கடோபநிஷத்

அந்யத்ர தர்மாதந்யத்ராதர்மா- தந்யத்ராஸ்மாத்க்ரு'தாக்ரு'தாத் । அந்யத்ர பூதாச்ச பவ்யாச்ச யத்தத்பஶ்யஸி தத்வத

நீ தர்மத்துக்கும், அதர்மத்துக்கும், செய்ததற்கும் செய்யாததற்கும், நிகழ்ந்ததற்கும் நிகழப்போகிறதற்கும் அப்பாற்பட்டதை காண்கிறாய்; அதை நீ சொல்.

ஸர்வே வேதா யத்பதமாமநந்தி தபாँஸி ஸர்வாணி ச யத்வதந்தி । யதிச்சந்தோ ப்ரஹ்மசர்யம் சரந்தி தத்தே பதँ ஸம்க்ரஹேண ப்ரவீம்யோமித்யேதத்

அனைத்து வேதங்களும் புகழும் இலக்கு, தவங்கள் அனைத்தும் கூறும் குறிக்கோள், அதை விரும்பி மக்கள் தவம் மேற்கொள்கிறார்கள்; அந்த இலக்கைச் சுருக்கமாக நான் சொல்கிறேன்—அது 'ஓம்' என்பதே.

ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் பரம் । ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் ஜ்ஞாத்வா யோ யதிச்சதி தஸ்ய தத்

இந்த எழுத்தே பரம்பொருள்; இதுவே உயர்ந்தது. இதை அறிந்தவன், எதை விரும்பினாலும் அதை பெறுவான்.

ஏததாலம்பநँ ஶ்ரேஷ்டமேததாலம்பநம் பரம் । ஏததாலம்பநம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே

இதுவே சிறந்த ஆதாரம்; இதுவே உயர்ந்த ஆதாரம். இதை அறிந்தவன் பரம்பொருளின் உலகில் மகிமை பெறுவான்.

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா விபஶ்சிந் நாயம் குதஶ்சிந்ந பபூவ கஶ்சித் । அஜோ நித்யஃ ஶாஶ்வதோऽயம் புராணோ ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஶரீரே

அறிவுள்ளவன் பிறக்கவும் இல்லை, மரிக்கவும் இல்லை; எங்கும் இருந்து வரவில்லை, யாரும் அவனிலிருந்து வரவில்லை. அவன் பிறவியில்லாதவன், நிலையானவன், சாஸ்வதமானவன், பழமையானவன்; உடல் அழிந்தாலும் அவன் அழியான்.

ஹந்தா சேந்மந்யதே ஹந்துँ ஹதஶ்சேந்மந்யதே ஹதம் । உபௌ தௌ ந விஜாநீதோ நாயँ ஹந்தி ந ஹந்யதே

யாராவது தன்னை கொல்லுகிறேன் என்று நினைத்தாலும், வேறொருவர் தன்னை கொல்லப்பட்டேன் என்று நினைத்தாலும், இருவரும் உண்மையை அறியவில்லை. அவன் எவரையும் கொல்லவில்லை, அவனும் கொல்லப்படவில்லை.

அணோரணீயாந்மஹதோ மஹீயா- நாத்மாऽஸ்ய ஜந்தோர்நிஹிதோ குஹாயாம் । தமக்ரதுஃ பஶ்யதி வீதஶோகோ தாதுப்ரஸாதாந்மஹிமாநமாத்மநஃ

அனைத்திலும் சிறியதும், எல்லாவற்றிலும் பெரியதும் ஆன ஆத்மா, உயிரினத்தின் உள்ளார்ந்த இடத்தில் மறைந்திருக்கிறது. ஆசை இல்லாதவன், மன அமைதியால், தன் ஆத்மாவின் மகிமையை காண்கிறான், துயரம் இல்லாமல்.

ஆஸீநோ தூரம் வ்ரஜதி ஶயாநோ யாதி ஸர்வதஃ । கஸ்தம் மதாமதம் தேவம் மதந்யோ ஜ்ஞாதுமர்ஹதி

இருந்தபடியே தொலைவுக்கு செல்கிறது; படுத்தபடியே எங்கும் போகிறது. ஆனந்தமும் ஆனந்தமில்லாததும் ஆன அந்த தெய்வீகத்தை என்னைத் தவிர வேறு யார் அறிய முடியும்?

அஶரீரँ ஶரீரேஷ்வநவஸ்தேஷ்வவஸ்திதம் । மஹாந்தம் விபுமாத்மாநம் மத்வா தீரோ ந ஶோசதி

உடல்கள் உள்ள இடத்தில் உடலில்லாதவன், நிலையில்லாதவற்றில் நிலையானவன்; அந்த பரவலான, பெரிய ஆத்மாவை அறிந்த அறிவுள்ளவன் துயரப்படமாட்டான்.

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஶ்ருதேந । யமேவைஷ வ்ரு'ணுதே தேந லப்யஃ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ரு'ணுதே தநூँ ஸ்வாம்

இந்த ஆத்மா சொற்பொழிவால் கிடைக்காது, புத்தியால் கிடைக்காது, அதிகம் கேட்டாலும் கிடைக்காது. யாரை இது தேர்ந்தெடுக்கிறதோ, அவனுக்கே இது கிடைக்கும்; அவனுக்கு ஆத்மா தன் வடிவை வெளிப்படுத்தும்.

நாவிரதோ துஶ்சரிதாந்நாஶாந்தோ நாஸமாஹிதஃ । நாஶாந்தமாநஸோ வாऽபி ப்ரஜ்ஞாநேநைநமாப்நுயாத்

தீய செயல்களை விட்டு விடாதவன், மன அமைதி இல்லாதவன், ஒருமித்த மனம் இல்லாதவன், மன அமைதி இல்லாதவன்—இவரால் அறிவால் இதை அடைய முடியாது.

யஸ்ய ப்ரஹ்ம ச க்ஷத்ரம் ச உபே பவத ஓதநஃ । ம்ரு'த்யுர்யஸ்யோபஸேசநம் க இத்தா வேத யத்ர ஸஃ

யாருக்கு பிராமணரும் க்ஷத்திரரும் உணவாக, மரணமே ஊறுகாயாக இருக்கிறதோ, அவன் எங்கே இருக்கிறான் என்பதை யார் அறிய முடியும்?

ரு'தம் பிபந்தௌ ஸுக்ரு'தஸ்ய லோகே குஹாம் ப்ரவிஷ்டௌ பரமே பரார்தே । சாயாதபௌ ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பஞ்சாக்நயோ யே ச த்ரிணாசிகேதாஃ

நல்ல செயல்களின் உலகத்தில் சத்தியத்தை அருந்தி, உயர்ந்த இரகசிய இடத்தில் நுழைந்து, பரம்பொருளை அறிந்தவரும், ஐந்து யாகங்களையும் மூன்று நசிகேத யாகத்தையும் செய்தவரும், அவற்றை நிழலும் ஒளியும் என்று கூறுகிறார்கள்.

யஃ ஸேதுரீஜாநாநாமக்ஷரம் ப்ரஹ்ம யத் பரம் । அபயம் திதீர்ஷதாம் பாரம் [https://puranastudy.000space.com/pur_index15/nachiketa.htm நாசிகேதँ] ஶகேமஹி

அறிந்தவர்களுக்கு பாலமாக இருப்பது, அழியாத பரம்பொருள், அது எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தது. அச்சமின்றி கரையை அடைய விரும்புகிறவர்களுக்காக, நாசிகேதன், நாம் அதை அடைய வேண்டும்.

ஆத்மாநँ ரதிநம் வித்தி ஶரீரँ ரதமேவ து । புத்திம் து ஸாரதிம் வித்தி மநஃ ப்ரக்ரஹமேவ ச

ஆன்மாவை வண்டியில் பயணிப்பவனாக அறிந்து கொள்; உடலை அந்த வண்டியாகவும், புத்தியை வண்டி ஓட்டுநராகவும், மனதை கயிறாகவும் அறிந்து கொள்.

இந்த்ரியாணி ஹயாநாஹுர்விஷயாँ ஸ்தேஷு கோசராந் । ஆத்மேந்த்ரியமநோயுக்தம் போக்தேத்யாஹுர்மநீஷிணஃ

இంద్రியங்களை குதிரைகளாகவும், அவற்றின் பொருள்களை அவை செல்லும் பாதையாகவும் சொல்கிறார்கள். ஆன்மா, மனம், இന്ദ്രியங்கள் சேர்ந்து, அனுபவிப்பவன் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.

யஸ்த்வவிஜ்ஞாநவாந்பவத்யயுக்தேந மநஸா ஸதா । தஸ்யேந்த்ரியாண்யவஶ்யாநி துஷ்டாஶ்வா இவ ஸாரதேஃ

யாருக்கு அறிவு இல்லையோ, மனம் எப்போதும் கட்டுப்பாடின்றி இருக்கிறதோ, அவருடைய இంద్రியங்கள் கட்டுப்பாடின்றி, கெட்ட குதிரைகளை ஓட்டும் வண்டி ஓட்டுநரைப் போல ஆகிவிடும்.

யஸ்து விஜ்ஞாநவாந்பவதி யுக்தேந மநஸா ஸதா । தஸ்யேந்த்ரியாணி வஶ்யாநி ஸதஶ்வா இவ ஸாரதேஃ

ஆனால் யாரிடம் அறிவும், எப்போதும் கட்டுப்பட்ட மனமும் இருக்கிறதோ, அவருடைய இந்திரியங்கள் நல்ல குதிரைகளை ஓட்டும் வண்டி ஓட்டுநருக்குப் போல் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்.

யஸ்த்வவிஜ்ஞாநவாந்பவத்யமநஸ்கஃ ஸதாऽஶுசிஃ । ந ஸ தத்பதமாப்நோதி ஸம்ஸாரம் சாதிகச்சதி

யாருக்கு அறிவு இல்லையோ, மனம் சஞ்சலமாகவும் தூய்மையின்றியும் இருக்கிறதோ, அவர் அந்த நிலையை அடையமாட்டார்; அவர் பிறவிப் பந்தத்தில் சிக்கிக்கொள்வார்.

யஸ்து விஜ்ஞாநவாந்பவதி ஸமநஸ்கஃ ஸதா ஶுசிஃ । ஸ து தத்பதமாப்நோதி யஸ்மாத்பூயோ ந ஜாயதே

ஆனால் யாரிடம் அறிவும், எப்போதும் அமைதியான தூய மனமும் இருக்கிறதோ, அவர் பிறவி இல்லாத அந்த நிலையை அடைவார்.

விஜ்ஞாநஸாரதிர்யஸ்து மநஃ ப்ரக்ரஹவாந்நரஃ । ஸோऽத்வநஃ பாரமாப்நோதி தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம்

யாரிடம் அறிவு வண்டி ஓட்டுநராகவும், மனம் கயிறாகவும் இருக்கிறதோ, அவர் வாழ்க்கைப் பாதையின் முடிவை அடைவார்; அது விஷ்ணுவின் உயர்ந்த நிலை.

இந்த்ரியேப்யஃ பரா ஹ்யர்தா அர்தேப்யஶ்ச பரம் மநஃ । மநஸஸ்து பரா புத்திர்புத்தேராத்மா மஹாந்பரஃ

இந்திரியங்களைவிட பொருள்கள் உயர்ந்தவை; பொருள்களைவிட மனம் உயர்ந்தது; மனதைவிட புத்தி உயர்ந்தது; புத்தியைவிட மகான் உயர்ந்தவன்.

மஹதஃ பரமவ்யக்தமவ்யக்தாத்புருஷஃ பரஃ । புருஷாந்ந பரம் கிம்சித்ஸா [https://sa.wikisource.org/s/3gst காஷ்டா] ஸா பரா கதிஃ

மகானை விட அவ்யக்தம் உயர்ந்தது; அவ்யக்தத்தைவிட புருஷன் உயர்ந்தவன்; புருஷனைவிட மேலாக எதுவும் இல்லை—அதே எல்லை, அதுவே உயர்ந்த குறிக்கோள்.

ஏஷ ஸர்வேஷு பூதேஷு கூடோऽऽத்மா ந ப்ரகாஶதே । த்ரு'ஶ்யதே த்வக்ர்யயா புத்த்யா ஸூக்ஷ்மயா ஸூக்ஷ்மதர்ஶிபிஃ

இந்த ஆன்மா எல்லா உயிர்களிலும் மறைந்திருக்கிறது; வெளிப்படுவதில்லை. ஆனால் கூர்மையான புத்தியும், நுண்ணறிவும் உள்ளவர்களுக்கு அது தெரிகிறது.

யச்சேத்வாங்மநஸீ ப்ராஜ்ஞஸ்தத்யச்சேஜ்ஜ்ஞாந ஆத்மநி । ஜ்ஞாநமாத்மநி மஹதி நியச்சேத்தத்யச்சேச்சாந்த ஆத்மநி

புத்திசாலி சொற்களை மனத்தில் அடக்க வேண்டும்; மனதை அறிவில் அடக்க வேண்டும்; அறிவை மகானில் அடக்க வேண்டும்; மகானை அமைதியான ஆன்மாவில் அடக்க வேண்டும்.

உத்திஷ்டத ஜாக்ரத ப்ராப்ய வராந்நிபோதத । க்ஷுரஸ்ய தாரா நிஶிதா துரத்யயா துர்கம் பதஸ்தத்கவயோ வதந்தி

எழுந்து, விழித்து, ஞானிகளை அடைந்து, உணர்ந்து கொள். இந்தப் பாதை வாள் முனைபோல் கூர்மையானது, கடக்க மிகவும் கடினம்—அதை ஞானிகள் சொல்கிறார்கள்.

அஶப்தமஸ்பர்ஶமரூபமவ்யயம் ததாऽரஸம் நித்யமகந்தவச்ச யத் । அநாத்யநந்தம் மஹதஃ பரம் த்ருவம் நிசாய்ய தந்ம்ரு'த்யுமுகாத் ப்ரமுச்யதே

ஒலி இல்லாதது, தொடு முடியாதது, உருவமற்றது, அழியாதது, சுவையற்றது, எப்போதும் நிலைத்தது, வாசனை இல்லாதது, ஆரம்பமில்லாதது, முடிவில்லாதது, மகானை விட உயர்ந்தது, நிலையானது—அதை உணர்ந்தால், மரணத்தின் பிடியில் இருந்து விடுபடுவான்.

நாசிகேதமுபாக்யாநம் ம்ரு'த்யுப்ரோக்தँ ஸநாதநம் । உக்த்வா ஶ்ருத்வா ச மேதாவீ ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே

நாசிகேதனின் பழமையான கதையை, மரணம் சொன்னதை, சொன்னும் கேட்டும் முடிவில் ஞானி பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

ய இமம் பரமம் குஹ்யம் ஶ்ராவயேத் ப்ரஹ்மஸம்ஸதி । ப்ரயதஃ ஶ்ராத்தகாலே வா ததாநந்த்யாய கல்பதே । ததாநந்த்யாய கல்பத இதி

யார் இந்த உயர்ந்த ரகசியத்தை பக்தியுடன் பிரம்மசபையில் அல்லது சராத்த காலத்தில் சொல்லுகிறாரோ, அவர் முடிவில்லாத நிலைக்கு தகுதியானவராகிறார்; அவர் உண்மையில் அதற்குத் தகுதியானவராகிறார்.