ಕಠೋಪನಿಷದ್

ನಾವಿರತೋ ದುಶ್ಚರಿತಾನ್ನಾಶಾನ್ತೋ ನಾಸಮಾಹಿತಃ । ನಾಶಾನ್ತಮಾನಸೋ ವಾಽಪಿ ಪ್ರಜ್ಞಾನೇನೈನಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ದುಷ್ಕರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆದವನು ಅಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗದವನು ಅಲ್ಲದೆ, ಏಕಾಗ್ರತೆ ಇಲ್ಲದವನು ಅಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗದವನು ಅಲ್ಲದೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಇದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಕ್ಷತ್ರಂ ಚ ಉಭೇ ಭವತ ಓದನಃ । ಮೃತ್ಯುರ್ಯಸ್ಯೋಪಸೇಚನಂ ಕ ಇತ್ಥಾ ವೇದ ಯತ್ರ ಸಃ

ಯಾರಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಎರಡೂ ಅನ್ನವಾಗಿವೆ, ಮೃತ್ಯುವೇ ಉಪಸೇವನೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆಂದು ಯಾರು ತಿಳಿಯಬಹುದು?

ಋತಂ ಪಿಬನ್ತೌ ಸುಕೃತಸ್ಯ ಲೋಕೇ ಗುಹಾಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೌ ಪರಮೇ ಪರಾರ್ಧೇ । ಛಾಯಾತಪೌ ಬ್ರಹ್ಮವಿದೋ ವದನ್ತಿ ಪಞ್ಚಾಗ್ನಯೋ ಯೇ ಚ ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತಾಃ

ಸತ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಪುಣ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಪರಮ ಗುಹೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಐದು ಅಗ್ನಿಯ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಮೂರು ನಚಿಕೇತ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದವರು, ಅವನನ್ನು ನೆರಳು ಮತ್ತು ಬೆಳಕು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯಃ ಸೇತುರೀಜಾನಾನಾಮಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯತ್ ಪರಮ್ । ಅಭಯಂ ತಿತೀರ್ಷತಾಂ ಪಾರಂ [https://puranastudy.000space.com/pur_index15/nachiketa.htm ನಾಚಿಕೇತಁ] ಶಕೇಮಹಿ

ಯಾರು ಅಕ್ಷಯವಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವರು, ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭಯವಿಲ್ಲದ ದಡವನ್ನು ತಲುಪಲು ಸೇತುವೆಯಂತೆ ಇದೆ. ನಚಿಕೇತ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ.

ಆತ್ಮಾನಁ ರಥಿನಂ ವಿದ್ಧಿ ಶರೀರಁ ರಥಮೇವ ತು । ಬುದ್ಧಿಂ ತು ಸಾರಥಿಂ ವಿದ್ಧಿ ಮನಃ ಪ್ರಗ್ರಹಮೇವ ಚ

ಆತ್ಮವನ್ನೇ ರಥದ ಓಡಿಸುವವನಂತೆ ತಿಳಿ, ದೇಹವೇ ರಥ. ಬುದ್ಧಿಯೇ ರಥದವನು, ಮನಸ್ಸೇ ರಾಶಿಯ ಕಟ್ಟಿ ಎಂದು ತಿಳಿ.

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಹಯಾನಾಹುರ್ವಿಷಯಾಁ ಸ್ತೇಷು ಗೋಚರಾನ್ । ಆತ್ಮೇನ್ದ್ರಿಯಮನೋಯುಕ್ತಂ ಭೋಕ್ತೇತ್ಯಾಹುರ್ಮನೀಷಿಣಃ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಕುದುರೆಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವುಗಳ ವಿಷಯಗಳು ಅವು ಸಾಗುವ ದಾರಿಗಳು. ಆತ್ಮ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವವನು ಅನುಭವಿಸುವವನು ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಯಸ್ತ್ವವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ಭವತ್ಯಯುಕ್ತೇನ ಮನಸಾ ಸದಾ । ತಸ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯಾಣ್ಯವಶ್ಯಾನಿ ದುಷ್ಟಾಶ್ವಾ ಇವ ಸಾರಥೇಃ

ಯಾರಿಗೆ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಲ್ಲವೋ, ಅವನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಅವನಿಗೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಕೆಟ್ಟ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ಅವನನ್ನು ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಯಸ್ತು ವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ಭವತಿ ಯುಕ್ತೇನ ಮನಸಾ ಸದಾ । ತಸ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ವಶ್ಯಾನಿ ಸದಶ್ವಾ ಇವ ಸಾರಥೇಃ

ಯಾರಿಗೆ ವಿವೇಕವಿದೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದೆ, ಅವನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಅವನಿಗೆ ವಶದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ.

ಯಸ್ತ್ವವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ಭವತ್ಯಮನಸ್ಕಃ ಸದಾಽಶುಚಿಃ । ನ ಸ ತತ್ಪದಮಾಪ್ನೋತಿ ಸಂಸಾರಂ ಚಾಧಿಗಚ್ಛತಿ

ಯಾರಿಗೆ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶಾಂತ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿದೆಯೋ, ಅವನು ಆ ಪರಮಪದವನ್ನು ತಲುಕುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಚಕ್ರದಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ.

ಯಸ್ತು ವಿಜ್ಞಾನವಾನ್ಭವತಿ ಸಮನಸ್ಕಃ ಸದಾ ಶುಚಿಃ । ಸ ತು ತತ್ಪದಮಾಪ್ನೋತಿ ಯಸ್ಮಾದ್ಭೂಯೋ ನ ಜಾಯತೇ

ಯಾರಿಗೆ ವಿವೇಕವಿದೆ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಅವನು ಆ ಪರಮಪದವನ್ನು ತಲುಕುತ್ತಾನೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿಜ್ಞಾನಸಾರಥಿರ್ಯಸ್ತು ಮನಃ ಪ್ರಗ್ರಹವಾನ್ನರಃ । ಸೋಽಧ್ವನಃ ಪಾರಮಾಪ್ನೋತಿ ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಮಂ ಪದಮ್

ಯಾರು ವಿವೇಕವನ್ನು ರಥದವನು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ರಾಶಿಯ ಕಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಜೀವನದ ದಾರಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಕಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಇನ್ದ್ರಿಯೇಭ್ಯಃ ಪರಾ ಹ್ಯರ್ಥಾ ಅರ್ಥೇಭ್ಯಶ್ಚ ಪರಂ ಮನಃ । ಮನಸಸ್ತು ಪರಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಬುದ್ಧೇರಾತ್ಮಾ ಮಹಾನ್ಪರಃ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗಿಂತ ವಿಷಯಗಳು ಮೇಲು, ವಿಷಯಗಳಿಗಿಂತ ಮನಸ್ಸು ಮೇಲು, ಮನಸ್ಸಿಗಿಂತ ಬುದ್ಧಿ ಮೇಲು, ಬುದ್ಧಿಗಿಂತ ಮಹಾತ್ಮೆ ಮೇಲು.

ಮಹತಃ ಪರಮವ್ಯಕ್ತಮವ್ಯಕ್ತಾತ್ಪುರುಷಃ ಪರಃ । ಪುರುಷಾನ್ನ ಪರಂ ಕಿಂಚಿತ್ಸಾ [https://sa.wikisource.org/s/3gst ಕಾಷ್ಠಾ] ಸಾ ಪರಾ ಗತಿಃ

ಮಹಾತ್ಮೆಯಿಗಿಂತ ಅವ್ಯಕ್ತವು ಮೇಲು, ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕಿಂತ ಪುರುಷನು ಮೇಲು, ಪುರುಷನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ — ಅದು ಗುರಿ, ಅದು ಪರಮಗತಿ.

ಏಷ ಸರ್ವೇಷು ಭೂತೇಷು ಗೂಢೋಽಽತ್ಮಾ ನ ಪ್ರಕಾಶತೇ । ದೃಶ್ಯತೇ ತ್ವಗ್ರ್ಯಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಯಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶಿಭಿಃ

ಈ ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗುಪ್ತವಾಗಿರುವದು, ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು ಅದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಯಚ್ಛೇದ್ವಾಙ್ಮನಸೀ ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತದ್ಯಚ್ಛೇಜ್ಜ್ಞಾನ ಆತ್ಮನಿ । ಜ್ಞಾನಮಾತ್ಮನಿ ಮಹತಿ ನಿಯಚ್ಛೇತ್ತದ್ಯಚ್ಛೇಚ್ಛಾನ್ತ ಆತ್ಮನಿ

ಜ್ಞಾನಿಯು ಮಾತನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮಹಾತ್ಮೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿ, ಮಹಾತ್ಮೆಯನ್ನು ಶಾಂತ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿ.

ಉತ್ತಿಷ್ಠತ ಜಾಗ್ರತ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವರಾನ್ನಿಬೋಧತ । ಕ್ಷುರಸ್ಯ ಧಾರಾ ನಿಶಿತಾ ದುರತ್ಯಯಾ ದುರ್ಗಂ ಪಥಸ್ತತ್ಕವಯೋ ವದನ್ತಿ

ಎದ್ದು, ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಿ; ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಸೇರಿ, ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ಈ ದಾರಿ ಕ್ಷುರದ ಅಂಚಿನಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿದೆ, ದಾಟಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ — ಎಂದು ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಅಶಬ್ದಮಸ್ಪರ್ಶಮರೂಪಮವ್ಯಯಂ ತಥಾಽರಸಂ ನಿತ್ಯಮಗನ್ಧವಚ್ಚ ಯತ್ । ಅನಾದ್ಯನನ್ತಂ ಮಹತಃ ಪರಂ ಧ್ರುವಂ ನಿಚಾಯ್ಯ ತನ್ಮೃತ್ಯುಮುಖಾತ್ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ

ಯಾವುದು ಶಬ್ದವಿಲ್ಲ, ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲ, ರೂಪವಿಲ್ಲ, ನಾಶವಾಗದು, ರುಚಿಯಿಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತ, ವಾಸನೆಯಿಲ್ಲ, ಆದಿಯಿಲ್ಲ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಮಹಾತ್ಮೆಯಿಗಿಂತ ಮೇಲು, ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ — ಅದನ್ನು ಅರಿತವನು ಮರಣದ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ನಾಚಿಕೇತಮುಪಾಖ್ಯಾನಂ ಮೃತ್ಯುಪ್ರೋಕ್ತಁ ಸನಾತನಮ್ । ಉಕ್ತ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ಮೇಧಾವೀ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ನಚಿಕೇತನ ಪುರಾತನ ಕಥೆಯನ್ನು, ಮರಣನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಹೇಳಿ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ಜ್ಞಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯ ಇಮಂ ಪರಮಂ ಗುಹ್ಯಂ ಶ್ರಾವಯೇದ್ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಸದಿ । ಪ್ರಯತಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲೇ ವಾ ತದಾನನ್ತ್ಯಾಯ ಕಲ್ಪತೇ । ತದಾನನ್ತ್ಯಾಯ ಕಲ್ಪತ ಇತಿ

ಯಾರು ಈ ಪರಮ ಗುಪ್ತವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅನಂತತೆಯ ಯೋಗ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅನಂತತೆಯ ಯೋಗ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಪರಾಞ್ಚಿ ಖಾನಿ ವ್ಯತೃಣತ್ ಸ್ವಯಮ್ಭೂ- ಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಪರಾಙ್ಪಶ್ಯತಿ ನಾನ್ತರಾತ್ಮನ್ । ಕಶ್ಚಿದ್ಧೀರಃ ಪ್ರತ್ಯಗಾತ್ಮಾನಮೈಕ್ಷ- ದಾವೃತ್ತಚಕ್ಷುರಮೃತತ್ವಮಿಚ್ಛನ್

ಸ್ವಯಂಭುವು ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆ ನೋಡಲು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾರು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಒಳಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಪರಾಚಃ ಕಾಮಾನನುಯನ್ತಿ ಬಾಲಾ- ಸ್ತೇ ಮೃತ್ಯೋರ್ಯನ್ತಿ ವಿತತಸ್ಯ ಪಾಶಮ್ । ಅಥ ಧೀರಾ ಅಮೃತತ್ವಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಧ್ರುವಮಧ್ರುವೇಷ್ವಿಹ ನ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತೇ

ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಗಿನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರವಿಟ್ಟು, ಮೃತ್ಯುವಿನ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಧೈರ್ಯವಂತರು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇಲ್ಲಿನ ನಾಶವಾಗುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ.

ಯೇನ ರೂಪಂ ರಸಂ ಗನ್ಧಂ ಶಬ್ದಾನ್ ಸ್ಪರ್ಶಾಁಶ್ಚ ಮೈಥುನಾನ್ । ಏತೇನೈವ ವಿಜಾನಾತಿ ಕಿಮತ್ರ ಪರಿಶಿಷ್ಯತೇ । ಏತದ್ವೈ ತತ್

ಯಾವುದರಿಂದ ನಾವು ರೂಪ, ರುಚಿ, ವಾಸನೆ, ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಸಂಗದ ಆನಂದವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನು ಉಳಿದಿದೆ? ಇದೇ ಅದು.

ಸ್ವಪ್ನಾನ್ತಂ ಜಾಗರಿತಾನ್ತಂ ಚೋಭೌ ಯೇನಾನುಪಶ್ಯತಿ । ಮಹಾನ್ತಂ ವಿಭುಮಾತ್ಮಾನಂ ಮತ್ವಾ ಧೀರೋ ನ ಶೋಚತಿ

ಯಾರು ಕನಸಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ, ಎಚ್ಚರೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಆ ಮಹತ್ತರವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಆತ್ಮನನ್ನು ತಿಳಿದು ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಯ ಇಮಂ ಮಧ್ವದಂ ವೇದ ಆತ್ಮಾನಂ ಜೀವಮನ್ತಿಕಾತ್ । ಈಶಾನಂ ಭೂತಭವ್ಯಸ್ಯ ನ ತತೋ ವಿಜುಗುಪ್ಸತೇ । ಏತದ್ವೈ ತತ್

ಯಾರು ಈ ಆತ್ಮನನ್ನು, ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ, ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು, ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಏನನ್ನೂ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಅದು.

ಯಃ ಪೂರ್ವಂ ತಪಸೋ ಜಾತಮದ್ಭ್ಯಃ ಪೂರ್ವಮಜಾಯತ । ಗುಹಾಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಂ ಯೋ ಭೂತೇಭಿರ್ವ್ಯಪಶ್ಯತ । ಏತದ್ವೈ ತತ್

ಯಾರು ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದನು, ನೀರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಜನಿಸಿದನು, ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಇರುವನು, ಅವನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಅದು.

ಯಾ ಪ್ರಾಣೇನ ಸಂಭವತ್ಯದಿತಿರ್ದೇವತಾಮಯೀ । ಗುಹಾಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತೀಂ ಯಾ ಭೂತೇಭಿರ್ವ್ಯಜಾಯತ । ಏತದ್ವೈ ತತ್

ಯಾವುದು ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಉದಯವಾಗುವ ದೇವತೆ ಆದಿತಿಯಾಗಿ, ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೇ ಇರುವುದಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದುದಾಗಿ ಇದೆ, ಅದೇ ಅದು.

ಅರಣ್ಯೋರ್ನಿಹಿತೋ ಜಾತವೇದಾ ಗರ್ಭ ಇವ ಸುಭೃತೋ ಗರ್ಭಿಣೀಭಿಃ । ದಿವೇ ದಿವೇ ಈಡ್ಯೋ ಜಾಗೃವದ್ಭಿರ್ಹವಿಷ್ಮದ್ಭಿರ್ಮನುಷ್ಯೇಭಿರಗ್ನಿಃ । ಏತದ್ವೈ ತತ್

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇರುವ ಜಾತವೇದನು, ಗರ್ಭಿಣಿಯರು ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂರಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಎಚ್ಚರಿರುವವರು ಮತ್ತು ಹೋಮ ಮಾಡುವವರು ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಅದು.

ಯತಶ್ಚೋದೇತಿ ಸೂರ್ಯೋಽಸ್ತಂ ಯತ್ರ ಚ ಗಚ್ಛತಿ । ತಂ ದೇವಾಃ ಸರ್ವೇಽರ್ಪಿತಾಸ್ತದು ನಾತ್ಯೇತಿ ಕಶ್ಚನ । ಏತದ್ವೈ ತತ್

ಯಾರಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನಲ್ಲೇ ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ—ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಮೀರಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಅದು.

ಯದೇವೇಹ ತದಮುತ್ರ ಯದಮುತ್ರ ತದನ್ವಿಹ । ಮೃತ್ಯೋಃ ಸ ಮೃತ್ಯುಮಾಪ್ನೋತಿ ಯ ಇಹ ನಾನೇವ ಪಶ್ಯತಿ

ಇಲ್ಲಿರುವುದೇ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ, ಅಲ್ಲಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನತೆ ನೋಡುವವನು ಮರಣದಿಂದ ಮರಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.