சாந்தோக்யோபநிஷத்

அத கல்வாஶீஃஸம்ரு'த்திருபஸரணாநீத்யுபாஸீத யேந ஸாம்நா ஸ்தோஷ்யந்ஸ்யாத்தத்ஸாமோபதாவேத்

இப்போது ஆசீர்வாதம், செழிப்பு, அணுகல் ஆகியவற்றைத் தியானிக்க வேண்டும்; எந்த சாமனில் புகழ விரும்புகிறோமோ, அந்த சாமனையே நாட வேண்டும்.

யஸ்யாம்ரு'சி தாம்ரு'சம் யதார்ஷேயம் தம்ரு'ஷிம் யாம் தேவதாமபிஷ்டோஷ்யந்ஸ்யாத்தாம் தேவதாமுபதாவேத்

எந்த ரிக்கில் புகழ விரும்புகிறோமோ, அந்த ரிக்கையே நாட வேண்டும்; எந்த முனிவரை விரும்புகிறோமோ, அவரையே நாட வேண்டும்; எந்த தெய்வத்தைப் புகழ விரும்புகிறோமோ, அதையே நாட வேண்டும்.

யேந ச்சந்தஸா ஸ்தோஷ்யந்ஸ்யாத்தச்சந்த உபதாவேத்யேந ஸ்தோமேந ஸ்தோஷ்யமாணஃ ஸ்யாத்தꣳ ஸ்தோமமுபதாவேத்

எந்த விருத்தத்தில் புகழ விரும்புகிறோமோ, அதையே நாட வேண்டும்; எந்த ஸ்தோமத்தில் புகழ விரும்புகிறோமோ, அதையே நாட வேண்டும்.

யாம் திஶமபிஷ்டோஷ்யந்ஸ்யாத்தாம் திஶமுபதாவேத்

எந்த திசையைப் புகழ விரும்புகிறோமோ, அந்த திசையையே நாட வேண்டும்.

ஆத்மாநமந்தத உபஸ்ரு'த்ய ஸ்துவீத காமம் த்யாயந்நப்ரமத்தோऽப்யாஶோ ஹ யதஸ்மை ஸ காமஃ ஸம்ரு'த்யேத யத்காமஃ ஸ்துவீதேதி யத்காமஃ ஸ்துவீதேதி

இறுதியில் தன்னை அடைந்து, விருப்பத்தை மனதில் வைத்து, கவனமாக தியானித்து புகழ வேண்டும்; அவனது விருப்பம் நிறைவேறும்போது, அது அவன் அந்த விருப்பத்திற்காகப் புகழ்ந்ததால்தான் நிறைவேறுகிறது.

ஓமித்யேததக்ஷரமுத்கீதமுபாஸீதோமிதி ஹ்யுத்காயதி தஸ்யோபவ்யாக்யாநம்

ஓம் என்ற இந்த எழுத்தை உத்த்கீதம் என்று தியானிக்க வேண்டும்; ஏனென்றால், பாடும் போது 'ஓம்' என்பதே பாடப்படுகிறது. இதற்கான விளக்கம் இங்கே வருகிறது.

தேவா வை ம்ரு'த்யோர்பிப்யதஸ்த்ரயீம் வித்யாம் ப்ராவிஶꣳஸ்தே சந்தோபிரச்சாதயந்யதேபிரச்சாதயꣳஸ்தச்சந்தஸாம் சந்தஸ்த்வம்

தேவர்கள் மரணத்தைப் பயந்து, மூன்று விதமான வேதங்களை அடைந்தார்கள்; அவர்கள் அந்தச் சந்தங்களைத் தம்மை மறைக்கும் போர்வையாகக் கொண்டு மறைந்தார்கள். அந்த சந்தங்களின் சாரமே சந்தங்களின் உண்மையான சாரம்.

தாநு தத்ர ம்ரு'த்யுர்யதா மத்ஸ்யமுதகே பரிபஶ்யேதேவம் பர்யபஶ்யத்ரு'சி ஸாம்நி யஜுஷி । தே நு விதித்வோர்த்வா ரு'சஃ ஸாம்நோ யஜுஷஃ ஸ்வரமேவ ப்ராவிஶந்

அங்கே மரணம், நீரில் மீனைப் போலவே, அவர்களை எங்கும் கவனித்தது; ரிக், சாமன், யஜுர் ஆகியவற்றில் அவர்களை நோக்கிக் கொண்டிருந்தது. அதை அறிந்ததும், அவர்கள் அந்த ரிக், சாமன், யஜுர் ஆகியவற்றைத் தாண்டி, ஒலிக்குள் நுழைந்தார்கள்.

யதா வா ரு'சமாப்நோத்யோமித்யேவாதிஸ்வரத்யேவꣳ ஸாமைவம் யஜுரேஷ உ ஸ்வரோ யதேததக்ஷரமேததம்ரு'தமபயம் தத்ப்ரவிஶ்ய தேவா அம்ரு'தா அபயா அபவந்

யாராவது ரிக்-வை அடைந்தால், 'ஓம்' என்று சொல்லி அதைத் தாண்டுகிறார்; அதுபோல சாமனையும், அதுபோல யஜுரையும். இந்த ஒலி, இந்த எழுத்து, மரணமில்லாததும் பயமில்லாததும் ஆகும். அதற்குள் நுழைந்தபோது, தேவர்கள் மரணமில்லாதவர்களாகவும் பயமில்லாதவர்களாகவும் ஆனார்கள்.

ஸ ய ஏததேவம் வித்வாநக்ஷரம் ப்ரணௌத்யேததேவாக்ஷரꣳ ஸ்வரமம்ரு'தமபயம் ப்ரவிஶதி தத்ப்ரவிஶ்ய யதம்ரு'தா தேவாஸ்ததம்ரு'தோ பவதி

இந்த உண்மையை அறிந்து, யார் இந்த எழுத்தை உச்சரிக்கிறாரோ, அவர் இந்த மரணமில்லாத, பயமில்லாத ஒலிக்குள் நுழைகிறார். அதற்குள் நுழைந்தவுடன், தேவர்கள் எப்படிப் புனிதமானவர்களாக ஆனாரோ, அவரும் அதுபோல மரணமில்லாதவராகிறார்.

அத கலு ய உத்கீதஃ ஸ ப்ரணவோ யஃ ப்ரணவஃ ஸ உத்கீத இத்யஸௌ வா ஆதித்ய உத்கீத ஏஷ ப்ரணவ ஓமிதி ஹ்யேஷ ஸ்வரந்நேதி

இப்போது, உத்த்கீதமே ப்ரணவம்; ப்ரணவமே உத்த்கீதம். அந்த ஆதித்யன் (சூரியன்) தான் உத்த்கீதம்; இதுவே ப்ரணவம், ஏனென்றால் இது 'ஓம்' என்று ஒலிக்கிறது.

ஏதமு ஏவாஹமப்யகாஸிஷம் தஸ்மாந்மம த்வமேகோऽஸீதி ஹ கௌஷீதகிஃ புத்ரமுவாச ரஶ்மீꣳஸ்த்வம் பர்யாவர்தயாத்பஹவோ வை தே பவிஷ்யந்தீத்யதிதைவதம்

நானும் இதையே அடைந்தேன்; அதனால், நீ மட்டும் எனது மகனாக இருக்கிறாய் என்று கௌஷீதகி தனது மகனைச் சொன்னார். உன் கதிர்களைத் திரும்ப அழை, ஏனென்றால் உனக்கு பலர் பிறப்பார்கள்; இது தேவர்களுக்கு உரித்தான விளக்கம்.

அதாத்யாத்மம் ய ஏவாயம் முக்யஃ ப்ராணஸ்தமுத்கீதமுபாஸீதோமிதி ஹ்யேஷ ஸ்வரந்நேதி

இப்போது, ஆத்மாவைச் சார்ந்தபோது: இந்த முதன்மை உயிர் உத்த்கீதமாக தியானிக்கப்பட வேண்டும்; ஏனென்றால், இது 'ஓம்' என்று ஒலிக்கிறது.

ஏதமு ஏவாஹமப்யகாஸிஷம் தஸ்மாந்மம த்வமேகோऽஸீதி ஹ கௌஷீதகிஃ புத்ரமுவாச ப்ராணாꣳ ஸ்த்வம் பூமாநமபிகாயதாத்பஹவோ வை மே பவிஷ்யந்தீதி

நானும் இதையே அடைந்தேன்; அதனால், நீ மட்டும் எனது மகனாக இருக்கிறாய் என்று கௌஷீதகி தனது மகனைச் சொன்னார். உயிர்களை அதிகமாகப் பாடு, ஏனென்றால் எனக்கு பலர் பிறப்பார்கள்.

அத கலு ய உத்கீதஃ ஸ ப்ரணவோ யஃ ப்ரணவஃ ஸ உத்கீத இதி ஹோத்ரு'ஷதநாத்தைவாபி துருத்கீதமநுஸமாஹரதீத்யநுஸமாஹரதீதி

இப்போது, உத்த்கீதமே ப்ரணவம்; ப்ரணவமே உத்த்கீதம். ஹோத்ரு தவறான இடத்திலிருந்து பாடினால், அவர் உத்த்கீதத்தை மீண்டும் மீண்டும் சேகரிக்கிறார்; அதுபோலவே அவர் அதை சேகரிக்கிறார்.

ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயத இயமேவ ஸாக்நிரமஸ்தத்ஸாம

சாமன் இந்த ரிக்-இல் நெய்து இருக்கிறது; அதனால், சாமன் ரிக்-இல் பாடப்படுகிறது. இது அக்னி, அது சாமன்.

ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயதேऽந்தரிக்ஷமேவ ஸா வாயுரமஸ்தத்ஸாம

சாமன் இந்த ரிக்-இல் நெய்து இருக்கிறது; அதனால், சாமன் ரிக்-இல் பாடப்படுகிறது. இது வியாழகாசம், அது சாமன்.

ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயதே த்யௌரேவ ஸாதித்யோऽமஸ்தத்ஸாம

சாமன் இந்த ரிக்-இல் நெய்து இருக்கிறது; அதனால், சாமன் ரிக்-இல் பாடப்படுகிறது. இது வானம், சூரியனே அந்த சாமன்.

ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயதே நக்ஷத்ராண்யேவ ஸா சந்த்ரமா அமஸ்தத்ஸாம

சாமன் இந்த ரிக்-இல் நெய்து இருக்கிறது; அதனால், சாமன் ரிக்-இல் பாடப்படுகிறது. இவை நட்சத்திரங்கள், சந்திரனே அந்த சாமன்.

அத யதேததாதித்யஸ்ய ஶுக்லம் பாஃ ஸைவர்கத யந்நீலம் பரஃ க்ரு'ஷ்ணம் தத்ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயதே

இப்போது, ஆதித்யனின் வெண்மை ஒளியே சாமன்; அதன் நீலம் அல்லது கருப்பு சாமனாகும். அந்த சாமன் இந்த ரிக்-இல் நெய்து இருக்கிறது; அதனால், சாமன் ரிக்-இல் பாடப்படுகிறது.

அத யதேவைததாதித்யஸ்ய ஶுக்லம் பாஃ ஸைவ ஸாத யந்நீலம் பரஃ க்ரு'ஷ்ணம் ததமஸ்தத்ஸாமாத ய ஏஷோऽந்தராதித்யே ஹிரண்மயஃ புருஷோ த்ரு'ஶ்யதே ஹிரண்யஶ்மஶ்ருர்ஹிரண்யகேஶ ஆப்ரணகாத்ஸர்வ ஏவ ஸுவர்ணஃ

இப்போது, ஆதித்யனின் வெண்மை ஒளியே சாமன்; அதன் நீலம் அல்லது கருப்பு சாமனாகும். மேலும், சூரியனுக்குள் தெரியும் அந்த பொன்னிற மனிதன் — பொன்னிற தாடி, பொன்னிற முடி, நகமுதல் முடிவரையிலும் முழுவதும் பொன்னாக இருக்கிறார்.

தஸ்ய யதா கப்யாஸம் புண்டரீகமேவமக்ஷிணீ தஸ்யோதிதி நாம ஸ ஏஷ ஸர்வேப்யஃ பாப்மப்ய உதித உதேதி ஹ வை ஸர்வேப்யஃ பாப்மப்யோ ய ஏவம் வேத

அவரது கண்கள், சூரியனால் மலர்ந்த தாமரைப்பூ போல இருக்கின்றன; அவருடைய பெயர் உதிதி. அவர் எல்லா தீமைகளையும் தாண்டி எழுகிறார்; இதை அறிந்தவன் எல்லா தீமைகளையும் தாண்டி உயர்கிறான்.

தஸ்யர்க்ச ஸாம ச கேஷ்ணௌ தஸ்மாதுத்கீதஸ்தஸ்மாத்த்வேவோத்காதைதஸ்ய ஹி காதா ஸ ஏஷ யே சாமுஷ்மாத்பராஞ்சோ லோகாஸ்தேஷாம் சேஷ்டே தேவகாமாநாம் சேத்யதிதைவதம்

அவருக்குப் பாட்டிலும் சாமனிலும் இரண்டும் இரண்டு கன்னங்களில் உள்ளன; அதனால் உத்த்கீதம், அதனால் பாடகர் அவருக்காகப் பாடுகிறார். அவர் அந்தப் புற உலகங்களுக்கும், தேவர்களின் ஆசைகளுக்கும் செயல்படுகிறார் — இது தேவர்களைப் பற்றிய விளக்கம்.

அதாத்யாத்மம் வாகேவர்க்ப்ராணஃ ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயதே வாகேவ ஸா ப்ராணோऽமஸ்தத்ஸாம

இப்போது ஆத்மாவைப் பற்றி சொல்கிறேன்: பேச்சு என்பது ரிக், மூச்சு என்பது சாமம். இந்த சாமம், அந்த ரிக்கில் நெய்தது போல உள்ளது. அதனால், சாமம் எப்போதும் ரிக்குடன் சேர்ந்து பாடப்படுகிறது; பேச்சே ரிக், மூச்சே அதன் சாரம்—அதுவே சாமம்.

சக்ஷுரேவர்காத்மா ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயதே சக்ஷுரேவ ஸாத்மாமஸ்தத்ஸாம

கண் என்பது ரிக்கின் சாரம், சாமம் அதுவே. இந்த சாமம், அந்த ரிக்கில் நெய்தது போல உள்ளது. அதனால், சாமம் எப்போதும் ரிக்குடன் சேர்ந்து பாடப்படுகிறது; கண்தான் அது, அதன் சாரமே சாமம்.

ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயதே ஶ்ரோத்ரமேவ ஸா மநோऽமஸ்தத்ஸாம

சாமம் என்பது ரிக்கில் நெய்தது போல உள்ளது. அதனால், சாமம் எப்போதும் ரிக்குடன் சேர்ந்து பாடப்படுகிறது; காதுதான் அது, மனமே அதன் சாரம்—அதுவே சாமம்.

அத யதேததக்ஷ்ணஃ ஶுக்லம் பாஃ ஸைவர்கத யந்நீலம் பரஃ க்ரு'ஷ்ணம் தத்ஸாம ததேததேதஸ்யாம்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம தஸ்மாத்ரு'ச்யத்யூடꣳ ஸாம கீயதே அத யதேவைததக்ஷ்ணஃ ஶுக்லம் பாஃ ஸைவ ஸாத யந்நீலம் பரஃ க்ரு'ஷ்ணம் ததமஸ்தத்ஸாம

இப்போது, கண்களில் உள்ள வெள்ளை ஒளி ரிக், நீலம் அல்லது கருப்பு நிறம் சாமம். இந்த சாமம், அந்த ரிக்கில் நெய்தது போல உள்ளது. அதனால், சாமம் எப்போதும் ரிக்குடன் சேர்ந்து பாடப்படுகிறது. கண்களில் உள்ள வெள்ளை ஒளி ரிக், நீலம் அல்லது கருப்பு நிறம் சாமம், அதன் சாரம்.

அத ய ஏஷோऽந்தரக்ஷிணி புருஷோ த்ரு'ஶ்யதே ஸைவர்க்தத்ஸாம ததுக்தம் தத்யஜுஸ்தத்ப்ரஹ்ம தஸ்யைதஸ்ய ததேவ ரூபம் யதமுஷ்ய ரூபம் யாவமுஷ்ய கேஷ்ணௌ தௌ கேஷ்ணௌ யந்நாம தந்நாம

இப்போது, கண்களில் தெரியும் அந்த மனிதன் ரிக், அதுவே சாமம், அதுவே உக்தம், அதுவே யஜுஸ், அதுவே பரமம். அவனது உருவம் எப்படியோ, அவனது நிழல் எவ்வளவு பெரியதோ, அவனது பெயர் என்னவோ, அதுவே அவனது பெயர்.

ஸ ஏஷ யே சைதஸ்மாதர்வாஞ்சோ லோகாஸ்தேஷாம் சேஷ்டே மநுஷ்யகாமாநாம் சேதி தத்ய இமே வீணாயாம் காயந்த்யேதம் தே காயந்தி தஸ்மாத்தே தநஸநயஃ

அவன், இந்த உலகத்திற்கு கீழே உள்ள உலகங்களையும், மனிதர்களின் ஆசைகளையும் ஆள்கிறான். வீணையில் பாடுபவர்கள் அவனைப் பற்றியே பாடுகிறார்கள்; அதனால் அவர்கள் செல்வம் பாடுபவர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.