததிதிர்துரோணஸத் । ந்ரு'ஷத்வரஸத்ரு'தஸத்வ்யோமஸத் அப்ஜா கோஜா ரு'தஜா அத்ரிஜா ரு'தம் ப்ரு'ஹத்

தூய்மையில் வாழும் அன்னப்பறவை, வஸு நடுவானிலத்தில் வாழ்வவன், வேதியில் ஹோமம் செய்யும், வீட்டில் விருந்தினராக இருப்பவன், மனிதர்களிடையே, நல்லவர்களிடையே, நீதியில், ஆகாயத்தில் வாழ்வவன், நீரில் பிறந்தவன், பசுக்களில் பிறந்தவன், சத்தியத்தில் பிறந்தவன், மலைகளில் பிறந்தவன்—சத்தியமே பெரியது.

ஊர்த்வம் ப்ராணமுந்நயத்யபாநம் ப்ரத்யகஸ்யதி । மத்யே வாமநமாஸீநம் விஶ்வே தேவா உபாஸதே

அவன் உயிரை மேலே தூக்கி, அப்பானை கீழே அனுப்புகிறான்; நடுவில் அமர்ந்துள்ள அந்த சிறியவனை எல்லா தேவர்களும் வழிபடுகிறார்கள்.

அஸ்ய விஸ்ரம்ஸமாநஸ்ய ஶரீரஸ்தஸ்ய தேஹிநஃ । தேஹாத்விமுச்யமாநஸ்ய கிமத்ர பரிஶிஷ்யதே । ஏதத்வை தத்

இந்த உடலில் இருக்கும் உயிர், உடலை விட்டு வெளியேறும்போது, இங்கே எது மீதமிருக்கிறது? இதுவே அது.

ந ப்ராணேந நாபாநேந மர்த்யோ ஜீவதி கஶ்சந । இதரேண து ஜீவந்தி யஸ்மிந்நேதாவுபாஶ்ரிதௌ

உயிரோடு அல்லது அப்பானோடு எந்த மனிதனும் உயிரோடிருக்கவில்லை; இந்த இரண்டும் சார்ந்துள்ள வேறு ஒன்றால் தான் உயிரோடிருக்கிறார்கள்.

ஹந்த த இதம் ப்ரவக்ஷ்யாமி குஹ்யம் ப்ரஹ்ம ஸநாதநம் । யதா ச மரணம் ப்ராப்ய ஆத்மா பவதி கௌதம

கௌதமா, இப்போது நான் உனக்கு இந்தப் பழமையான, மறைந்துள்ள பரமத்தை விளக்குகிறேன். மரணம் வந்தபின் ஆத்மா எவ்வாறு ஆகிறது என்பதையும் கூறுகிறேன்.

யோநிமந்யே ப்ரபத்யந்தே ஶரீரத்வாய தேஹிநஃ । ஸ்தாணுமந்யேऽநுஸம்யந்தி யதாகர்ம யதாஶ்ருதம்

சில உயிர்கள் உடலைப் பெற கருவில் பிறக்கின்றன; மற்றவர்கள் தங்கள் செயல்கள் மற்றும் அறிவின்படி நிலையான உருவங்களில் தோன்றுகிறார்கள்.

ய ஏஷ ஸுப்தேஷு ஜாகர்தி காமம் காமம் புருஷோ நிர்மிமாணஃ । ததேவ ஶுக்ரம் தத்ப்ரஹ்ம ததேவாம்ரு'தமுச்யதே । தஸ்மிँல்லோகாஃ ஶ்ரிதாஃ ஸர்வே தது நாத்யேதி கஶ்சந । ஏதத்வை தத்

எல்லோரும் தூங்கும் போது, ஆசை ஆசையாக உருவாக்கி விழித்திருப்பவன், அவனே தூயவன், அவனே பரமம், அவனே மரணமில்லாதவன் என்று அழைக்கப்படுகிறான். எல்லா உலகங்களும் அவனில் தங்கியுள்ளன; அவனைத் தாண்டி யாரும் செல்ல முடியாது. இதுவே அது.

அக்நிர்யதைகோ புவநம் ப்ரவிஷ்டோ ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பபூவ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பஹிஶ்ச

ஒரே நெருப்பு உலகில் புகுந்து ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தனக்கு ஏற்றபடி தோன்றும் போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உள்ளிலும் புறத்திலும் ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தோன்றுகிறான்.

வாயுர்யதைகோ புவநம் ப்ரவிஷ்டோ ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பபூவ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ரூபம் ரூபம் ப்ரதிரூபோ பஹிஶ்ச

ஒரே காற்று உலகில் புகுந்து ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தனக்கு ஏற்றபடி தோன்றும் போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உள்ளிலும் புறத்திலும் ஒவ்வொரு உருவத்திலும் தோன்றுகிறான்.

ஸூர்யோ யதா ஸர்வலோகஸ்ய சக்ஷுஃ ந லிப்யதே சாக்ஷுஷைர்பாஹ்யதோஷைஃ । ஏகஸ்ததா ஸர்வபூதாந்தராத்மா ந லிப்யதே லோகதுஃகேந பாஹ்யஃ

எல்லா உலகங்களுக்கும் கண் போல இருக்கும் சூரியன், வெளியில் காணப்படும் குறைகளால் பாதிக்கப்படாதது போல, எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள அந்த ஆத்மா, ஒரேவன், உலகத்தின் துக்கங்கள் அவனைத் தொடாது, அவன் அதற்கும் புறம்பானவன்.

ஏகோ வஶீ ஸர்வபூதாந்தராத்மா ஏகம் ரூபம் பஹுதா யஃ கரோதி । தமாத்மஸ்தம் யேऽநுபஶ்யந்தி தீராஃ தேஷாம் ஸுகம் ஶாஶ்வதம் நேதரேஷாம்

ஒரேவன் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மா, ஒரே உருவத்தை பலவாக மாற்றுகிறான். அவனைத் தம் உள்ளத்தில் காணும் ஞானிகள், அவர்களுக்கு நிலையான ஆனந்தம் உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

நித்யோऽநித்யாநாம் சேதநஶ்சேதநாநாம் ஏகோ பஹூநாம் யோ விததாதி காமாந் । தமாத்மஸ்தம் யேऽநுபஶ்யந்தி தீராஃ தேஷாம் ஶாந்திஃ ஶாஶ்வதீ நேதரேஷாம்

நிலையானவன், நிலையற்றவற்றுள்; அறிவுள்ளவன், அறிவுள்ளவர்களுள்; ஒரேவன் பலருக்குத் தேவைகளை வழங்குகிறான். அவனைத் தம் உள்ளத்தில் காணும் ஞானிகள், அவர்களுக்கு நிலையான அமைதி உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

ததேததிதி மந்யந்தேऽநிர்தேஶ்யம் பரமம் ஸுகம் । கதம் நு தத்விஜாநீயாம் கிமு பாதி விபாதி வா

அது இதுவே என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்; அதை விவரிக்க முடியாத பரமானந்தம் என்று. அதை நான் எப்படி அறியலாம்? அது பிரகாசிக்கிறதா, இல்லையா?

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகம் நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோऽயமக்நிஃ । தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வம் தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதம் விபாதி

அங்கே சூரியனும், சந்திரனும், நட்சத்திரங்களும் ஒளிவிடுவதில்லை; இவை ஒளிவிடாதபோது, இந்த நெருப்புக்கு எங்கே சக்தி? அது ஒளிவிடும் போது எல்லாம் ஒளிவிடுகின்றன; அதன் ஒளியால் இவை அனைத்தும் பிரகாசிக்கின்றன.