કઠોપનિષદ્

યદિદં કિં ચ જગત્ સર્વં પ્રાણ એજતિ નિઃસૃતમ્ । મહદ્ભયં વજ્રમુદ્યતં ય એતદ્વિદુરમૃતાસ્તે ભવન્તિ

આ આખું જગત, જે કંઈ છે, તે પ્રાણથી ચલિત છે; એ મહાન ભયરૂપ છે, વીજળી જેવું ભયંકર છે—જેને આ જાણે છે, તે અમર બને છે.

ભયાદસ્યાગ્નિસ્તપતિ ભયાત્તપતિ સૂર્યઃ । ભયાદિન્દ્રશ્ચ વાયુશ્ચ મૃત્યુર્ધાવતિ પઞ્ચમઃ

એના ભયથી અગ્નિ દહે છે, એના ભયથી સૂર્ય પ્રકાશે છે, એના ભયથી ઇન્દ્ર, પવન અને પાંચમો મૃત્યુ પણ પોતાનું કાર્ય કરે છે.

ઇહ ચેદશકદ્બોદ્ધું પ્રાક્ષરીરસ્ય વિસ્રસઃ । તતઃ સર્ગેષુ લોકેષુ શરીરત્વાય કલ્પતે

જો કોઈ એ આત્માને અહીં, શરીર છૂટે એ પહેલા, ઓળખી ન શકે, તો પછી તે સર્જનના લોકોમાં ફરીથી શરીર ધારણ કરવા માટે યોગ્ય બને છે.

યથાઽઽદર્શે તથાઽઽત્મનિ યથા સ્વપ્ને તથા પિતૃલોકે । યથાઽપ્સુ પરીવ દદૃશે તથા ગન્ધર્વલોકે છાયાતપયોરિવ બ્રહ્મલોકે

જેમ દર્પણમાં, તેમ આત્મામાં; જેમ સ્વપ્નમાં, તેમ પિતૃલોકમાં; જેમ પાણીમાં, તેમ ગંધર્વલોકમાં; અને જેમ છાયા-તાપમાં, તેમ બ્રહ્મલોકમાં દેખાય છે.

ઇન્દ્રિયાણાં પૃથગ્ભાવમુદયાસ્તમયૌ ચ યત્ । પૃથગુત્પદ્યમાનાનાં મત્વા ધીરો ન શોચતિ

જે બુદ્ધિશાળી ઇન્દ્રિયોનું અલગપણું, તેમનું ઉદય અને અસ્ત, અને તેમનો જુદો ઉદ્ભવ જાણે છે, તેને શોક લાગતો નથી.

ઇન્દ્રિયેભ્યઃ પરં મનો મનસઃ સત્ત્વમુત્તમમ્ । સત્ત્વાદધિ મહાનાત્મા મહતોઽવ્યક્તમુત્તમમ્

ઇન્દ્રિયો કરતાં ઉપર મન છે, મન કરતાં ઉત્તમ બુદ્ધિ છે, બુદ્ધિ કરતાં મહાન આત્મા છે, અને મહાન આત્મા કરતાં પણ ઉપર અવ્યક્ત છે.

અવ્યક્તાત્તુ પરઃ પુરુષો વ્યાપકોઽલિઙ્ગ એવ ચ । યં જ્ઞાત્વા મુચ્યતે જન્તુરમૃતત્વં ચ ગચ્છતિ

અવ્યક્ત કરતાં પણ ઉપર સર્વત્ર વ્યાપક અને નિર્વિશેષ પુરુષ છે; જેને જાણ્યા પછી જીવ મુક્ત થાય છે અને અમરત્વ પામે છે.

ન સંદૃશે તિષ્ઠતિ રૂપમસ્ય ન ચક્ષુષા પશ્યતિ કશ્ચનૈનમ્ । હૃદા મનીષા મનસાઽભિક્લૃપ્તો ય એતદ્વિદુરમૃતાસ્તે ભવન્તિ

તેનું રૂપ આંખે દેખાતું નથી, કોઈ તેને આંખથી જોઈ શકતો નથી. તે હૃદયથી, વિચારથી અને મનથી જ સમજાય છે. જે લોકો આ જાણે છે, તેઓ અમર બની જાય છે.

યદા પઞ્ચાવતિષ્ઠન્તે જ્ઞાનાનિ મનસા સહ । બુદ્ધિશ્ચ ન વિચેષ્ટતે તામાહુઃ પરમાં ગતિમ્

જ્યારે પાંચે ઇન્દ્રિયો અને મન શાંત થઈ જાય છે અને બુદ્ધિ પણ હલનચલન કરતું નથી, ત્યારે તેને સર્વોચ્ચ અવસ્થા કહે છે.

તાં યોગમિતિ મન્યન્તે સ્થિરામિન્દ્રિયધારણામ્ । અપ્રમત્તસ્તદા ભવતિ યોગો હિ પ્રભવાપ્યયૌ

ઇન્દ્રિયોને મજબૂતીથી વશમાં રાખવાનું જ યોગ કહે છે. ત્યારે મનુષ્ય સાવધાન બને છે, કેમ કે યોગથી જ ઉત્પત્તિ અને લય થાય છે.

નૈવ વાચા ન મનસા પ્રાપ્તું શક્યો ન ચક્ષુષા । અસ્તીતિ બ્રુવતોઽન્યત્ર કથં તદુપલભ્યતે

તેને વાણીથી, મનથી કે આંખથી મેળવવું શક્ય નથી. 'તે છે' એમ માનનારા સિવાય બીજું તેને કેવી રીતે જાણે?

અસ્તીત્યેવોપલબ્ધવ્યસ્તત્ત્વભાવેન ચોભયોઃ । અસ્તીત્યેવોપલબ્ધસ્ય તત્ત્વભાવઃ પ્રસીદતિ

તે બંને રીતે, 'તે છે' એમ સાચા સ્વરૂપે ઓળખવાનો છે. જે તેને 'તે છે' એમ ઓળખે છે, તેને તેનું સાચું સ્વરૂપ સ્પષ્ટ થાય છે.

યદા સર્વે પ્રમુચ્યન્તે કામા યેઽસ્ય હૃદિ શ્રિતાઃ । અથ મર્ત્યોઽમૃતો ભવત્યત્ર બ્રહ્મ સમશ્નુતે

જ્યારે હૃદયમાં રહેલા બધા ઇચ્છાઓ છૂટી જાય છે, ત્યારે નશવર મનુષ્ય અમર બની જાય છે; અહીં જ તે બ્રહ્મને પ્રાપ્ત કરે છે.

યથા સર્વે પ્રભિદ્યન્તે હૃદયસ્યેહ ગ્રન્થયઃ । અથ મર્ત્યોઽમૃતો ભવત્યેતાવદ્ધ્યનુશાસનમ્

જ્યારે હૃદયની બધી ગાંઠો અહીં તૂટી જાય છે, ત્યારે નશવર મનુષ્ય અમર બને છે—આ જ ઉપદેશ છે.

શતં ચૈકા ચ હૃદયસ્ય નાડ્ય- સ્તાસાં મૂર્ધાનમભિનિઃસૃતૈકા । તયોર્ધ્વમાયન્નમૃતત્વમેતિ વિષ્વઙ્ઙન્યા ઉત્ક્રમણે ભવન્તિ

હૃદયમાં સો એક નાડીઓ છે, એમાંથી એક માથા તરફ જાય છે. જે તે ઉપરથી જાય છે, તે અમરત્વ પામે છે; બાકી બધી દિશામાં ફાટી જાય છે અને વિખૂટા માર્ગે જાય છે.

અઙ્ગુષ્ઠમાત્રઃ પુરુષોઽન્તરાત્મા સદા જનાનાં હૃદયે સંનિવિષ્ટઃ । તં સ્વાચ્છરીરાત્પ્રવૃહેન્મુઞ્જાદિવેષીકાં ધૈર્યેણ । તં વિદ્યાચ્છુક્રમમૃતં તં વિદ્યાચ્છુક્રમમૃતમિતિ

અંગુઠા જેટલો આત્મા હંમેશા લોકોના હૃદયમાં વસે છે. ધીરજથી, જેમ મુંજના ડંઠલમાંથી વાંસ કાઢે તેમ, તેને પોતાના શરીરમાંથી બહાર કાઢો. તેને શુદ્ધ અને અમર જાણો, તેને શુદ્ધ અને અમર જાણો.

મૃત્યુપ્રોક્તાં નચિકેતોઽથ લબ્ધ્વા વિદ્યામેતાં યોગવિધિં ચ કૃત્સ્નમ્ । બ્રહ્મપ્રાપ્તો વિરજોઽભૂદ્વિમૃત્યુ- રન્યોઽપ્યેવં યો વિદધ્યાત્મમેવ

મૃત્યુએ શીખવેલી આ વિદ્યા અને આખો યોગમાર્ગ મેળવીને, નચિકેતાએ બ્રહ્મને પ્રાપ્ત કર્યું, તે પાપરહિત અને મરણથી મુક્ત થયો. જે કોઈ આ રીતે આત્માને ઓળખે, તે પણ આવું જ પામે.

સહ નાવવતુ । સહ નૌ ભુનક્તુ । સહ વીર્યં કરવાવહૈ । તેજસ્વિનાવધીતમસ્તુ મા વિદ્વિષાવહૈ

તે આપણને બંનેને રક્ષા કરે; આપણને બંનેને પોષે; આપણે બંને સાથે મળીને પુરુષાર્થ કરીએ; આપણું અભ્યાસ તેજસ્વી અને ઉજળું રહે; આપણે એકબીજા સાથે દ્વેષ ન રાખીએ.