கடோபநிஷத்

ஶதாயுஷஃ புத்ரபௌத்ராந்வ்ரு'ணீஷ்வா பஹூந்பஶூந் ஹஸ்திஹிரண்யமஶ்வாந் । பூமேர்மஹதாயதநம் வ்ரு'ணீஷ்வ ஸ்வயம் ச ஜீவ ஶரதோ யாவதிச்சஸி

நூறு ஆண்டுகள் வாழும் மகன்களையும் பேரன்களையும் தேர்ந்தெடு; அதிகமான மாடுகள், யானைகள், பொன், குதிரைகள் எல்லாம் தேர்ந்தெடு. பூமியில் பெரிய ராஜ்யத்தையும் தேர்ந்தெடு; நீயும் விரும்பும் அளவு ஆண்டுகள் வாழ்ந்து மகிழ்.

ஏதத்துல்யம் யதி மந்யஸே வரம் வ்ரு'ணீஷ்வ வித்தம் சிரஜீவிகாம் ச । மஹாபூமௌ நசிகேதஸ்த்வமேதி காமாநாம் த்வா காமபாஜம் கரோமி

இதற்கு சமமான வேறு எந்த வரத்தையும் நீ விரும்பினால், செல்வமும் நீண்ட ஆயுளும் தேர்ந்தெடு. பெரிய நிலத்தில் அரசனாக வாழ், நசிகேதா; எல்லா ஆசைகளையும் அனுபவிப்பவனாக உன்னை மாற்றுகிறேன்.

யே யே காமா துர்லபா மர்த்யலோகே ஸர்வாந் காமாँஶ்சந்ததஃ ப்ரார்தயஸ்வ । இமா ராமாஃ ஸரதாஃ ஸதூர்யா ந ஹீத்ரு'ஶா லம்பநீயா மநுஷ்யைஃ । ஆபிர்மத்ப்ரத்தாபிஃ பரிசாரயஸ்வ நசிகேதோ மரணம் மாऽநுப்ராக்ஷீஃ

மனித உலகில் எளிதில் கிடைக்காத எல்லா ஆசைகளையும் விரும்பினால் கேள்; இங்கே இந்த அழகிய பெண்கள், ரதங்களும் இசைக்கருவிகளும் உள்ளன; மனிதர்களுக்கு இவை எளிதில் கிடைக்காது. இவை அனைத்தையும் நான் உனக்கு கொடுக்கிறேன், அனுபவி; நசிகேதா, மரணத்தைப் பற்றி கேட்காதே.

ஶ்வோபாவா மர்த்யஸ்ய யதந்தகைதத் ஸர்வேம்த்ரியாணாம் ஜரயம்தி தேஜஃ । அபி ஸர்வம் ஜீவிதமல்பமேவ தவைவ வாஹாஸ்தவ ந்ரு'த்யகீதே

மனிதனுடைய எல்லா செல்வமும் நாளை மறைந்து போகும்; இவை எல்லாம் அறிவாற்றலை குறைக்கும். வாழ்நாள் முழுவதும் கூட மிகக் குறைவு; உனக்கு ரதங்களும், நடனமும், பாடல்களும் உண்டாகட்டும்.

ந வித்தேந தர்பணீயோ மநுஷ்யோ லப்ஸ்யாமஹே வித்தமத்ராக்ஷ்ம சேத்த்வா । ஜீவிஷ்யாமோ யாவதீஶிஷ்யஸி த்வம் வரஸ்து மே வரணீயஃ ஸ ஏவ

செல்வத்தால் மனிதன் திருப்தி அடைவதில்லை. நாங்கள் உன்னை பார்த்தால் செல்வம் பெறலாம்; நீ அனுமதிக்கும் வரை வாழலாம். ஆனாலும் எனக்கு வேண்டியது அந்த ஒரே வரம்தான்.

அஜீர்யதாமம்ரு'தாநாமுபேத்ய ஜீர்யந்மர்த்யஃ க்வதஃஸ்தஃ ப்ரஜாநந் । அபித்யாயந் வர்ணரதிப்ரமோதாந் அதிதீர்கே ஜீவிதே கோ ரமேத

மரணமில்லாதவர்களை அணுகி, அழியும் மனிதன் அழியும் பொருள்களுக்குள் வாழ்ந்து, இதை அறிந்தவன், அழகு, இன்பம் ஆகியவற்றை எண்ணி, நீண்ட ஆயுளில் யார் மகிழ்வார்?

யஸ்மிந்நிதம் விசிகித்ஸந்தி ம்ரு'த்யோ யத்ஸாம்பராயே மஹதி ப்ரூஹி நஸ்தத் । யோऽயம் வரோ கூடமநுப்ரவிஷ்டோ நாந்யம் தஸ்மாந்நசிகேதா வ்ரு'ணீதே

மரணமே, எதில் சந்தேகம் இருக்கிறதோ, அந்த பெரிய பரமார்த்தத்தை எங்களுக்கு கூறு. இந்த மறைந்துள்ள, ஆழமான வரத்தையே நசிகேதா தேர்ந்தெடுக்கிறான்; வேறு எதையும் கேட்கவில்லை.

அந்யச்ச்ரேயோऽந்யதுதைவ ப்ரேய- ஸ்தே உபே நாநார்தே புருஷँ ஸிநீதஃ । தயோஃ ஶ்ரேய ஆததாநஸ்ய ஸாது பவதி ஹீயதேऽர்தாத்ய உ ப்ரேயோ வ்ரு'ணீதே

ஒரு பொருள் நல்லது, மற்றொன்று இனிமை; இரண்டும் வெவ்வேறு நோக்கில் மனிதனை அணைகின்றன. அவற்றில் நல்லதை தேர்ந்தெடுப்பவன் நன்மை அடைவான்; இனிமையை விரும்புபவன் குறைவடைவான்.

ஶ்ரேயஶ்ச ப்ரேயஶ்ச மநுஷ்யமேதஃ தௌ ஸம்பரீத்ய விவிநக்தி தீரஃ । ஶ்ரேயோ ஹி தீரோऽபி ப்ரேயஸோ வ்ரு'ணீதே ப்ரேயோ மந்தோ யோகக்ஷேமாத்வ்ரு'ணீதே

நல்லதும் இனிமையும் மனிதனை அணைகின்றன; புத்திசாலி அவற்றை ஆராய்ந்து வேறுபடுத்துவான். புத்திசாலி நல்லதையே தேர்ந்தெடுப்பான்; அறியாதவன் லாபத்திற்காக இனிமையையே தேர்ந்தெடுப்பான்.

ஸ த்வம் ப்ரியாந்ப்ரியரூபாம்ஶ்ச காமாந் அபித்யாயந்நசிகேதோऽத்யஸ்ராக்ஷீஃ । நைதாம் ஸ்ரு'ங்காம் வித்தமயீமவாப்தோ யஸ்யாம் மஜ்ஜந்தி பஹவோ மநுஷ்யாஃ

நசிகேதா, நீ விரும்பத்தக்க இன்பங்களையும் அழகையும் எண்ணியும், அவற்றை நீக்கிவிட்டாய். செல்வத்தின் சங்கிலியில் பலர் மூழ்கினாலும், அதில் நீ புகுந்துவிடவில்லை.

தூரமேதே விபரீதே விஷூசீ அவித்யா யா ச வித்யேதி ஜ்ஞாதா । வித்யாபீப்ஸிநம் நசிகேதஸம் மந்யே ந த்வா காமா பஹவோऽலோலுபந்த

அறிவும் அறியாமையும் வெகு தூரம் பிரிந்தவை, எதிர்மறைத் தன்மை கொண்டவை என்று தெரியும். அறிவை நாடுபவனாக நசிகேதாவை நான் கருதுகிறேன்; பல ஆசைகள் உன்னை கவரவில்லை.

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநாஃ ஸ்வயம் தீராஃ பண்டிதம்மந்யமாநாஃ । தந்த்ரம்யமாணாஃ பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ

அறியாமையில் வாழும் மக்கள், தாங்கள் புத்திசாலிகள், பண்டிதர்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டு, குழப்பத்தில் சுற்றுகிறார்கள்; அவர்கள், குருடர்களை மற்றொரு குருடன் வழிநடத்துவது போல, வழிகாட்டப்படுகிறார்கள்.

ந ஸாம்பராயஃ ப்ரதிபாதி பாலம் ப்ரமாத்யந்தம் வித்தமோஹேந மூடம் । அயம் லோகோ நாஸ்தி பர இதி மாநீ புநஃ புநர்வஶமாபத்யதே மே

பிறப்பிற்குப் பிறகு என்ன நடக்கிறது என்பது குழந்தை மனம் கொண்டவர்களுக்கு தெரியாது; செல்வ ஆசையால் அவர்கள் மயங்குகிறார்கள். 'இந்த உலகம்தான் உள்ளது, வேறு இல்லை' என்று நினைத்து, மீண்டும் மீண்டும் எனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் விழுகிறார்கள்.

ஶ்ரவணாயாபி பஹுபிர்யோ ந லப்யஃ ஶ்ரு'ண்வந்தோऽபி பஹவோ யம் ந வித்யுஃ । ஆஶ்சர்யோ வக்தா குஶலோऽஸ்ய லப்தா ஆஶ்சர்யோ ஜ்ஞாதா குஶலாநுஶிஷ்டஃ

அவர் பற்றி பலர் கேட்க முடியாது; கேட்பவர்களும் அவரை உணர முடியாது. அருமையானவர் அவர் பற்றி சொல்லும் ஆசான்; திறமையானவர் அதை உணரும் மாணவன்; திறமையுடன் கற்றவரால் உணர்வதும் அருமை.

ந நரேணாவரேண ப்ரோக்த ஏஷ ஸுவிஜ்ஞேயோ பஹுதா சிந்த்யமாநஃ । அநந்யப்ரோக்தே கதிரத்ர நாஸ்தி அணீயாந் ஹ்யதர்க்யமணுப்ரமாணாத்

தகுதியில்லாதவர் சொன்னால், பல வகையில் சிந்தித்தாலும், இது எளிதில் புரியாது. வேறு ஒருவரால் போதிக்கப்படாவிட்டால், இதற்குப் பாதை இல்லை; இது மிக நுண்ணியது, யோசிப்பதற்கும் அப்பாற்பட்டது, மிகச் சிறியது.

நைஷா தர்கேண மதிராபநேயா ப்ரோக்தாந்யேநைவ ஸுஜ்ஞாநாய ப்ரேஷ்ட । யாம் த்வமாபஃ ஸத்யத்ரு'திர்பதாஸி த்வாத்ரு'ங்நோ பூயாந்நசிகேதஃ ப்ரஷ்டா

இந்த அறிவு விவாதம் மூலம் பெற முடியாது; உண்மையில் அறிவுள்ளவரால் மட்டுமே இது சொல்லப்படுகிறது, என் பிரியமான நசிகேதா. நீ உண்மையில் உறுதியோடு இதை பெற்றுள்ளாய்; உன்னைப் போன்ற கேள்வி கேட்பவர் எங்களுக்கு கிடைக்க வேண்டும்.

ஜாநாம்யஹம் ஶேவதிரித்யநித்யம் ந ஹ்யத்ருவைஃ ப்ராப்யதே ஹி த்ருவம் தத் । ததோ மயா நாசிகேதஶ்சிதோऽக்நிஃ அநித்யைர்த்ரவ்யைஃ ப்ராப்தவாநஸ்மி நித்யம்

இந்தப் பொருள் நிலைநிற்றல்லாதது என்பதை நான் அறிவேன்; நிலைநிற்றாதவற்றால் நிலையானதை அடைய முடியாது. அதனால், நசிகேதா, நீ நிலையில்லாத பொருள்களால் ஏற்படுத்திய அந்த அக்னியை, நான் நிலையானதாக பெற்றுள்ளேன்.

காமஸ்யாப்திம் ஜகதஃ ப்ரதிஷ்டாம் க்ரதோராநந்த்யமபயஸ்ய பாரம் । ஸ்தோமமஹதுருகாயம் ப்ரதிஷ்டாம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரு'த்யா தீரோ நசிகேதோऽத்யஸ்ராக்ஷீஃ

விருப்பங்கள் நிறைவேறுதல், உலகின் ஆதாரம், யாகத்தின் முடிவில்லாத தன்மை, அச்சமில்லாத நிலையின் கடைசிக் கரை, பெரும் புகழும் செல்வத்தின் ஆதாரமும் ஆகியவற்றை நீ தெளிவாகக் கண்டாய்; உறுதியுடன் நீ அவற்றை விட்டு விட்டாய், நசிகேதா.

தம் துர்தர்ஶம் கூடமநுப்ரவிஷ்டம் குஹாஹிதம் கஹ்வரேஷ்டம் புராணம் । அத்யாத்மயோகாதிகமேந தேவம் மத்வா தீரோ ஹர்ஷஶோகௌ ஜஹாதி

காண மிகவும் கடினமான, ஆழமாக மறைந்திருக்கும், உள்ளார்ந்த இருளில் இருக்கும், பழமையான அந்த தெய்வீகத்தை, உள்ளார்ந்த தியானத்தின் மூலம் அறிந்தவனாக, அறிவுள்ளவன் ஆனந்தமும் துயரையும் விட்டுவிடுகிறான்.

ஏதச்ச்ருத்வா ஸம்பரிக்ரு'ஹ்ய மர்த்யஃ ப்ரவ்ரு'ஹ்ய தர்ம்யமணுமேதமாப்ய । ஸ மோததே மோதநீயँ ஹி லப்த்வா விவ்ரு'தँ ஸத்ம நசிகேதஸம் மந்யே

இதை கேட்டும், முழுமையாக புரிந்தும், இந்த நுண்ணிய உண்மையை உணர்ந்து அடைந்த பிறகு, மனிதன் பேரின்பத்தில் மகிழ்கிறான்; மகிழ்ச்சிக்கு உரியதை பெற்றவன் மகிழ்கிறான். நசிகேதனின் இல்லம் திறந்திருக்கிறது என்று நான் நினைக்கிறேன்.

அந்யத்ர தர்மாதந்யத்ராதர்மா- தந்யத்ராஸ்மாத்க்ரு'தாக்ரு'தாத் । அந்யத்ர பூதாச்ச பவ்யாச்ச யத்தத்பஶ்யஸி தத்வத

நீ தர்மத்துக்கும், அதர்மத்துக்கும், செய்ததற்கும் செய்யாததற்கும், நிகழ்ந்ததற்கும் நிகழப்போகிறதற்கும் அப்பாற்பட்டதை காண்கிறாய்; அதை நீ சொல்.

ஸர்வே வேதா யத்பதமாமநந்தி தபாँஸி ஸர்வாணி ச யத்வதந்தி । யதிச்சந்தோ ப்ரஹ்மசர்யம் சரந்தி தத்தே பதँ ஸம்க்ரஹேண ப்ரவீம்யோமித்யேதத்

அனைத்து வேதங்களும் புகழும் இலக்கு, தவங்கள் அனைத்தும் கூறும் குறிக்கோள், அதை விரும்பி மக்கள் தவம் மேற்கொள்கிறார்கள்; அந்த இலக்கைச் சுருக்கமாக நான் சொல்கிறேன்—அது 'ஓம்' என்பதே.

ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் பரம் । ஏதத்த்யேவாக்ஷரம் ஜ்ஞாத்வா யோ யதிச்சதி தஸ்ய தத்

இந்த எழுத்தே பரம்பொருள்; இதுவே உயர்ந்தது. இதை அறிந்தவன், எதை விரும்பினாலும் அதை பெறுவான்.

ஏததாலம்பநँ ஶ்ரேஷ்டமேததாலம்பநம் பரம் । ஏததாலம்பநம் ஜ்ஞாத்வா ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே

இதுவே சிறந்த ஆதாரம்; இதுவே உயர்ந்த ஆதாரம். இதை அறிந்தவன் பரம்பொருளின் உலகில் மகிமை பெறுவான்.

ந ஜாயதே ம்ரியதே வா விபஶ்சிந் நாயம் குதஶ்சிந்ந பபூவ கஶ்சித் । அஜோ நித்யஃ ஶாஶ்வதோऽயம் புராணோ ந ஹந்யதே ஹந்யமாநே ஶரீரே

அறிவுள்ளவன் பிறக்கவும் இல்லை, மரிக்கவும் இல்லை; எங்கும் இருந்து வரவில்லை, யாரும் அவனிலிருந்து வரவில்லை. அவன் பிறவியில்லாதவன், நிலையானவன், சாஸ்வதமானவன், பழமையானவன்; உடல் அழிந்தாலும் அவன் அழியான்.

ஹந்தா சேந்மந்யதே ஹந்துँ ஹதஶ்சேந்மந்யதே ஹதம் । உபௌ தௌ ந விஜாநீதோ நாயँ ஹந்தி ந ஹந்யதே

யாராவது தன்னை கொல்லுகிறேன் என்று நினைத்தாலும், வேறொருவர் தன்னை கொல்லப்பட்டேன் என்று நினைத்தாலும், இருவரும் உண்மையை அறியவில்லை. அவன் எவரையும் கொல்லவில்லை, அவனும் கொல்லப்படவில்லை.

அணோரணீயாந்மஹதோ மஹீயா- நாத்மாऽஸ்ய ஜந்தோர்நிஹிதோ குஹாயாம் । தமக்ரதுஃ பஶ்யதி வீதஶோகோ தாதுப்ரஸாதாந்மஹிமாநமாத்மநஃ

அனைத்திலும் சிறியதும், எல்லாவற்றிலும் பெரியதும் ஆன ஆத்மா, உயிரினத்தின் உள்ளார்ந்த இடத்தில் மறைந்திருக்கிறது. ஆசை இல்லாதவன், மன அமைதியால், தன் ஆத்மாவின் மகிமையை காண்கிறான், துயரம் இல்லாமல்.

ஆஸீநோ தூரம் வ்ரஜதி ஶயாநோ யாதி ஸர்வதஃ । கஸ்தம் மதாமதம் தேவம் மதந்யோ ஜ்ஞாதுமர்ஹதி

இருந்தபடியே தொலைவுக்கு செல்கிறது; படுத்தபடியே எங்கும் போகிறது. ஆனந்தமும் ஆனந்தமில்லாததும் ஆன அந்த தெய்வீகத்தை என்னைத் தவிர வேறு யார் அறிய முடியும்?

அஶரீரँ ஶரீரேஷ்வநவஸ்தேஷ்வவஸ்திதம் । மஹாந்தம் விபுமாத்மாநம் மத்வா தீரோ ந ஶோசதி

உடல்கள் உள்ள இடத்தில் உடலில்லாதவன், நிலையில்லாதவற்றில் நிலையானவன்; அந்த பரவலான, பெரிய ஆத்மாவை அறிந்த அறிவுள்ளவன் துயரப்படமாட்டான்.