ਕਠੋਪਨਿषਦ੍

ਓਮ। ਆਓ, ਸਾਡੇ ਦੋਨੋਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੇ ਦੋਨੋਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕਠੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਅਧਿਆਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਨਫਰਤ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਓਮ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਜਸਰਵਸਾ ਨੇ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨਚਿਕੇਤਾ। ਜਦੋਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਨਚਿਕੇਤਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਸ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ ਘਾਸ ਖਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਬੇਸਹਾਰਾ ਸਨ। ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਜਿਸ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਚਿਕੇਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ?" ਉਸਨੇ ਦੂਜੀ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਨਚਿਕੇਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਹਾਂ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦਰਮਿਆਨ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਦੇਣਾ ਹੈ?" ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਵੀ ਅਨਾਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਅੱਗ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਂਤਿ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਵੈਵਸਵਤ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲਿਆਓ।" "ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਿਨਾਂ ਖਾਏ, ਇੱਕ ਆਦਰਯੋਗ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਲਾਮਤੀਆਂ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਬੂਨ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣ।" "ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਬੂਨ ਹੈ ਕਿ ਗੌਤਮ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰੱਖੇ, ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਉਦਲਾਕੀ ਅਰੁਣੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਨ, ਅਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਸੁਖਦ ਰਾਤਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਮੌਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ।" "ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਬੁਢ਼ਾਪੇ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ। ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਤਰਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਹੇ ਮੌਤ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਅੱਗ ਸਿਖਾ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ طرف ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜਾ ਬੂਨ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣ। ਨਚਿਕੇਤਾ, ਉਹ ਅੱਗ ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ طرف ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਨੰਤ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਲ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ, ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਛੁਪਿਆ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਅੱਗ ਸਮਝਾਈ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਇੱਟਾਂ, ਕਿੰਨੀ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ। ਨਚਿਕੇਤਾ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੁਹਰਾਇਆ। ਫਿਰ ਮੌਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬੋਲਿਆ। "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੂਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਅੱਗ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲੇਗੀ। ਇਹ ਬਹੁਤ-ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਚੇਨ ਲੈ ਜਾ।" "ਜੋ ਤਿੰਨ ਨਚਿਕੇਤਾ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਯਾਜ਼ਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਨਮ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਤਿੰਨ ਨਚਿਕੇਤਾ ਦੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਚਿਕੇਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਤੇਰੀ ਨਚਿਕੇਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਦੀ طرف ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਬੂਨ ਵਜੋਂ ਚੁਣੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਵਜੋਂ ਬੋਲਣਗੇ। ਨਚਿਕੇਤਾ, ਆਪਣਾ ਤੀਜਾ ਬੂਨ ਚੁਣ।" "ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ ਜੋ departed ਬਾਰੇ ਹੈ: ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ 'ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ,' ਦੂਜੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ 'ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।' ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਏ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਤੀਜਾ ਬੂਨ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਚਰਚਾ ਹੋਈ ਸੀ; ਇਹ ਸੁਖਦਾਇਕ ਕਾਨੂੰਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਨਚਿਕੇਤਾ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਬੂਨ ਚੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਦਬਾਉ ਨਾ, ਇਸ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਸੱਚਮੁਚ ਚਰਚਾ ਹੋਈ ਸੀ; ਅਤੇ ਤੂੰ, ਮੌਤ, ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਬੂਨ ਇਸ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ।" "ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਜੋ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ, ਹਾਥੀ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਘੋੜੇ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਚੁਣ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੀਏ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉ।" "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੂਨ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਧਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚੁਣੋ। ਨਚਿਕੇਤਾ, ਵੱਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਆਧਿਕਾਰੀ ਬਣੋ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿਆਂਗਾ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪੁੱਛੋ। ਇੱਥੇ ਇਹ ਸੁੰਦਰਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਰਥ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਾਜ਼; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਿ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦਿਓ; ਨਚਿਕੇਤਾ, ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਨਾ ਪੁੱਛੋ।" "ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਮਰਤ ਹੈ, ਕੱਲ੍ਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੇ ਹਨ ਰਥ, ਤੁਹਾਡੇ ਹਨ ਨੱਚ ਅਤੇ ਗੀਤ।" "ਇਨਸਾਨ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੀਏ ਤਾਂ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਜੀਊਂਦੇ ਰਹਿਣੇ। ਪਰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਅਮਰ, ਅਬਾਦ ਅਤੇ ਮਰਤ, ਨਾਸਵੰਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੋਈ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਆਨੰਦ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਪਸੰਦ ਕਰੇਗਾ?" "ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਹੇ ਮੌਤ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਾਮਲਾ ਜੋ ਆਗਿਆ ਦੇ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸ। ਇਹ ਬੂਨ, ਜੋ ਛੁਪਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਚਿਕੇਤਾ ਚੁਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਚਿਕੇਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਖੋਜਿਆ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪਾਸੇ ਵਧਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੁਣਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅਸਲੀਅਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸੂਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਸਲ ਸਮਝਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬੂਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਪਾਸੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।