சாந்தோக்யோபநிஷத்

ஸேயம் தேவதைக்ஷத ஹந்தாஹமிமாஸ்திஸ்ரோ தேவதா அநேந ஜீவேநாத்மநாநுப்ரவிஶ்ய நாமரூபே வ்யாகரவாணீதி

அந்த தெய்வம் எண்ணியது: 'இந்த மூன்று தெய்வங்களில் நான் உயிருடன் நுழைந்து, பெயரும் உருவும் வேறுபடுத்த வேண்டும்' என்று.

தாஸாம் த்ரிவ்ரு'தம் த்ரிவ்ரு'தமேகைகாம் கரவாணீதி ஸேயம் தேவதேமாஸ்திஸ்ரோ தேவதா அநேநைவ ஜீவேநாத்மநாநுப்ரவிஶ்ய நாமரூபே வ்யாகரோத்

அவற்றில், ஒவ்வொன்றையும் மூன்றாக மூன்று மடங்காக ஆக்க வேண்டும் என்று எண்ணியது. அந்த தெய்வம், உயிருடன் அந்த மூன்று தெய்வங்களிலும் நுழைந்து, பெயரும் உருவும் வேறுபடுத்தியது.

தாஸாம் த்ரிவ்ரு'தம் த்ரிவ்ரு'தமேகைகாமகரோத்யதா து கலு ஸோம்யேமாஸ்திஸ்ரோ தேவதாஸ்த்ரிவ்ரு'த்த்ரிவ்ரு'தேகைகா பவதி தந்மே விஜாநீஹீதி

அவற்றில், ஒவ்வொன்றையும் மூன்று மடங்காக ஆக்கியது. இப்போது, என் செல்லம், இந்த மூன்று தெய்வங்கள் ஒவ்வொன்றிலும் எப்படி மூன்று மடங்காக இருப்பதை என்னிடம் அறிந்து கொள்.

யதக்நே ரோஹிதँரூபம் தேஜஸஸ்தத்ரூபம் யச்சுக்லம் ததபாம் யத்க்ரு'ஷ்ணம் ததந்நஸ்யாபாகாதக்நேரக்நித்வம் வாசாரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம்

அக்கினியில் சிவப்பு நிறம் அக்கினியின் வடிவம்; வெள்ளை நீரின் வடிவம்; கருப்பு அன்னத்தின் வடிவம். அக்கினியின் தன்மை என்பது பெயர் மட்டும்; மூன்று வடிவங்களே உண்மை.

யதாதித்யஸ்ய ரோஹிதँரூபம் தேஜஸஸ்தத்ரூபம் யச்சுக்லம் ததபாம் யத்க்ரு'ஷ்ணம் ததந்நஸ்யாபாகாதாதித்யாதாதித்யத்வம் வாசாரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம்

சூரியனில் சிவப்பு நிறம் அக்கினியின் வடிவம்; வெள்ளை நீரின் வடிவம்; கருப்பு அன்னத்தின் வடிவம். சூரியனின் தன்மை என்பது பெயர் மட்டும்; மூன்று வடிவங்களே உண்மை.

யச்சந்த்ரமஸோ ரோஹிதँரூபம் தேஜஸஸ்தத்ரூபம் யச்சுக்லம் ததபாம் யத்க்ரு'ஷ்ணம் ததந்நஸ்யாபாகாச்சந்த்ராச்சந்த்ரத்வம் வாசாரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம்

சந்திரனில் சிவப்பு நிறம் அக்கினியின் வடிவம்; வெள்ளை நீரின் வடிவம்; கருப்பு அன்னத்தின் வடிவம். சந்திரனின் தன்மை என்பது பெயர் மட்டும்; மூன்று வடிவங்களே உண்மை.

யத்வித்யுதோ ரோஹிதँரூபம் தேஜஸஸ்தத்ரூபம் யச்சுக்லம் ததபாம் யத்க்ரு'ஷ்ணம் ததந்நஸ்யாபாகாத்வித்யுதோ வித்யுத்த்வம் வாசாரம்பணம் விகாரோ நாமதேயம் த்ரீணி ரூபாணீத்யேவ ஸத்யம்

மின்னலில் சிவப்பு நிறம் அக்கினியின் வடிவம்; வெள்ளை நீரின் வடிவம்; கருப்பு அன்னத்தின் வடிவம். மின்னலின் தன்மை என்பது பெயர் மட்டும்; மூன்று வடிவங்களே உண்மை.

ஏதத்த ஸ்ம வை தத்வித்வாँஸ ஆஹுஃ பூர்வே மஹாஶாலா மஹாஶ்ரோத்ரியா ந நோऽத்ய கஶ்சநாஶ்ருதமமதமவிஜ்ஞாதமுதாஹரிஷ்யதீதி ஹ்யேப்யோ விதாஞ்சக்ருஃ

பண்டைய காலத்தில் பெரிய வீடுகளும், பெரிய ஞானிகளும், எங்களுக்கு கேள்விப்படாததும், எண்ணாததும், அறியாததும் இன்று யாரும் சொல்லமாட்டார்கள் என்று கூறினர். ஏனென்றால், அவர்கள் முன்னோர் எல்லோரிடமிருந்தும் அறிவைப் பெற்றிருந்தார்கள்.

யது ரோஹிதமிவாபூதிதி தேஜஸஸ்தத்ரூபமிதி தத்விதாஞ்சக்ருர்யது ஶுக்லமிவாபூதித்யபாँரூபமிதி தத்விதாஞ்சக்ருர்யது க்ரு'ஷ்ணமிவாபூதித்யந்நஸ்ய ரூபமிதி தத்விதாஞ்சக்ருஃ

ஏதாவது சிவப்பாகத் தோன்றினால், அது நெருப்பின் வடிவம் என்று அவர்கள் கூறினர்; ஏதாவது வெள்ளையாகத் தோன்றினால், அது நீரின் வடிவம் என்று கூறினர்; ஏதாவது கருப்பாகத் தோன்றினால், அது உணவின் வடிவம் என்று கூறினர். இவ்வாறு அவர்கள் உணர்ந்தார்கள்.

யத்வவிஜ்ஞாதமிவாபூதித்யேதாஸாமேவ தேவதாநாँஸமாஸ இதி தத்விதாஞ்சக்ருர்யதா நு கலு ஸோம்யேமாஸ்திஸ்ரோ தேவதாஃ புருஷம் ப்ராப்ய த்ரிவ்ரு'த்த்ரிவ்ரு'தேகைகா பவதி தந்மே விஜாநீஹீதி

ஏதாவது அறிய முடியாததாகத் தோன்றினால், இது இம்மூன்று தெய்வங்களின் சேர்க்கை என்று அவர்கள் கூறினர். அன்பானவனே, இந்த மூன்று தெய்வங்கள் மனிதனை அடைந்தபோது, ஒவ்வொன்றும் மூன்று மடங்காகிறது. இதை என்னிடம் இருந்து நீ அறிந்துகொள்.

அந்நமஶிதம் த்ரேதா விதீயதே தஸ்ய யஃ ஸ்தவிஷ்டோ தாதுஸ்தத்புரீஷம் பவதி யோ மத்யமஸ்தந்மாँஸம் யோऽணிஷ்டஸ்தந்மநஃ

உணவு உண்டபின் மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிகிறது. அதில் மிக கனமான பகுதி மலமாகிறது; நடுத்தரமான பகுதி மாம்சமாகிறது; மிகவும் நுட்பமான பகுதி மனமாகிறது.

பீதாஸ்த்ரேதா விதீயந்தே தாஸாம் யஃ ஸ்தவிஷ்டோ தாதுஸ்தந்மூத்ரம் பவதி யோ மத்யமஸ்தல்லோஹிதம் யோऽணிஷ்டஃ ஸ ப்ராணஃ

நீர் குடித்தபின் மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிகிறது. அதில் மிக கனமான பகுதி சிறுநீராகிறது; நடுத்தரமான பகுதி இரத்தமாகிறது; மிகவும் நுட்பமான பகுதி உயிராகிறது.

தேஜோऽஶிதம் த்ரேதா விதீயதே தஸ்ய யஃ ஸ்தவிஷ்டோ தாதுஸ்ததஸ்தி பவதி யோ மத்யமஃ ஸ மஜ்ஜா யோऽணிஷ்டஃ ஸா வாக்

நெருப்பு உட்கொண்டபின் மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிகிறது. அதில் மிக கனமான பகுதி எலும்பாகிறது; நடுத்தரமான பகுதி மஜ்ஜையாகிறது; மிகவும் நுட்பமான பகுதி பேசும் மொழியாகிறது.

அந்நமயँஹி ஸோம்ய மநஃ ஆபோமயஃ ப்ராணஸ்தேஜோமயீ வாகிதி பூய ஏவ மா பகவாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா ஸோம்யேதி ஹோவாச

அன்பானவனே, மனம் உணவால் உருவானது, உயிர் நீரால் உருவானது, மொழி நெருப்பால் உருவானது. மேலும் விளக்குமாறு, பகவான் தயவுசெய்து சொல்லட்டும் எனக் கேட்டான். 'அப்படியே, அன்பானவனே,' என்று அவர் பதிலளித்தார்.

ஸோம்ய மத்யமாநஸ்ய யோऽணிமா ஸ உர்த்வஃ ஸமுதீஷதி தத்ஸர்பிர்பவதி

அன்பானவனே, தயிரை இடித்தபோது, அதில் மிக நுட்பமான பகுதி மேலே எழும்பி நெய்யாகிறது.

ஏவமேவ கலு ஸோம்யாந்நஸ்யாஶ்யமாநஸ்ய யோऽணிமா ஸ உர்த்வஃ ஸமுதீஷதி தந்மநோ பவதி

அதேபோல், அன்பானவனே, உணவை உண்டபோது, அதில் மிக நுட்பமான பகுதி மேலே எழும்பி மனமாகிறது.

அபாँஸோம்ய பீயமாநாநாம் யோऽணிமா ஸ உர்த்வஃ ஸமுதீஷதி ஸா ப்ராணோ பவதி

அன்பானவனே, நீரை குடிப்பவர்களுக்கு அதில் மிக நுட்பமான பகுதி மேலே எழும்பி உயிராகிறது.

ஸோம்யாஶ்யமாநஸ்ய யோऽணிமா ஸ உர்த்வஃ ஸமுதீஷதி ஸா வாக்பவதி

அன்பானவனே, உணவை உண்டபோது அதில் மிக நுட்பமான பகுதி மேலே எழும்பி மொழியாகிறது.

அந்நமயँ ஹி ஸோம்ய மந ஆபோமயஃ ப்ராணஸ்தேஜோமயீ வாகிதி பூய ஏவ மா பகவாந்விஜ்ஞாபயத்விதி ததா ஸோம்யேதி ஹோவாச

அன்பானவனே, மனம் உணவால் உருவானது, உயிர் நீரால் உருவானது, மொழி நெருப்பால் உருவானது. மேலும் விளக்குமாறு, பகவான் தயவுசெய்து சொல்லட்டும் எனக் கேட்டான். 'அப்படியே, அன்பானவனே,' என்று அவர் பதிலளித்தார்.

ஸோம்ய புருஷஃ பஞ்சதஶாஹாநி மாஶீஃ காமமபஃ பிபாபோமயஃ ப்ராணோ நபிபதோ விச்சேத்ஸ்யத இதி

அன்பானவனே, ஒருவர் பதினைந்து நாட்கள் உணவு உண்ணாமல் இருந்தால், அவர் விருப்பப்படி நீர் குடிக்கட்டும்; உயிர் நீரால் உருவானது. குடிக்கவில்லை என்றால், அது தடைபடும்.

ஸ ஹ பஞ்சதஶாஹாநி நஶாத ஹைநமுபஸஸாத கிம் ப்ரவீமி போ இத்ய்ரு'சஃ ஸோம்ய யஜூँஷி ஸாமாநீதி ஸ ஹோவாச ந வை மா ப்ரதிபாந்தி போ இதி

அவர் பதினைந்து நாட்கள் உணவு உண்ணாமல் இருந்தார். பிறகு அவர் வந்து, 'நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?' என்று கேட்டார். 'அன்பானவனே, ரிக், யஜுர், சாமம்' என்று கூறப்பட்டது. அவர் 'ஏதும் எனக்கு நினைவுக்கு வரவில்லை' என்று பதிலளித்தார்.

தँ ஹோவாச யதா ஸோம்ய மஹதோऽப்யாஹிதஸ்யைகோऽங்காரஃ கத்யோதமாத்ரஃ பரிஶிஷ்டஃ ஸ்யாத்தேந ததோऽபி ந பஹு தஹேதேவँஸோம்ய தே ஷோடஶாநாம் கலாநாமேகா கலாதிஶிஷ்டா ஸ்யாத்தயைதர்ஹி வேதாந்நாநுபவஸ்யஶாநாத மே விஜ்ஞாஸ்யஸீதி

அவர் கூறினார்: 'அன்பானவனே, பெரிய நெருப்பில் ஒரு சிறிய தீப்பொறி மட்டும் மீதமிருந்தால், அது அதிகமாக எரியாது. அதுபோல், உன்னிடம் பதினாறு பாகங்களில் ஒன்று மட்டும் மீதமுள்ளது; அதனால் வேதங்களை நீ உணர முடியவில்லை. உணவு உண்டபின் நீ அறிந்து கொள்வாய்.'

ஸ ஹஶாத ஹைநமுபஸஸாத தँ ஹ யத்கிஞ்ச பப்ரச்ச ஸர்வँஹ ப்ரதிபேதே

அவர் உணவு உண்டபின் வந்தார்; அவர் கேட்ட எதையும், அனைத்தையும் பதிலளித்தார்.

தँ ஹோவாச யதா ஸோம்ய மஹதோऽப்யாஹிதஸ்யைகமங்காரம் கத்யோதமாத்ரம் பரிஶிஷ்டம் தம் த்ரு'ணைருபஸமாதாய ப்ராஜ்வலயேத்தேந ததோऽபி பஹு தஹேத்

அவர் கூறினார்: 'அன்பானவனே, பெரிய நெருப்பில் ஒரு சிறிய தீப்பொறி மட்டும் மீதமிருந்தால், அதில் புல் சேர்த்தால் அது மிக அதிகமாக எரியும்.'

ஏவँ ஸோம்ய தே ஷோடஶாநாம் கலாநாமேகா கலாதிஶிஷ்டாபூத்ஸாந்நேநோபஸமாஹிதா ப்ராஜ்வாலீதயைதர்ஹி வேதாநநுபவஸ்யந்நமயँஹி ஸோம்ய மந ஆபோமயஃ ப்ராணஸ்தேஜோமயீ வாகிதி தத்தாஸ்ய விஜஜ்ஞாவிதி விஜஜ்ஞாவிதி

அதேபோல், அன்பானவனே, உன்னுடைய பதினாறு பாகங்களில் ஒன்று மட்டும் மீதமிருந்தது; அது உணவால் ஊக்கமடைந்து பிரகாசித்தது. இப்போது நீ வேதங்களை உணர்கிறாய். உண்மையில், அன்பானவனே, மனம் உணவால் உருவானது, உயிர் நீரால் உருவானது, மொழி நெருப்பால் உருவானது. இதை அவர் உணர்ந்தார், உணர்ந்தார்.

உத்தாலகோ ஹாருணிஃ ஶ்வேதகேதும் புத்ரமுவாச ஸ்வப்நாந்தம் மே ஸோம்ய விஜாநீஹீதி யத்ரைதத்புருஷஃ ஸ்வபிதி நாம ஸதா ஸோம்ய ததா ஸம்பந்நோ பவதி ஸ்வமபீதோ பவதி தஸ்மாதேநँ ஸ்வபிதீத்யாசக்ஷதே ஸ்வँஹ்யபீதோ பவதி

உத்தாலகன் தனது மகன் ச்வேதகேதுவிடம், "கனவு நிலையை நீ புரிந்து கொள், பிள்ளையே. மனிதன் தூங்கும் போது, அவன் சத்தியத்துடன் ஒன்றாகி, தன் இயல்பை அடைகிறான். அதனால் தான், அவன் தன் ஆத்மாவுடன் சேர்ந்துவிட்டான் என்பதற்காக, 'அவன் தூங்குகிறான்' என்று சொல்கிறார்கள்," என்றார்.

ஸ யதா ஶகுநிஃ ஸூத்ரேண ப்ரபத்தோ திஶம் திஶம் பதித்வாந்யத்ராயதநமலப்த்வா பந்தநமேவோபஶ்ரயத ஏவமேவ கலு ஸோம்ய தந்மநோ திஶம் திஶம் பதித்வாந்யத்ராயதநமலப்த்வா ப்ராணமேவோபஶ்ரயதே ப்ராணபந்தநँ ஹி ஸோம்ய மந இதி

ஒரு பறவை நூலில் கட்டப்பட்டு, எங்கு எங்கு பறந்தாலும், தங்கும் இடம் கிடைக்காமல், மீண்டும் தன் கட்டுப்பாட்டிடம் திரும்புவது போல, மனமும் பல திசைகளில் அலைந்து, ஓய்வதற்கான இடம் இல்லாமல், உயிரில் சேர்கிறது. மனம் உயிருடன் கட்டப்பட்டிருக்கிறது, பிள்ளையே.

அஶநாபிபாஸே மே ஸோம்ய விஜாநீஹீதி யத்ரைதத்புருஷோऽஶிஶிஷதி நாமாப ஏவ ததஶிதம் நயந்தே தத்யதா கோநாயோऽஶ்வநாயஃ புருஷநாய இத்யேவம் ததப ஆசக்ஷதேऽஶநாயேதி தத்ரிதச்சுங்கமுத்பதிதँ ஸோம்ய விஜாநீஹி நேதமமூலம் பவிஷ்யதீதி

பசியும் தாகமும் பற்றியும் நீ அறிந்து கொள், பிள்ளையே. மனிதன் சாப்பிடும் போது, தண்ணீர் அந்த உணவை உடம்பில் எடுத்துச் செல்கிறது. எப்படிப் பசு, குதிரை, மனிதன் என்று ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியாக அழைக்கப்படுகிறதோ, அதுபோல் தண்ணீரும் 'உணவு' என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதிலிருந்து இளம் கிளை உருவாகிறது. இதற்கு வேரில்லாமல் உருவாக முடியாது என்பதை நீ அறிந்து கொள், பிள்ளையே.

தஸ்ய க்வ மூலँ ஸ்யாதந்யத்ராந்நாதேவமேவ கலு ஸோம்யாந்நேந ஶுங்கேநாபோ மூலமந்விச்சாத்பிஃ ஸோம்ய ஶுங்கேந தேஜோமூலமந்விச்ச தேஜஸா ஸோம்ய ஶுங்கேந ஸந்மூலமந்விச்ச ஸந்மூலாஃ ஸோம்யேமாஃ ஸர்வாஃ ப்ரஜாஃ ஸதாயதநாஃ ஸத்ப்ரதிஷ்டாஃ

அதற்கான வேரேது? உணவைத் தவிர வேறு எங்கே? அதனால், கிளையின் மூலம் உணவில் வேரைத் தேடு; கிளையின் மூலம் தீயில் வேரைத் தேடு; கிளையின் மூலம் சத்தியத்தில் வேரைத் தேடு. இந்த எல்லா உயிர்களும், பிள்ளையே, சத்தியம் தான் வேராகவும், அடைவாகவும், ஆதாரமாகவும் இருக்கின்றன.