ഓം. അതു സമ്പൂർണ്ണമാണ്; ഇതും സമ്പൂർണ്ണമാണ്. സമ്പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് സമ്പൂർണ്ണം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു. സമ്പൂർണ്ണത്തിൽ നിന്ന് സമ്പൂർണ്ണം എടുത്താലും ശേഷിക്കുന്നത് സമ്പൂർണ്ണം തന്നെയാണ്. ഈ ലോകത്തിൽ ചലിക്കുന്ന എല്ലാം—അവയെല്ലാം—ഭഗവാന്റെ ആവർണനയിലാണ്. അതിനാൽ, അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആസ്വദിക്കാം; മറ്റൊരാളുടെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കരുത്. ഇവിടെ, നൂറു വർഷം പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരാൾക്ക് ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാവൂ. അങ്ങനെ മാത്രം, വേറൊന്നുമല്ല, കര്മ്മം ഒരാളിൽ പതിയുകയില്ല. ആത്മാവിനെ കൊല്ലുന്നവർ മരിച്ച ശേഷം അസുരികമായ, ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു—അതേ, അവിടെയാണ് അവർ എത്തുന്നത്. എന്നാൽ, എല്ലാ ജീവികളെയും ആത്മാവിൽ മാത്രം കാണുന്നവനും, ആത്മാവിനെ എല്ലാ ജീവികളിലും കാണുന്നവനും, അവൻ ഒന്നിനെയും ഭയപ്പെടുകയോ പിന്മാറുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. എല്ലാ ജീവികളും ആത്മാവാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞവനു എന്ത് ഭ്രമം? എന്ത് ദുഃഖം? ഒന്നായിരിക്കുന്നതിനെ കാണുന്നവനു ദുഃഖമോ ഭ്രമമോ ഉണ്ടാകുമോ?