கடோபநிஷத்

சுயம் பிறந்த பிரபஞ்சத்தின் ஆதிஅந்தம், ஆன்மா, மனிதன் உடலுக்கு வெளியில் உள்ள உலகை காணும் வகையில் உணர்வுகளை வெளியில் செலுத்தி இருக்கிறார். அதனால், நாம் பொதுவாக வெளிப்படையான பொருள்களை மட்டுமே காண்கிறோம், உள்ளார்ந்த ஆன்மாவை அறிய முடியவில்லை. ஆனால், சில ஞானிகள், அமரத்துவத்தை விரும்பி, தங்களது பார்வையை உள்ளே திருப்பி, அந்த ஆன்மாவை உணர்கிறார்கள். பிறந்த குழந்தைகள், வெளிப்படையான ஆசைகளைத் தொடர்ந்து, மரணத்தின் பரந்த வலையில் விழுகிறார்கள். ஆனால் ஞானிகள், அமரத்துவத்தை தெரிந்து, இங்கு நிலையற்றவற்றில் நிலையானதை தேடுவதில்லை. நாம் வடிவம், சுவை, வாசனை, ஒலி, தொடுதல், மற்றும் உடனடி இன்பங்களை உணர்வது, ஒரே ஆன்மாவின் மூலம் தான். இதனால் தான் நாம் அனுபவிக்கிறோம்; இதில் உணரப்படாதது என்ன இருக்கிறது? இதுவே அந்த ஆன்மா. அந்த ஆன்மாவால், கனவின் முடிவையும், விழிப்பின் முடிவையும் பார்க்கும் ஒருவர், அந்த பெரிய, எல்லாவற்றையும் ஊடறியும் ஆன்மாவை அறிந்து, துயரப்படுவதில்லை. இந்த ஆன்மாவை, இன்பத்தை அனுபவிக்கும், அருகிலேயே இருக்கும், கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் அதிபதி ஆனவரை அறிந்தவர், எதற்கும் பயப்படுவதில்லை. இதுவே அந்த ஆன்மா. தவம் செய்யும் முன் பிறந்தவர், நீரின் முன் பிறந்தவர், ரஹஸ்யமான இடத்தில் நுழைந்து, அங்கே தங்கியிருக்கும், எல்லா உயிரும் உணரும் அந்த ஆன்மா — இதுவே அந்த ஆன்மா. ஆதிதி என்ற தெய்வீக சக்தியாக, உயிரோடு எழும், ரஹஸ்யமான இடத்தில் நுழைந்து தங்கும், உயிர்கள் உருவாக்கும் அந்த ஆன்மா — இதுவே அந்த ஆன்மா. காடுகளில் மறைந்திருக்கும் ஜாதவேதஸ், கர்ப்பத்தில் வளர்க்கப்படும் குழந்தை போல பாதுகாக்கப்பட்டு, விழிப்பில் உள்ளவர்களுக்கு, அக்கினி தினமும் பூஜிக்கப்படுகிறான். இதுவே அந்த ஆன்மா. சூரியன் எங்கிருந்து எழுகிறது, எங்கு மறைகிறது, எல்லா தேவர்கள் எங்கு நிலை கொண்டுள்ளனர் — அதற்கும் எவரும் மீற முடியாது. இதுவே அந்த ஆன்மா. இங்கு உள்ளது அங்கேயும் உள்ளது; அங்கே உள்ளது இங்கும் உள்ளது. வேறுபாடு காணும் ஒருவர், மரணத்திலிருந்து மரணத்திற்கு செல்கிறார். இதனை மனத்தால் மட்டுமே அடைய முடியும்; இங்கே வேறுபாடு இல்லை. வேறுபாடு காணும் ஒருவர், மரணத்திலிருந்து மரணத்திற்கு செல்கிறார். அங்குள்ள ஒருவன், ஒரு விரல் அளவு ஆன்மா, உள்ளார்ந்த இடத்தில் நிற்கிறான்; கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் அதிபதி; அவன் எதற்கும் பயப்படுவதில்லை. இதுவே அந்த ஆன்மா. ஒரு விரல் அளவு ஆன்மா, புகை இல்லாத தீப்பொறி போல, கடந்த காலத்திற்கும் எதிர்காலத்திற்கும் அதிபதி; அவன் இன்று, அவன் நாளை; இதுவே அந்த ஆன்மா. கடலில் நீரை ஊற்றினால் பல திசைகளில் ஓடுவது போல, கடமைகளை தனித்தனியாகப் பார்க்கும் ஒருவர், அவற்றைத் தொடர்ந்து செல்கிறார். சுத்தமான நீரை சுத்தமான நீரில் ஊற்றினால் ஒன்றாகும்; அதுபோல, ஞானி ஆன்மாவை அறிந்தால், அவன் ஆன்மாவும் ஒன்றாகும், கௌதமா. பதினொரு வாசல்கள் கொண்ட நகரத்தில், பிறவியில்லாதவன், சிடுக்கான மனத்துடன் தன்னை நிலைநிறுத்தி, துயரப்படுவதில்லை; விடுதலை அடைந்து, சுதந்திரம் பெறுகிறான். இதுவே அந்த ஆன்மா. அந்த ஆன்மா, தூய்மையில் வாழும் ஹம்ஸா, வஸு, வேதியில் ஹோத்ரு, வீட்டில் விருந்தினர், மனிதர்களிடையே, உயர்வானவர்களில், சத்தியத்தில், ஆகாயத்தில், நீரில், பசுக்களில், மலைகளில் பிறந்தவர் — அது உண்மை, பெரியது. அவன் உயிரை மேலே தூக்குகிறான், கீழே செல்லும் பிராணனை திருப்புகிறான்; எல்லா தேவர்கள் நடுவில் அமர்ந்துள்ள அந்த குறும்பை பூஜிக்கிறார்கள். உடல் அழிந்து போகும் போது, இந்த உடலில் இருக்கும் ஆன்மா விடுதலை அடைகிறது; அங்கே என்ன இருக்கிறது? இதுவே அந்த ஆன்மா. மனிதன் பிராணனால் அல்லது அபானனால் வாழவில்லை; அவை சாரும் மற்றொன்றால் தான் வாழ்கிறார்கள். கௌதமா, நான் இந்த பழைய, ரகசியமான பிரம்மத்தை உனக்குச் சொல்வேன்; மரணத்தை அடைந்தபோது ஆன்மா எப்படி ஆகிறது என்பதை விளக்குகிறேன். சில உயிர்கள், உடலுக்காக கருவில் நுழைகின்றனர்; மற்றவர்கள், தங்கள் செயல்கள் மற்றும் ஞானத்தின்படி நிலையான உருவங்களில் செல்கிறார்கள். அந்த ஆன்மா, ஆசையை உருவாக்கி, தூங்கும் இடத்தில் விழிப்புடன் இருக்கிறான்; அவன் தூயவன், அவன் பிரம்மம், அவன் அமரன்; எல்லா உலகமும் அவனில் நிலை கொண்டுள்ளது, எவரும் அவனை மீற முடியாது; இதுவே அந்த ஆன்மா. ஒரு தீ, உலகில் நுழைந்து, ஒவ்வொரு உருவத்திற்கும் ஏற்ப உருவம் எடுக்கிறது; அதுபோல, எல்லா உயிர்களின் உள்ளார்ந்த ஆன்மா, ஒரே ஆன்மா, உள்ளும் வெளியும் ஒவ்வொரு உருவத்திற்கும் ஏற்ப உருவம் எடுக்கிறது. ஒரு காற்று, உலகில் நுழைந்து, ஒவ்வொரு உருவத்திற்கும் ஏற்ப உருவம் எடுக்கிறது; அதுபோல, எல்லா உயிர்களின் உள்ளார்ந்த ஆன்மா, ஒரே ஆன்மா, உள்ளும் வெளியும் ஒவ்வொரு உருவத்திற்கும் ஏற்ப உருவம் எடுக்கிறது. உலகத்தின் கண், சூரியன், வெளிப்படையான குற்றங்களால் பாதிக்கப்படவில்லை; அதுபோல, எல்லா உயிர்களின் உள்ளார்ந்த ஆன்மா, ஒரே ஆன்மா, உலகின் துயரால் பாதிக்கப்படவில்லை, அவன் அதற்கு அப்பாற்பட்டவன். ஒரே ஆளாக, எல்லா உயிர்களின் உள்ளார்ந்த ஆன்மா, ஒரே உருவத்தை பலவாக மாற்றுகிறான்; அவனை தம்முள் நிலை கொண்டிருப்பதாக அறிந்த ஞானிகளுக்கு மட்டும் நித்திய ஆனந்தம், மற்றவர்களுக்கு இல்லை. நிலையற்றவற்றில் நித்தியமானவன், சிந்தனைகளில் சிந்திக்கும், பலருக்கு ஆசையை வழங்கும் ஒரேவன்; அவனை தம்முள் நிலை கொண்டிருப்பதாக அறிந்த ஞானிகளுக்கு மட்டும் நித்திய அமைதி, மற்றவர்களுக்கு இல்லை. அந்த ஆன்மாவை, சொல்ல முடியாத, உச்சமான ஆனந்தம் என்று நினைக்கிறார்கள்; எப்படி அறியலாம்? அது பிரகாசிக்கிறதா, இல்லை பிரகாசிக்கவில்லை? அங்கே சூரியன் பிரகாசிக்கவில்லை, சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், மின்னல், அக்கினி — எதுவும் பிரகாசிக்கவில்லை; அது பிரகாசிக்க, மற்றவை பின்னால் பிரகாசிக்கின்றன; அதன் ஒளியால் எல்லாம் பிரகாசிக்கிறது. மேல் வேரும், கீழ் கிளைகளும் கொண்ட, இந்த நித்திய அச்வத்த மரம்; அவன் தூயவன், பிரம்மம், அமரன்; எல்லா உலகமும் அவனில் நிலை கொண்டுள்ளது, எவரும் அவனை மீற முடியாது; இதுவே அந்த ஆன்மா. இங்கு உள்ள அனைத்தும், இந்த உலகம், பிராணனால் இயக்கப்படுகிறது; ஒரு பெரிய பயம், எழுந்த வஜ்ரம்; இதை அறிந்தவர்கள் அமரத்துவம் அடைகிறார்கள். அவனைப் பயந்து, தீ எரிகிறது; அவனைப் பயந்து, சூரியன் பிரகாசிக்கிறது; அவனைப் பயந்து, இந்திரன், வாயு மற்றும் மரணம் தங்கள் பாதையை ஓடுகின்றனர். இந்த ஆன்மாவை, உடல் விழும் முன் அறிய முடியாவிட்டால், உருவம் அடும் உலகில் பிறவிக்கு தகுதி பெறுகிறான். கண்ணாடியில் பார்த்தது போல, ஆன்மாவில்; கனவில் பார்த்தது போல, பித்ரு உலகில்; நீரில் பார்த்தது போல, கந்தர்வ உலகில்; நிழல் மற்றும் வெளிச்சத்தில் பார்த்தது போல, பிரம்ம உலகில். உணர்வுகளின் தனித்தன்மை, அவற்றின் எழுதல், மறைவு, தனிப்பட்ட பிறப்பை அறிந்த ஞானி, துயரப்படுவதில்லை. உணர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது மனம்; மனத்திற்கு மேலானது உயர்ந்த புத்தி; புத்திக்கு மேலானது பெரிய ஆன்மா; அதன் மேல் அவிக்யதம் (அமனிபம்). அமனிபத்திற்கு மேலானது, பரமாத்மா, எல்லாவற்றையும் ஊடறியும், குற்றமில்லாதவன்; அவனை அறிந்த உயிர் விடுதலை அடைந்து, அமரத்துவம் பெறுகிறான். அவன் உருவம் கண்களுக்கு தெரியவில்லை; யாரும் அவனை கண்களால் காணவில்லை; அவன் இதயம், சிந்தனை, மனத்தால் அறியப்படுகிறான்; இதை அறிந்தவர்கள் அமரத்துவம் பெறுகிறார்கள். அன்பும் மனமும், ஐந்து உணர்வுகளும், அமைதியடையும் போது, புத்தி அசையாமல் இருக்கும் போது, அதையே உயர்ந்த நிலை என்கிறார்கள். இவ்வாறு, க஠ உபநிஷத்தின் இந்த புனிதமான பாடல்கள், ஆன்மாவின் ஆழமான உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன. வெளிப்படையான உலகம், ஆசைகள், செயல்கள், எல்லாம் ஆன்மாவின் வெளிப்பாடுகள்; ஆன்மாவை உள்ளே அறிந்த ஞானிக்கு, பயம், துயரம், வேறுபாடு, மரணம், அனைத்தும் கடந்துவிடும். அந்த ஆன்மா, பிரம்மம், நித்தியம், அமரத்துவம், எல்லா உலகங்களும் அவனில் நிலை கொண்டுள்ளன. அவனை அறிந்தவர்கள், உண்மையான ஆனந்தம், அமைதி, விடுதலை, அமரத்துவம் பெறுகிறார்கள்.