ஈஶோபநிஷத்

ईशावास्यमिदं सर्वं यत्किञ्च जगत्यां जगत् । तेन त्यक्तेन भुञ्जीथा मा गृधः कस्यस्विद्धनम् ॥

இந்த உலகில் எதுவும் அசையும் அனைத்தும் இறைவனால் சூழப்பட்டிருக்க வேண்டும். அதைத் துறந்து வாழ்ந்து மகிழ்; பிறருடைய செல்வத்தை ஆசைப்படாதே.

कुर्वन्नेवेह कर्माणि जिजीविषेच्छतं समाः । एवं त्वयि नान्यथेतोऽस्ति न कर्म लिप्यते नरे ॥

இங்கே நூறு ஆண்டுகள் வாழ விரும்பினால், கடமைகளைச் செய்து வாழ வேண்டும். இப்படித்தான், வேறு வழியில்லாமல், செய்கைகள் மனிதனைப் பிணைக்காது.

असुर्या नाम ते लोका अन्धेन तमसावृताः । ताँस्ते प्रेत्याभिगच्छन्ति ये के चात्महनो जनाः ॥

அந்த உலகங்கள் அசுரர்களுக்கானவை; கண்கள் காணாத இருளால் மூடப்பட்டுள்ளன. அந்த உலகுகளுக்கே, தம்மைத் தாமே அழிக்கும் மனிதர்கள் இறப்புக்குப் பிறகு செல்வார்கள்.

यस्तु सर्वाणि भूतान्यात्मन्येवानुपश्यति । सर्वभूतेषु चात्मानं ततो न विजुगुप्सते ॥

எல்லா உயிர்களையும் தன் ஆத்மாவிலேயே காண்பவன், எல்லா உயிர்களிலும் தன் ஆத்மாவைக் காண்பவன், அவன் எதிலுமே வெறுப்போ பயமோ கொள்ளமாட்டான்.

यस्मिन्सर्वाणि भूतान्यात्मैवाभूद्विजानतः । तत्र को मोहः कः शोक एकत्वमनुपश्यतः ॥

எல்லா உயிர்களும் தன் ஆத்மாவே என்று உணர்ந்தவனுக்கு, ஒருமை காண்பவனுக்கு, எங்கு மயக்கம்? எங்கு துக்கம்?