கடோபநிஷத்

தூரமேதே விபரீதே விஷூசீ அவித்யா யா ச வித்யேதி ஜ்ஞாதா । வித்யாபீப்ஸிநம் நசிகேதஸம் மந்யே ந த்வா காமா பஹவோऽலோலுபந்த

அறிவும் அறியாமையும் வெகு தூரம் பிரிந்தவை, எதிர்மறைத் தன்மை கொண்டவை என்று தெரியும். அறிவை நாடுபவனாக நசிகேதாவை நான் கருதுகிறேன்; பல ஆசைகள் உன்னை கவரவில்லை.

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநாஃ ஸ்வயம் தீராஃ பண்டிதம்மந்யமாநாஃ । தந்த்ரம்யமாணாஃ பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ

அறியாமையில் வாழும் மக்கள், தாங்கள் புத்திசாலிகள், பண்டிதர்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டு, குழப்பத்தில் சுற்றுகிறார்கள்; அவர்கள், குருடர்களை மற்றொரு குருடன் வழிநடத்துவது போல, வழிகாட்டப்படுகிறார்கள்.

ந ஸாம்பராயஃ ப்ரதிபாதி பாலம் ப்ரமாத்யந்தம் வித்தமோஹேந மூடம் । அயம் லோகோ நாஸ்தி பர இதி மாநீ புநஃ புநர்வஶமாபத்யதே மே

பிறப்பிற்குப் பிறகு என்ன நடக்கிறது என்பது குழந்தை மனம் கொண்டவர்களுக்கு தெரியாது; செல்வ ஆசையால் அவர்கள் மயங்குகிறார்கள். 'இந்த உலகம்தான் உள்ளது, வேறு இல்லை' என்று நினைத்து, மீண்டும் மீண்டும் எனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் விழுகிறார்கள்.

ஶ்ரவணாயாபி பஹுபிர்யோ ந லப்யஃ ஶ்ரு'ண்வந்தோऽபி பஹவோ யம் ந வித்யுஃ । ஆஶ்சர்யோ வக்தா குஶலோऽஸ்ய லப்தா ஆஶ்சர்யோ ஜ்ஞாதா குஶலாநுஶிஷ்டஃ

அவர் பற்றி பலர் கேட்க முடியாது; கேட்பவர்களும் அவரை உணர முடியாது. அருமையானவர் அவர் பற்றி சொல்லும் ஆசான்; திறமையானவர் அதை உணரும் மாணவன்; திறமையுடன் கற்றவரால் உணர்வதும் அருமை.

ந நரேணாவரேண ப்ரோக்த ஏஷ ஸுவிஜ்ஞேயோ பஹுதா சிந்த்யமாநஃ । அநந்யப்ரோக்தே கதிரத்ர நாஸ்தி அணீயாந் ஹ்யதர்க்யமணுப்ரமாணாத்

தகுதியில்லாதவர் சொன்னால், பல வகையில் சிந்தித்தாலும், இது எளிதில் புரியாது. வேறு ஒருவரால் போதிக்கப்படாவிட்டால், இதற்குப் பாதை இல்லை; இது மிக நுண்ணியது, யோசிப்பதற்கும் அப்பாற்பட்டது, மிகச் சிறியது.

நைஷா தர்கேண மதிராபநேயா ப்ரோக்தாந்யேநைவ ஸுஜ்ஞாநாய ப்ரேஷ்ட । யாம் த்வமாபஃ ஸத்யத்ரு'திர்பதாஸி த்வாத்ரு'ங்நோ பூயாந்நசிகேதஃ ப்ரஷ்டா

இந்த அறிவு விவாதம் மூலம் பெற முடியாது; உண்மையில் அறிவுள்ளவரால் மட்டுமே இது சொல்லப்படுகிறது, என் பிரியமான நசிகேதா. நீ உண்மையில் உறுதியோடு இதை பெற்றுள்ளாய்; உன்னைப் போன்ற கேள்வி கேட்பவர் எங்களுக்கு கிடைக்க வேண்டும்.

ஜாநாம்யஹம் ஶேவதிரித்யநித்யம் ந ஹ்யத்ருவைஃ ப்ராப்யதே ஹி த்ருவம் தத் । ததோ மயா நாசிகேதஶ்சிதோऽக்நிஃ அநித்யைர்த்ரவ்யைஃ ப்ராப்தவாநஸ்மி நித்யம்

இந்தப் பொருள் நிலைநிற்றல்லாதது என்பதை நான் அறிவேன்; நிலைநிற்றாதவற்றால் நிலையானதை அடைய முடியாது. அதனால், நசிகேதா, நீ நிலையில்லாத பொருள்களால் ஏற்படுத்திய அந்த அக்னியை, நான் நிலையானதாக பெற்றுள்ளேன்.

காமஸ்யாப்திம் ஜகதஃ ப்ரதிஷ்டாம் க்ரதோராநந்த்யமபயஸ்ய பாரம் । ஸ்தோமமஹதுருகாயம் ப்ரதிஷ்டாம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரு'த்யா தீரோ நசிகேதோऽத்யஸ்ராக்ஷீஃ

விருப்பங்கள் நிறைவேறுதல், உலகின் ஆதாரம், யாகத்தின் முடிவில்லாத தன்மை, அச்சமில்லாத நிலையின் கடைசிக் கரை, பெரும் புகழும் செல்வத்தின் ஆதாரமும் ஆகியவற்றை நீ தெளிவாகக் கண்டாய்; உறுதியுடன் நீ அவற்றை விட்டு விட்டாய், நசிகேதா.

தம் துர்தர்ஶம் கூடமநுப்ரவிஷ்டம் குஹாஹிதம் கஹ்வரேஷ்டம் புராணம் । அத்யாத்மயோகாதிகமேந தேவம் மத்வா தீரோ ஹர்ஷஶோகௌ ஜஹாதி

காண மிகவும் கடினமான, ஆழமாக மறைந்திருக்கும், உள்ளார்ந்த இருளில் இருக்கும், பழமையான அந்த தெய்வீகத்தை, உள்ளார்ந்த தியானத்தின் மூலம் அறிந்தவனாக, அறிவுள்ளவன் ஆனந்தமும் துயரையும் விட்டுவிடுகிறான்.

ஏதச்ச்ருத்வா ஸம்பரிக்ரு'ஹ்ய மர்த்யஃ ப்ரவ்ரு'ஹ்ய தர்ம்யமணுமேதமாப்ய । ஸ மோததே மோதநீயँ ஹி லப்த்வா விவ்ரு'தँ ஸத்ம நசிகேதஸம் மந்யே

இதை கேட்டும், முழுமையாக புரிந்தும், இந்த நுண்ணிய உண்மையை உணர்ந்து அடைந்த பிறகு, மனிதன் பேரின்பத்தில் மகிழ்கிறான்; மகிழ்ச்சிக்கு உரியதை பெற்றவன் மகிழ்கிறான். நசிகேதனின் இல்லம் திறந்திருக்கிறது என்று நான் நினைக்கிறேன்.

அந்யத்ர தர்மாதந்யத்ராதர்மா- தந்யத்ராஸ்மாத்க்ரு'தாக்ரு'தாத் । அந்யத்ர பூதாச்ச பவ்யாச்ச யத்தத்பஶ்யஸி தத்வத

நீ தர்மத்துக்கும், அதர்மத்துக்கும், செய்ததற்கும் செய்யாததற்கும், நிகழ்ந்ததற்கும் நிகழப்போகிறதற்கும் அப்பாற்பட்டதை காண்கிறாய்; அதை நீ சொல்.

ஸர்வே வேதா யத்பதமாமநந்தி தபாँஸி ஸர்வாணி ச யத்வதந்தி । யதிச்சந்தோ ப்ரஹ்மசர்யம் சரந்தி தத்தே பதँ ஸம்க்ரஹேண ப்ரவீம்யோமித்யேதத்

அனைத்து வேதங்களும் புகழும் இலக்கு, தவங்கள் அனைத்தும் கூறும் குறிக்கோள், அதை விரும்பி மக்கள் தவம் மேற்கொள்கிறார்கள்; அந்த இலக்கைச் சுருக்கமாக நான் சொல்கிறேன்—அது 'ஓம்' என்பதே.

ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் பரம் । ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் ஜ்ஞாத்வா யோ யதிச்சதி தஸ்ய தத்

இந்த எழுத்தே பரம்பொருள்; இதுவே உயர்ந்தது. இதை அறிந்தவன், எதை விரும்பினாலும் அதை பெறுவான்.

ஏததாலம்பநँ ஶ்ரேஷ்டமேததாலம்பநம் பரம் । ஏததாலம்பநம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே

இதுவே சிறந்த ஆதாரம்; இதுவே உயர்ந்த ஆதாரம். இதை அறிந்தவன் பரம்பொருளின் உலகில் மகிமை பெறுவான்.

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா விபஶ்சிந் நாயம் குதஶ்சிந்ந பபூவ கஶ்சித் । அஜோ நித்யஃ ஶாஶ்வதோऽயம் புராணோ ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஶரீரே

அறிவுள்ளவன் பிறக்கவும் இல்லை, மரிக்கவும் இல்லை; எங்கும் இருந்து வரவில்லை, யாரும் அவனிலிருந்து வரவில்லை. அவன் பிறவியில்லாதவன், நிலையானவன், சாஸ்வதமானவன், பழமையானவன்; உடல் அழிந்தாலும் அவன் அழியான்.

ஹந்தா சேந்மந்யதே ஹந்துँ ஹதஶ்சேந்மந்யதே ஹதம் । உபௌ தௌ ந விஜாநீதோ நாயँ ஹந்தி ந ஹந்யதே

யாராவது தன்னை கொல்லுகிறேன் என்று நினைத்தாலும், வேறொருவர் தன்னை கொல்லப்பட்டேன் என்று நினைத்தாலும், இருவரும் உண்மையை அறியவில்லை. அவன் எவரையும் கொல்லவில்லை, அவனும் கொல்லப்படவில்லை.

அணோரணீயாந்மஹதோ மஹீயா- நாத்மாऽஸ்ய ஜந்தோர்நிஹிதோ குஹாயாம் । தமக்ரதுஃ பஶ்யதி வீதஶோகோ தாதுப்ரஸாதாந்மஹிமாநமாத்மநஃ

அனைத்திலும் சிறியதும், எல்லாவற்றிலும் பெரியதும் ஆன ஆத்மா, உயிரினத்தின் உள்ளார்ந்த இடத்தில் மறைந்திருக்கிறது. ஆசை இல்லாதவன், மன அமைதியால், தன் ஆத்மாவின் மகிமையை காண்கிறான், துயரம் இல்லாமல்.

ஆஸீநோ தூரம் வ்ரஜதி ஶயாநோ யாதி ஸர்வதஃ । கஸ்தம் மதாமதம் தேவம் மதந்யோ ஜ்ஞாதுமர்ஹதி

இருந்தபடியே தொலைவுக்கு செல்கிறது; படுத்தபடியே எங்கும் போகிறது. ஆனந்தமும் ஆனந்தமில்லாததும் ஆன அந்த தெய்வீகத்தை என்னைத் தவிர வேறு யார் அறிய முடியும்?

அஶரீரँ ஶரீரேஷ்வநவஸ்தேஷ்வவஸ்திதம் । மஹாந்தம் விபுமாத்மாநம் மத்வா தீரோ ந ஶோசதி

உடல்கள் உள்ள இடத்தில் உடலில்லாதவன், நிலையில்லாதவற்றில் நிலையானவன்; அந்த பரவலான, பெரிய ஆத்மாவை அறிந்த அறிவுள்ளவன் துயரப்படமாட்டான்.

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஶ்ருதேந । யமேவைஷ வ்ரு'ணுதே தேந லப்யஃ தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ரு'ணுதே தநூँ ஸ்வாம்

இந்த ஆத்மா சொற்பொழிவால் கிடைக்காது, புத்தியால் கிடைக்காது, அதிகம் கேட்டாலும் கிடைக்காது. யாரை இது தேர்ந்தெடுக்கிறதோ, அவனுக்கே இது கிடைக்கும்; அவனுக்கு ஆத்மா தன் வடிவை வெளிப்படுத்தும்.

நாவிரதோ துஶ்சரிதாந்நாஶாந்தோ நாஸமாஹிதஃ । நாஶாந்தமாநஸோ வாऽபி ப்ரஜ்ஞாநேநைநமாப்நுயாத்

தீய செயல்களை விட்டு விடாதவன், மன அமைதி இல்லாதவன், ஒருமித்த மனம் இல்லாதவன், மன அமைதி இல்லாதவன்—இவரால் அறிவால் இதை அடைய முடியாது.

யஸ்ய ப்ரஹ்ம ச க்ஷத்ரம் ச உபே பவத ஓதநஃ । ம்ரு'த்யுர்யஸ்யோபஸேசநம் க இத்தா வேத யத்ர ஸஃ

யாருக்கு பிராமணரும் க்ஷத்திரரும் உணவாக, மரணமே ஊறுகாயாக இருக்கிறதோ, அவன் எங்கே இருக்கிறான் என்பதை யார் அறிய முடியும்?

ரு'தம் பிபந்தௌ ஸுக்ரு'தஸ்ய லோகே குஹாம் ப்ரவிஷ்டௌ பரமே பரார்தே । சாயாதபௌ ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பஞ்சாக்நயோ யே ச த்ரிணாசிகேதாஃ

நல்ல செயல்களின் உலகத்தில் சத்தியத்தை அருந்தி, உயர்ந்த இரகசிய இடத்தில் நுழைந்து, பரம்பொருளை அறிந்தவரும், ஐந்து யாகங்களையும் மூன்று நசிகேத யாகத்தையும் செய்தவரும், அவற்றை நிழலும் ஒளியும் என்று கூறுகிறார்கள்.

யஃ ஸேதுரீஜாநாநாமக்ஷரம் ப்ரஹ்ம யத் பரம் । அபயம் திதீர்ஷதாம் பாரம் [https://puranastudy.000space.com/pur_index15/nachiketa.htm நாசிகேதँ] ஶகேமஹி

அறிந்தவர்களுக்கு பாலமாக இருப்பது, அழியாத பரம்பொருள், அது எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தது. அச்சமின்றி கரையை அடைய விரும்புகிறவர்களுக்காக, நாசிகேதன், நாம் அதை அடைய வேண்டும்.

ஆத்மாநँ ரதிநம் வித்தி ஶரீரँ ரதமேவ து । புத்திம் து ஸாரதிம் வித்தி மநஃ ப்ரக்ரஹமேவ ச

ஆன்மாவை வண்டியில் பயணிப்பவனாக அறிந்து கொள்; உடலை அந்த வண்டியாகவும், புத்தியை வண்டி ஓட்டுநராகவும், மனதை கயிறாகவும் அறிந்து கொள்.

இந்த்ரியாணி ஹயாநாஹுர்விஷயாँ ஸ்தேஷு கோசராந் । ஆத்மேந்த்ரியமநோயுக்தம் போக்தேத்யாஹுர்மநீஷிணஃ

இంద్రியங்களை குதிரைகளாகவும், அவற்றின் பொருள்களை அவை செல்லும் பாதையாகவும் சொல்கிறார்கள். ஆன்மா, மனம், இന്ദ്രியங்கள் சேர்ந்து, அனுபவிப்பவன் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.

யஸ்த்வவிஜ்ஞாநவாந்பவத்யயுக்தேந மநஸா ஸதா । தஸ்யேந்த்ரியாண்யவஶ்யாநி துஷ்டாஶ்வா இவ ஸாரதேஃ

யாருக்கு அறிவு இல்லையோ, மனம் எப்போதும் கட்டுப்பாடின்றி இருக்கிறதோ, அவருடைய இంద్రியங்கள் கட்டுப்பாடின்றி, கெட்ட குதிரைகளை ஓட்டும் வண்டி ஓட்டுநரைப் போல ஆகிவிடும்.

யஸ்து விஜ்ஞாநவாந்பவதி யுக்தேந மநஸா ஸதா । தஸ்யேந்த்ரியாணி வஶ்யாநி ஸதஶ்வா இவ ஸாரதேஃ

ஆனால் யாரிடம் அறிவும், எப்போதும் கட்டுப்பட்ட மனமும் இருக்கிறதோ, அவருடைய இந்திரியங்கள் நல்ல குதிரைகளை ஓட்டும் வண்டி ஓட்டுநருக்குப் போல் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும்.

யஸ்த்வவிஜ்ஞாநவாந்பவத்யமநஸ்கஃ ஸதாऽஶுசிஃ । ந ஸ தத்பதமாப்நோதி ஸம்ஸாரம் சாதிகச்சதி

யாருக்கு அறிவு இல்லையோ, மனம் சஞ்சலமாகவும் தூய்மையின்றியும் இருக்கிறதோ, அவர் அந்த நிலையை அடையமாட்டார்; அவர் பிறவிப் பந்தத்தில் சிக்கிக்கொள்வார்.