ಕಠೋಪನಿಷದ್

ಶತಾಯುಷಃ ಪುತ್ರಪೌತ್ರಾನ್ವೃಣೀಷ್ವಾ ಬಹೂನ್ಪಶೂನ್ ಹಸ್ತಿಹಿರಣ್ಯಮಶ್ವಾನ್ । ಭೂಮೇರ್ಮಹದಾಯತನಂ ವೃಣೀಷ್ವ ಸ್ವಯಂ ಚ ಜೀವ ಶರದೋ ಯಾವದಿಚ್ಛಸಿ

ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು, ಅನೇಕ ಹಸುಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು, ನೀನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ವರ್ಷ ಬದುಕಬಹುದು.

ಏತತ್ತುಲ್ಯಂ ಯದಿ ಮನ್ಯಸೇ ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ವಿತ್ತಂ ಚಿರಜೀವಿಕಾಂ ಚ । ಮಹಾಭೂಮೌ ನಚಿಕೇತಸ್ತ್ವಮೇಧಿ ಕಾಮಾನಾಂ ತ್ವಾ ಕಾಮಭಾಜಂ ಕರೋಮಿ

ಇದಕ್ಕಿಂತ ಸಮಾನವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ವರವೆಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಧನವನ್ನೂ ದೀರ್ಘಾಯುವನ್ನೂ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು. ನಚಿಕೇತ, ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ರಾಜನಾಗು; ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವವನನ್ನಾಗಿ ನಾನಿನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಯೇ ಯೇ ಕಾಮಾ ದುರ್ಲಭಾ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೇ ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾಁಶ್ಛನ್ದತಃ ಪ್ರಾರ್ಥಯಸ್ವ । ಇಮಾ ರಾಮಾಃ ಸರಥಾಃ ಸತೂರ್ಯಾ ನ ಹೀದೃಶಾ ಲಮ್ಭನೀಯಾ ಮನುಷ್ಯೈಃ । ಆಭಿರ್ಮತ್ಪ್ರತ್ತಾಭಿಃ ಪರಿಚಾರಯಸ್ವ ನಚಿಕೇತೋ ಮರಣಂ ಮಾಽನುಪ್ರಾಕ್ಷೀಃ

ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ದೊರೆಯಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನೂ ನೀನು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿವೆ, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರಿಯರು, ವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ; ಇಂತಹವುಗಳು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಡು; ನಚಿಕೇತ, ನೀನು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಬೇಡ.

ಶ್ವೋಭಾವಾ ಮರ್ತ್ಯಸ್ಯ ಯದನ್ತಕೈತತ್ ಸರ್ವೇಂದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಜರಯಂತಿ ತೇಜಃ । ಅಪಿ ಸರ್ವಂ ಜೀವಿತಮಲ್ಪಮೇವ ತವೈವ ವಾಹಾಸ್ತವ ನೃತ್ಯಗೀತೇ

ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲವು ನಾಳೆ ಮುಗಿಯುವವು; ಇವು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವನವೂ ಸ್ವಲ್ಪವೇ; ರಥಗಳು, ನೃತ್ಯ, ಹಾಡು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಸೇರಿವೆ.

ನ ವಿತ್ತೇನ ತರ್ಪಣೀಯೋ ಮನುಷ್ಯೋ ಲಪ್ಸ್ಯಾಮಹೇ ವಿತ್ತಮದ್ರಾಕ್ಷ್ಮ ಚೇತ್ತ್ವಾ । ಜೀವಿಷ್ಯಾಮೋ ಯಾವದೀಶಿಷ್ಯಸಿ ತ್ವಂ ವರಸ್ತು ಮೇ ವರಣೀಯಃ ಸ ಏವ

ಧನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ನೀನು ಇರುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ ನಾವು ಬದುಕಬಹುದು. ಆದರೆ ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರ ಅದೇ ಒಂದು ಮಾತ್ರ.

ಅಜೀರ್ಯತಾಮಮೃತಾನಾಮುಪೇತ್ಯ ಜೀರ್ಯನ್ಮರ್ತ್ಯಃ ಕ್ವಧಃಸ್ಥಃ ಪ್ರಜಾನನ್ । ಅಭಿಧ್ಯಾಯನ್ ವರ್ಣರತಿಪ್ರಮೋದಾನ್ ಅತಿದೀರ್ಘೇ ಜೀವಿತೇ ಕೋ ರಮೇತ

ಅಜರ, ಅಮರರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಜರಜೀರ್ಣ ಮನುಷ್ಯನು ಕ್ಷಣಿಕ ವಸ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ಇದ್ದು, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ರೂಪ, ರಸಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟು, ಬಹುಕಾಲ ಬದುಕುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ?

ಯಸ್ಮಿನ್ನಿದಂ ವಿಚಿಕಿತ್ಸನ್ತಿ ಮೃತ್ಯೋ ಯತ್ಸಾಮ್ಪರಾಯೇ ಮಹತಿ ಬ್ರೂಹಿ ನಸ್ತತ್ । ಯೋಽಯಂ ವರೋ ಗೂಢಮನುಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ನಾನ್ಯಂ ತಸ್ಮಾನ್ನಚಿಕೇತಾ ವೃಣೀತೇ

ಮೃತ್ಯು, ಯಾವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿದೆ, ಆ ಪರಲೋಕದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು. ಈ ಗುಪ್ತವಾದ, ಒಳಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಹೋದ ವರವನ್ನು ನಚಿಕೇತನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಬೇರೆ ಯಾವ ವರವನ್ನೂ ಅವನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಅನ್ಯಚ್ಛ್ರೇಯೋಽನ್ಯದುತೈವ ಪ್ರೇಯ- ಸ್ತೇ ಉಭೇ ನಾನಾರ್ಥೇ ಪುರುಷಁ ಸಿನೀತಃ । ತಯೋಃ ಶ್ರೇಯ ಆದದಾನಸ್ಯ ಸಾಧು ಭವತಿ ಹೀಯತೇಽರ್ಥಾದ್ಯ ಉ ಪ್ರೇಯೋ ವೃಣೀತೇ

ಒಂದುದು ಶ್ರೇಯಸ್ಸು, ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಿಯವಾದುದು—ಇವು ಎರಡೂ ವಿಭಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವವನು ಉತ್ತಮನು; ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವವನು ಗುರಿಯಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ರೇಯಶ್ಚ ಪ್ರೇಯಶ್ಚ ಮನುಷ್ಯಮೇತಃ ತೌ ಸಮ್ಪರೀತ್ಯ ವಿವಿನಕ್ತಿ ಧೀರಃ । ಶ್ರೇಯೋ ಹಿ ಧೀರೋಽಭಿ ಪ್ರೇಯಸೋ ವೃಣೀತೇ ಪ್ರೇಯೋ ಮನ್ದೋ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಾದ್ವೃಣೀತೇ

ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಎರಡೂ ಮನುಷ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ; ವಿವೇಕಿಯು ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿವೇಕಿಯು ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಿಯವಾದುದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮೂಢನು ಲಾಭ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಸ ತ್ವಂ ಪ್ರಿಯಾನ್ಪ್ರಿಯರೂಪಾಂಶ್ಚ ಕಾಮಾನ್ ಅಭಿಧ್ಯಾಯನ್ನಚಿಕೇತೋಽತ್ಯಸ್ರಾಕ್ಷೀಃ । ನೈತಾಂ ಸೃಙ್ಕಾಂ ವಿತ್ತಮಯೀಮವಾಪ್ತೋ ಯಸ್ಯಾಂ ಮಜ್ಜನ್ತಿ ಬಹವೋ ಮನುಷ್ಯಾಃ

ನಚಿಕೇತ, ನೀನು ಇಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ, ಅವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀಯೆ. ಅನೇಕರು ಮುಳುಗುವ ಆ ಧನದ ಸರಪಳಿಗೆ ನೀನು ಒಳಗಾಗಿಲ್ಲ.

ದೂರಮೇತೇ ವಿಪರೀತೇ ವಿಷೂಚೀ ಅವಿದ್ಯಾ ಯಾ ಚ ವಿದ್ಯೇತಿ ಜ್ಞಾತಾ । ವಿದ್ಯಾಭೀಪ್ಸಿನಂ ನಚಿಕೇತಸಂ ಮನ್ಯೇ ನ ತ್ವಾ ಕಾಮಾ ಬಹವೋಽಲೋಲುಪನ್ತ

ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಎರಡೂ ಬಹಳ ದೂರ, ವಿರುದ್ಧವಾಗಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದೆ. ನಚಿಕೇತ, ನೀನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅನೇಕ ಕಾಮಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿಲ್ಲ.

ಅವಿದ್ಯಾಯಾಮನ್ತರೇ ವರ್ತಮಾನಾಃ ಸ್ವಯಂ ಧೀರಾಃ ಪಣ್ಡಿತಂಮನ್ಯಮಾನಾಃ । ದನ್ದ್ರಮ್ಯಮಾಣಾಃ ಪರಿಯನ್ತಿ ಮೂಢಾ ಅನ್ಧೇನೈವ ನೀಯಮಾನಾ ಯಥಾನ್ಧಾಃ

ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ತಾವು ಧೀರರು, ಪಂಡಿತರೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಮೂಢರು, ಅಂಧರನ್ನು ಅಂಧರು ನಡೆಸಿದಂತೆ, ತಾವು ತಾವು ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ.

ನ ಸಾಮ್ಪರಾಯಃ ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಬಾಲಂ ಪ್ರಮಾದ್ಯನ್ತಂ ವಿತ್ತಮೋಹೇನ ಮೂಢಮ್ । ಅಯಂ ಲೋಕೋ ನಾಸ್ತಿ ಪರ ಇತಿ ಮಾನೀ ಪುನಃ ಪುನರ್ವಶಮಾಪದ್ಯತೇ ಮೇ

ಪರಲೋಕವು ಬಾಲಿಶ, ಅಜಾಗರೂಕ, ಧನಮೋಹದಿಂದ ಮೂಢರಾದವರಿಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. 'ಈ ಲೋಕವೇ ಇದೆ, ಬೇರೆ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರವಣಾಯಾಪಿ ಬಹುಭಿರ್ಯೋ ನ ಲಭ್ಯಃ ಶೃಣ್ವನ್ತೋಽಪಿ ಬಹವೋ ಯಂ ನ ವಿದ್ಯುಃ । ಆಶ್ಚರ್ಯೋ ವಕ್ತಾ ಕುಶಲೋಽಸ್ಯ ಲಬ್ಧಾ ಆಶ್ಚರ್ಯೋ ಜ್ಞಾತಾ ಕುಶಲಾನುಶಿಷ್ಟಃ

ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕರು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಕೇಳಿದರೂ ಅನೇಕರು ಅವನನ್ನು ಅರಿಯಲಾಗದು. ಅವನನ್ನು ವಿವರಿಸುವವನು ಅದ್ಭುತ, ತಿಳಿಯುವವನು ಪಾಂಡಿತ್ಯಶಾಲಿ; ಪಾಂಡಿತ್ಯಶಾಲಿಯಿಂದ ಕಲಿತವನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.

ನ ನರೇಣಾವರೇಣ ಪ್ರೋಕ್ತ ಏಷ ಸುವಿಜ್ಞೇಯೋ ಬಹುಧಾ ಚಿನ್ತ್ಯಮಾನಃ । ಅನನ್ಯಪ್ರೋಕ್ತೇ ಗತಿರತ್ರ ನಾಸ್ತಿ ಅಣೀಯಾನ್ ಹ್ಯತರ್ಕ್ಯಮಣುಪ್ರಮಾಣಾತ್

ಕೆಳಮಟ್ಟದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಳಿದರೆ ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹಲವಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದರೂ. ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗವಿದೆ; ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲಾಗದಷ್ಟು ಸಣ್ಣದು.

ನೈಷಾ ತರ್ಕೇಣ ಮತಿರಾಪನೇಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾನ್ಯೇನೈವ ಸುಜ್ಞಾನಾಯ ಪ್ರೇಷ್ಠ । ಯಾಂ ತ್ವಮಾಪಃ ಸತ್ಯಧೃತಿರ್ಬತಾಸಿ ತ್ವಾದೃಙ್ನೋ ಭೂಯಾನ್ನಚಿಕೇತಃ ಪ್ರಷ್ಟಾ

ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತರ್ಕದಿಂದ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಇದನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಉಪದೇಶಿಸಬಹುದು. ನೀನು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ. ನಚಿಕೇತ, ನಿನ್ನಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುವವರು ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ದೊರೆಯಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಜಾನಾಮ್ಯಹಂ ಶೇವಧಿರಿತ್ಯನಿತ್ಯಂ ನ ಹ್ಯಧ್ರುವೈಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಹಿ ಧ್ರುವಂ ತತ್ । ತತೋ ಮಯಾ ನಾಚಿಕೇತಶ್ಚಿತೋಽಗ್ನಿಃ ಅನಿತ್ಯೈರ್ದ್ರವ್ಯೈಃ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಮ್

ನಾನು ಈ ಧನವು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾಶವಾಗುವ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಚಿಕೇತ, ನೀನು ನಾಶವಾಗುವ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.

ಕಾಮಸ್ಯಾಪ್ತಿಂ ಜಗತಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ಕ್ರತೋರಾನನ್ತ್ಯಮಭಯಸ್ಯ ಪಾರಮ್ । ಸ್ತೋಮಮಹದುರುಗಾಯಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧೃತ್ಯಾ ಧೀರೋ ನಚಿಕೇತೋಽತ್ಯಸ್ರಾಕ್ಷೀಃ

ಕಾಮಗಳ ಪೂರಣ, ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರ, ಯಜ್ಞಗಳ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪ್ರವಾಹ, ಭಯರಹಿತತೆಯ ಪಾರನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನೀನು, ನಚಿಕೇತ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ತಂ ದುರ್ದರ್ಶಂ ಗೂಢಮನುಪ್ರವಿಷ್ಟಂ ಗುಹಾಹಿತಂ ಗಹ್ವರೇಷ್ಠಂ ಪುರಾಣಮ್ । ಅಧ್ಯಾತ್ಮಯೋಗಾಧಿಗಮೇನ ದೇವಂ ಮತ್ವಾ ಧೀರೋ ಹರ್ಷಶೋಕೌ ಜಹಾತಿ

ಅದು ಕಾಣಲು ಅತಿ ಕಷ್ಟವಾದುದು, ಆಳವಾಗಿ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವುದು, ಪುರಾತನವಾದ ದೇವತೆ. ಆತ್ಮಾನುಶೀಲನೆಯಿಂದ ಆ ದೇವರನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಜ್ಞಾನಿ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸಮ್ಪರಿಗೃಹ್ಯ ಮರ್ತ್ಯಃ ಪ್ರವೃಹ್ಯ ಧರ್ಮ್ಯಮಣುಮೇತಮಾಪ್ಯ । ಸ ಮೋದತೇ ಮೋದನೀಯಁ ಹಿ ಲಬ್ಧ್ವಾ ವಿವೃತಁ ಸದ್ಮ ನಚಿಕೇತಸಂ ಮನ್ಯೇ

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ, ಮನುಷ್ಯನು ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತು ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಹರ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆಂದು ಸಂತೋಷಪಡುವನು. ನಚಿಕೇತನ ಮನೆ ಈಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೆರೆದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅನ್ಯತ್ರ ಧರ್ಮಾದನ್ಯತ್ರಾಧರ್ಮಾ- ದನ್ಯತ್ರಾಸ್ಮಾತ್ಕೃತಾಕೃತಾತ್ । ಅನ್ಯತ್ರ ಭೂತಾಚ್ಚ ಭವ್ಯಾಚ್ಚ ಯತ್ತತ್ಪಶ್ಯಸಿ ತದ್ವದ

ಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ, ಅಧರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ, ಮಾಡಿದದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಮತ್ತು ಮಾಡದದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ, ಭೂತ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ — ನೀನು ಏನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೋ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು.

ಸರ್ವೇ ವೇದಾ ಯತ್ಪದಮಾಮನನ್ತಿ ತಪಾಁಸಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಚ ಯದ್ವದನ್ತಿ । ಯದಿಚ್ಛನ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಚರನ್ತಿ ತತ್ತೇ ಪದಁ ಸಂಗ್ರಹೇಣ ಬ್ರವೀಮ್ಯೋಮಿತ್ಯೇತತ್

ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು ಯಾವ ಗುರಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸುಗಳು ಯಾವದನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆಯೋ, ಜನರು ಯಾವದನ್ನು ಬಯಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಗುರಿಯನ್ನು ನಾನು ಸಣ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ — ಅದು ಓಂ ಎಂಬುದು.

ಏತದ್ಧ್ಯೇವಾಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಏತದ್ಧ್ಯೇವಾಕ್ಷರಂ ಪರಮ್ । ಏತದ್ಧ್ಯೇವಾಕ್ಷರಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಯೋ ಯದಿಚ್ಛತಿ ತಸ್ಯ ತತ್

ಈ ಅಕ್ಷರವೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಈ ಅಕ್ಷರವೇ ಪರಮ. ಈ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಏನು ಬಯಸಿದರೂ, ಅವನಿಗೆ ಅದು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಏತದಾಲಮ್ಬನಁ ಶ್ರೇಷ್ಠಮೇತದಾಲಮ್ಬನಂ ಪರಮ್ । ಏತದಾಲಮ್ಬನಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ

ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಧಾರ, ಇದು ಪರಮ ಆಧಾರ. ಈ ಆಧಾರವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

ನ ಜಾಯತೇ ಮ್ರಿಯತೇ ವಾ ವಿಪಶ್ಚಿನ್ ನಾಯಂ ಕುತಶ್ಚಿನ್ನ ಬಭೂವ ಕಶ್ಚಿತ್ । ಅಜೋ ನಿತ್ಯಃ ಶಾಶ್ವತೋಽಯಂ ಪುರಾಣೋ ನ ಹನ್ಯತೇ ಹನ್ಯಮಾನೇ ಶರೀರೇ

ಜ್ಞಾನಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಎಲ್ಲಿಂದಲೂ ಬಂದವನು ಅಲ್ಲ, ಯಾರಿಂದಲೂ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಅಲ್ಲ. ಅವನು ಜನಿಸದವನು, ಶಾಶ್ವತ, ನಿತ್ಯ, ಪುರಾತನ. ದೇಹ ನಾಶವಾದರೂ ಅವನು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹನ್ತಾ ಚೇನ್ಮನ್ಯತೇ ಹನ್ತುಁ ಹತಶ್ಚೇನ್ಮನ್ಯತೇ ಹತಮ್ । ಉಭೌ ತೌ ನ ವಿಜಾನೀತೋ ನಾಯಁ ಹನ್ತಿ ನ ಹನ್ಯತೇ

ಯಾರಾದರೂ ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ನಾನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟೆನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿಲ್ಲ. ಆತನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಅಣೋರಣೀಯಾನ್ಮಹತೋ ಮಹೀಯಾ- ನಾತ್ಮಾಽಸ್ಯ ಜನ್ತೋರ್ನಿಹಿತೋ ಗುಹಾಯಾಮ್ । ತಮಕ್ರತುಃ ಪಶ್ಯತಿ ವೀತಶೋಕೋ ಧಾತುಪ್ರಸಾದಾನ್ಮಹಿಮಾನಮಾತ್ಮನಃ

ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದುದು, ಅತಿ ಮಹತ್ತರವಾದುದು, ಆತ್ಮವು ಪ್ರಾಣಿಯ ಹೃದಯಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ. ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಆತ್ಮದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ತೊರೆದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಆಸೀನೋ ದೂರಂ ವ್ರಜತಿ ಶಯಾನೋ ಯಾತಿ ಸರ್ವತಃ । ಕಸ್ತಂ ಮದಾಮದಂ ದೇವಂ ಮದನ್ಯೋ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹತಿ

ಕೂರಿಕೊಂಡು ಇದ್ದರೂ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮಲಗಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆ ಆನಂದವೂ ಇಲ್ಲದ ದೇವರನ್ನು ನನ್ನ ಹೊರತು ಯಾರು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಅಶರೀರಁ ಶರೀರೇಷ್ವನವಸ್ಥೇಷ್ವವಸ್ಥಿತಮ್ । ಮಹಾನ್ತಂ ವಿಭುಮಾತ್ಮಾನಂ ಮತ್ವಾ ಧೀರೋ ನ ಶೋಚತಿ

ದೇಹಗಳ ನಡುವೆ ದೇಹವಿಲ್ಲದವನು, ಅಸ್ಥಿರದ ನಡುವೆ ಸ್ಥಿರನಾದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮಹಾನ್, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಜ್ಞಾನಿಯು ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ.