ఈశోపనిషద్

ఓం. అది సంపూర్ణం, ఇది సంపూర్ణం. సంపూర్ణం నుండే సంపూర్ణం ఉద్భవిస్తుంది. సంపూర్ణాన్ని సంపూర్ణం నుండి తీసుకున్నా, మిగిలేది కూడా సంపూర్ణమే. ఈ జగత్తులో కదులుతున్న ప్రతిదీ పరమాత్మ స్వరూపమే. ప్రతి వస్తువునూ భగవంతుని ఆవరణగా భావించాలి. మనిషి అన్యాసక్తిని విడిచిపెట్టి, త్యాగబుద్ధితో జీవించాలి. ఇతరుల సంపదపై ఆశపడక, పరమానందాన్ని అనుభవించాలి. ఇక్కడ శతాయుష్షుతో, శతకర్మలతో జీవించాలనే కోరిక కలిగి ఉండాలి. కర్మలను సక్రమంగా ఆచరిస్తూ జీవించడమే, మనిషిని కర్మబంధనాల నుండి విముక్తిని ఇస్తుంది; వేరే మార్గం లేదు. ఆత్మను హననం చేసుకునే వారు, మరణానంతరం అంధకారంతో నిండిన అసుర లోకాలకు చేరతారు. అవి అజ్ఞానంతో కప్పబడి ఉంటాయి. కాని, ఎవడు సమస్త భూతాలలో ఆత్మను మాత్రమే దర్శించగలడో, ఆత్మలో సమస్త భూతాలను చూడగలడో—అతడు ఏదినీ భయపడడు, ఏదినీ ద్వేషించడు. ఎవరైతే సమస్త భూతాలు తన ఆత్మే అని తెలుసుకుంటారో, ఆత్మను సమస్త భూతాల్లో చూస్తారో—వారికి ఎలాంటి మోహమూ, దుఃఖమూ ఉండదు. ఏకత్వాన్ని దర్శించే వారికి భ్రమ లేదా విషాదం ఏమాత్రం ఉండదు.