ब्राह्मविदः एवमाहुः—प्रातःसवनं वस्तूनां, माध्यन्दिनं रुद्राणां, तृतीयं सवनं आदित्यादीनां सर्वेषां च देवतानां स्यात्। तत्र यजमानस्य लोकः कः? एतद् यः न वेद, कथं स आचरितुमर्हति? यः तु वेद, स यथाविदितं आचरेत्। प्रातः स्वाध्यायात् पूर्वं, वेदीं सम्पाद्य, गार्हपत्याग्नेः उत्तरतः, तस्यान्तिके पृष्ठतः उपविशत्, वासवसाम गायत्। स प्रार्थयते—“हे लोकद्वारस्य उद्घाटक, त्वां पश्येम, हे तेजस्विन्। हुं आ ज्या यो आ।” ततः आहुतिं जुहोति—“अग्नये पृथिव्या रक्षित्रे, लोकस्य रक्षित्रे नमः। यजमानस्य लोकं प्राप्नुयाम्। अयं हि यजमानस्य लोकः, अहं अस्मि इति।” अत्र यजमानः, आयुः अतिक्रम्य, “स्वाहा, प्रतिहतिं नय” इति उक्त्वा उत्तिष्ठति। तस्मै वस्तवः प्रातःसवनं प्रयच्छन्ति। माध्यन्दिनसवनात् पूर्वं, वेदीं सम्पाद्य, अग्नीध्राग्नेः उत्तरतः, तस्यान्तिके पृष्ठतः उपविशत्, रौद्रसाम गायत्। तत्र प्रार्थयते—“हे लोकद्वारस्य उद्घाटक, त्वां पश्येम, हे वीर। हुं आ ज्या यो आ।” ततः आहुतिं जुहोति—“वायवे अन्तरिक्षस्य रक्षित्रे, लोकस्य रक्षित्रे नमः। यजमानस्य लोकं प्राप्नुयाम्। अयं हि यजमानस्य लोकः, अहं अस्मि इति।” अत्र अपि यजमानः, आयुः अतिक्रम्य, “स्वाहा, प्रतिहतिं नय” इति उक्त्वा उत्तिष्ठति। तस्मै रुद्राः माध्यन्दिनसवनं प्रयच्छन्ति। तृतीयस्य सवनस्य उपकरणानां आगमात् पूर्वं, अग्नेः उत्तरतः, तस्यान्तिके पृष्ठतः उपविशत्, आदित्याय वैश्वदेवसाम गायत्। प्रार्थयते—“त्वां पश्येम, हे तेजस्विन्, अनावृतं लोकद्वारम्। स्वारा—हुं आ ज्या यो आ।” आदित्याय वैश्वदेवाय पुनरपि गायति—“त्वां पश्येम, हे तेजस्विन्, अनावृतं लोकद्वारम्। साम्रा—हुं आ ज्या यो आ।” ततः आहुतिं जुहोति—“आदित्येभ्यः सर्वेभ्यश्च देवतेभ्यः, स्वर्गवासिभ्यः, भूमिवासिभ्यश्च नमः। यजमानस्य लोकं प्राप्नुयाम्।” अयं हि यजमानस्य लोकः। अत्र अहं यजमानः, परं जीवनं गत्वा, “स्वाहा, प्रतिहता भग्ना” इति उक्त्वा उत्तिष्ठति। तस्मात् आदित्याः सर्वे च देवाः तृतीयं सवनं प्रयच्छन्ति। एवं यः वेद, स एव यज्ञस्य मात्रां वेद। अथ, स एव सूर्यः देवतानां मधु अस्ति। तस्य तिर्यग्गता रश्मयः उपरिष्टात् पिप्पली, अन्तरिक्षं पिण्डः, रश्मयः अपत्यानि। तत्र पूर्वदिशं प्रसारिताः रश्मयः तस्य पूर्व्याः मधुपिप्पल्यः; ऋच् मधुकृत्, ऋग्वेदः पुष्पं, अमृतानि आपः एता ऋचः। एताः एव ताः ऋचः, स एतं ऋग्वेदं अपिपत्; तस्मात् आपीतात् कीर्तिः, तेजः, इन्द्रियं, बलं, अन्नं, रसं च उत्पन्नम्। स तत् अपिबत्, सूर्यस्य समीपे स्थितवान्; एष एव सूर्यस्य रक्तः रूपः। अथ दक्षिणदिशं गच्छन्त्यः रश्मयः तस्य दक्षिण्याः मधुपिप्पल्यः; यजुः मधुकृत्, यजुर्वेदः पुष्पं, अमृतानि आपः एताः। एता एव ताः यजूंषि; स एतं यजुर्वेदं अपिपत्; तस्मात् आपीतात् कीर्तिः, तेजः, इन्द्रियं, बलं, अन्नं, रसं च उत्पन्नम्। स तत् अपिबत्, सूर्यस्य समीपे स्थितवान्; एष एव सूर्यस्य श्वेतः रूपः। पश्चिमदिशं गच्छन्त्यः रश्मयः तस्य पश्चिम्याः मधुपिप्पल्यः; साम् मधुकृत्, सामवेदः पुष्पं, अमृतानि आपः एताः। एता एव तानि सामानि; स एतं सामवेदं अपिपत्; तस्मात् आपीतात् कीर्तिः, तेजः, इन्द्रियं, बलं, अन्नं, रसं च उत्पन्नम्। स तत् अपिबत्, सूर्यस्य समीपे स्थितवान्; एष एव सूर्यस्य कृष्णः रूपः। उत्तरदिशं गच्छन्त्यः रश्मयः तस्य उत्तर्याः मधुपिप्पल्यः; अथर्वाङ्गिरसः मधुकृत्, इतिहासपुराणे पुष्पे, अमृतानि आपः एते। एते एव तानि मन्त्राः; स एतं इतिहासपुराणं अपिपत्; तस्मात् आपीतात् कीर्तिः, तेजः, इन्द्रियं, बलं, अन्नं, रसं च उत्पन्नम्। स तं मन्त्रं उच्चार्य, सर्वतः सूर्यं उपगच्छति; एष एव सूर्यस्य परमकृष्णः रूपः। यस्य रश्मयः उपरिष्टात्, ताः तस्योपर्युपर्यपिप्पल्यः, मधुकृतां गुह्यस्थानानि; ब्रह्मैव पुष्पं, अमृतानि आपः एते। एते एव गुह्यस्थानानि; एतत् ब्रह्म तप्तम्, तस्मात् तप्तात् कीर्तिः, तेजः, इन्द्रियं, बलं, अन्नं, रसं च उत्पन्नम्। स तं मन्त्रं उच्चार्य, सर्वतः सूर्यं उपगच्छति; एष एव सूर्यस्य मध्ये कम्पमानं दृश्यते। एते एव रसानां रसाः; वेदाः हि रसाः, एते तेषां रसाः। एते एव अमृतानाममृताः; वेदाः हि अमृताः, एते तेषाममृताः। यदेतत् प्रथमं अमृतं, तस्मिन् वस्तवः वसन्ति, अग्निं मुखं कृत्वा; देवाः न खादन्ति, न पिबन्ति, एतद् अमृतं पश्यन्तः तृप्यन्ति। ते एषमेव रूपं प्रविशन्ति, अस्मात् रूपात् उद्भवन्ति। यः एतद् अमृतं वेद, वस्तुषु एकत्वं प्राप्त्वा, अग्निं मुखं कृत्वा, एतद् अमृतं पश्यन् तृप्यति; एषमेव रूपं प्रविश्य, तस्मात् रूपात् उद्भवति। यावत् सूर्यः पूर्वे उदेति, पश्चिमे अस्तं गच्छति, तावद् वस्तुषु स राजा भवति। द्वितीयं यद् अमृतं, तस्मिन् रुद्राः वसन्ति, इन्द्रं मुखं कृत्वा; देवाः न खादन्ति, न पिबन्ति, एतद् अमृतं पश्यन्तः तृप्यन्ति। ते एषमेव रूपं प्रविशन्ति, अस्मात् रूपात् उद्भवन्ति। यः एतद् अमृतं वेद, रुद्रेषु एकत्वं प्राप्त्वा, इन्द्रं मुखं कृत्वा, एतद् अमृतं पश्यन् तृप्यति; एषमेव रूपं प्रविश्य, तस्मात् रूपात् उद्भवति। एवं ब्रह्मविद्या यथाक्रमं प्रवहति, यः एवं वेद, स यज्ञस्य, वेदानां, देवतानां, जीवनस्य च रहस्यं प्रतिपद्य अमृतत्वं प्राप्नोति।